Παυλόπουλος σε Τουρκία: Στεκόμαστε απέναντι στο στυγνό εμπόριο του ανθρώπινου πόνου

Διπλό μή­νυ­μα σε αυ­στη­ρούς τό­νους προς την Τουρ­κία και την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση για την τρα­γω­δία που βιώ­νουν οι πρό­σφυ­γες και οι με­τα­νά­στες απηύ­θυ­νε ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας κ. Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος στο γεύμα που πα­ρέ­θε­σε προς τιμήν του Μα­κα­ριω­τά­του Προ­έ­δρου και των Σε­βα­σμιω­τά­των Μελών της Διαρ­κούς Ιεράς Συ­νό­δου της Ορ­θό­δο­ξης Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος, με την ευ­και­ρία εορ­τα­σμού της Κυ­ρια­κής της Ορ­θο­δο­ξί­ας, στο Προ­ε­δρι­κό Μέ­γα­ρο.

Ο κ. Παυ­λό­που­λος διε­μή­νυ­σε: “Δεν θα επι­τρέ­ψου­με στην Τουρ­κία να ευ­τε­λί­ζει τον άν­θρω­πο, γρά­φο­ντας αδί­στα­κτα σε­λί­δες μιας ανε­λέ­η­της τρα­γω­δί­ας. Πολύ δε πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν θα της επι­τρέ­ψου­με να γυ­ρί­σει στο αι­μα­το­βαμ­μέ­νο πα­ρελ­θόν της των αρχών του 20ου αιώνα, το οποίο θα την στιγ­μα­τί­ζει διαρ­κώς, όσο δεν ζη­τά­ει μια συγ­γνώ­μη για αυτό και, ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο, όσο και σή­με­ρα εμ­φα­νί­ζε­ται αμε­τα­νό­η­τη, ως οιο­νεί νο­σταλ­γός του”.

Ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας κα­τέ­στη­σε σαφές προς την Τουρ­κία ότι “για εμάς, τους Έλ­λη­νες, είναι ακρι­βώς η Ορ­θό­δο­ξη Πίστη μας και ο πο­λι­τι­σμός μας, ελ­λη­νι­κός και ευ­ρω­παϊ­κός, που στους αγώ­νες για την υπε­ρά­σπι­ση του χει­μα­ζό­με­νου αν­θρώ­που, του πρό­σφυ­γα, του με­τα­νά­στη, μας επι­βάλ­λουν να στε­κό­μα­στε απέ­να­ντι στο στυ­γνό εμπό­ριο του αν­θρώ­πι­νου πόνου -τον οποίο εκεί­νη, εν πολ­λοίς, προ­κά­λε­σε και προ­κα­λεί- και να υπε­ρα­σπι­σθού­με τα θε­με­λιώ­δη δι­καιώ­μα­τα του αν­θρώ­που, κατά το διε­θνές και το ευ­ρω­παϊ­κό Δί­καιο”.

Απευ­θυ­νό­με­νος στους Ευ­ρω­παί­ους εταί­ρους, ο κ. Παυ­λό­που­λος τό­νι­σε ότι “η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση οφεί­λει και εκεί­νη, κατά το πρω­το­γε­νές μά­λι­στα ευ­ρω­παϊ­κό Δί­καιο, να δεί­ξει εμπρά­κτως την αλ­λη­λεγ­γύη της προς την Ελ­λά­δα, επι­βάλ­λο­ντας, όπου δει, και τις προ­βλε­πό­με­νες κυ­ρώ­σεις σε εκεί­νους που δεν εκ­πλη­ρώ­νουν τις δικές τους υπο­χρε­ώ­σεις αν­θρω­πι­σμού και αλ­λη­λεγ­γύ­ης».

Ταυ­τό­χρο­να, υπεν­θύ­μι­σε ότι τα τε­λευ­ταία χρό­νια η χώρα μας και ο λαός μας έχουν εμπρά­κτως απο­δεί­ξει πόσο πι­στοί πα­ρα­μέ­νου­με στις ως άνω αρχές της Ορ­θό­δο­ξης Πί­στης μας και, συ­να­κό­λου­θα, του ελ­λη­νι­κού και του ευ­ρω­παϊ­κού πο­λι­τι­σμού, μέσα στη δίνη της τρα­γω­δί­ας που βιώ­νουν οι πρό­σφυ­γες και οι με­τα­νά­στες, θύ­μα­τα του πο­λέ­μου και των ανε­λέ­η­των ανι­σο­τή­των σε πα­γκό­σμια κλί­μα­κα. Όπως ση­μεί­ω­σε: “Έχου­με, ως Έλ­λη­νες, επι­τε­λέ­σει στο ακέ­ραιο την απο­στο­λή μας απέ­να­ντι στον άν­θρω­πο”, και κατά τούτο έχου­με το δι­καί­ω­μα αλλά και την υπο­χρέ­ω­ση να δια­μη­νύ­ου­με τα πα­ρα­πά­νω προς ΕΕ και Τουρ­κία, ση­μεί­ω­σε ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας.

