Δημ. Πιατάς: «Η τέχνη αυτή τη στιγμή είναι η μοναδική μας διέξοδος»

«Η τέχνη αυτή τη στιγμή είναι η μονα­δική διέ­ξο­δος που μπορεί να ομορ­φύ­νει λίγο την καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Άρα το θέατρο είναι πολύ ισχυρός πόλος έλξης θεατών και φωτίζει την γκρίζα κοι­νω­νία».

Αυτό υπο­γραμ­μί­ζει, σε συνέ­ντευξή του στη «δ», ο γνωστός και κατα­ξιω­μέ­νος ηθο­ποιός κ. Δημή­τρης Πιατάς, που ήρθε στη Ρόδο για να λάβει μέρος στην παρά­σταση «Θεσμο­φο­ριά­ζου­σες» του Αρι­στο­φάνη.

Ομι­λώ­ντας για το έργο υπο­γραμ­μί­ζει πως είναι πολύ δύσκολο να παίζει κανείς Αττική Κωμωδία.

«Είναι πολύ δύσκολο να παίζει κανείς Αττική Κωμωδία γιατί έχει άλλους κανόνες υπο­κρι­τι­κούς. Θέλω να πιστεύω πως η εμπει­ρία και η ηλικία μετράει. Βάζω την παιδεία που διαθέτω και τη γνώση. Είναι αλήθεια πως είναι δύσκολο. Ο Αρι­στο­φά­νης είναι κωμικός συγ­γρα­φέας και απευ­θύ­νε­ται στο λαό. Το θέμα είναι το πώς μπορεί υπο­κρι­τικά κανείς να υπο­στη­ρί­ζει αυτές τις προ­κλή­σεις», δηλώνει ο κ. Δημή­τρης Πιατάς.

Ο κατα­ξιω­μέ­νος ηθο­ποιός ανα­φέ­ρε­ται και στην άριστη συνερ­γα­σία που έχει με τον κ. Γιώργο Κιμούλη, που έχει την ευθύνη και για τη σκη­νο­θε­σία της παρά­στα­σης.

Σε ερώτηση σχετικά με τη μεγάλη τηλε­θέ­αση που έχουν οι τουρ­κι­κές σειρές, ο κ. Πιατάς εξηγεί:

«Έχουν τηλε­θέ­αση οι σειρές αυτές γιατί δεν υπάρ­χουν ελλη­νι­κές παρα­γω­γές. Εμείς ονει­ρευ­τή­καμε μια ελεύ­θερη τηλε­ό­ραση, που να ανήκει στο λαό. Η σημε­ρινή κατά­σταση δείχνει πως δεν είναι αυτό το πράγμα».

Η συνέ­ντευξη του κ. Δημήτρη Πιατά, ανα­λυ­τικά:

• Να ξεκι­νή­σουμε με λίγα λόγια για το έργο «Θεσμο­φο­ριά­ζου­σες» που παρου­σιά­στηκε στη Ρόδο τη Δευτέρα, 7 Ιουλίου; Πόσο δύσκολο είναι να παίζει κανείς έργα του Αρι­στο­φάνη;

Μιλάτε σε ένα ηθοποιό που έχει παίξει αρκετά έργα του Αρι­στο­φάνη. Είναι πολύ δύσκολο να παίζει κανείς Αττική Κωμωδία γιατί έχει άλλους κανόνες υπο­κρι­τι­κούς. Θέλω να πιστεύω πως η εμπει­ρία και η ηλικία μετράει. Βάζω την παιδεία που διαθέτω και τη γνώση. Είναι αλήθεια πως είναι δύσκολο. Ο Αρι­στο­φά­νης είναι κωμικός συγ­γρα­φέας και απευ­θύ­νε­ται στο λαό. Το θέμα είναι το πώς μπορεί υπο­κρι­τικά κανείς να υπο­στη­ρί­ζει αυτές τις προ­κλή­σεις.

• Πώς απο­τυ­πώ­νει σκη­νο­θε­τικά το έργο ο κ. Γιώργος Κιμού­λης;

Υπηρετώ την σκη­νο­θε­τική του ιδέα. Ο κ. Γιώργος Κιμού­λης δημιούρ­γησε κάτι μονα­δικό. Πήρε το κείμενο του Αρι­στο­φάνη, το δια­σκεύ­ασε και το έντυσε με σύγ­χρο­νες πινε­λιές σκη­νο­θε­τι­κές. Έτσι η παρά­σταση είναι φρέσκια και δεν δείχνει την ηλικία της.

• Πώς είναι η συνερ­γα­σία σας με τον κ. Κιμούλη;

Η συνερ­γα­σία μου με τον κ. Γιώργο Κιμούλη μετράει πάνω από 35 χρόνια. Γνω­ρι­στή­καμε στο ξεκί­νημα της καριέ­ρας μας όταν παίξαμε σε επι­θε­ω­ρή­σεις με γνω­στούς και κατα­ξιω­μέ­νους ηθο­ποιούς. Από εκεί και πέρα συνα­ντη­θή­καμε σε διά­φο­ρες τηλε­ο­πτι­κές και κινη­μα­το­γρα­φι­κές δου­λειές. Είχαμε την ευτυχία να συνερ­γα­στούμε θεα­τρικά στο έργο Δον Κιχώτης, όταν υπο­δύ­θηκε εκείνος τον ομώνυμο ρόλο και εγώ τον Σάντσο Πάντσα. Είχαμε επι­τυ­χία καλ­λι­τε­χνική και εισπρα­κτική.

