Oλόκληρη η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή

Κυρία Πρόεδρε
Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές,

Η ανά­κτηση της λαϊκής μας κυριαρ­χίας,

η απο­κα­τά­σταση του ισό­τι­μου ρόλου της χώρας μας στο θεσμικό πλαίσιο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης,

η αντι­με­τώ­πιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης,

η απο­κα­τά­σταση της αξιο­πρέ­πειας του λαού μας,

η κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και η πολι­τι­σμική ανα­γέν­νηση της πατρί­δας μας, απο­τε­λούν τους βασι­κούς στόχους της κυβέρ­νη­σης κοι­νω­νι­κής σωτη­ρίας,

που συγκρο­τή­σαμε μετά τη κυρί­αρχη επιλογή του λαού μας στις 25 του Γενάρη.

Έχω πλήρη συναί­σθηση της ευθύνης και των δυσκο­λιών.

Έχω πλήρη συναί­σθηση ότι το όραμα μιας Ελλάδας οικο­νο­μικά αυτο­δύ­να­μης, κοι­νω­νικά δίκαιης και εθνικά υπε­ρή­φα­νης περνάει μέσα από τις συμπλη­γά­δες πέτρες μιας σκληρής και δύσκο­λης δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους εταί­ρους μας σε ευρω­παϊκά επίπεδο.

Περνάει όμως και μέσα από την απο­φα­σι­στι­κό­τητά μας να συγκρου­στούμε με τις παθο­γέ­νειες και τις δυσλει­τουρ­γίες εδώ, μέσα στη χώρα μας.

Να συγκρου­στούμε με ένα καθε­στώς πολι­τι­κής και οικο­νο­μι­κής εξου­σίας που βύθισε τη χώρα μας στη κρίση και στη διεθνή απα­ξί­ωση.

Η πορεία της ανα­συ­γκρό­τη­σης και της ανόρ­θω­σης της πατρί­δας μας θα είναι μακρό­χρονη.

Στη­ριγ­μέ­νοι στις αστεί­ρευ­τες δυνά­μεις ενός ενω­μέ­νου και κυρί­αρ­χου λαού, θα κάνουμε το όραμα πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Με τη διαρκή εμπι­στο­σύνη και στήριξη του λαού μας, θα οικο­δο­μή­σουμε μια Ελλάδα οικο­νο­μικά αυτο­δύ­ναμη, ανε­ξάρ­τητη και κυρί­αρχη, ισότιμο εταίρο στην Ευρω­παϊκή Ένωση και στην ευρω­ζώνη.

Με μια ανε­ξάρ­τητη, πολυ­διά­στατη και ενερ­γη­τική εξω­τε­ρική πολι­τική, θα αξιο­ποι­ή­σουμε την αστεί­ρευτη γεω­πο­λι­τική δυνα­μική της πατρί­δας μας, προ­κει­μέ­νου να υπε­ρα­σπι­στούμε την ειρήνη, τη στα­θε­ρό­τητα και την απα­ρέ­γκλιτη εφαρ­μογή του διε­θνούς δικαίου, στην εύθραυ­στη περιοχή μας.

Και όλα αυτά θα τα πετύ­χουμε γιατί έχουμε, σχέδιο ρεα­λι­στικό.

Έχουμε στρα­τη­γική.

Κυρίως, όμως γιατί δεν έχουμε δεσμεύ­σεις, παρά μόνο μια :

Να υπη­ρε­τούμε το συμ­φέ­ρον του λαού μας.

Να υπη­ρε­τούμε το εθνικό συμ­φέ­ρον.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Πριν παρου­σιάσω ανα­λυ­τικά τις προ­γραμ­μα­τι­κές δηλώ­σεις και ζητήσω την ψήφο εμπι­στο­σύ­νης της Βουλής στην Κυβέρ­νησή μας,

αισθά­νο­μαι την ανάγκη να δια­βε­βαιώσω για μία ακόμη φορά από το επίσημο αυτό βήμα, τους Έλληνες Βου­λευ­τές και το σύνολο των Ελλήνων πολιτών,

ότι η αμε­τά­κλητη απόφαση της Κυβέρ­νη­σής μας είναι να τιμήσει και να εφαρ­μό­σει στο σύνολο τους τις προ­ε­κλο­γι­κές προ­γραμ­μα­τι­κές δεσμεύ­σεις μας,

με πλήρη σεβασμό στη λαϊκή βούληση, όπως αυτή εκφρά­στηκε με την ψήφο του λαού μας στις πρό­σφα­τες εκλογές.

Η δέσμευση αυτή απο­τε­λεί τον αδια­πραγ­μά­τευτο πυρήνα της πολι­τι­κής μας σε όλα τα ζητή­ματα που αφορούν άμεσα τους πολίτες, όλους τους Έλληνες πολίτες, χωρίς εξαι­ρέ­σεις και απο­κλει­σμούς.

Για μένα προ­σω­πικά, αλλά και για κάθε μέλος της Κυβέρ­νη­σης η δέσμευση αυτή είναι θέμα τιμής, αξιο­πι­στίας και σεβα­σμού της δημο­κρα­τίας.

Εισπράτ­τουμε καθη­με­ρινά την εμπι­στο­σύνη των Ελλήνων πολιτών, ανε­ξάρ­τητα της επι­λο­γής τους στις τελευ­ταίες εκλογές, και βλέ­πουμε την επάνοδο της ελπίδας, της αξιο­πρέ­πειας και της περη­φά­νιας.

Νιώ­θουμε την προσ­δο­κία τους για πρόοδο και κοι­νω­νική δικαιο­σύνη.

Είναι δημο­κρα­τική μας υπο­χρέ­ωση και καθήκον, να μην τους απο­γοη­τεύ­σουμε.

Μετά από πέντε χρόνια μνη­μο­νια­κής βαρ­βα­ρό­τη­τας ο λαός μας δεν αντέχει άλλη απο­γο­ή­τευση, δεν αντέχει άλλη ματαί­ωση.

Και γι’ αυτό στις εκλογές έκανε μια γενναία επιλογή.

Δεν τρο­μο­κρα­τή­θηκε.

Δεν υπέκυψε στις απειλές και στην προ­πα­γάνδα του φόβου.

Γιατί γνώριζε ότι αυτοί που τον απει­λού­σαν είχαν οδη­γή­σει το λαό και τη χώρα, σε πλήρες οικο­νο­μικό, πολι­τικό και ηθικό αδιέ­ξοδο.

Αυτό το αδιέ­ξοδο θα αγω­νι­στούμε να ανα­στρέ­ψουμε, τόσο στο εσω­τε­ρικό όσο και στο εξω­τε­ρικό απο­κα­θι­στώ­ντας άμεσα τη λει­τουρ­γία της δημο­κρα­τίας.

Πρώτα από όλα τη λει­τουρ­γία του Κοι­νο­βου­λίου, που ουσια­στικά είχε καταρ­γη­θεί με τις Π.Ν.Π.

Θα αγω­νι­στούμε να απο­κα­τα­στή­σουμε τον σεβασμό και την τήρηση του Ελλη­νι­κού Συντάγ­μα­τος.

Και να ξανα­κερ­δί­σουμε τις ιδρυ­τι­κές Αρχές και Αξίες της ενω­μέ­νης Ευρώπης.

Της Ευρώπης της Αλλη­λεγ­γύης, της Ανά­πτυ­ξης και της Δημο­κρα­τίας.

Είμαι βέβαιος ότι η Κυβέρ­νησή μας, μαζί με όσες και όσους στη­ρί­ζουν τις προ­σπά­θειές μας σε ένα πλαίσιο εθνικής συνεν­νό­η­σης, με μονα­δικό γνώμονα την κοι­νω­νική σωτηρία,

θα μείνει στη συλ­λο­γική μνήμη, ως η Κυβέρ­νηση που τήρησε το λόγο της και εκπρο­σώ­πησε τίμια, ατα­λά­ντευτα, χωρίς πισω­γυ­ρί­σματα όλους και τον καθένα χωριστά τις Ελλη­νί­δες και τους Έλληνες.

Εν ονόματι των οποίων και κατ’ εντολή των οποίων βρί­σκο­μαι σήμερα ενώπιόν σας.

Κυρίες και κύριοι βου­λευ­τές.

Το τοπίο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη παρα­μέ­νει δύσκολο αλλά είναι ήδη δια­φο­ρε­τικό.

Η ατζέντα αλλάζει.

Η Ελλάδα παρα­μέ­νει στο επί­κε­ντρο του διε­θνούς ενδια­φέ­ρο­ντος αλλά αυτή τη φορά με θετικό πρόσημο.

Ως πρω­τα­γω­νι­στής και όχι ως κομπάρ­σος.

Στην δια­πραγ­μά­τευση που επι­τέ­λους ξεκί­νησε η Ελλάδα κατα­θέ­τει προ­τά­σεις.

Δεν δέχεται εντολές.

Γνω­ρί­ζουμε καλά ότι η δια­πραγ­μά­τευση αυτή δεν είναι εύκολη.

Ότι ο δρόμος που έχουμε μπροστά μας είναι ανη­φο­ρι­κός.

Αλλά έχουμε πίστη στις δυνά­μεις μας και θα τα κατα­φέ­ρουμε!

Κυρίως γιατί σε αυτή τη δια­πραγ­μά­τευση έχουμε πασί­δηλα το δίκιο με το μέρος μας.

Με ευθύνη τόσο των προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων όσο και των εταίρων μας, επι­βλή­θηκε στον ελλη­νικό λαό ένα πρό­γραμμα λιτό­τη­τας που γνω­ρί­ζαμε ότι θα οδη­γή­σει με μαθη­μα­τική ακρί­βεια όχι σε μια παρο­δική ύφεση αλλά σε μια μακρο­χρό­νια βλάβη των ανα­πτυ­ξια­κών δυνα­το­τή­των της χώρας και σε πρω­το­φανή τη συρ­ρί­κνωση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Όπως και έγινε.

Μετά από πέντε σχεδόν χρόνια ακραίας λιτό­τη­τας, χάσαμε περίπου το ¼ του ΑΕΠ μας.

Πάνω από ενάμισι εκα­τομ­μύ­ρια συμπο­λί­τες μας έχασαν τη δουλειά τους.

Ενώ πάνω από δυόμισι εκα­τομ­μύ­ρια ανα­γκά­στη­καν να δια­βιώ­νουν κάτω από τα όρια της φτώ­χειας.

Την ίδια στιγμή το δημόσιο χρέος εκτι­νά­χθηκε από το 124% στο 180% του ΑΕΠ.

Ενώ δια­λύ­θηκε η παρα­γω­γική βάση της οικο­νο­μίας μας, υπήρξε μια πρω­το­φα­νής δια­δι­κα­σία απο­ε­πέν­δυ­σης και εσω­τε­ρι­κής υπο­τί­μη­σης, που δημιούρ­γησε ένα εκρη­κτικό μείγμα ύφεσης και απο­πλη­θω­ρι­σμού, που δυσχε­ραί­νει κατα­λυ­τικά τη προ­ο­πτική της ανά­καμ­ψης.

Το δυστύ­χημα, όμως, δεν είναι ότι η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση απο­δέ­χτηκε την εφαρ­μογή ενός μείγ­μα­τος πολι­τι­κής που με μαθη­μα­τική ακρί­βεια θα οδη­γούσε την οικο­νο­μία και τη κοι­νω­νία στα βράχια.

Το δυστύ­χημα είναι ότι η απερ­χό­μενη κυβέρ­νηση φρό­ντισε φεύ­γο­ντας να κάψει τα σπαρτά και να γκρε­μί­σει τις γέφυρες.

