Σύμφωνη γνώμη για την επανατοποθέτηση της πεζογέφυρας του Sunshine, εν μέσω εκκρεμούς προσφυγής για πρόστιμα 8,3 εκατ. ευρώ

• Στον αέρα πα­ρα­μέ­νει το ευ­ρύ­τε­ρο πο­λε­ο­δο­μι­κό ζή­τη­μα του ξε­νο­δο­χεια­κού συ­γκρο­τή­μα­τος, καθώς το ΚΕ­ΣΥ­ΠΟ­ΘΑ ανα­μέ­νε­ται να απο­φαν­θεί επί της προ­σφυ­γής ακύ­ρω­σης του πο­ρί­σμα­τος του ΥΠΕΝ

Με ομό­φω­νη από­φα­ση, το Συμ­βού­λιο της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ια­λυ­σού ενέ­κρι­νε στις 27 Μαρ­τί­ου 2026 τη σύμ­φω­νη γνώμη για την προ­σω­ρι­νή επα­να­το­πο­θέ­τη­ση πε­ζο­γέ­φυ­ρας έμπρο­σθεν του ξε­νο­δο­χεί­ου Sunshine Rhodes, επί της Πλα­τεί­ας Ράπτη, στη Δη­μο­τι­κή Ενό­τη­τα Ια­λυ­σού.

Η από­φα­ση, που έλαβε αύ­ξο­ντα αριθ­μό 10/2026, αφορά απο­κλει­στι­κά στην του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο 2026 και τελεί υπό την αί­ρε­ση της τή­ρη­σης όλων των νό­μι­μων δια­δι­κα­σιών και της από­κτη­σης των απαι­τού­με­νων αδειών από τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες.

Η εξέ­λι­ξη αυτή προ­στί­θε­ται σε μια υπό­θε­ση που έχει ήδη απο­κτή­σει πο­λυ­ε­πί­πε­δες νο­μι­κές και θε­σμι­κές δια­στά­σεις, με πρό­στι­μα συ­νο­λι­κού ύψους 8,3 εκατ. ευρώ να εκ­κρε­μούν και προ­σφυ­γή της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας να ανα­μέ­νει κρίση από το Κε­ντρι­κό Συμ­βού­λιο Πο­λε­ο­δο­μι­κών Θε­μά­των και Αμ­φι­σβη­τή­σε­ων (ΚΕ­ΣΥ­ΠΟ­ΘΑ).

Από την κα­κο­και­ρία Bora στην κα­τε­δά­φι­ση μιας ιστο­ρι­κής γέ­φυ­ρας

Η αφε­τη­ρία της υπό­θε­σης εντο­πί­ζε­ται στα τέλη Νο­εμ­βρί­ου 2024, όταν η κα­κο­και­ρία Bora έπλη­ξε την Ια­λυ­σό. Στις 30 Νο­εμ­βρί­ου 2024 εκ­δη­λώ­θη­καν πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να, και υπό το φόβο νέων επει­σο­δί­ων, απο­φα­σί­στη­κε στις 6 Δε­κεμ­βρί­ου 2024 η κα­τε­δά­φι­ση της γέ­φυ­ρας που απο­τε­λού­σε την κε­ντρι­κή εί­σο­δο του ξε­νο­δο­χεί­ου. Η γέ­φυ­ρα αυτή, σύμ­φω­να με το αί­τη­μα που κα­τέ­θε­σε η εται­ρεία προς τη Δη­μο­τι­κή Κοι­νό­τη­τα, ήταν πλή­ρως νό­μι­μη και υφί­στα­το αδια­λεί­πτως από το 1964. Η κα­τε­δά­φι­ση πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε με από­φα­ση της Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας, με τη συν­δρο­μή του Δήμου Ρόδου και της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Η απώ­λεια της γέ­φυ­ρας όπως υπο­στη­ρί­χθη­κε, δη­μιούρ­γη­σε άμεσο λει­τουρ­γι­κό πρό­βλη­μα για μια του­ρι­στι­κή μο­νά­δα που εξυ­πη­ρε­τεί πάνω από 1.200 επι­σκέ­πτες κάθε ηλι­κί­ας, καθώς δεν υπάρ­χει άλλη δη­μο­τι­κή οδός που να πα­ρέ­χει πρό­σβα­ση στο ξε­νο­δο­χείο. Το συ­νερ­γα­ζό­με­νο τε­χνι­κό γρα­φείο κα­τέ­θε­σε αί­τη­μα στις Τε­χνι­κές Υπη­ρε­σί­ες του Δήμου Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να ανα­ζη­τη­θεί άμεση λύση.

