ΕΝΦΙΑ- Ασφάλιση κατοικιών: Λογική ΣΔΙΤ στη νέα εξαγγελία Μητσοτάκη- Παραδείγματα

Αποδοχή, έστω και εν μέρει, ενός πάγιου αιτή­μα­τος της ασφα­λι­στι­κής για επι­με­ρι­σμό των βαρών από τις απο­ζη­μιώ­σεις κατα­στρο­φών, μεταξύ των πολιτών και του κράτους, απο­τε­λεί η εξαγ­γε­λία του Πρω­θυ­πουρ­γού για ορι­ζό­ντια έκπτωση 10% του ΕΝΦΙΑ για κατοι­κίες που ασφα­λί­ζο­νται για το σύνολο του έτους για φυσικές κατα­στρο­φές. Ουσια­στικά στη δια­χεί­ριση των φυσικών κατα­στρο­φών μπαίνει ένα σχήμα ΣΔΙΤ για τις πιθανές απο­ζη­μιώ­σεις με χορή­γηση φορο­κι­νή­τρων.

“Σήμερα είμαστε σε θέση να εξαγ­γεί­λουμε μία ακόμη παρέμ­βαση η οποία σχε­τί­ζε­ται με τον ΕΝΦΙΑ και συν­δέ­ε­ται με τις πολι­τι­κές μας για την αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­τι­κής αλλαγής και των φυσικών κατα­στρο­φών”, είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός. “Οποιο­δή­ποτε σπίτι ασφα­λί­ζε­ται έναντι φυσικών κατα­στρο­φών θα μπορεί να έχει επι­πλέον έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ, 10%”, εξήγησε, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι έτσι θα ενθαρ­ρύ­νο­νται οι πολίτες να ασφα­λί­ζουν τα σπίτια τους έναντι των κατα­στρο­φών με ένα σημα­ντικό κίνητρο με ένα κόστος για τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό στα 40 εκατ. ευρώ.

Προ­φα­νώς, τα ακριβά ακίνητα, που ωστόσο έχουν και πιο ακριβά ασφα­λι­στή­ρια συμ­βό­λαια, με μεγάλο ΕΝΦΙΑ θα δια­σφα­λί­σουν μεγα­λύ­τερα ποσά, σε από­λυ­τες τιμές, ως ελά­φρυνση.

Παρα­δείγ­ματα

Για παρά­δειγμα, αν φορο­λο­γού­με­νος που δια­θέ­τει ένα δια­μέ­ρι­σμα 90 τετρα­γω­νι­κών σε περιοχή της Νέας Σμύρνης, επι­λέ­ξει να ασφα­λί­σει για φυσικές κατα­στρο­φές το σπίτι του, θα κληθεί να πλη­ρώ­σει ετησίως ένα ασφά­λι­στρο της τάξης των 120 – 140 ευρώ περίπου. Ο ΕΝΦΙΑ που “συνο­δεύει” το ακίνητο είναι στα 300 ευρώ και άρα, με βάση την εξαγ­γε­λία του Πρω­θυ­πουρ­γού, το κέρδος στο φόρο ανέρ­χε­ται στα 30 ευρώ. Βέβαια, για την τσέπη του αθροι­στικά, ΕΝΦΙΑ και ασφά­λι­στρο, σημαί­νει εκτα­μί­ευση περίπου 400 ευρώ.

Ανάλογα, σε περι­πτώ­σεις ακριβών ακι­νή­των, εάν ο ΕΝΦΙΑ, που αντι­στοι­χεί σε κίνητο φτάνει τα 2.500 ευρώ, το όφελος πάει στα 250 ευρώ, κάτι που μπορεί να “κου­ρεύει” το κόστος του ασφα­λι­στη­ρίου συμ­βο­λαίου ακόμη και στο 40-50%.

Ικα­νο­ποί­ηση της αγοράς

Με βάση πάντως τις πρώτες πλη­ρο­φο­ρίες, η υποδοχή του μέτρου είναι ικα­νο­ποι­η­τική από την αγορά, έστω και αν αυτό που ζητούσε ήταν πλαίσιο για υπο­χρε­ω­τι­κό­τητα στην ασφά­λιση για φυσικές κατα­στρο­φές, (κάτι που ισχύει για ακίνητα με στε­γα­στικά δάνεια) με χορή­γηση ολικής έκπτω­σης της σχε­τι­κής δαπάνης. Κάτι, που απο­τε­λούσε σύσταση από τον ΟΟΣΑ, ως μέτρο για τον επι­με­ρι­σμό του κιν­δύ­νου έναντι φυσικών κατα­στρο­φών, μεταξύ Κράτους και πολιτών. Πάντως, το αίτημα για παροχή κινή­τρων για “ωρί­μανση” της ασφα­λι­στι­κής συνεί­δη­σης στους πολίτες εκκρε­μεί εδώ και χρόνια. Βέβαια τοιου­το­τρό­πως το κράτος επι­διώ­κει, ένεκα και των μεγάλων, πλέον, αναγκών για κάλυψη των απειλών που φέρνει η κλι­μα­τική κρίση, να βρει “στη­ρίγ­ματα” πέραν του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για να “στήσει” ανα­χώ­ματα.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται, ότι, με βάση ανα­κοι­νώ­σεις που είχαν γίνει από το Υπ. Οικο­νο­μι­κών τον περα­σμένο Φεβρουά­ριο, συνο­λικά, μέσα σε 1,5 χρόνο από τη θέσπιση του νέου πλαι­σίου Κρα­τι­κής Αρωγής, χορη­γή­θη­καν περισ­σό­τερα από 191 εκατ. ευρώ για τη στήριξη νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σεων που δοκι­μά­στη­καν από φυσικές κατα­στρο­φές ανά την επι­κρά­τεια.