Φρό­ντισε να δημιουρ­γή­σει, με απο­λύ­τως δική της ευθύνη, ασφυ­κτικά πλαίσια δια­πραγ­μά­τευ­σης, ώστε να ανα­γκά­σει τη χώρα να ξανα­μπεί σε βαθύ μνη­μό­νιο.

Και αυτό σας το λέω πια, μετά λόγου γνώσεως.

Αφού από τις επαφές μου με τους αξιω­μα­τού­χους της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, ενη­με­ρώ­θηκα ότι αρχική επιλογή των εταίρων μας ήταν η εξάμηνη τεχνική παρά­ταση του προ­γράμ­μα­τος και κατόπιν ελλη­νι­κής επι­μο­νής προσ­διο­ρί­στηκε το χρονικό όριο της 28ης Φεβρουα­ρίου.

Έτσι απο­κα­λύ­πτε­ται πλέον σε όλους μας ποιος ήταν και ποιος παρα­μέ­νει ο στόχος της προη­γού­με­νης μνη­μο­νια­κής κυβέρ­νη­σης : Τα ασφυ­κτικά χρονικά όρια, ο εκβια­σμός και εν τέλει η απο­τυ­χία της νέας ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης.

Δηλαδή η απο­τυ­χία της Ελλάδας, προ­κει­μέ­νου οι ίδιοι να δικαιω­θούν.

Αυτό που ξέχασαν, όμως, να λογα­ριά­σουν σε αυτή τη φαντα­σί­ωση της μικρής παρέν­θε­σης στο μνη­μό­νιο, είναι ότι σε αυτή τη δια­πραγ­μά­τευση δεν υπάρ­χουν μόνο οι τεχνο­κρά­τες.

Υπάρχει κι ένας σημα­ντι­κός παρά­γο­ντας.

Ο λαϊκός παρά­γο­ντας.

Ο ελλη­νι­κός λαός και οι ευρω­παϊ­κοί λαοί.

Που δεν θα το επι­τρέ­ψουν.

Ήδη οι πολίτες στην Ελλάδα και σε άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες έχουν κινη­το­ποι­η­θεί, παίρ­νουν πρω­το­βου­λίες συμπα­ρά­στα­σης και αλλη­λεγ­γύης.

Τους ευχα­ρι­στούμε και τους καλούμε να παρα­μεί­νουν σε εγρή­γορση.

Η αλλη­λεγ­γύη και η συμπα­ρά­στασή τους είναι πολύ­τι­μες.

Μόνο με τη στήριξη τους θα μπο­ρέ­σουμε να δια­χει­ρι­στούμε το αδιέ­ξοδο στο οποίο μας οδή­γη­σαν τα Μνη­μό­νια.

Μόνο με τη στήριξη τους θα κατα­φέ­ρουμε να βγά­λουμε την Ελλάδα και την Ευρώπη από το φαύλο κύκλο της λιτό­τη­τας, της ύφεσης και του απο­πλη­θω­ρι­σμού.

Γιατί η στρα­τη­γική μας δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αφορά τους λαούς όλων των Ευρω­παϊ­κών χωρών.

Γιατί το πρό­βλημα δεν είναι  μόνο ελλη­νικό, ποτέ δεν ήταν.

Η κρίση δεν είναι μόνο Ελλη­νική.

Η κρίση είναι ευρω­παϊκή.

Και η λύση θα είναι ευρω­παϊκή.

Η Ελλάδα θα είναι θετικός κατα­λύ­της των εξε­λί­ξεων σε αυτή την σκληρή και επίπονη δια­πραγ­μά­τευση.

Με έναν στόχο:

Να κατα­λή­ξουμε σε αμοι­βαία επωφελή λύση για την Ελλάδα και τους εταί­ρους μας.

Επα­να­λαμ­βά­νουμε σε όλους τους τόνους:

Η Ελλάδα θέλει να εξυ­πη­ρε­τή­σει το χρέος της.

Αν το ίδιο επι­θυ­μούν και οι εταίροι μας, καλού­νται να προ­σέλ­θουν στο τραπέζι του δια­λό­γου να συνα­πο­φα­σί­σουμε τον τρόπο και τις τεχνι­κές που θα το καθι­στούν βιώσιμο.

Η εικόνα του χρέους που χθες ξεπέ­ρασε το 180% του ΑΕΠ δεν επι­τρέ­πει την εξυ­πη­ρέ­τηση του.

Αυτό προ­σπα­θούμε να εξη­γή­σουμε.

Το πρό­βλημα το ελλη­νι­κού χρέους δεν είναι πρό­βλημα τεχνι­κής φύσης.

Δεν είναι ζήτημα τεχνι­κής υλο­ποί­η­σης δεδο­μέ­νων απο­φά­σεων.

Είναι πρό­βλημα πολι­τι­κής φύσης και πολι­τι­κών επι­λο­γών.

Όσο οι εταίροι επι­μέ­νουν στην λιτό­τητα, τόσο το πρό­βλημα του χρέους θα ανα­κυ­κλώ­νε­ται και θα επι­δει­νώ­νε­ται.

Αν συμ­φω­νή­σουμε λοιπόν ότι η λιτό­τητα είναι κατα­στρο­φική, η τεχνική λύση για την απο­μεί­ωση και την απο­πλη­ρωμή του θα βρεθεί μέσα από δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και συναι­νέ­σεις.

Δεν έχουμε στόχο να απει­λή­σουμε καμία ισορ­ρο­πία στην Ευρώπη.

Απε­να­ντίας, είμαστε αυτοί που θέλουν να απο­κα­τα­στα­θεί η ισορ­ρο­πία.

Είμαστε η ελπίδα για τις μεγάλες και ανα­γκαίες αλλαγές που πρέπει να συζη­τη­θούν και να συντε­λε­στούν στην Ευρώπη.

Η νέα κυβέρ­νηση κοι­νω­νι­κής σωτη­ρίας επι­θυ­μεί επι­διώ­κει και εργά­ζε­ται ώστε να συν­δυά­σει τις θεσμι­κές και δημο­σιο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις που απορ­ρέ­ουν από τη συμ­με­τοχή της χώρας μας στην Ευρω­ζώνη με τον απόλυτο σεβασμό στην αρχή της λαϊκής κυριαρ­χίας.

Ο σεβα­σμός των δημο­σιο­νο­μι­κών στόχων του Συμ­φώ­νου Στα­θε­ρό­τη­τας και Ανά­πτυ­ξης απο­τε­λεί ευρω­παϊκή υπο­χρέ­ωση της χώρας.

Η λιτό­τητα όμως όχι.

Αλλη­λεγ­γύη και ισότιμη συνερ­γα­σία των κρατών μελών, γράφουν οι συν­θή­κες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Δεν γράφουν λιτό­τητα και μνη­μό­νια.

Θεμε­λιώδη αρχή της ενω­μέ­νης Ευρώπης απο­τε­λεί ο σεβα­σμός στη δημο­κρα­τικά εκφρα­σμένη θέληση των λαών της.

Για αυτό και ξεκα­θα­ρί­ζουμε προς όλες τις κατευ­θύν­σεις τι είναι αυτό που δεν δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε.

Δεν δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε την εθνική μας κυριαρ­χία.

Δεν δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε την λαϊκή κυριαρ­χία.

Δεν δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε την λαϊκή εντολή.

Στις εκλογές της 25ης Ιανουα­ρίου,

ο ελλη­νι­κός λαός έδωσε ισχυρή και καθαρή εντολή για τον άμεσο τερ­μα­τι­σμό της λιτό­τη­τας και για αλλαγή πολι­τι­κής.

Συνεπώς, το Μνη­μό­νιο καταρ­γή­θηκε πρώτα από όλα από την ίδια την απο­τυ­χία του και τα κατα­στρο­φικά του απο­τε­λέ­σματα.

Δεύ­τε­ρον και σημα­ντι­κό­τερο : από την ετυ­μη­γο­ρία του ελλη­νι­κού λαού.

Για το λόγο αυτό, η νέα κυβέρ­νηση δεν δικαιού­ται να ζητήσει παρά­ταση του μνη­μο­νίου.

Γιατί δεν δικαιού­ται να ζητήσει παρά­ταση του λάθους και της κατα­στρο­φής.

Ούτε και είναι δυνατόν να ζητεί­ται σήμερα από τη νέα ελλη­νική κυβέρ­νηση, στο όνομα τεχνι­κών δυσκο­λιών, η επέ­κταση του προ­γράμ­μα­τος που απο­δο­κί­μασε ο λαός μας,

μόνο και μόνο για να εξυ­πη­ρε­τη­θεί ο τακτι­κός ελιγμός και οι μικρο­πο­λι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες του κου Σαμαρά.

Αυτό που η ελλη­νική κυβέρ­νηση επι­διώ­κει στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους εταί­ρους είναι μια νέα συμ­φω­νία σ’ ένα «πρόγραμμα-γέφυρα» μέχρι και τον Ιούνιο.

Ούτως ώστε να έχουμε το δημο­σιο­νο­μικό χώρο που απαιτεί μια ειλι­κρι­νής δια­πραγ­μά­τευση για την ανα­διάρ­θρωση του χρέους και για ένα νέο πρό­γραμμα συνερ­γα­σίας και ανά­πτυ­ξης μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρω­παίων εταίρων.

Ρωτάνε πολλοί καλο­προ­αί­ρετα :

Είναι αυτό εφικτό να γίνει τις επό­με­νες 15 ημέρες;

Οι επαφές που είχα με τους θεσμι­κούς παρά­γο­ντες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης με έπεισαν ότι παρά τις δυσκο­λίες, είναι εφικτό.

Βεβαίως μπορούν να υπάρ­ξουν αρκετά θέματα που ενδε­χο­μέ­νως θα απαι­τή­σουν χρόνο δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Όπως για παρά­δειγμα το ζήτημα του χρέους.

Τα περισ­σό­τερα, όμως, ζητή­ματα είμαστε απο­λύ­τως έτοιμοι με ολο­κλη­ρω­μένο πρό­γραμμα και προ­τά­σεις να τα συμ­φω­νή­σουμε τώρα.

Η ελλη­νική κυβέρ­νηση έχει σχέδιο, έχει προ­τά­σεις, ρεα­λι­στι­κές και ικανές να δημιουρ­γή­σουν ένα πλαίσιο συμ­φω­νίας αμοι­βαία απο­δε­κτό.

Το νέο Συμ­βό­λαιο μεταξύ Ελλάδας και Ευρώπης που θα απο­τυ­πω­θεί σε ένα Μεσο­πρό­θε­σμο Πρό­γραμμα για την Εθνική Ανα­συ­γκρό­τηση,

θα σέβεται τους κανόνες λει­τουρ­γίας της Ευρω­ζώ­νης,

αλλά δεν θα κατα­δι­κά­ζει την ελλη­νική οικο­νο­μία σε αιώνια ύφεση με προ­βλέ­ψεις για παρά­λογα και εξω­πραγ­μα­τικά πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα, που απο­τε­λούν το άλλο όνομα της λιτό­τη­τας.

Θέλω να δια­βε­βαιώσω την Εθνική Αντι­προ­σω­πεία αλλά και τον Ελλη­νικό λαό, ότι επι­διώ­κουμε σταθερά και ατα­λά­ντευτα τη βιώσιμη συμ­φω­νία με τους εταί­ρους.

Και αισιο­δοξώ ότι θα την πετύ­χουμε.

Γιατί η συμ­φω­νία αυτή θα είναι ταυ­τό­χρονα το σήμα ότι η Ευρώπη παρα­μέ­νει προ­ση­λω­μένη στις δημο­κρα­τι­κές της αρχές και παρα­δό­σεις, στο σεβασμό της λαϊκής βού­λη­σης.

