Κεντροαριστερά: Ένταση πριν από την κάλπη για τα ψηφοδέλτια

Εντα­ση στο παρά πέντε της ψη­φο­φο­ρί­ας για την εκλο­γή νέου προ­έ­δρου στην Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά ση­μειώ­θη­κε χθες, ανε­βά­ζο­ντας το θερ­μό­με­τρο της αντι­πα­ρά­θε­σης με­τα­ξύ των υπο­ψη­φί­ων. Αιτία η εκτύ­πω­ση ψη­φο­δελ­τί­ων από «αρ­κε­τούς υπο­ψη­φί­ους» όπως ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά η ανα­κοί­νω­ση της Ανε­ξάρ­τη­της Επι­τρο­πής Δε­ο­ντο­λο­γί­ας των εκλο­γών υπό τον κα­θη­γη­τή κ. Αλι­βι­ζά­το. Η ιδιαι­τέ­ρως αυ­στη­ρή το­πο­θέ­τη­ση κα­λού­σε τους υπο­ψη­φί­ους να σε­βα­στούν την από­φα­ση της 18ης Οκτω­βρί­ου, η οποία ομό­φω­να προ­έ­βλε­πε την εκτύ­πω­ση ψη­φο­δελ­τί­ων μόνο από την Επι­τρο­πή.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «Κ», το όλο ζή­τη­μα δη­μιουρ­γή­θη­κε καθώς στα περί τις 300.000 ψη­φο­δέλ­τια που έχουν πα­ραγ­γελ­θεί από την Επι­τρο­πή, έγινε κρού­ση ώστε να προ­στε­θούν πε­ρί­που άλλα 100.000 ψη­φο­δέλ­τια. Στο πα­ρα­σκή­νιο οι εμπλε­κό­με­νες πλευ­ρές έδει­ξαν προς την πλευ­ρά Κα­μί­νη, με το επι­τε­λείο του δη­μάρ­χου Αθη­ναί­ων να απα­ντά, ωστό­σο, πως ου­δέ­πο­τε ελή­φθη­σαν ψη­φο­δέλ­τια.

Νω­ρί­τε­ρα είχαν υπάρ­ξει αιχ­μη­ρές ανα­κοι­νώ­σεις, με τη Φ. Γεν­νη­μα­τά και τον Γ. Ρα­γκού­ση να ζη­τούν να δο­θούν τα ονό­μα­τα εκεί­νων που πήραν την πρω­το­βου­λία. Από την πλευ­ρά του, ο Ν. Αν­δρου­λά­κης ζή­τη­σε από­συρ­ση των εν λόγω ψη­φο­δελ­τί­ων, ενώ ο Στ. Θε­ο­δω­ρά­κης χα­ρα­κτή­ρι­σε τη συ­γκε­κρι­μέ­νη κί­νη­ση «πα­λαιο­κομ­μα­τι­κή πρα­κτι­κή της δε­κα­ε­τί­ας του ’70», ενώ δεν λη­σμό­νη­σε να την αντι­πα­ρα­βά­λει με το γε­γο­νός ότι δεν έγινε δεκτή η πρό­τα­σή του για ηλε­κτρο­νι­κή ψη­φο­φο­ρία.

Ενό­τη­τα με ερω­τή­μα­τα

Εν τω με­τα­ξύ, τα ξίφη τους δια­σταύ­ρω­σαν οι υπο­ψή­φιοι χθες το βράδυ, κατά τη διάρ­κεια της δεύ­τε­ρης τη­λε­μα­χί­ας που έλαβε χώρα στη δη­μό­σια τη­λε­ό­ρα­ση. Ενας από τους κε­ντρι­κούς άξο­νες ήταν η ενό­τη­τα της πα­ρά­τα­ξης την επό­με­νη μέρα, από τη στιγ­μή που έχει απο­φα­σι­στεί ότι οι Κοι­νο­βου­λευ­τι­κές Ομά­δες του ΠΑΣΟΚ και του Πο­τα­μιού θα πα­ρα­μεί­νουν ξε­χω­ρι­στές.

Η κ. Γεν­νη­μα­τά πρό­τα­ξε το γε­γο­νός ότι η ενό­τη­τα έχει ήδη κα­τα­κτη­θεί μέσω της εν εξε­λί­ξει δια­δι­κα­σί­ας και η ίδια μπο­ρεί να την υπη­ρε­τή­σει, καθώς δεν δί­στα­σε, ούσα πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ, να θέσει τον εαυτό της σε κρίση.

Ο κ. Θε­ο­δω­ρά­κης επα­νέ­λα­βε τη θέση πως ο νέος αρ­χη­γός θα είναι ο αδιαμ­φι­σβή­τη­τος επι­κε­φα­λής και των δύο Κ.Ο. και θα οδη­γή­σει την πα­ρά­τα­ξη στις εκλο­γές. «Αυτό θα το απο­φα­σί­σουν» οι πο­λί­τες είπε ο κ. Αν­δρου­λά­κης, ζη­τώ­ντας ένα κόμμα θε­σμών και όχι αρ­χη­γι­κό.

Κατά των δύο Κ.Ο. τά­χθη­καν οι Γ. Κα­μί­νης και Γ. Μα­νιά­της, ο οποί­ος μά­λι­στα χα­ρα­κτή­ρι­σε «πο­λι­τι­κό λάθος» την εν λόγω από­φα­ση, προ­κα­λώ­ντας την αντί­δρα­ση της κ. Γεν­νη­μα­τά.

Από την πλευ­ρά του, ο Γ. Ρα­γκού­σης υπο­στή­ρι­ξε πως η ενό­τη­τα από μόνη της δεν αρκεί, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας τη ση­μα­σία του πο­λι­τι­κού προ­γράμ­μα­τος ως πολ­λα­πλα­σια­στή της δύ­να­μης ενός κόμ­μα­τος.