Πάντως, η επα­να­φορά φορο­α­παλ­λα­γών, φορο­εκ­πτώ­σεων για τις δαπάνες που θα γίνο­νται για ασφα­λί­σεις κτιρίων ήταν, εδώ και καιρό, στο τραπέζι της συζή­τη­σης μεταξύ του οικο­νο­μι­κού επι­τε­λείου και της ασφα­λι­στι­κής αγοράς καθώς η κλι­μα­τική αλλαγή αλλά και η σει­σμι­κό­τητα,  με επί­κε­ντρο τη Μεσό­γειο, φέρνουν νέα δεδο­μένα στον όλο σχε­δια­σμό. Κι αυτό την ώρα που μόλις το 17% των κατοι­κιών και κτιρίων είναι ασφα­λι­σμένο σήμερα.

Αίτημα της ΠΟΜΙΔΑ

Να σημειω­θεί ότι προς αυτήν την κατεύ­θυνση έχει πιέσει και η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ιδιο­κτη­τών ακι­νή­των που έχει ανα­φέ­ρει επα­νει­λημ­μένα ότι ένα νέο πλαίσιο θα “απο­μειώ­σει” τα βάση απο­ζη­μιώ­σεων που “σηκώνει” το Δημόσιο ενώ παράλ­ληλα δε θα αφαι­ρέ­σει έσοδα από τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, αλλά αντι­θέ­τως ότι θα επι­φέ­ρει αύξηση από την τόνωση του τζίρου των ασφα­λι­στι­κών εται­ρειών.

Όπως έχει επι­ση­μαί­νει η ΠΟΜΙΔΑ, αξιο­ποιώ­ντας στοι­χεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Ένωσης των Ασφα­λι­στι­κών Εται­ρειών (ΕΑΕΕ) για το 2017, υπάρ­χουν στη χώρα μας 6.371.901 κατοι­κίες εκ των οποίων ασφα­λι­σμέ­νες  είναι μόνον 1.074.053. Με βάση, μάλιστα, μια υπόθεση εργα­σίας που κάνει η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ιδιο­κτη­τών Ακι­νή­των (ΠΟΜΙΔΑ), εάν ασφα­λι­στούν 200.000 νέες κατοι­κίες με μέσο ετήσιο ασφά­λι­στρο 155€, το έσοδο για τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό θα φτάσει τα 10 εκατ. ευρώ μόνο από φόρο ασφα­λί­στρων και φόρο επί των κερδών των ασφα­λι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων, χωρίς να υπο­λο­γι­στούν τα επι­πλέον οφέλη για την οικο­νο­μία, την αγορά και την κοι­νω­νία γενι­κό­τερα.

Το πλαίσιο προ του 2013

Να σημειω­θεί ότι, οι φορο­εκ­πτώ­σεις από δαπάνες ιδιω­τι­κής ασφά­λι­σης υπήρχαν στις φορο­λο­γι­κές δηλώ­σεις του 2013, δηλαδή με τα εισο­δή­ματα του 2012. Πάνω από 804.000 φορο­λο­γού­με­νοι είχαν κάνει χρήση της σχε­τι­κής έκπτω­σης, δηλώ­νο­ντας σχεδόν 1,2 δισ ευρώ για δαπάνες ασφά­λειας ζωής και το κόστος για τον Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό δεν είχε ξεπε­ρά­σει τα 52 εκ ευρώ.

Ωστόσο, στη δια­πραγ­μά­τευση με την Τρόικα, τότε, η σχετική φοροέκπτωση- όπως και ανά­λο­γες για ιατρικά έξοδα, για ενοίκια, για δίδα­κτρα φρο­ντι­στη­ρίων, για τόκους στε­γα­στι­κών δανείων- καταρ­γή­θηκε υπό την πίεση των θεσμών.

Η υφι­στά­μενη νομο­θε­σία

‘Ηδη, βέβαια,  ένα πρώτο βήμα για την παροχή κινή­τρων για την αξιο­ποί­ηση του ιδιω­τι­κού πυλώνα ασφά­λι­σης έχει γίνει με τον 4797/2021. Με βάση το άρθρο 5 όσες οι επι­χει­ρή­σεις υφί­στα­νται ζημιές και είναι ασφα­λι­σμέ­νες έχουν “ενι­σχυ­μένο” πλέγμα προ­στα­σίας. Έτσι επι­χο­ρη­γού­νται για το ποσό της ζημίας, το οποίο δεν κατα­βάλ­λε­ται από την ασφα­λι­στική εται­ρεία. Επι­πλέον, το ποσό της ζημίας που κατα­βάλ­λε­ται από την ασφα­λι­στική εται­ρεία είναι αφο­ρο­λό­γητο, ακα­τά­σχετο και ανεκ­χώ­ρητο στα χέρια του Δημο­σίου ή τρίτων, δεν υπό­κει­ται σε οποια­δή­ποτε κράτηση, τέλος ή εισφορά, δεν δεσμεύ­ε­ται και δεν συμ­ψη­φί­ζε­ται με βεβαιω­μένα χρέη στη φορο­λο­γική διοί­κηση και το Δημόσιο, τους δήμους, τις περι­φέ­ρειες, τα ασφα­λι­στικά ταμεία ή τα πιστω­τικά ιδρύ­ματα.

Γιώργος Αλε­ξά­κης

Πηγή: Reporter.gr