Η Ευρώπη δεν πρέπει να ξανα­κά­νει τα λάθη του σκο­τει­νού παρελ­θό­ντος.

Δεν θα οδη­γή­σει έναν λαό στην ταπεί­νωση και τον εξευ­τε­λι­σμό.

Πρώτα και κύρια για να μην ξανα­ζή­σουμε την εποχή των τεράτων.

Για να μην τρο­φο­δο­τη­θεί το μίσος μεταξύ των λαών, αλλά να πρυ­τα­νεύ­σει η κατα­νό­ηση και η αλλη­λεγ­γύη.

Αυτό είναι σήμερα το στοί­χημα της Ενω­μέ­νης Ευρώπης.

Κυρίες και κύριοι βου­λευ­τές,

Το χρο­νο­διά­γραμμα που προ­τεί­νουμε στους εταί­ρους μας είναι αυτό που καθο­ρί­ζει και το πλαίσιο των δικών μας πολι­τι­κών παρεμ­βά­σεων.

Των παρεμ­βά­σεων που  υπα­κού­ουν στην ανάγκη εξα­σφά­λι­σης της δημο­σιο­νο­μι­κής ισορ­ρο­πίας και του ισο­σκε­λι­σμέ­νου προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού,

αλλά την ίδια στιγμή αντι­με­τω­πί­ζουν την κοι­νω­νική κατα­στροφή και βάζουν τέλος στην λιτό­τητα  και την ανθρω­πι­στική κρίση.

Η επί­τευξη ισο­σκε­λι­σμέ­νων προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών ξέρετε, δεν είναι θέμα δεσμεύ­σεων προς τους εταί­ρους.

Είναι η προ­ϋ­πό­θεση της οικο­νο­μι­κής μας αυτο­δυ­να­μίας και άρα της εθνικής μας κυριαρ­χίας.

Είναι η προ­ϋ­πό­θεση για μια ισχυρή δια­πραγ­μα­τευ­τική θέση και εν τέλει για θετική έκβαση της δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Ο λόγος είναι απλός : όσο λιγό­τερα χρήματα σου λείπουν, τόσο πιο ανε­ξάρ­τη­τος είσαι, τόσο πιο δυνατός σε πιέσεις.

Για αυτό και το πρό­γραμμά μας σχε­διά­στηκε σε συν­θή­κες δημο­σιο­νο­μι­κής ισορ­ρο­πίας.

Κάτι όμως που όλοι γνω­ρί­ζουμε, απαιτεί τη πατριω­τική ευθύνη του καθενός και της καθε­μιάς, της κάθε Ελλη­νί­δας και του κάθε Έλληνα, που τους καλούμε να βάλουν πλάτη σε αυτή την εθνική προ­σπά­θεια.

Πρώτη προ­τε­ραιό­τητα της κυβέρ­νη­σής μας, από την Τετάρτη το πρωί θα είναι η αντι­με­τώ­πιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης στη πατρίδα μας, όπως ακριβώς δεσμευ­τή­καμε προ­ε­κλο­γικά.

Τα συγκε­κρι­μένα μέτρα θα αφορούν την παροχή δωρεάν  σίτισης, ρεύ­μα­τος, στέγης και ιατρο­φαρ­μα­κευ­τι­κής περί­θαλ­ψης στις χιλιά­δες οικο­γέ­νειες και νοι­κο­κυ­ριά που έπεσαν θύματα της μνη­μο­νια­κής βαρ­βα­ρό­τη­τας τα πέντε τελευ­ταία χρόνια.

Θα αφορούν όμως και στην απο­κα­τά­σταση των μεγάλων αδικιών.

Προ­χω­ράμε λοιπόν άμεσα στην απο­κα­τά­σταση των αντι­συ­νταγ­μα­τικά απο­λυ­μέ­νων από το δημόσιο τομέα: Των καθα­ρι­στριών του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, των σχο­λι­κών φυλάκων, των διοι­κη­τι­κών υπαλ­λή­λων των ΑΕΙ.

Η απο­κα­τά­στασή τους δεν θα επι­βα­ρύ­νει τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό καθώς θα γίνει στο πλαίσιο των προ­σλή­ψεων που προ­βλέ­πο­νται ήδη από τον τρέχον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για το 2015.

Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές

Μέσα στους πρώτους πέντε μήνες δια­πραγ­μά­τευ­σης με την Ευρώπη έχουμε μπροστά μας ένα μεγάλο στοί­χημα.

Να δικαιώ­σουμε τις προσ­δο­κίες του ελλη­νι­κού λαού για μια ριζική μεταρ­ρύθ­μιση του κράτους.

Γιατί χωρίς αυτή τη ριζική μεταρ­ρύθ­μιση, ακόμη και με την καλύ­τερη δυνατή συμ­φω­νία για το χρέος, το αδιέ­ξοδο θα επα­νέλ­θει.

Αυτό που μας έδωσε ο ελλη­νι­κός λαός είναι ξεκά­θαρη εντολή για μάχη.

Μάχη ενάντια στις παθο­γέ­νειες του ελλη­νι­κού πολι­τι­κού συστή­μα­τος, μάχη με τα συμ­φέ­ρο­ντα που οικο­δό­μη­σαν αυτό το κράτος.

Γιατί δεν οικο­δο­μή­σαμε και δεν διοι­κή­σαμε εμείς αυτό το κράτος των πελα­τεια­κών σχέσεων και της σπα­τά­λης.

Και γι’ αυτό είμαστε οι μόνοι που μπο­ρούμε να το αλλά­ξουμε.

Να υλο­ποι­ή­σουμε τη μεγα­λύ­τερη θεσμική ανα­συ­γκρό­τηση στη σύγ­χρονη ιστορία της χώρας.

Η θεσμική αυτή ανα­συ­γκρό­τηση έχει ήδη ξεκι­νή­σει με την μεγάλη αλλαγή στη δομή της κυβέρ­νη­σης, που απο­τέ­λεσε το πρώτο βήμα για τον εξορ­θο­λο­γι­σμό της δημό­σιας διοί­κη­σης.

Η πρώτη φάση της μεταρ­ρύθ­μι­σης θα ολο­κλη­ρω­θεί εντός εξα­μή­νου με την επε­ξερ­γα­σία συμπα­γών και συνε­κτι­κών Οργα­νι­σμών των 10 Υπουρ­γείων.

Στόχος μας η καλύ­τερη επι­τε­λική οργά­νωση, ο συντο­νι­σμός των υπη­ρε­σιών, η ταχύ­τατη διεκ­πε­ραί­ωση των απο­φά­σεων και η κοι­νω­νική αντα­πο­δο­τι­κό­τητα.

Ταυ­τό­χρονα προ­χω­ράμε και στον   απο­φα­σι­στικό περιο­ρι­σμό της σπα­τά­λης στο Δημόσιο Τομέα και στον περιο­ρι­σμό των προ­νο­μίων βου­λευ­τών και Υπουρ­γών.

Διότι εμείς δεν ήρθαμε για να κατα­λά­βουμε προ­νό­μια εξου­σίας.

Εμείς ήρθαμε για να καταρ­γή­σουμε προ­νό­μια και περά­σουμε την εξουσία εκεί από όπου πηγάζει, δηλαδή στον Ελλη­νικό λαό.

Άμεσα, λοιπόν, απο­συμ­φο­ρούμε τη δημόσια διοί­κηση από τις στρα­τιές συμ­βού­λων και μετα­κλη­τών υπαλ­λή­λων των Υπουρ­γών.

Καταρ­γούμε σπα­τά­λες προ­κλη­τι­κές.

Μειώ­νουμε σχεδόν κατά το ήμισυ τον στόλο των 700 περίπου αυτο­κι­νή­των στα υπουρ­γεία.

Δίνουμε εντολή να που­λη­θούν κυβερ­νη­τικά αυτο­κί­νητα που κοστί­ζουν προ­κλη­τικά ποσά, άνω των 700.000 ευρώ.

Δίνουμε εντολή να που­λη­θεί αρχικά το ένα από τα κυβερ­νη­τικά αερο­σκάφη.

Γιατί το παρά­δειγμα του λιτού βίου, πρέπει να ξεκι­νή­σει από την ίδια τη κυβέρ­νηση.

Στην ίδια κατεύ­θυνση θα ζητήσω από τη Πρόεδρο της Βουλής να επα­νε­ξε­τά­σει και να καταρ­γή­σει το προ­νό­μιο του Βου­λευ­τι­κού αυτο­κι­νή­του, διότι δεν πιστεύω ότι οι βου­λευ­τές μας στε­ρού­νται της οικο­νο­μι­κής δυνα­τό­τη­τας να μετα­κι­νού­νται με δικά τους έξοδα.

Είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι να επι­βά­λουμε ένα νέο ύφος και ήθος εξου­σίας.

Και αυτό πρέπει να ξεκινά από τη κορυφή.

Πρώτο παρά­δειγμα της νέας αντί­λη­ψης ο περιο­ρι­σμός του προ­σω­πι­κού του Μεγάρου Μαξίμου κατά 30% και η μείωση της φρουράς του Πρω­θυ­πουρ­γού κατά 40%.

Στην ίδια κατεύ­θυνση θα κινηθεί όλο το Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο όχι μόνο για λόγους συμ­βο­λι­κούς αλλά και ουσια­στι­κούς.

Γιατί ο αστυ­νο­μι­κός πρέπει να φύγει από τα πολι­τικά γραφεία και να πάει στη γει­το­νιά εκεί όπου ο πολίτης έχει ανάγκη από ασφά­λεια και από τη παρου­σία του.

Η νέα Κυβέρ­νηση θα δείξει αμέ­ρι­στη εμπι­στο­σύνη στους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους που σε αντί­ξοες συν­θή­κες προ­σπα­θούν να εξυ­πη­ρε­τή­σουν πολίτες και επι­χει­ρή­σεις.

Και αυτή η εμπι­στο­σύνη θα απο­τυ­πω­θεί στην πράξη με την κατάρ­γηση των εκδι­κη­τι­κών μνη­μο­νια­κών ρυθ­μί­σεων για το πει­θαρ­χικό δίκαιο των δημο­σίων υπαλ­λή­λων και την αντι­κα­τά­σταση του από ένα σύγ­χρονο και απο­τε­λε­σμα­τικό πλέγμα ρυθ­μί­σεων που θα σέβεται το τεκ­μή­ριο της αθω­ό­τη­τας αλλά την ίδια στιγμή θα προ­στα­τεύει απο­τε­λε­σμα­τικά το δημόσιο και την κοι­νω­νία από τους επί­ορ­κους υπαλ­λή­λους.

Εμείς επι­μέ­νουμε ότι η κοι­νω­νική αντα­πο­δο­τι­κό­τητα της δημό­σιας διοί­κη­σης και η στήριξη των κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών της  είναι μέγιστο πολι­τικό μας καθήκον.

Προ­ω­θούμε άμεσα ρύθμιση για την αξιο­λό­γηση των δημο­σίων υπαλ­λή­λων με αντι­κει­με­νικά και αξιο­κρα­τικά κρι­τή­ρια και ταυ­τό­χρονα αλλά­ζουμε το σύστημα επι­λο­γής προϊ­στα­μέ­νων κόβο­ντας τον γόρδιο δεσμό μεταξύ πολι­τι­κών κομ­μά­των και κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού.