Η έγκρι­ση του Δήμου και η προ­σω­ρι­νή λύση

Με το υπ’ αριθ. πρωτ. 16990 έγ­γρα­φο της 7ης Απρι­λί­ου 2025, η Διεύ­θυν­ση Τε­χνι­κών Έργων και Υπο­δο­μών του Δήμου Ρόδου ενέ­κρι­νε τις θέ­σεις το­πο­θέ­τη­σης δύο πε­ζο­γε­φυ­ρών, βάσει το­πο­γρα­φι­κών σχε­δια­γραμ­μά­των που είχε κα­τα­θέ­σει το τε­χνι­κό γρα­φείο Δια­κο­μι­χά­λη και Γιαν­νό­που­λου. Στο έγ­γρα­φο αυτό διευ­κρι­νι­ζό­ταν ρητά ότι οι κα­τα­σκευ­ές είναι απο­κλει­στι­κά προ­σω­ρι­νές, αφο­ρούν μόνο στην του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο και θα μπο­ρούν να απο­συρ­θούν άμεσα με γε­ρα­νό μετά από εντο­λή της υπη­ρε­σί­ας. Επί­σης, ο Δήμος απο­ποι­ή­θη­κε ρητά κάθε ευ­θύ­νη για την επι­λο­γή υλι­κών και τον τρόπο κα­τα­σκευ­ής. Τα το­πο­γρα­φι­κά σχέ­δια θε­ω­ρή­θη­καν από τον ανα­πλη­ρω­τή προϊ­στά­με­νο της Διεύ­θυν­σης Τε­χνι­κών Έργων και Υπο­δο­μών στις 7 Απρι­λί­ου 2025.

Η πε­ζο­γέ­φυ­ρα το­πο­θε­τή­θη­κε και λει­τούρ­γη­σε κατά την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο 2025, ενώ απο­σύρ­θη­κε μετά το κλεί­σι­μο της μο­νά­δας τον Οκτώ­βριο του 2025. Για την πε­ρί­ο­δο 2026, η εται­ρεία υπέ­βα­λε νέο αί­τη­μα στις 24 Μαρ­τί­ου 2026, το οποίο και συ­ζη­τή­θη­κε στην 3η τα­κτι­κή συ­νε­δρί­α­ση του το­πι­κού συμ­βου­λί­ου.

Ομό­φω­νη στή­ρι­ξη από το το­πι­κό συμ­βού­λιο

Στη συ­νε­δρί­α­ση της 27ης Μαρ­τί­ου 2026, η οποία βρι­σκό­ταν σε απαρ­τία με τα 2/3 των μελών πα­ρό­ντα, η πρό­ε­δρος του Συμ­βου­λί­ου της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ια­λυ­σού πα­ρου­σί­α­σε το αί­τη­μα της εται­ρεί­ας και το σχε­τι­κό έγ­γρα­φο του Δήμου Ρόδου. Κα­νέ­να μέλος δεν τά­χθη­κε κατά. Η σύμ­φω­νη γνώμη δια­τυ­πώ­θη­κε ρητά υπό αί­ρε­ση, με το συμ­βού­λιο να επι­ση­μαί­νει ότι η από­φα­ση δεν απο­τε­λεί έκ­δο­ση άδειας και δεν υπο­κα­θι­στά εν­δε­χο­μέ­νως απα­ραί­τη­τες άδειες από άλλες αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες.

