ΑΘΛΗΤΙΚΑ

ΚΑΕ Κολοσσός: Τέλος και επίσημα ο Γκοτζογιάννης

Δημήτρης Στούμπης 4 λεπτά ανάγνωση
Γιώργος Γκοτζογιάννης- Κολοσσός

•«Ο Κολοσ­σός θα είναι πάντα κομμάτι της ζωής μου» δήλωσε ο Γκο­τζο­γιάν­νης που θα συνε­χί­σει την καριέρα του στον Πανα­θη­ναϊκό

 

 

Το προ­α­ναγ­γελ­θέν… τέλος του Κολοσ­σού με τον Γιώργο Γκο­τζο­γιάννη είναι πλέον και επίσημο.

Αφού «έχτισε» και φέτος το ρόστερ του Κολοσ­σού, σε συνερ­γα­σία με τον προ­πο­νητή Χαβιέ Καράσκο, ο Γιώργος Γκο­τζο­γιάν­νης απο­τε­λεί παρελ­θόν από τους «θαλασσί», αφή­νο­ντας το νησί μας με προ­ο­ρι­σμό τον Πανα­θη­ναϊκό στον οποίο θα συνε­χί­σει την καριέρα του.

Ο Κολοσ­σός επι­ση­μο­ποί­ησε το… δια­ζύ­γιο των δύο πλευρών εκδί­δο­ντας ανα­κοί­νωση στην οποία ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Μια δια­δρομή που θα μας δένει για πάντα.

Μετά από 14 χρόνια καθη­με­ρι­νής παρου­σίας, προ­σφο­ράς και πίστης στην ομάδα, ο Γιώργος Γκο­τζο­γιάν­νης ολο­κλη­ρώ­νει έναν ξεχω­ρι­στό κύκλο στην οικο­γέ­νεια του Κολοσ­σού. Από το 2011, ως Γενικός Διευ­θυ­ντής, δεν υπήρξε ποτέ απλά ένα στέ­λε­χος. Υπήρξε η ψυχή του Κολοσ­σού. Ένας άνθρω­πος με ήθος, ακε­ραιό­τητα και αφο­σί­ωση, που έβαζε πάνω απ’ όλα την ομάδα και τους ανθρώ­πους της.

Στις εύκολες και στις δύσκο­λες στιγμές ήταν εκεί, στα­θε­ρός, ήρεμος, με καθαρό βλέμμα και ανοιχτή καρδιά. Με κάθε τρόπο στήριξε, καθο­δή­γησε, οργά­νωσε και κυρίως έδειξε τι σημαί­νει να νοιά­ζε­σαι πραγ­μα­τικά. Να παλεύ­εις όχι για τη θέση σου, αλλά για το σύνολο. Να μένεις πίσω όταν όλοι προ­χω­ρούν, για να βεβαιω­θείς πως όλα λει­τουρ­γούν σωστά.

Το απο­τύ­πωμά του είναι ανε­ξί­τηλο. Στους ανθρώ­πους της ομάδας. Στην κουλ­τούρα και τις αξίες μας. Στον τρόπο που πορευ­τή­καμε, συνερ­γα­στή­καμε, στα­θή­καμε όρθιοι και κοι­τά­ξαμε μπροστά. Και αυτό το απο­τύ­πωμα θα μείνει. Γιατί κάποιοι άνθρω­ποι δεν φεύγουν ποτέ στ’ αλήθεια. Μένουν, μέσα από αυτά που έχτισαν, αυτά που δίδαξαν και την εμπι­στο­σύνη που γέν­νη­σαν γύρω τους. Από όλους εμάς στον Κολοσσό, ένα μεγάλο και αληθινό “ευχα­ρι­στώ” για όλα.

Η πόρτα μας θα είναι πάντα ανοιχτή για σένα. Δεν λέμε ‘’αντίο’’, αλλά ‘’εις το επανιδείν’’ — με σεβασμό, εκτί­μηση και τη βεβαιό­τητα ότι οι δεσμοί που χτί­ζο­νται με αλήθεια και αγάπη δεν λύνο­νται ποτέ. Θα είσαι για πάντα κομμάτι της οικο­γέ­νειάς μας και για πάντα Κολοσ­σός, στην καρδιά και στην ψυχή».

«Ο Κολοσ­σός θα είναι πάντα κομμάτι της ζωής μου»

Μετά το κλεί­σιμο της 14χρονης συνερ­γα­σίας του με τον Κολοσσό, ο Γιώργος Γκο­τζο­γιάν­νης ανέφερε στις δηλώ­σεις του τα ακό­λουθα:

«Μετά από 14 χρόνια γεμάτα στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγ­μέ­νες στην καρδιά μου, ήρθε η ώρα να πω το δικό μου ‘’αντίο’’. Όχι ένα ψυχρό αντίο, αλλά ένα ζεστό, ανθρώ­πινο και γεμάτο ευγνω­μο­σύνη για όλα όσα μοι­ρα­στή­καμε.

Ο Κολοσ­σός ήταν για μένα ένα ταξίδι γεμάτο συγκι­νή­σεις, προ­κλή­σεις, νίκες, ήττες, κυρίως όμως ανθρώ­πους που έγιναν οικο­γέ­νεια. Θα ήθελα να εκφράσω μέσα από την καρδιά μου την ειλι­κρινή ευγνω­μο­σύνη μου στην οικο­γέ­νεια Χατζη­λα­ζά­ρου, την οικο­γέ­νεια Κουγιού, τον Μιχάλη Μελή και τον Παντελή Κουγιό για την εμπι­στο­σύνη, την πίστη και τη στήριξή τους όλα αυτά τα χρόνια.