Τέλος προ­χω­ράμε σε μέτρα για την απλο­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών της δημό­σιας διοί­κη­σης με αξιο­ποί­ηση των δυνα­το­τή­των των νέων τεχνο­λο­γιών για να περιο­ρί­σουμε την φυσική επαφή μεταξύ της διοί­κη­σης και των πολιτών που τρέφει τη μικρή δια­φθορά και για να επι­τύ­χουμε την καλύ­τερη δυνατή εξυ­πη­ρέ­τηση των πολιτών:

Με την ολο­κλή­ρωση των νέων Οργα­νι­σμών των Υπουρ­γείων καμία δημόσια υπη­ρε­σία δεν θα ζητά πιστο­ποι­η­τικά από πολίτες ή επι­χει­ρή­σεις που πιστο­ποιούν πλη­ρο­φο­ρίες ή στοι­χεία που ήδη κατέχει κάποια άλλη δημόσια υπη­ρε­σία.

Έτσι θα περιο­ρι­στεί εν μία νυκτί η γρα­φειο­κρα­τία και θα δοθούν ενδο­γενή κίνητρα στη δημόσια διοί­κηση για να προ­χω­ρή­σει στην ηλε­κτρο­νική δια­σύν­δεση των Υπη­ρε­σιών της και στην ανα­γκαία μηχα­νορ­γά­νωση.

Στο πλαίσιο της ριζικής διοι­κη­τι­κής μεταρ­ρύθ­μι­σης κομβικό ρόλο έχει η με κάθε τρόπο στήριξη της αυτο­διοί­κη­σης.

Στο πλαίσιο αυτό δημιουρ­γούμε νέο θεσμικό πλαίσιο  μέσα από την ριζική ανα­θε­ώ­ρηση του Καλ­λι­κράτη.

Ξεκι­νάμε αμέσως τις δια­δι­κα­σίες μιας ευρείας δια­βού­λευ­σης, με παρεμ­βά­σεις σε όλο το εύρος αρμο­διο­τή­των και διάρ­θρω­σης του Καλ­λι­κράτη, μέχρις ότου ολο­κλη­ρω­θεί το νέο νομο­θε­τικό πλαίσιο.

Κυρίες και κύριοι Βου­λευ­τές,

Ο πραγ­μα­τικά μεγάλος αγώνας μας, η πραγ­μα­τικά αδυ­σώ­πητη μάχη που αυτή η κυβέρ­νηση είναι έτοιμη να δώσει με κάθε κόστος είναι η μάχη ενάντια στην υψηλή δια­φθορά, ενάντια στο σύστημα της δια­πλο­κής.

Ένα σύστημα που επί χρόνια δηλη­τη­ρί­ασε τη δημόσια ζωή και απα­ξί­ωσε το πολι­τικό σύστημα και τους θεσμούς.

Αλλά  και ενάντια  στην φορο­δια­φυγή και φορο­α­πο­φυγή που απο­τέ­λεσε την πραγ­μα­τική αιτία που η χώρα έφτασε στο χείλος του γκρεμού.

Ήδη συγκρο­τή­σαμε ειδικό χαρ­το­φυ­λά­κιο για τον επι­χει­ρη­σιακό συντο­νι­σμό των αρμό­διων υπη­ρε­σιών και ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών που θα οργα­νώ­σει τη στρα­τη­γική μας σε αυτόν τον ακή­ρυ­χτο πόλεμο.

Γνω­ρί­ζουμε ότι βάζουμε τον πήχη ψηλά αλλά δεν μας επι­τρέ­πε­ται τίποτα λιγό­τερο.

Σε αυτό το πλαίσιο

Πρώτον: κινη­το­ποιούμε άμεσα το Σώμα Δίωξης Οικο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος, ώστε να ελεγ­χθούν κατά προ­τε­ραιό­τητα οι λίστες των μεγα­λο­κα­τα­θε­τών:

η λίστα της Αρχής για την Κατα­πο­λέ­μηση της Νομι­μο­ποί­η­σης Εσόδων από Εγκλη­μα­τι­κές Ενέρ­γειες

η λίστα Λαγκάρντ

η λίστα Λίχτεν­στάιν

Δεύ­τε­ρον: Συστή­νουμε Υπη­ρε­σία Εσω­τε­ρι­κού Ελέγχου Τελω­νείων και κινη­το­ποιούμε όλες τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες και σώματα για την πάταξη του λαθρε­μπο­ρίου καπνού και πετρε­λαίου, που οδηγεί σε ετήσια απώλεια εσόδων του ελλη­νι­κού δημο­σίου, σύμφωνα με έγκυρες εκτι­μή­σεις, μεγα­λύ­τερη του 1,5 δις Ε.

Τρίτον: Υιο­θε­τούμε τις πλέον σύγ­χρο­νες πρα­κτι­κές για τον εντο­πι­σμό αφο­ρο­λό­γη­της ύλης που προ­έρ­χε­ται από τρι­γω­νι­κές και ενδο­ο­μι­λι­κές συναλ­λα­γές.

Τέταρ­τον: Κινη­το­ποιούμε το Σώμα Επι­θε­ώ­ρη­σης Ελεγ­κτών Δημό­σιας Διοί­κη­σης για τον έλεγχο της νομι­μό­τη­τας των δημο­σίων συμ­βά­σεων και των προ­μη­θειών του Δημο­σίου.

Για να μπει τέλος στις υπερ­τι­μο­λο­γή­σεις και τις μίζες.

Πέμπτον: βάζουμε τέλος στα θαλασ­σο­δά­νεια που χρη­σι­μο­ποιού­νται για την εξυ­πη­ρέ­τηση σκο­τει­νών σκο­πι­μο­τή­των και συντή­ρη­σης ενός ολι­γαρ­χι­κού καθε­στώ­τος.

Η νέα Κυβέρ­νηση,  εγγυά­ται ότι θα απο­δο­θεί δικαιο­σύνη.

Δεν βρι­σκό­μα­στε στο σημείο μηδέν.

Δεν δια­γρά­φουμε το αμαρ­τωλό παρελ­θόν.

Δεν δίνουμε συγ­χω­ρο­χάρτι σε κανέναν:

Καταρ­γούμε άμεσα τις ούτως ή άλλως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές δια­τά­ξεις που παρέ­χουν ασυλία στα ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ, του ΤΧΣ και της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος.

Όλοι οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου και τα στελέχη του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού, η υπαλ­λη­λική ελίτ, δεν εξαι­ρού­νται από την αρχή αυτή.

Προ­χω­ράμε σε σύσταση εξε­τα­στι­κής επι­τρο­πής για τα Μνη­μό­νια.

Για να δια­λευ­καν­θούν όλες οι πτυχές.

Όχι για να εκδι­κη­θούμε τους πολι­τι­κούς μας αντι­πά­λους.

Άλλωστε τις πολι­τι­κές ευθύνες τις απο­δί­δει ο λαός.

Αλλά για να διε­ρευ­νη­θεί, δίκαια και ψύχραιμα, αν υπάρ­χουν ευρύ­τε­ρες ευθύνες και να απο­δο­θούν, εκεί που πρέπει να απο­δο­θούν.

Εκκι­νούμε, επίσης, τη δια­δι­κα­σία ελέγχου των δημο­σίων συμ­βά­σεων για τις οποίες υπάρ­χουν στοι­χεία πλημ­με­λειών οποιου­δή­ποτε είδους με στόχο την ικα­νο­ποί­ηση του ελλη­νι­κού δημο­σίου.

Το δημόσιο χρήμα δεν υπάρχει για να εξυ­πη­ρε­τεί τα συμ­φέ­ρο­ντα των ολι­γαρ­χών αλλά για να ενι­σχύει την ανά­πτυξη, την μείωση της ανερ­γίας και την άνοδο του βιο­τι­κού επι­πέ­δου του ελλη­νι­κού λαού.

Σπάμε το τρίγωνο της δια­πλο­κής μεταξύ Τρα­πε­ζών, πολι­τι­κού συστή­μα­τος και μιντια­κού κατε­στη­μέ­νου.

Εγγυό­μα­στε τη καθο­λική πρό­σβαση του ελλη­νι­κού λαού στο αγαθό της αντι­κει­με­νι­κής και αυτό­νο­μης από πολι­τι­κές παρεμ­βά­σεις ενη­μέ­ρω­σης.

Επα­να­συ­στή­νουμε με νόμο την ΕΡΤ, από μηδε­νική βάση.

Χρη­σι­μο­ποιώ­ντας απο­κλει­στικά πόρους από το αντα­πο­δο­τικό τέλος, χτί­ζουμε μια ισχυρή και αντα­γω­νι­στική δημόσια ραδιο­τη­λε­ό­ραση που θα ενι­σχύει τη προβολή της χώρας στο εξω­τε­ρικό, που θα διευ­ρύ­νει τις δυνα­τό­τη­τες συμ­με­το­χής των πολιτών στα αγαθά του πολι­τι­σμού.

Χωρίς ρεβαν­σι­σμούς, χωρίς τις προ­χει­ρό­τη­τες και τις σπα­τά­λες του παρελ­θό­ντος.

Χωρίς σκαν­δα­λώ­δεις συμ­βά­σεις, χωρίς κάστες προ­νο­μίων, χωρίς προ­κλη­τι­κές αμοιβές.

Απο­κα­θι­στούμε μια τερά­στια αδικία, ένα έγκλημα σε βάρος του ελλη­νι­κού λαού και της δημο­κρα­τίας που συντε­λέ­στηκε την  11 Ιουνίου του 2013, τη μέρα της ντροπής, του μαύρου στις οθόνες μας.

Εφαρ­μό­ζουμε άμεσα το θεσμικό πλαίσιο για τον έλεγχο των οικο­νο­μι­κών των Ραδιο­τη­λε­ο­πτι­κών σταθμών και των άλλων μέσων ενη­μέ­ρω­σης.

Βάζουμε τέλος στα χαρι­στικά δάνεια που παρα­χω­ρού­νται με αδια­φα­νείς όρους.

Και προ­χω­ράμε σε προ­κή­ρυξη δια­γω­νι­σμών για την ανοιχτή διαφανή και σύμφωνη με τους ισχύ­ο­ντες νόμους, δανειο­δό­τηση όλων των ραδιο­τη­λε­ο­πτι­κών μέσων.

Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές,

Η θεσμική ανα­συ­γκρό­τηση που προ­ω­θούμε έχει ένα κεντρικό σύνθημα:

Δημο­κρα­τία Παντού.

Τα μνη­μό­νια όχι μόνο οδή­γη­σαν στην απα­ξί­ωση του πολι­τι­κού συστή­μα­τος αλλά υπο­νό­μευ­σαν την ίδια τη δημο­κρα­τία.

Το κράτος μετα­τρά­πηκε από αρωγός του πολίτη σε διώκτη των αδυ­νά­μων, των απο­κλει­σμέ­νων, των θυμάτων της κρίσης.

Εμείς επα­να­φέ­ρουμε και εμβα­θύ­νουμε κάθε δημο­κρα­τικό θεσμό, κάθε κοι­νω­νικό κεκτη­μένο.

Στη­ρί­ζουμε και προ­στα­τεύ­ουμε τα ατομικά δικαιώ­ματα και τις πολι­τι­κές ελευ­θε­ρίες, το κοι­νω­νικό κράτος δικαίου.

Εισά­γουμε νέο δόγμα για την ασφά­λεια, τις ελευ­θε­ρίες, τα δικαιώ­ματα και τις σχέσεις Αστυ­νο­μίας και Πολίτη.

Η αστυ­νο­μία δεν θα έχει το ρόλο της κατα­στο­λής των λαϊκών κινη­το­ποι­ή­σεων, αλλά θα εγγυά­ται την προ­στα­σία από το έγκλημα και την ασφά­λεια των πολιτών.