Η πε­ζο­γέ­φυ­ρα στο επί­κε­ντρο μιας πολύ με­γα­λύ­τε­ρης υπό­θε­σης

Αυτό που ξε­κί­νη­σε ως ένα τε­χνι­κό ζή­τη­μα πρό­σβα­σης μετά από φυ­σι­κή κα­τα­στρο­φή εξε­λί­χθη­κε σε ένα σύν­θε­το νο­μι­κό μέ­τω­πο. Με­τα­ξύ 26 και 30 Μαΐου 2025, μικτό κλι­μά­κιο ελέγ­χου του ΥΠΕΝ, πα­ρου­σία στε­λε­χών της Οι­κο­νο­μι­κής Αστυ­νο­μί­ας, υπη­ρε­σια­κών πα­ρα­γό­ντων της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου και της το­πι­κής αστυ­νο­μί­ας, διε­νήρ­γη­σε αυ­το­ψία στο ξε­νο­δο­χεια­κό συ­γκρό­τη­μα. Το πό­ρι­σμα που εκ­δό­θη­κε στις 10 Ιου­λί­ου 2025 πε­ριέ­γρα­ψε εκτε­τα­μέ­νες πα­ρα­βά­σεις πο­λε­ο­δο­μι­κής νο­μι­μό­τη­τας, που πολύ ξε­περ­νού­σαν το ζή­τη­μα της πε­ζο­γέ­φυ­ρας.

Κα­τα­γρά­φη­καν αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές σε κοι­νό­χρη­στο χώρο, κτί­σμα­τα εκτός εγκε­κρι­μέ­νου πε­ρι­γράμ­μα­τος, πρό­σθε­τοι όρο­φοι και βοη­θη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις που δεν συ­μπε­ρι­λή­φθη­καν στους φα­κέ­λους τα­κτο­ποί­η­σης. Επι­βλή­θη­καν πρό­στι­μο ανέ­γερ­σης ύψους 5.600.000 ευρώ και πρό­στι­μο δια­τή­ρη­σης ύψους πε­ρί­που 2.700.000 ευρώ, με συ­νο­λι­κό ύψος κυ­ρώ­σε­ων στα 8,3 εκατ. ευρώ, ποσό που απο­τε­λεί ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα που έχουν κα­τα­λο­γι­στεί ποτέ σε του­ρι­στι­κή επι­χεί­ρη­ση του Αι­γαί­ου.

Η προ­σφυ­γή και ο ρόλος του εγ­γρά­φου του 2025

Η εται­ρεία κα­τέ­θε­σε προ­σφυ­γή στο ΚΕ­ΣΥ­ΠΟ­ΘΑ, ζη­τώ­ντας την ακύ­ρω­ση του πο­ρί­σμα­τος και την απαλ­λα­γή από τις κυ­ρώ­σεις. Στο δι­κό­γρα­φο κε­ντρι­κή θέση κα­τέ­χει ακρι­βώς το υπ’ αριθ. 16990 έγ­γρα­φο της 7ης Απρι­λί­ου 2025, το οποίο η εται­ρεία επι­κα­λεί­ται ως από­δει­ξη ότι η πε­ζο­γέ­φυ­ρα το­πο­θε­τή­θη­κε με τη συ­ναί­νε­ση της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης και άρα δεν μπο­ρεί να χα­ρα­κτη­ρι­στεί αυ­θαί­ρε­τη. Πα­ράλ­λη­λα, η εται­ρεία ισχυ­ρί­ζε­ται ότι οι πε­ρισ­σό­τε­ρες λοι­πές πα­ρα­βά­σεις κα­λύ­πτο­νται από δύο δη­λώ­σεις υπα­γω­γής στον νόμο 4178/2013 που βρί­σκο­νται υπό πε­ραί­ω­ση, ενώ για τις πα­ρα­βά­σεις στο τμήμα Γ επι­κα­λεί­ται ισχύ­ου­σα έγκρι­ση δό­μη­σης του 2014 με προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη ανα­θε­ώ­ρη­ση έως το τέλος του 2025.

Η από­φα­ση του το­πι­κού συμ­βου­λί­ου για την πε­ρί­ο­δο 2026 προ­στί­θε­ται σε αυτό το σκη­νι­κό ως νέο στοι­χείο θε­σμι­κής έγκρι­σης εκ μέ­ρους της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης, αν και το ίδιο το συμ­βού­λιο φρό­ντι­σε να απο­ποι­η­θεί οποια­δή­πο­τε ευ­θύ­νη πέραν της δια­τύ­πω­σης γνώ­μης.