Λέκκας για Αυστραλία: Μια ήπειρος ερημοποιείται

Τις δρα­μα­τι­κές επι­πτώ­σεις των πυρ­κα­γιών που μαί­νο­νται στην Αυστρα­λία, σημειώ­νο­ντας την επι­τα­χυ­νό­μενη επέ­κταση των ερη­μι­κών περιο­χών, περι­γρά­φει σε άρθρο του ο καθη­γη­τής και πρό­ε­δρος του ΟΑΣΠ, Ευθύμης Λέκκας.

Ανα­λυ­τικά το άρθρο του κ. Λέκκα για τις πυρ­κα­γιές και την κλι­μα­τική αλλαγή:

«Οι επι­πτώ­σεις των γιγά­ντιων πυρ­κα­γιών το περα­σμένο καλο­καίρι στη λεκάνη του Αμα­ζο­νίου ποταμού και κυρίως οι πρό­σφα­τες και εν εξε­λί­ξει πυρ­κα­γιές στην Αυστρα­λία, εκμη­δε­νί­ζουν ουσια­στικά τα οφέλη που έχουν προ­κύ­ψει από τις όποιες προ­σπά­θειες της τελευ­ταίας πεντα­ε­τίας για τη μείωση των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής κρίσης σε παγκό­σμιο επίπεδο.

Οι γιγα­ντιαίες πυρ­κα­γιές σε πάνω από 20 εκα­τομ­μύ­ρια τετρα­γω­νικά χιλιό­με­τρα και η ολο­κλη­ρω­τική κατα­στροφή χλω­ρί­δας και πανίδας, ισο­δυ­να­μούν με κατα­στρο­φική πτώση μετε­ω­ρι­τών σε μία ευαί­σθητη περιοχή του πλανήτη.

Παράλ­ληλα με την κατα­στροφή του βίο-περιβάλλοντος, σημα­ντι­κό­τε­ρες είναι οι επι­πτώ­σεις στο γεω­πε­ρι­βάλ­λον. Επι­πτώ­σεις, οι οποίες αντι­στοι­χούν σε αλλαγές στη φυσι­κο­γε­ω­γρα­φία της περιο­χής, στη διά­βρωση των εδαφών, στη μετα­φορά των τοξικών υπο­λειμ­μά­των της καύσης στα υδάτινα επι­φα­νειακά και υπόγεια συστή­ματα. Οι επι­πτώ­σεις αυτές έχουν κυρίως άμεση επί­δραση στο υδάτινο σύστημα, καθώς μέσω των ρευ­μά­των της ωκε­ά­νιας κυκλο­φο­ρίας, θα επι­δρά­σουν αρνη­τικά στη παγκό­σμια κλι­μα­τική ευαί­σθητη ισορ­ρο­πία.

Ειδικά στην περί­πτωση της Αυστρα­λίας το μείζον πρό­βλημα είναι η στα­διακή ερη­μο­ποί­ηση τερά­στιων εκτά­σεων, ενός φαι­νο­μέ­νου που δεν αντι­στοι­χεί μόνο στη μετα­τροπή της σε μια ερημική περιοχή, αλλά στην καθο­λική υπο­βάθ­μιση των γήινων συστη­μά­των και κυρίως των εδαφών που μετα­τρέ­πο­νται δια παντός σε άγονα, υπο­βαθ­μι­σμένα εδάφη που δεν μπορούν να υπο­στη­ρί­ξουν καμία βιο­δρα­στη­ριό­τητα και το σύστημα αδυ­να­τεί πλέον να ανα­κάμ­ψει.

Η επι­τα­χυ­νό­μενη επέ­κταση των ερη­μι­κών περιο­χών στην Αυστρα­λία και η μετα­τροπή της σε μια ήπειρο-έρημο, επι­τα­χύ­νει σε υπερ­θε­τικό βαθμό την κλι­μα­τική κρίση σε παγκό­σμιο επίπεδο.

Η κλι­μα­τική κρίση ενι­σχύ­ε­ται σε όλα τα επί μέρους συστή­ματα και ο στόχος της παγκό­σμιας επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας είναι να απο­τι­μή­σει με ακρί­βεια τις ποσο­τι­κές και ποιο­τι­κές παρα­μέ­τρους και προ­πα­ντός να προ­τεί­νει συγκε­κρι­μέ­νες και τεκ­μη­ριω­μέ­νες δράσεις. Δράσεις. οι οποίες επι­βάλ­λε­ται να γίνουν πολι­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τας σε παγκό­σμιο επίπεδο. Δια­φο­ρε­τικά κιν­δυ­νεύ­ουμε να προ­σθέ­σουμε μια ακόμα περίοδο στην πολύ­πλοκη ιστορία της Γης, την «Ανθρω­πό­καινο περίοδο», η οποία θα χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από την εμφά­νιση, την ανά­πτυξη και την εξα­φά­νιση του ανθρώ­πι­νου είδους».