Πα­ράλ­λη­λα, εξήρε την ενερ­γό πα­ρου­σία της Εκ­κλη­σί­ας στην επώ­δυ­νη κρίση του προ­σφυ­γι­κού και του με­τα­να­στευ­τι­κού ζη­τή­μα­τος, το­νί­ζο­ντας ότι πα­ρα­δί­δει, εμπρά­κτως, δι­δάγ­μα­τα αν­θρω­πι­σμού αλλά και δι­δάγ­μα­τα υπε­ρά­σπι­σης της πα­τρί­δας και του λαού μας απέ­να­ντι σε εκεί­νους οι οποί­οι, εκ­με­ταλ­λευό­με­νοι αδι­στά­κτως τον αν­θρώ­πι­νο πόνο, επι­βου­λεύ­ο­νται, ευ­θέ­ως και απρο­κα­λύ­πτως, τον τόπο μας. Είπε δε, ότι η στάση αυτή της Τουρ­κί­ας οφεί­λε­ται, απο­κλει­στι­κώς, στην άφρο­να τα­κτι­κή της πο­λι­τι­κής της ηγε­σί­ας, αφού δεν βρί­σκει έρει­σμα ούτε στην θρη­σκεία της- του­λά­χι­στον κατά την επί­ση­μη εκ­δο­χή της- ούτε καν στα βα­θύ­τε­ρα αι­σθή­μα­τα του τουρ­κι­κού λαού.

Επι­προ­σθέ­τως, ανα­φέρ­θη­κε και στην γεν­ναία προ­σφο­ρά της Εκ­κλη­σί­ας κατά την μακρά διάρ­κεια της πρό­σφα­της βα­θιάς κοι­νω­νι­κής και οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, που έπλη­ξε την χώρα μας, επι­ση­μαί­νο­ντας τον ρόλο της και την συμ­βο­λή της στη δια­τή­ρη­ση της συ­νο­χής του κοι­νω­νι­κού μας ιστού και υπο­γράμ­μι­σε πόσο ευ­ερ­γε­τι­κή υπήρ­ξε, του­λά­χι­στον από τις απαρ­χές του νε­ό­τε­ρου ελ­λη­νι­κού κρά­τους, για τον λαό και το έθνος μας η αγα­στή συ­μπό­ρευ­ση πο­λι­τεί­ας και εκ­κλη­σί­ας στους με­γά­λους μας αγώ­νες υπέρ της πα­τρί­δας καθώς και σε κρί­σι­μες στιγ­μές.

Όπως επι­σή­μα­νε ο κ. Παυ­λό­που­λος: “Η Κυ­ρια­κή της Ορ­θο­δο­ξί­ας είναι Θριαμ­βι­κή, κυ­ριο­λε­κτι­κώς, εορτή διότι συμ­βο­λί­ζει και νοη­μα­το­δο­τεί τον θρί­αμ­βο της Ορ­θο­δο­ξί­ας. Τον θρί­αμ­βο εκεί­νον, ο οποί­ος θε­με­λιώ­θη­κε στην ανα­στή­λω­ση των ιερών ει­κό­νων για να θυ­μί­ζει, στο δι­η­νε­κές, την ανα­στή­λω­ση των συμ­βό­λων της Ορ­θό­δο­ξης πί­στης μας”.

Στο ση­μείο αυτό υπεν­θύ­μι­σε, ότι “το με­γα­λείο της Ορ­θό­δο­ξης Πί­στης μας έγκει­ται, πρω­τί­στως, στο ότι όχι μόνον απευ­θύ­νε­ται κατ’ εξο­χήν στον άν­θρω­πο, στον κάθε άν­θρω­πο, αλλά και το βα­θύ­τε­ρο νόημά της ανα­λύ­ε­ται στο ότι οδη­γεί, εξ ορι­σμού, προς την τε­λεί­ω­ση του Αν­θρώ­που κατά τον προ­ο­ρι­σμό του. Ήτοι στο να κα­τα­στεί ο άν­θρω­πος, όσο αυτό είναι δυ­να­τό, ει­κό­να και ομοί­ω­ση του δη­μιουρ­γού του, ακο­λου­θώ­ντας τον ανη­φο­ρι­κό δρόμο του «καλού κα­γα­θού».