Στο πλαίσιο αυτό:

Επα­να­φέ­ρουμε τον θεσμό του αστυ­νο­μι­κού της γει­το­νιάς

Ανα­βαθ­μί­ζουμε  και εκσυγ­χρο­νί­ζουμε την εκπαί­δευση των αστυ­νο­μι­κών, του status και των συν­θη­κών εργα­σίας τους.

Αλλά­ζουμε τον τίτλου της ΕΥΠ σε Υπη­ρε­σία Προ­στα­σίας Εθνικής Κυριαρ­χίας, με απο­κλει­στική αρμο­διό­τητα την εξω­τε­ρική ασφά­λεια και όχι την εσω­τε­ρική, η οποία εξα­κο­λου­θεί να ανήκει στις ειδικές υπη­ρε­σίες προ­στα­σίας του πολίτη.

Με τη νέα κυβέρ­νηση για πρώτη φορά στη χώρα μας μια απλή Διεύ­θυνση Μετα­νά­στευ­σης μετα­τρέ­πε­ται σε Υπουρ­γείο όπως σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Το μετα­να­στευ­τικό καθί­στα­ται για πρώτη φορά αυτό που θα έπρεπε να είναι σε ένα κράτος δικαίου, δηλαδή ζήτημα συνο­λι­κής δια­χεί­ρι­σης με ενιαία στρα­τη­γική από το καθ’ ύλην αρμόδιο υπουρ­γείο που επο­πτεύει το σχετικό χαρ­το­φυ­λά­κιο.

Στόχος μας είναι μια ενιαία πολι­τική στα σοβαρά αυτά ζητή­ματα με πρόσημο την ένταξη, τη προ­στα­σία, τον σεβασμό των δικαιω­μά­των του ανθρώ­που και την ενί­σχυση της κοι­νω­νι­κής συνοχής.

Πρω­ταρ­χι­κός στόχος του νέου Χαρ­το­φυ­λα­κίου, απο­τε­λεί η άμεση ψήφιση του Νόμου περί ιθα­γέ­νειας για τα παιδιά δεύ­τε­ρης γενιάς.

Η ανυ­παρ­ξία νομικής ρύθ­μι­σης για αυτά τα παιδιά εδώ και δυο χρόνια έχει απο­κλεί­σει από τις δια­δι­κα­σίες χορή­γη­σης ιθα­γέ­νειας το πιο ενταγ­μένο τμήμα των μετα­να­στών, τα παιδιά δηλαδή που έχουν συν­δέ­σει τη ζωή και την παιδεία τους με τη πατρίδα μας.

Το ζήτημα των μετα­να­στευ­τι­κών ροές, βέβαια, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα.

Είναι οικου­με­νικό και ευρω­παϊκό ζήτημα και για αυτόν τον λόγο δεν επι­δέ­χο­νται μόνο εθνικές λύσεις.

Επείγει άμεσα ένας ευρω­παϊ­κός συντο­νι­σμός.

Είναι επεί­γουσα η προ­ώ­θηση μιας ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής μετα­νά­στευ­σης και ασύλου που θα βασί­ζε­ται στον σεβασμό των δικαιω­μά­των του ανθρώ­που, αλλά  και στην ανάληψη και τον δια­με­ρι­σμό της ευθύνης από όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, με ενερ­γο­ποί­ηση άμεσων μέτρων αλλη­λεγ­γύης στις χώρες υπο­δο­χής.

Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές,

Δεν υπάρχει θεσμική και παρα­γω­γική ανα­συ­γκρό­τηση χωρίς μια μεγάλη και γενναία μεταρ­ρύθ­μιση του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος.

Τα μειω­μένα φορο­λο­γικά έσοδα κατά τις δεκα­ε­τίες του 90 και του 2000 ήταν η κύρια αιτία για την αδυ­να­μία της χώρας να μειώσει το εξω­τε­ρικό της χρέος.

Ακόμα και την περίοδο που η ελλη­νική οικο­νο­μία έτρεχε με ρυθμούς ανά­πτυ­ξης της τάξης του 4%, το χρέος μας έμενε καρ­φω­μένο στο 100% του ΑΕΠ, δηλαδή αυξα­νό­ταν σε από­λυ­τους αριθ­μούς.

Και η ευθύνη γι’ αυτό δεν ανήκε φυσικά στους μισθω­τούς και τους συντα­ξιού­χους αλλά στην οικο­νο­μική ελίτ και στα ανώτερα στρώ­ματα των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών που ποτέ δεν σήκωσαν τα βάρη που τους ανα­λο­γού­σαν .

Η περί­ο­δος της κρίσης και του Μνη­μο­νίου βάθυνε την φορο­δο­τική ανι­σό­τητα με πρω­το­φανή τρόπο και εξά­ντλησε τους συνή­θεις υπό­πτους με την αύξηση τόσο της άμεσης όσο και της έμμεσης φορο­λο­γίας.

Η φορο­λο­γική δικαιο­σύνη είναι άγνωστη λέξη για την Ελλάδα και η συνταγ­μα­τική επιταγή για ανα­λο­γική φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση παρα­μέ­νει γράμμα κενό.

Η νέα κυβέρ­νηση δεσμεύ­ε­ται και από αυτό εδώ το βήμα, ότι θα θέσει ένα τέλος στον οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό αυτό παρα­λο­γι­σμό, στον ανορ­θο­λο­γι­σμό και την αδικία.

Κάθε πολίτης και κάθε επι­χεί­ρηση θα συνει­σφέ­ρει στα κοινά βάρη ανάλογα με την φορο­δο­τική του ικα­νό­τητα, όπως ρητά επι­βάλ­λει το Σύνταγμα.

Δεσμευό­μα­στε να επε­ξερ­γα­στούμε και να υιο­θε­τή­σουμε ένα σταθερό, απλό και δίκαιο φορο­λο­γικό σύστημα που θα κατα­νέ­μει ισότιμα τα βάρη και θα δημιουρ­γεί ταυ­τό­χρονα την αίσθηση της ασφά­λειας που είναι ανα­γκαία για τις μακρο­πρό­θε­σμες στρα­τη­γι­κές επεν­δύ­σεις.

Συγκε­κρι­μένα:

Καθιε­ρώ­νουμε ενιαία και προ­ο­δευ­τική φορο­λο­γική κλίμακα χωρίς εξαι­ρέ­σεις και αστε­ρί­σκους μετα­θέ­το­ντας το βάρος στα υψηλά και πολύ υψηλά εισο­δή­ματα.

Θεσπί­ζουμε αφο­ρο­λό­γητο όριο στα 12000 Ε.

Προ­χω­ράμε στην κατα­γραφή των περιου­σιών στην Ελλάδα και στο Εξω­τε­ρικό, μέσω του περιου­σιο­λο­γίου που θα δίνει σαφή εικόνα για την φορο­δο­τική ικα­νό­τητα πολιτών και επι­χει­ρή­σεων.

Καταρ­γούμε τον ΕΝΦΙΑ απο το 2015 και τον αντι­κα­θι­στούμε με φόρο μεγάλης ακί­νη­της περιου­σίας.

Καλούμε όμως τους πολίτες στις παρού­σες συν­θή­κες και με δεδο­μέ­νες τις ασφυ­κτι­κές πιέσεις που υφι­στά­μεθα να αντα­πο­κρι­θούν στην εθνική προ­σπά­θεια και να κατα­βά­λουν τις τελευ­ταίες δόσεις που αντι­στοι­χούν στο φόρο του 2014.

Ενι­σχύ­ουμε τους ελεγ­κτι­κούς μηχα­νι­σμούς επεν­δύ­ο­ντας στην διαρκή εκπαί­δευση του προ­σω­πι­κού και στην ανα­βάθ­μιση των πλη­ρο­φο­ρια­κών δομών.

Παίρ­νουμε αυστηρά μέτρα ελέγχου της φορο­λο­γι­κής διοί­κη­σης και επι­βάλ­λουμε αυστη­ρές τιμω­ρίες σε όσους παρα­βαί­νουν το καθήκον τους.

Βάζουμε τέλος στην βιο­μη­χα­νία των χαρι­στι­κών τρο­πο­λο­γιών και των εξαι­ρέ­σεων.

Κάθε αλλαγή του φορο­λο­γι­κού δικαίου θα κωδι­κο­ποιεί­ται πλέον άμεσα με ευθύνη των αρμό­διων υπη­ρε­σιών.

Η μεγάλη μεταρ­ρύθ­μιση του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, είναι η εκ των ων ουκ άνευ προ­ϋ­πό­θεση για την ανα­πτυ­ξιακή ώθηση που έχει ανάγκη η ελλη­νική οικο­νο­μία αλλά και για την ανα­κού­φιση μισθω­τών, συντα­ξιού­χων και μικρο­με­σαίων.

Απαιτεί  όμως χρόνο.

Αλλά η επα­νεκ­κί­νηση της οικο­νο­μίας και η ανα­κού­φιση των θυμάτων της κρίσης είναι θέμα που πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε άμεσα.

Χωρίς καθυ­στε­ρή­σεις, χωρίς ολι­γω­ρίες, χωρίς αμφι­τα­λα­ντεύ­σεις.

Το ίδιο άμεση είναι και η ανάγκη να ενι­σχυ­θούν τα δημόσια έσοδα.

Οι ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές ιδιωτών προς το δημόσιο αγγί­ζουν τα 72 δις Ευρώ, από 30 δις περίπου που ήταν το 2009.

Πρό­κει­ται για μια αιμορ­ρα­γία που δημιουρ­γεί ανυ­πέρ­βλη­τες δυσκο­λίες και υπο­νο­μεύει τη δια­πραγ­μα­τευ­τική μας δύναμη, την ανε­ξαρ­τη­σία της χώρας και απο­δει­κνύει την πατα­γώδη απο­τυ­χία των Μνη­μο­νίων.

Γι’ αυτό το λόγο προ­χω­ράμε άμεσα σε μέτρα για τη ρύθμιση των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών σε δημόσιο και ασφα­λι­στικά ταμεία.

Θεσπί­ζουμε τις εκατό δόσεις για την διευ­κό­λυνση εξό­φλη­σης των οφει­λο­μέ­νων,  χωρίς γρα­φειο­κρα­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις και βραδείς δια­δι­κα­σίες.

Άμεσα καταρ­γούμε την ρύθμιση που μετα­τρέ­πει, αντι­συ­νταγ­μα­τικά, το αδίκημα της μη πλη­ρω­μής χρεών προς το δημόσιο σε διαρκές, προ­κει­μέ­νου να στα­μα­τή­σει ο εξευ­τε­λι­σμός των οφει­λε­τών που σύρο­νται καθη­με­ρινά στα κρα­τη­τή­ρια.

Ο νόμος θα εφαρ­μό­ζε­ται, αλλά θα εφαρ­μό­ζε­ται με όλες τις δικο­νο­μι­κές εγγυ­ή­σεις που προ­στα­τεύ­ουν κατο­χυ­ρω­μένα δικαιώ­ματα.

Επα­να­φέ­ρουμε όλες τις δικο­νο­μι­κές εγγυ­ή­σεις προ­στα­σίας από την ανα­γκα­στική εκτέ­λεση σε βάρος της περιου­σίας των πολιτών και στα­μα­τάμε το καθε­στώς έκτα­κτης ανάγκης που επέ­βα­λαν οι μνη­μο­νια­κές κυβερ­νή­σεις σε βάρος των μικρών και μεσαίων εισο­δη­μά­των.

Γιατί η δημο­κρα­τία και τα δικαιώ­ματα δεν είναι αλά καρτ, δεν περιο­ρί­ζο­νται, δεν ακρω­τη­ριά­ζο­νται.

Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές

Στο πλαίσιο της θεσμι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης και της οικο­νο­μι­κής επα­νεκ­κί­νη­σης κεντρικό ρόλο έχει η ανα­συ­γκρό­τηση του πλαι­σίου προ­στα­σίας της εργα­σίας και η απο­κα­τά­σταση των δικαιω­μά­των των εργα­ζο­μέ­νων.

Τα πέντε χρόνια του Μνη­μο­νίου ενί­σχυ­σαν και βάθυναν την προ­ϋ­πάρ­χουσα τάση απο­ρύθ­μι­σης της αγοράς εργα­σίας, δημιουρ­γώ­ντας συν­θή­κες εργα­σια­κού μεσαί­ωνα για το σύνολο σχεδόν των μισθω­τών στρω­μά­των.

Επρό­κειτο για έναν από τους κεντρι­κούς στόχους του μνη­μο­νια­κού προ­γράμ­μα­τος το οποίο απορ­ρί­φθηκε με την ετυ­μη­γο­ρία του ελλη­νι­κού λαού.

Η νέα κυβέρ­νηση είναι απο­φα­σι­σμένη να βάλει τέλος στις πολι­τι­κές που επι­τρέ­πουν την ασυ­δο­σία των εργο­δο­τών, την ακραία εκμε­τάλ­λευση, τον εξευ­τε­λι­σμό των εργα­ζο­μέ­νων που τα τελευ­ταία χρόνια είδαν τις απο­δο­χές τους να περι­κό­πτο­νται, τα δικαιώ­ματα τους να εξα­νε­μί­ζο­νται, τις ζωές τους να κατα­στρέ­φο­νται στο όνομα μιας πολι­τι­κής που θεωρεί ότι η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα μιας οικο­νο­μίας εξαρ­τά­ται από το ύψος των μισθών και από το βαθμό απο­ρύθ­μι­σης της αγοράς εργα­σίας.

Εμείς απορ­ρί­πτουμε αυτή την αντί­ληψη.

Η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας δεν μπορεί να στη­ρι­χτεί στη φτηνή και χωρίς δικαιώ­ματα εργασία, αλλά στην και­νο­το­μία, την υψηλή τεχνο­λο­γία και την ποιό­τητα των αγαθών και υπη­ρε­σιών.

Με βάση το σκε­πτικό αυτό δεσμευό­μα­στε να προ­ω­θή­σουμε σε στενή συνερ­γα­σία με τον Διεθνή Οργα­νι­σμό Εργα­σίας, τον ILO,

την άμεση απο­κα­τά­σταση των ελεύ­θε­ρων συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων,

την επα­να­φορά της επε­κτα­σι­μό­τη­τας των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων και των τριε­τιών,

την θέσπιση αυστη­ρού πλαι­σίου για την προ­στα­σία από τις μαζικές απο­λύ­σεις,

την επα­να­φορά του θεσμού της διαι­τη­σίας.

Στόχος μας είναι η ενί­σχυση της δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής δύναμης των εργα­ζο­μέ­νων και η αντι­στροφή της νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης πορείας απα­ξί­ω­σης του κόσμου της εργα­σίας.

Σε αυτό παρα­μέ­νουμε ανυ­πο­χώ­ρη­τοι.

Ανυ­πο­χώ­ρη­τοι παρα­μέ­νουμε, όμως, και στο ζήτημα του δια­χω­ρι­σμού των εργα­ζο­μέ­νων με βάση ηλι­κιακά κρι­τή­ρια.

Οι δια­κρί­σεις και οι δια­χω­ρι­σμοί σε βάρος των νέων κάτω των 25 ετών που εκπαι­δεύ­ουν τη νέα γενιά εργα­ζο­μέ­νων στην υπο­τέ­λεια παίρ­νουν τέλος.

Απόλυτη εξίσωση όλων των εργα­ζο­μέ­νων, όπως επι­βάλ­λει η λογική, η ηθική και οι αξίες του κόσμου της εργα­σίας.

Ίσος μισθός για ίση εργασία είναι η αρχή μας και σε αυτή την αρχή θα μεί­νουμε πιστοί.

Το ίδιο ισχύει και για την δέσμευσή μας για την αύξηση του κατώ­τα­του μισθού στα 751 Ε,

η οποία όμως θα γίνει στα­διακά μέχρι το 2016, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η αρμο­νική προ­σαρ­μογή της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας

και ταυ­τό­χρονα να προ­σαρ­μο­στούν οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι, των οποίων τη συμ­φω­νία θα επι­διώ­ξουμε στη δια­δι­κα­σία που θα ακο­λου­θη­θεί.

Άμεσα ξεκινά το ειδικό πρό­γραμμα ανά­κτη­σης της εργα­σίας με τον ανα­προ­σα­να­το­λι­σμό των κον­δυ­λίων του Υπουρ­γείου Εργα­σίας,

ώστε σε ορί­ζο­ντα τετρα­ε­τίας να δημιουρ­γη­θούν εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες νέες θέσεις εργα­σίας στον ιδιω­τικό, το δημόσιο και τον κοι­νω­νικό τομέα της οικο­νο­μίας.

Το πρό­γραμμα αυτό απο­τε­λεί μια ρηξι­κέ­λευθη πολι­τική που απο­δει­κνύει έμπρα­κτα τη στροφή της νέας κυβέρ­νη­σης,

Αφή­νουμε πίσω μας την αντί­ληψη που θέλει την ανά­πτυξη να βασί­ζε­ται στην απο­ρύθ­μιση και υιο­θε­τούμε την αντί­ληψη που θέλει την ανά­πτυξη να βασί­ζε­ται στην εργασία, στην ενί­σχυση της απα­σχό­λη­σης.

Το νέο πρό­γραμμα ανά­κτη­σης της εργα­σίας, όχι μόνο θα μειώσει άμεσα την ανεργία αλλά θα δώσει και ανάσα στα ασφα­λι­στικά ταμεία,

θα ωθήσει ανα­πτυ­ξιακά την ελλη­νική οικο­νο­μία και θα ενι­σχύ­σει τη θέση των εργα­ζο­μέ­νων συνο­λικά.

Επι­τά­χυνση και επέ­κταση του προ­γράμ­μα­τος θα υπάρξει, βέβαια, μετά την κατά­ληξη της συμ­φω­νίας με τους Ευρω­παί­ους εταί­ρους.

Η συμ­φω­νία αυτή επι­διώ­κουμε, άλλωστε, να επι­τρέ­ψει τη χρήση πόρων από το ανα­πτυ­ξιακό πακέτο Γιούν­κερ κατά προ­τε­ραιό­τητα για τις δράσεις ανά­κτη­σης της εργα­σίας.

Την προ­τε­ραιό­τητα αυτή συμ­με­ρί­ζο­νται εξάλλου και οι Ευρω­παίοι εταίροι μας καθώς γνω­ρί­ζουν καλά ότι η καλ­πά­ζουσα ανεργία απο­τε­λεί μια ωρο­λο­γιακή βόμβα στα θεμέλια του κοινού Ευρω­παϊ­κού μας σπιτιού.

Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές,

Όλα τα παρα­πάνω απο­τε­λούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο οφείλει να κινηθεί το Εθνικό Σχέδιο για την Παρα­γω­γική Ανα­συ­γκρό­τηση.

Στήριξη των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων, προ­στα­σία των εργα­ζο­μέ­νων,

σεβα­σμός και προ­στα­σία  του περι­βάλ­λο­ντος,

σαρω­τική μεταρ­ρύθ­μιση της δημό­σιας διοί­κη­σης,

σταθερό φορο­λο­γικό σύστημα

και απο­φα­σι­στική κατα­πο­λέ­μηση της δια­φθο­ράς της δια­πλο­κής και της κατα­σπα­τά­λη­σης δημό­σιου χρή­μα­τος,

είναι οι αρχές πάνω στις οποίες οφεί­λουμε να θεμε­λιώ­σουμε την νέα μας προ­σπά­θεια.

Τίποτα όμως από αυτά δεν αρκεί αν η ελλη­νική οικο­νο­μία συνε­χί­ζει να πνί­γε­ται στη μέγγενη του μη βιώ­σι­μου χρέους και της υπο­χρέ­ω­σης για παρά­λογα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα.

Είναι ακριβώς γι’ αυτό, που η δια­πραγ­μά­τευση με τους Ευρω­παί­ους εταί­ρους μας πρέπει να κατα­λή­ξει σε συμ­φω­νία για την απο­μεί­ωση του χρέους.

Είναι ακριβώς για αυτό που ένα νέο κοι­νω­νικό συμ­βό­λαιο με την Ευρώπη αποκτά κεντρική σημασία.

Χωρίς αυτή τη νέα συμ­φω­νία η χώρα θα είναι κατα­δι­κα­σμένη να βυθί­ζε­ται στο υφε­σιακό σπιράλ, στην παγίδα του απο­πλη­θω­ρι­σμού, στην απο­ε­πέν­δυση και τη φτώχεια.

Το μνη­μο­νιακό πρό­γραμμα απέτυχε.

Όλοι πλέον το γνω­ρί­ζουν.

Αυτό που χρεια­ζό­μα­στε τώρα είναι μια συμ­φω­νία που θα απε­λευ­θε­ρώ­σει τη δυνα­μική της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και θα βοη­θή­σει στην υλο­ποί­ηση πλου­ρα­λι­στι­κών οικο­νο­μι­κών δράσεων στο χώρο της ενέρ­γειας,

του του­ρι­σμού, της ναυ­τι­λίας, της αγρο­τι­κής παρα­γω­γής, της βιο­μη­χα­νίας, της μετα­ποί­η­σης, των επι­κοι­νω­νιών.

Δράσεων που θα συν­δυά­ζουν

Την μικρή μεσαία και μεγάλη ιδιω­τική πρω­το­βου­λία, καθώς και τα κίνητρα για ξένες επεν­δύ­σεις και δια­κρα­τι­κές συμ­φω­νίες, για ανα­πτυ­ξια­κές κοι­νο­πρα­ξίες με τη συμ­με­τοχή του ελλη­νι­κού δημο­σίου, στα πλαίσια πάντα των ευρω­παϊ­κών κανόνων.

με ένα ισχυρό πρό­γραμμα δημό­σιων επεν­δύ­σεων που δεν πρέπει να υπο­λο­γί­ζε­ται στο έλλειμμα, όπως άλλωστε ζητούν και οι Γάλλοι και Ιταλοί εταίροι μας

και τέλος με μορφές κοι­νω­νι­κής οικο­νο­μίας και συνερ­γα­τι­σμού που θα οικο­δο­μούν ένα νέο πρότυπο οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας που θα βασί­ζε­ται στα δίκτυα και στην ορι­ζό­ντια οργά­νωση, υπερ­βαί­νο­ντας το στενό πλαίσιο του αντα­γω­νι­σμού της ελεύ­θε­ρης αγοράς.

Ειδικά σε ό,τι αφορά την ιδιω­τική πρω­το­βου­λία και τις επεν­δύ­σεις θέλω να κάνω σαφή τα εξής:

Η νέα κυβέρ­νηση θέλει και θα στη­ρί­ξει τις ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις που μπορούν να παίξουν κομβικό ρόλο στην προ­σπά­θεια της παρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης.

Αυτό που η κυβέρ­νηση δεν πρό­κει­ται να κάνει είναι να συνε­χί­σει το έγκλημα του ξεπου­λή­μα­τος της περιου­σίας του δημο­σίου,

προ­κει­μέ­νου να χρη­μα­το­δο­τεί ένα μη βιώσιμο χρέος ή προ­κει­μέ­νου να καλύ­πτει τρέ­χου­σες χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες.

