Ξυπνήστε!

Μέχρι αυτή τη στιγμή και τρεις ημέρες από τον θάνατο ενός βρέφους δύο μηνών στο Αγα­θο­νήσι, ουδείς έχει ασχο­λη­θεί. Προ­φα­νώς, έμειναν όλοι στον τίτλο «Βρέφος Σύρων προ­σφύ­γων πέθανε στο Αγα­θο­νήσι». « Άλλη μια τρα­γω­δία», «τι κρίμα», μπορεί να είπαν και συνέ­χι­σαν τις περιο­δείες για να σώσουν την χώρα.

Γιατί, εάν διά­βα­ζαν, θα έβλεπαν τις δηλώ­σεις του Δημάρ­χου, ο οποίος εν απο­γνώ­σει, περιέ­γραφε ένα ξεχα­σμένο νησί χωρίς γιατρό! Λέει συγκε­κρι­μένα :

«Σήμερα τα ξημε­ρώ­ματα μια μητέρα έφτασε στον αστυ­νο­μικό σταθμό Αγα­θο­νη­σίου κρα­τώ­ντας στα χέρια της το βρέφος που βρι­σκό­ταν σε άθλια κατά­σταση. Αμέσως ζητή­θηκε η συν­δρομή γιατρού , όμως εδώ και δύο μήνες στο νησί δεν υπάρχει ούτε νοση­λευ­τής. Ετσι , ξεκί­νησε η δια­δι­κα­σία να μετα­φερ­θεί το βρέφος. Μετά από δύο-τρεις ολό­κλη­ρες ώρες το αγγε­λούδι κατέ­ληξε. Δια­κο­μί­στηκε στη Σάμο νεκρό με πλωτό του λιμε­ναρ­χείου Σάμου. Δεν υπάρχει πλωτό σκάφος του λιμε­νι­κού στο νησί ώστε να μετα­φερ­θεί εσπευ­σμένα απ’ ευθείας. Είμαστε εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νοι στο έλεος του Θεού. Η ανη­συ­χία μας για τον γιατρό γίνεται μεγα­λύ­τερη μετά και από αυτό το τραγικό περι­στα­τικό. Δεν ξέρω ούτε εγώ πια, ούτε οι κάτοι­κοι τι να κάνουμε. Οι αρμό­διοι λένε να περι­μέ­νουμε την νέα προ­κή­ρυξη του Οκτώβρη για την κάλυψη του αγρο­τι­κού γιατρού και θα δούμε εάν θα υπάρξει και ενδια­φέ­ρον».

Που σημαί­νουν αυτά, πως στη θέση του άτυχου προ­σφυ­γό­που­λου, θα μπο­ρούσε να είναι το μωρό μιας Αγα­θο­νη­σιώ­τισ­σας, μιας του­ρί­στριας. Και η ερώτηση είναι, γιατί ακόμη δεν έχει βγει στα κάγκελα κανείς Δωδε­κα­νή­σιος βου­λευ­τής -εξ αφορμής ; ΄Εστω, με ένα δελτίο τύπου -σαν αυτά που στέλ­νουν από τα καφε­νεία των νησιών ή για να μας πλη­ρο­φο­ρή­σουν σε ποια λαϊκή αγορά πήγαν- και στο οποίο να εκφρά­ζουν (έστω) τον απο­τρο­πια­σμό τους, για το γεγονός πως εν έτει 2015, σε μια χώρα με ευρω­παϊκό προ­σα­να­το­λι­σμό (τρομάρα μας), οι κάτοι­κοι ενός νησιού της είναι αφη­μέ­νοι στην τύχη τους, ζώντας με τον φόβο.

Τώρα θα μου πείτε, τι να πουν; Ισως καλύ­τερα, γλυ­τώ­σαμε από τα γνωστά τσιτάτα συν­θή­ματα για τα «νησιά μας», τους «νησιώ­τες μας» 40 χρόνια τώρα και το μπαλάκι ευθυνών να πηγαί­νει και να έρχεται μεταξύ όσων άσκησαν εξουσία.

Δυστυ­χώς, όχι μόνον οι Αγα­θο­νη­σιώ­τες, αλλά κανείς μας, δεν ξέρει πια τι να κάνει για να μη φοβάται για το πολυ­τι­μό­τερο των αγαθών. Την ζωή του.

Προς το παρόν ζούμε από τύχη.

Υ.Γ. Σκέ­πτο­μαι, άραγε, εάν στη θέση του προ­σφυ­γό­που­λου ήταν ελλη­νό­πουλο θα είχαμε αυτή την εκκω­φα­ντική σιωπή και αδια­φο­ρία; Πρέπει να πεθάνει κάποιος ντόπιος για να ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ;

Δεν ρωτώ για άλλη εθνι­κό­τητα, γιατί θα είχε προ­λά­βει να μας είχε κρε­μά­σει στα μαντα­λά­κια η Daily Mail…