Επι­πλέ­ον, τό­νι­σε ότι “το με­γα­λείο της Ορ­θό­δο­ξης Πί­στης μας, με έρει­σμα την αυ­θε­ντι­κή και ανό­θευ­τη Χρι­στια­νι­κή Δι­δα­σκα­λία, έγκει­ται και στο ότι είναι αντί­θε­τη με κάθε έν­νοια προ­ση­λυ­τι­σμού, πολύ δε πε­ρισ­σό­τε­ρο με κάθε έν­νοια διεκ­δί­κη­σης μο­να­δι­κό­τη­τας και επι­χεί­ρη­σης επι­βο­λής. Είναι, όλως αντι­θέ­τως, η Πίστη της θρη­σκευ­τι­κής ελευ­θε­ρί­ας, με την έν­νοια ότι, όπως εξέ­θε­σα, απευ­θύ­νε­ται σε κάθε άν­θρω­πο, πιστό και μη πιστό, κα­λώ­ντας τον να την γνω­ρί­σει σε βάθος και ξε­κα­θα­ρί­ζο­ντας πώς και αν ακόμη, εν τέλει, την απορ­ρί­ψει, και πάλι η Ορ­θό­δο­ξη Εκ­κλη­σία θα είναι πάντα εν εγρη­γόρ­σει για να του συ­μπα­ρα­στα­θεί, όταν χει­μά­ζε­ται”.

Ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας υπο­στή­ρι­ξε, ότι αυτή η θε­με­λιώ­δης πα­ρά­με­τρος της Ορ­θό­δο­ξης Πί­στης μας απο­κτά στις μέρες μας, στις μέρες της βα­θιάς κρί­σης και ιδίως στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή μας, ιδιαί­τε­ρο νόημα. “Ένα νόημα που ακτι­νο­βο­λεί πέρα από τα σύ­νο­ρά μας και που ανα­δει­κνύ­ει ποια είναι η Ελ­λά­δα, ποιος είναι ο λαός μας και το έθνος μας, με απο­δέ­κτες την διε­θνή κοι­νό­τη­τα και κυ­ρί­ως την ευ­ρω­παϊ­κή μας οι­κο­γέ­νεια, την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση” πα­ρα­τή­ρη­σε και πρό­σθε­σε ότι “Η Ορ­θό­δο­ξη Πίστη των Ελ­λή­νων στη­ρί­ζει με σθέ­νος τον τρίτο πυ­λώ­να του κοι­νού μας ευ­ρω­παϊ­κού πο­λι­τι­σμού, τον πυ­λώ­να ο οποί­ος βα­σί­ζε­ται στην αν­θρω­πο­κε­ντρι­κή και αν­θρω­πι­στι­κή χρι­στια­νι­κή δι­δα­σκα­λία. Τον πυ­λώ­να εκεί­νον, ο οποί­ος συμ­βο­λί­ζει το ότι ο κοι­νός μας ευ­ρω­παϊ­κός πο­λι­τι­σμός δεί­χνει τον δρόμο για το πώς η ευ­ρω­παϊ­κή μας οι­κο­γέ­νεια έχει να δια­δρα­μα­τί­σει ένα ρόλο που υπερ­βαί­νει τους λαούς της και απο­κτά πλα­νη­τι­κές δια­στά­σεις, προ­κει­μέ­νου να συ­μπα­ρα­στα­θεί στον χει­μα­ζό­με­νο άν­θρω­πο απα­ντα­χού της Γης και, αυ­το­θρό­ως, να υπε­ρα­σπι­σθεί, urbi et orbi, τις αρχές της ει­ρή­νης, της Δη­μο­κρα­τί­ας, των θε­με­λιω­δών δι­καιω­μά­των του αν­θρώ­που, της Δι­καιο­σύ­νης, κατ’ εξο­χήν δε της Κοι­νω­νι­κής Δι­καιο­σύ­νης”.

Κλεί­νο­ντας ο κ. Παυ­λό­που­λος ευ­χα­ρί­στη­σε τον Αρ­χιε­πί­σκο­πο Αθη­νών και Πάσης Ελ­λά­δος κ.κ. Ιε­ρώ­νυ­μο, καθώς και τα μέλη της Διαρ­κούς Ιεράς Συ­νό­δου της Ορ­θό­δο­ξης Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος για την συ­μπό­ρευ­σή τους κατά την διάρ­κεια της θη­τεί­ας του, με πλήρη σε­βα­σμό των αμοι­βαί­ων τους ρόλων, ση­μεί­ω­σε ότι η συ­μπό­ρευ­σή τους αυτή θα συ­νε­χι­σθεί και μετά την λήξη της θη­τεί­ας του, υπό την ιδιό­τη­τά του ως Έλ­λη­να Ορ­θό­δο­ξου Χρι­στια­νού και τέλος ευ­χή­θη­κε ο Πα­νά­γα­θος Θεός να τους στη­ρί­ζει και να τους εν­δυ­να­μώ­νει κατά την εκ­πλή­ρω­ση της Ιερής Απο­στο­λής τους.