Αρκετά εγκλή­ματα έχουν γίνει σε βάρος του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος.

Σε αυτό το πλαίσιο δεσμευό­μα­στε ότι δεν παρα­χω­ρούμε, ούτε ξεπου­λάμε τα δίκτυα και τις υπο­δο­μές της χώρας που απο­τε­λούν εθνικό κεφά­λαιο.

Δεν ξεπου­λάμε το φυσικό και ορυκτό μας πλούτο.

Διότι άλλο η αξιο­ποί­ηση του εθνικού κεφα­λαίου και της περιου­σίας της δημό­σιας περιου­σίας και άλλο το ξεπού­λημα.

Σε αυτή την προ­ο­πτική κάθε πρόταση για αξιο­ποί­ηση δημό­σιας περιου­σίας θα εξε­τά­ζε­ται συγκε­κρι­μένα και θα προ­ω­θεί­ται στο βαθμό που υπάρ­χουν εγγυ­ή­σεις σεβα­σμού της εργα­τι­κής και περι­βαλ­λο­ντι­κής νομο­θε­σίας καθώς και επι­χει­ρη­σιακό πλάνο που απο­δει­κνύει ότι  αυτή θα λει­τουρ­γεί υπέρ του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος.

Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές

Για να ανα­πτυ­χθούν οι σχε­δια­ζό­με­νες δράσεις είναι ανα­γκαίος ο επα­να­σχε­δια­σμός της λει­τουρ­γίας του Τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος, καθώς και η ίδρυση ανα­πτυ­ξια­κής τρά­πε­ζας που θα στη­ρί­ζει και­νο­τό­μες και ανα­πτυ­ξια­κές πρω­το­βου­λίες.

Στο πλαίσιο της εξυ­γί­αν­σης και ανα­συ­γκρό­τη­σης του Τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος είναι ανα­γκαίες σχε­δια­σμέ­νες και καλά μελε­τη­μέ­νες παρεμ­βά­σεις.

Συγκε­κρι­μένα είναι ανα­γκαία

Η τρο­πο­ποί­ηση του νόμου για το ΤΧΣ, ώστε το δημόσιο να ασκήσει χωρίς περιο­ρι­σμούς τα δικαιώ­ματα του στις συστη­μι­κές Τρά­πε­ζες που ανα­κε­φα­λαιο­ποι­ή­θη­καν με χρήματα του ελλη­νι­κού λαού, λαμ­βά­νο­ντας βεβαίως υπόψη και τα δικαιώ­ματα των ιδιωτών μετόχων.

Η αλλαγή του μοντέ­λου λει­τουρ­γίας, ώστε οι Τρά­πε­ζες να ανα­λαμ­βά­νουν την εκπλή­ρωση ποσο­τι­κών και ποιο­τι­κών στόχων.

Θέλουμε οι τρά­πε­ζες να υπη­ρε­τούν την οικο­νο­μία, την ανά­πτυξη, τις επεν­δύ­σεις.

Αυτός είναι ο ρόλος τους.

Ειδικά στη περί­πτωση της Ελλάδας, οι τρά­πε­ζες μπορούν να παίξουν σημα­ντικό ρόλο και στην αντι­με­τώ­πιση της δια­φθο­ράς, της δια­πλο­κής, της φορο­δια­φυ­γής, της φορο­α­πο­φυ­γής, των παρά­νο­μων συναλ­λα­γών.

Η ίδρυση ενδιά­με­σου δημό­σιου φορέα για την δια­χεί­ριση των κόκ­κι­νων και  επι­χει­ρη­μα­τι­κών δανείων που από τη μια πλευρά θα προ­στα­τεύει τα υπερ­χρε­ω­μένα νοι­κο­κυ­ριά και τους μικρούς και μεσαί­ους επι­χει­ρη­μα­τίες και από την άλλη θα μεριμνά για την μη επι­βά­ρυνση των τρα­πε­ζι­κών ισο­λο­γι­σμών.

Μέχρι την ψήφιση των νομο­θε­τη­μά­των και την έκδοση των απα­ραί­τη­των Υπουρ­γι­κών Απο­φά­σεων για την υλο­ποί­ηση των  μέτρων ρύθ­μι­σης των κόκ­κι­νων δανείων, απα­γο­ρεύ­ε­ται κάθε πλει­στη­ρια­σμός πρώτης κατοι­κίας καθώς και η μετα­βί­βαση ενυ­πό­θη­κων δανείων χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του οφει­λέτη σε μη ανα­γνω­ρι­σμένα Τρα­πε­ζικά ιδρύ­ματα, σε έλληνες και ξένους κερ­δο­σκό­πους.

Τέλος, κρί­νουμε ως απο­λύ­τως ανα­γκαία για αυτό και θα προ­χω­ρή­σουμε  στην ίδρυση ανα­πτυ­ξια­κής τρά­πε­ζας, για την υπέρ­βαση της χρη­μα­το­δο­τι­κής ασφυ­ξίας και την ουσια­στική διευ­κό­λυνση της παρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης της χώρας.

Κυρίες και κύριοι βου­λευ­τές,

Η μνη­μο­νιακή πολι­τική της τελευ­ταίας πεντα­ε­τίας βασί­στηκε στη λογική των ορι­ζό­ντιων περι­κο­πών.

Το δεύτερο θύμα μετά τους μισθούς ήταν το κοι­νω­νικό κράτος.

Μέσα στα πέντε τελευ­ταία χρόνια κατε­δα­φί­στη­καν οι θεσμοί της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, του εθνικού συστή­μα­τος Υγείας, της Πρό­νοιας και της Παι­δείας αλλά και των πολι­τι­στι­κών θεσμών.

Η νέα κυβέρ­νηση φέρνει μαζί της μια νέα αντί­ληψη για το ρόλο του κοι­νω­νι­κού κράτους το οποίο οφείλει να εξι­σορ­ρο­πεί τις ανι­σό­τη­τες που εκ των πραγ­μά­των δημιουρ­γεί η ελεύ­θερη αγορά.

Το κοι­νω­νικό κράτος δεν είναι απλώς το σύνολο των θεσμών που προ­στα­τεύ­ουν όσους απο­κλείει η ελεύ­θερη αγορά,

αλλά αντί­θετα εγγυά­ται συν­θή­κες ευη­με­ρίας και αξιο­πρέ­πειας για το σύνολο του πλη­θυ­σμού.

Η λει­τουρ­γία του είναι εξο­ρι­σμού εξι­σω­τική.

Είναι ακριβώς γι’ αυτό το λόγο που η νέα κυβέρ­νηση δίνει τερά­στια σημασία στην στήριξη και την διεύ­ρυνση του.

Πρώτη προ­τε­ραιό­τητα μας στον τομέα αυτό η διάσωση του συστή­μα­τος της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης που δέχτηκε ένα τερά­στιο πλήγμα, ειδικά μετά το εγκλη­μα­τικό PSI που είχε στόχο να δια­σώ­σει τις Τρά­πε­ζες φορ­τώ­νο­ντας το βάρος του κου­ρέ­μα­τος των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων στα ελλη­νικά ασφα­λι­στικά Ταμεία.

Η υπόθεση αυτή θα διε­ρευ­νη­θεί σε βάθος και θα κατα­λο­γι­στούν συγκε­κρι­μέ­νες ευθύνες.

Καμία αμφι­βο­λία να μην έχετε περί αυτού.

Ο κατα­λο­γι­σμός ευθυνών, όμως, δεν μπορεί να σώσει την κοι­νω­νική ασφά­λιση.

Μόνο οι στο­χευ­μέ­νες και καλά σχε­δια­σμέ­νες παρεμ­βά­σεις μπορούν να επι­τύ­χουν αυτό το στόχο.

Πρώτη δέσμευση της κυβέρ­νη­σης είναι ότι δεν πρό­κει­ται να εφαρ­μό­σουμε αυτά που υπο­σχέ­θηκε με το περί­φημο μέιλ του ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών , της προη­γού­με­νης κυβέρ­νη­σης.

Καμία αύξηση ορίων ηλικίας, καμία μείωση κύριων και επι­κου­ρι­κών συντά­ξεων.

Δια­τη­ρούμε τον δημόσιο – ανα­δια­νε­μη­τικό – καθο­λικό χαρα­κτήρα της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης με σεβασμό  στα θεμε­λιω­μένα από το νόμο συντα­ξιο­δο­τικά δικαιώ­ματα.

Πρώτο μέτρο για την στήριξη των χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χων  η επα­να­χο­ρή­γηση δέκατης τρίτης σύντα­ξης, ως δώρο Χρι­στου­γέν­νων, στο τέλος του 2015, σε όσους  λαμ­βά­νουν λιγό­τερα από 700 Ευρώ μηνιαίως.

Οι δεσμεύ­σεις αυτές δεν σημαί­νουν ότι δεν γνω­ρί­ζουμε την εξαι­ρε­τικά κρίσιμη και  δύσκολη κατά­σταση που με ευθύνη όλων των προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων αντι­με­τω­πί­ζει το σύστημα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης στη χώρα μας.

Η χρη­μα­το­δό­τηση του εξαρ­τά­ται πλέον από τις κρα­τι­κές ενέσεις και αυτό απο­τε­λεί μια διαρκή απειλή για την βιω­σι­μό­τητα του.

Γι’ αυτό  το λόγο ιδρύ­ουμε Ταμείο Εθνικού Πλούτου και Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης στο οποίο θα μετα­φερ­θούν έσοδα από την αξιο­ποί­ηση του φυσικού και ορυκτού πλούτου και της ακί­νη­της περιου­σίας του δημο­σίου

Από το ταμείο αυτό, θα ενι­σχύ­σουμε τα λεη­λα­τη­μένα απο­θε­μα­τικά των ασφα­λι­στι­κών ταμείων, θα δια­σφα­λί­σουμε την αλλη­λεγ­γύη μεταξύ των γεν­ναιών και εντός των γεναιών.

Γνω­ρί­ζουμε ότι έχουμε μπροστά μας μια δύσκολη εξίσωση αλλά είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι για λόγους εθνικής αξιο­πρέ­πειας να την λύσουμε.

Και θα τα κατα­φέ­ρουμε.

Το ίδιο ισχύει φυσικά και για το χώρο της Υγείας, καθώς οι μνη­μο­νια­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις εκεί εξε­λί­χτη­καν σε μια πραγ­μα­τική υγειο­νο­μική τρα­γω­δία.

Πρω­ταρ­χική μας απο­στολή είναι, αφενός, να επου­λώ­σουμε τις πληγές που προ­κά­λεσε στο σώμα της κοι­νω­νίας η πολι­τική των μνη­μο­νίων,

ώστε να πάψει να υφί­στα­ται ο θεσμι­κός και λει­τουρ­γι­κός απο­κλει­σμός της πλειο­ψη­φίας των πολιτών από την πρό­σβαση στην υγεία

και, αφε­τέ­ρου, να υλο­ποι­ή­σουμε ένα σχέδιο εξά­λει­ψης των δια­χρο­νι­κών παθο­γε­νειών του Συστή­μα­τος Υγείας.

Μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα, θα οικο­δο­μούμε ένα δημόσιο, δωρεάν, ποιο­τικό σύστημα υγείας για όλους τους πολίτες της χώρας,

με εργα­λεία την ανά­σχεση της ροής δημό­σιων πόρων προς τον ιδιω­τικό τομέα,

την ουσια­στική στήριξη των δομών υγείας σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό και υλι­κο­τε­χνι­κές υπο­δο­μές και τη δημο­κρα­τική ανα­διάρ­θρωση της Διοί­κη­σης του συστή­μα­τος.