• Πόσο επί­καιρη είναι σήμερα η παρά­σταση «Θεσμο­φο­ριά­ζου­σες» και ποια τα μηνύ­ματα που θα πρέπει να κρα­τή­σουν οι θεατές;

Ο Αρι­στο­φά­νης είναι δια­χρο­νι­κός και παρου­σιά­ζει πολλά και ενδια­φέ­ρο­ντα πράγ­ματα. Επι­πλέον δια­θέ­τει το πιο ισχυρό όπλο, που είναι το γέλιο. Το θέμα αφορά την κοι­νω­νία των γυναι­κών, που διεκ­δι­κούν την προ­σω­πική τους παρου­σία και το δικαί­ωμα να υπάρ­χουν στη ζωή μας ισχυρά. Το αίτημα του Αρι­στο­φάνη να δηλώσει πως το μέλλον είναι γένους θηλυκού δείχνει πως αξίζει τον κόπο να υπάρχει το έργο.

• Πόσο έχει επη­ρε­ά­σει η κρίση την τέχνη και ειδικά το θέατρο;

Το θέατρο καθρε­πτί­ζει τη ζωή μας. Άρα αντα­να­κλά αυτού του είδους το πρό­βλημα και τη χρε­ο­κο­πία μιας χώρας και ενός κόσμου. Μας έχει επη­ρε­ά­σει η κρίση εμάς τους καλ­λι­τέ­χνες. Το θέατρο όμως έχει υγιή χαρα­κτη­ρι­στικά. Η συγκε­κρι­μένη παρά­σταση που παρου­σιά­στηκε στη Ρόδο είναι πολύ καλά σκη­νο­θε­τικά στημένη. Ο «Συγ­γε­νής», που υπο­δύ­ε­ται ο κ. Γιώργος Κιμού­λης στην παρά­σταση, είναι ένας άνεργος που τον συντη­ρεί η γυναίκα του. Αυτό και μόνο του δίνει στοι­χεία επι­και­ρό­τη­τας.

• Τι είναι η κρίση για σας, τιμωρία ή δικαιο­σύνη;

Δεν είναι δικαιο­σύνη η κρίση αλλά μόνο τιμωρία. Προ­σπα­θούν οι πολι­τι­κοί με τις ανοη­σίες του τύπου, «μαζί τα φάγαμε», να μας δημιουρ­γή­σουν ενοχικό πρό­βλημα ώστε να πετά­ξουν το ζήτημα από πάνω τους. Η κρίση επα­να­λαμ­βάνω είναι τιμωρία.

• Έχει απο­μα­κρυν­θεί ο κόσμος από το θέατρο ή εξα­κο­λου­θεί να είναι πηγή αισιο­δο­ξίας;

Ζείτε σε ένα υπέροχο νησί που δεν έχει υποστεί την κρίση. Το αξίζει αυτό αφού έχει παρά­δοση στον του­ρι­σμό. Η τέχνη αυτή τη στιγμή είναι η μονα­δική διέ­ξο­δος που μπορεί να ομορ­φύ­νει λίγο την καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Άρα το θέατρο είναι πολύ ισχυρός πόλος έλξης θεατών και φωτίζει την γκρίζα κοι­νω­νία.

• Ο κόσμος επι­θυ­μεί να βλέπει δύσκο­λες παρα­στά­σεις ή προτιμά κάτι δια­φο­ρε­τικό;

Δύσκο­λες παρα­στά­σεις δεν υπάρ­χουν. Θεωρώ πως υπάρ­χουν παρα­στά­σεις προ­σεγ­μέ­νες και παρα­στά­σεις εύκολες δηλαδή πρό­χει­ρες και φτιαγ­μέ­νες για να κοροϊ­δέ­ψουν το κοινό. Υπηρετώ την κωμι­κό­τητα και τη λαϊ­κό­τητά μου και προ­σπαθώ να κάνω σωστές παρα­στά­σεις και προσέχω να μην εκτί­θε­μαι τηλε­ο­πτικά όπως αρκετοί συνά­δελ­φοί μου. Με την έννοια αυτή δεν είμαι χαμένος. Το αντί­θετο.

• Ο κόσμος το εκτιμά αυτό;

Ο κόσμος το εκτιμά και αυτό φαί­νε­ται από την παρου­σία του στις θεα­τρι­κές μου παρα­στά­σεις. Βρί­σκο­μαι αυτή τη στιγμή, που μιλάμε, στη Θεσ­σα­λο­νίκη. Κάναμε μια εξαι­ρε­τική παρά­σταση στο θέατρο «Δάσος». Οι παρα­στά­σεις αυτές είναι ο μόνος τρόπος επι­κοι­νω­νίας με το κοινό στην περι­φέ­ρεια. Η τηλε­ο­πτική παρου­σία μας σκο­τώ­νει και μας μικραί­νει όλους.

• Έχετε παίξει μαζί με σπου­δαί­ους ηθο­ποιούς. Τι απο­κο­μί­σατε;

Είναι ένα υπέροχο ταξίδι που δικαιο­λο­γεί την καλ­λι­τε­χνική και τη φυσική μου παρου­σία.

• Γιατί κατά την άποψή σας οι τουρ­κι­κές παρα­γω­γές έχουν τόση μεγάλη τηλε­θέ­αση στην Ελλάδα και ποια είναι η κατά­σταση στην ελλη­νική τηλε­ό­ραση;

Έχουν τηλε­θέ­αση οι σειρές αυτές γιατί δεν υπάρ­χουν ελλη­νι­κές παρα­γω­γές. Εμείς ονει­ρευ­τή­καμε μια ελεύ­θερη τηλε­ό­ραση, που να ανήκει στο λαό. Η σημε­ρινή κατά­σταση δείχνει πως δεν είναι αυτό το πράγμα. Αν πιστεύ­ετε πως είναι ελεύ­θερη η τηλε­ό­ραση κοροϊ­δεύ­ετε τους ανα­γνώ­στες σας.