Ήταν τιμή μου να πορευ­τούμε μαζί, να δου­λέ­ψουμε για έναν κοινό σκοπό και να βλέ­πουμε την ομάδα να εξε­λίσ­σε­ται, μέρα με τη μέρα. Ιδιαί­τερη αναφορά αξίζει στη Μαρία Πολυ­χρόνη, τη γραμ­μα­τέα της ομάδας και σταθερή παρου­σία στο γραφείο όλα αυτά τα χρόνια. Με συνέ­πεια, δια­κρι­τι­κό­τητα και αφο­σί­ωση, κατα­φέ­ραμε να ανα­πτύ­ξουμε μια υγιή και ειλι­κρινή φιλία και να γίνει για μένα κάτι παρα­πάνω από οικο­γέ­νεια.

Αντί­στοιχα, η πορεία μου με τη Μπέτυ Βλάχου και τη Φαίδρα Σπανού, το γραφείο marketing του Κολοσ­σού, χαρα­κτη­ρί­στηκε από αμοι­βαία εμπι­στο­σύνη, δημιουρ­γι­κό­τητα και κοινή αντί­ληψη των αξιών που πρε­σβεύει η ομάδα. Μαζί τους μεγά­λωσα επαγ­γελ­μα­τικά, έμαθα, βελ­τιώ­θηκα και μοι­ρά­στηκα στιγμές που ξεπερ­νούν το καθαρά εργα­σιακό πλαίσιο.

Δεν μπορώ να μην ανα­φερθώ στον Τάσο Αντω­νιάδη, γιατρό της ομάδας του Κολοσ­σού και επι­κε­φα­λής του ιατρι­κού team. Η στήριξή του, η σταθερή του παρου­σία και η αφο­σί­ωση του, ήταν για μένα ένα πολύ­τιμο στή­ριγμα και ανήκει στους φίλους ζωής που έκανα στη Ρόδο. Αν και υπάρ­χουν δεκάδες ονο­μα­στικά ευχα­ρι­στώ που θα έπρεπε να απευ­θύνω αλλά δυστυ­χώς δεν γίνεται να τους συμπε­ρι­λάβω όλους σε λίγες γραμμές,  θα ήθελα να ευχα­ρι­στήσω ολόψυχα όλους τους συνερ­γά­τες, τους προ­πο­νη­τές, τους παίκτες, με τους οποίους πορευ­τή­καμε σαν μία πραγ­μα­τική οικο­γέ­νεια. Μαζί ζήσαμε χαρές, λύπες, εντά­σεις, γιορτές, νίκες και ήττες, αλλά πάντα με ενότητα, αλλη­λο­σε­βα­σμό και πάθος για την ομάδα.

Και τέλος, ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ στον υπέροχο κόσμο του Κολοσ­σού. Σε όλους εσάς που στα­θή­κατε δίπλα μας, που γεμί­σατε το γήπεδο με παλμό, που στη­ρί­ξατε και αγα­πή­σατε την ομάδα με αυθε­ντι­κό­τητα και αφο­σί­ωση. Η παρου­σία σας ήταν πάντα η κινη­τή­ρια δύναμη.

Αποχωρώ με την καρδιά γεμάτη. Όχι γιατί κάτι τελειώ­νει πραγ­μα­τικά, αλλά γιατί ξέρω πως όσα ζήσαμε, όσα δημιουρ­γή­σαμε και όσα μοι­ρα­στή­καμε δεν χάνο­νται – μένουν βαθιά χαραγ­μένα μέσα μου.

Η σχέση μου με τον Κολοσσό δεν είναι απλώς επαγ­γελ­μα­τική, είναι βαθιά ανθρώ­πινη, συναι­σθη­μα­τική και διαρκής. Ίσως αλλάζει η καθη­με­ρινή παρου­σία, αλλά η αγάπη, η σύνδεση και η στήριξή μου προς την ομάδα θα παρα­μέ­νουν πάντα ζωντα­νές. Θα είμαι εκεί, έστω και δια­κρι­τικά, να καμα­ρώνω για κάθε βήμα, κάθε επι­τυ­χία και κάθε νέα αρχή.

Γιατί για εμένα, ο Κολοσ­σός είναι κομμάτι της ζωής μου».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Νίκος Γκοτζογιάννης

    Διαβάζοντας τα λόγια του αδερφού μου, δεν μπορώ να κρύψω τη συγκίνησή μου.
    Για 14 χρόνια έδωσε την ψυχή του στον Κολοσσό, με ήθος, συνέπεια και αγάπη για την ομάδα και τους ανθρώπους της. Κι αν εκείνος μίλησε με ευγνωμοσύνη, εγώ θέλω να πω πόσο περήφανος είμαι για όσα κατάφερε και για το αποτύπωμα που αφήνει πίσω του.
    Τον θαυμάζω όχι μόνο για τη δουλειά του, αλλά για τον τρόπο που στάθηκε: ταπεινός, ανθρώπινος, πάντα με σεβασμό και αφοσίωση.
    Για μένα, δεν είναι απλά ο αδερφός μου – είναι ένα παράδειγμα που με κάνει να καμαρώνω κάθε μέρα.
    Μπορεί να κλείνει ένα κεφάλαιο, αλλά ξέρω πως οι αξίες, οι φιλίες και οι στιγμές που δημιούργησε θα τον συνοδεύουν για πάντα. Και αυτό είναι που μετράει πραγματικά.»