Προ­τε­ραιό­τητα είναι όμως και η κατα­πο­λέ­μηση της δια­φθο­ράς στις προ­μή­θειες φαρ­μα­κευ­τι­κού και υγειο­νο­μι­κού υλικού.

Στο χώρο της Παι­δείας οι στόχοι μας είναι αντί­στοι­χοι.

Εξι­σω­τι­σμός, καθο­λική πρό­σβαση, υψηλό επίπεδο εκπαί­δευ­σης.

Η παιδεία οφείλει να παίξει κεντρικό ρόλο στη μεγάλη εθνική προ­σπά­θεια για την ανα­συ­γκρό­τηση της χώρας.

Πρό­κει­ται για ένα από τα αντα­γω­νι­στικά πλε­ο­νε­κτή­ματα της Ελλάδας παρά το γεγονός ότι τόσο η πρω­το­βάθ­μια και δευ­τε­ρο­βάθ­μια όσο και η τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση έχουν υποστεί τερά­στια πλήγ­ματα όλο το προη­γού­μενο διά­στημα.

Η νέα κυβέρ­νηση θα ξεκι­νή­σει έναν μεγάλο και ουσια­στικό διάλογο για την αλλαγή ολό­κλη­ρου του θεσμι­κού πλαι­σίου και των τριών βαθ­μί­δων το οποίο πάσχει βαθύ­τατα.

Και θα το πράξει σε ορί­ζο­ντα τετρα­ε­τίας.

Τίποτα δεν πρό­κει­ται να γίνει με αιφ­νι­δια­σμούς και εκπλή­ξεις.

Άμεσα όμως καταρ­γεί­ται η επιλογή των θεμάτων των προ­α­γω­γι­κών εξε­τά­σεων κατά 50% από την Τράπεζα θεμάτων.

Ενώ σε ό,τι αφορά την τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση καταρ­γού­νται οι δια­τά­ξεις που αφορούν τα Συμ­βού­λια ιδρύ­μα­τος,

καθώς ο θεσμός απέτυχε θεα­μα­τικά και παρα­βί­ασε την συνταγ­μα­τική επιταγή του αυτο­διοί­κη­του.

Ιδιαί­τερο βάρος δίνουμε στην προ­ώ­θηση της Έρευνας με τον ορισμό αρμό­διου ανα­πλη­ρωτή Υπουρ­γού.

Η επι­στη­μο­νική έρευνα και και­νο­το­μία παίζουν καθο­ρι­στικό ρόλο στην μεγάλη προ­σπά­θεια για την κοι­νω­νική και παρα­γω­γική ανα­συ­γκρό­τηση και οι πόροι που δαπα­νώ­νται σε αυτή την κατεύ­θυνση δεν απο­τε­λούν δαπάνες, αλλά μακρο­χρό­νια επέν­δυση.

Στόχος της κυβέρ­νη­σης επο­μέ­νως δεν είναι μόνο η αλλαγή του θεσμι­κού πλαι­σίου που θα εγγυά­ται την ανε­ξάρ­τητη λει­τουρ­γία Ερευ­νη­τών και Ερευ­νη­τι­κών Κέντρων,

αλλά η εκπό­νηση ενός μακρο­πρό­θε­σμου σχεδίου ώστε να επι­στρέ­ψουν στη χώρα οι χιλιά­δες νέοι ερευ­νη­τές που σήμερα απα­σχο­λού­νται σε Πανε­πι­στή­μια και Ερευ­νη­τικά Κέντρα του εξω­τε­ρι­κού.

Η αιμορ­ρα­γία αυτή πρέπει να στα­μα­τή­σει καθώς επη­ρε­ά­ζει αρνη­τικά τις προ­ο­πτι­κές ανά­πτυ­ξης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και υπο­νο­μεύει την εθνική προ­σπά­θεια ανα­συ­γκρό­τη­σης.

Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές,

H ανά­κτηση της αξιο­πρέ­πειας της χώρας και του λαού προ­ϋ­πο­θέ­τει και τη χάραξη μιας ενερ­γη­τι­κής, πολυ­διά­στα­της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής, που θα έχει στόχο :

Πρώτον να προ­α­σπί­ζει ενεργά τα συμ­φέ­ρο­ντα του ελλη­νι­κού λαού και την εδαφική ακε­ραιό­τητα, την κυριαρ­χία και τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της Ελλάδας σε διμερές επίπεδο αλλά και σε όλους τους διε­θνείς οργα­νι­σμούς στους οποίους συμ­με­τέ­χει η χώρα.

Δεύ­τε­ρον να προωθεί – με τις γει­το­νι­κές μας χώρες – την ειρη­νική επίλυση των δια­φο­ρών, επί τη βάσει του διε­θνούς δικαίου, και την οικο­δό­μηση εμπι­στο­σύ­νης.

Ιδιαί­τερα σημα­ντική στο πλαίσιο αυτό, είναι και η προ­σή­λωση της Κυβέρ­νη­σης στην υπο­στή­ριξη δικοι­νο­τι­κών συνο­μι­λιών για την επίλυση του Κυπρια­κού, στη βάση των απο­φά­σεων του ΟΗΕ,

με επα­νέ­νωση της Κύπρου υπό τη μορφή μιας διζω­νι­κής, δικοι­νο­τι­κής ομο­σπον­δίας με μία κυριαρ­χία, μία ιθα­γέ­νεια και μία διεθνή προ­σω­πι­κό­τητα.

Σημα­ντική είναι επίσης, η εξεύ­ρεση, στο πλαίσιο συνο­μι­λιών υπό τον ΟΗΕ, αμοι­βαία απο­δε­κτής λύσης στη διαφορά για το όνομα της Π.Γ.Δ.Μ., στη βάση μιας σύν­θε­της ονο­μα­σίας με γεω­γρα­φικό προσ­διο­ρι­σμό για όλες τις χρήσεις.

Τρίτον, η εξω­τε­ρική μας πολι­τική θα έχει στόχο  να ανα­δει­κνύει τον περι­φε­ρειακό ρόλο της Ελλάδας ως πόλο ειρήνης και στα­θε­ρό­τη­τας στο τρίγωνο Βόρειας Αφρικής- Μέσης Ανατολής-Ουκρανίας, στο οποίο τα τελευ­ταία χρόνια εντεί­νο­νται οι κρίσεις.

Μακριά από ψυχρο­πο­λε­μι­κές λογικές, αδιέξοδoυς εμπο­ρι­κούς πολέ­μους και δήθεν «ανθρω­πι­στι­κές επεμ­βά­σεις» που απέ­δει­ξαν την απο­τυ­χία τους.

Και σταθερά υπε­ρα­σπι­ζό­με­νοι τις απο­φά­σεις του ΟΗΕ και της οικο­δό­μη­σης μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης και βιώ­σι­μης αρχι­τε­κτο­νι­κής ευρω­παι­κής ασφά­λειας, ιδιαί­τερα σε μια περίοδο όπου απαι­τεί­ται η συγκρο­τη­μένη αντι­με­τώ­πιση του κατα­στρο­φι­κού φαι­νο­μέ­νου του τζι­χα­ντι­σμού που εξα­πλώ­νε­ται.

Κυρίες και κύριοι βου­λευ­τές,

Κλεί­νο­ντας τις Προ­γραμ­μα­τι­κές δηλώ­σεις της κυβέρ­νη­σης κοι­νω­νι­κής σωτη­ρίας, δε θα μπο­ρούσα να παρα­λείψω μια ηθική υπο­χρέ­ωση όχι μόνο απέ­να­ντι στο λαό μας, αλλά απέ­να­ντι στην ιστορία και απέ­να­ντι σε όλους τους λαούς της Ευρώπης που αγω­νί­στη­καν ενάντια στο φασισμό.

Ιστο­ρική υπο­χρέ­ωση της νέας κυβέρ­νη­σης απο­τε­λεί η διεκ­δί­κηση του Κατο­χι­κού Δανείου και των επα­νορ­θώ­σεων.

Είναι το χρέος μας απέ­να­ντι στην ιστορία.

Και κεντρικό ρόλο σε ατή τη διεκ­δί­κηση η νέα κυβέρ­νηση θα απο­δώ­σει στην Εθνική Επι­τροπή και στην εμβλη­μα­τική μορφή της Εθνικής μας αντί­στα­σης στον Μανώλη το Γλέζο.

Κυρίες και κύριοι βου­λευ­τές

Ο άνεμος μιας νέας ενό­τη­τας του λαού μας πήρε μακριά τους σπόρους, ενός νέου διχα­σμού στον οποίο δυστυ­χώς κάποιοι σκέ­φτη­καν να επεν­δύ­σουν.

Θέλω στο σημείο αυτό, να ευχα­ρι­στήσω τον πρόεδρο των Ανε­ξάρ­τη­των Ελλήνων, για την ατα­λά­ντευτη επιμονή και την απο­φα­σι­στι­κό­τητα του για το σχη­μα­τι­σμό και την πορεία της Κυβέρ­νη­σης εθνικής σωτη­ρίας.

Θέλω όμως, να καλέσω και κάθε βου­λευτή ξεχω­ρι­στά, ακόμα και πέρα από την κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία, να στη­ρί­ξει την δια­πραγ­μά­τευση, να στη­ρί­ξει την Ελλάδα σε αυτή τη κρίσιμη μάχη.

Κυρίες και κύριοι βου­λευ­τές.

Ζούμε ιστο­ρι­κές στιγμές.

Στις συντα­ρα­κτι­κές εξε­λί­ξεις των τελευ­ταίων ημερών, την τελευ­ταία λέξη και σφρα­γίδα, την έβαλε ο ελλη­νι­κός λαός.

Δεν έκανε ανάθεση ευθύνης.

Έκανε κατά­θεση ψυχής.

Δεν εξου­σιο­δό­τησε κανέναν.

Πήρε την τύχη στα χέρια του.

Δεν κατα­ψή­φισε.

Τίμησε τις προη­γού­με­νες γενιές που αντι­στά­θη­καν και ανα­στή­σανε αυτόν τον τόπο

και απο­τα­μί­ευσε ελπίδα για τις γενιές που έρχο­νται.

Δεν αψήφησε απλά τους εκβια­σμούς και τα τελε­σί­γραφα.

Όρθωσε το ανά­στημά του.

Σε αυτόν τον λαό αξίζει μόνο σεβα­σμός.

Του αξίζει να περπατά περή­φα­νος,  του αξίζει να ζει με αξιο­πρέ­πεια.

Η σημε­ρινή κυβέρ­νηση μπορεί απλά να είναι η φωνή αυτού του λαού.

Στην τιμή, στην ιστορία και το πολι­τι­σμό που κουβαλά αυτός ο λαός στις απο­σκευές του, εμείς μόνο η θέλησή του μπο­ρούμε να είμαστε.

Για αυτό και δεν πρό­κει­ται να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε την ιστορία μας.

Για αυτό και δεν πρό­κει­ται να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε την αξιο­πρέ­πεια του λαού.

Αυτά είναι ιερές και αδια­πραγ­μά­τευ­τες αξίες.

Είμαστε σάρκα από την σάρκα αυτού του λαού,

ερχό­μα­στε μέσα από τις σελίδες της ιστο­ρίας αυτού του λαού,

αυτόν τον λαό θα υπη­ρε­τή­σουμε.

Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας.

Σε αυτό το Σύνταγμα ορκι­στή­καμε,

αυτό θα υπη­ρε­τή­σουμε.

Σας ευχα­ρι­στώ.

protothema.gr