Αυθεντικότητα και βιωματική προσέγγιση του πολιτισμού: Δύο βασικοί πυλώνες για την διατήρηση του ελληνικού τουριστικού προϊόντος

Ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα στοι­χή­μα­τα στον του­ρι­σμό δεν είναι ο αριθ­μός των επι­σκε­πτών που κα­τα­φθά­νουν κάθε χρόνο στη χώρα αλλά ο σχε­δια­σμός σε βάθος δε­κα­ε­τί­ας και η δια­τή­ρη­ση της αυ­θε­ντι­κό­τη­τας του προ­ο­ρι­σμού. Η ταυ­τό­τη­τα της χώρας είναι άμεσα συ­νυ­φα­σμέ­νη με τον πο­λι­τι­σμό της σε κάθε πτυχή της ζωής και αυτό είναι κάτι που ο του­ρί­στας κάθε εί­δους θέλει να το βιώ­σει.

Τι ση­μαί­νει όμως αυ­θε­ντι­κό­τη­τα και πώς μπο­ρεί να ανα­πτύ­ξει ο κάθε τόπος τον του­ρι­σμό προ­σαρ­μο­σμέ­νο στα δικά του δε­δο­μέ­να; Όπως ανέ­φε­ρε μι­λώ­ντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρό­ε­δρος του Ξε­νο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου Ελ­λά­δος Αλέ­ξαν­δρος Βα­σι­λι­κός, το πλέον ση­μα­ντι­κό είναι να απο­φα­σί­σει ο κάθε προ­ο­ρι­σμός, η κάθε το­πι­κή κοι­νω­νία το είδος του του­ρι­σμού στο οποίο θέλει να εστιά­σει και να δη­μιουρ­γη­θούν οι κα­τάλ­λη­λες υπο­δο­μές.

«Στην Ελ­λά­δα έχου­με την τύχη να έχου­με όλοι από όλα, ευ­τυ­χώς. Χρειά­ζο­νται όμως στρα­τη­γι­κές επι­λο­γές για το ποιους πυ­λώ­νες θα ανα­πτύ­ξει κάθε τόπος. Για πα­ρά­δειγ­μα, υπάρ­χουν νησιά που έχουν ξε­φύ­γει με τον αναρ­ρι­χη­τι­κό του­ρι­σμό και αυτό έχει διευ­ρύ­νει ση­μα­ντι­κά τη σεζόν. Πρέ­πει οπωσ­δή­πο­τε να υπάρ­χει μια εθνι­κή ομπρέ­λα που η κυ­βέρ­νη­ση θα θέτει κά­ποιους γε­νι­κούς όρους αλλά ο κάθε τόπος θα απο­φα­σί­ζει για το πώς θέλει να ανα­πτυ­χθεί και πού να εστιά­σει», εξη­γεί ο κ.Βα­σι­λι­κός.

Ο ίδιος ση­μειώ­νει ότι πλέον τα νού­με­ρα δεν είναι το ση­μείο στο οποίο πρέ­πει να δί­νε­ται βα­ρύ­τη­τα αλλά ο μα­κρο­χρό­νιος σχε­δια­σμός: «Έχου­με στα­μα­τή­σει ως φο­ρείς να μι­λά­με για νού­με­ρα και χρή­μα­τα. Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι να κά­νου­με σχε­δια­σμό 10ετίας και χαί­ρο­μαι που με τη ση­με­ρι­νή ηγε­σία του υπουρ­γεί­ου δεν μι­λά­με για νού­με­ρα και ρεκόρ αλλά για τά­σεις. Είναι άλλες οι αξίες του του­ρι­σμού που αν χα­θούν θα χαθεί και η αυ­θε­ντι­κό­τη­τα αλλά και το του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν. Θα είναι διπλή η απώ­λεια. Γί­νο­νται πολύ σο­βα­ρές συ­ζη­τή­σεις για τη βιω­σι­μό­τη­τα των ελ­λη­νι­κών ξε­νο­δο­χεί­ων και ήδη έχου­με κάνει μια πρό­τα­ση στο υπουρ­γείο».

Μια ακόμη εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κή πα­ρά­με­τρος που συν­δέ­ε­ται με την ταυ­τό­τη­τα του προ­ο­ρι­σμού είναι η γα­στρο­νο­μία και η ανά­δει­ξη των το­πι­κών προ­ϊ­ό­ντων. «Η γα­στρο­νο­μία απο­τε­λεί ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι της πα­ρά­δο­σης, της κουλ­τού­ρας μας και είναι μια βιω­μα­τι­κή προ­σέγ­γι­ση.

Το Ελ­λη­νι­κό Πρω­ι­νό είναι ένα ωραίο πα­ρά­δειγ­μα με το­πι­κά σύμ­φω­να που έχουν υπο­γρά­ψει πα­ρα­γω­γοί και ξε­νο­δό­χοι. Χρειά­ζε­ται αυ­θε­ντι­κό­τη­τα σε όλα τα επί­πε­δα, όπως και στον αγρο­δια­τρο­φι­κό τομέα ο οποί­ος θα ενι­σχυ­θεί με σω­στές πο­λι­τι­κές και σωστή στρα­τη­γι­κή. Στό­χος είναι να προ­σαρ­μό­ζου­με το μενού στα προ­ϊ­ό­ντα της το­πι­κής πα­ρα­γω­γής και στην εποχή για να μειώ­σου­με τα ει­σα­γό­με­να και να δια­τη­ρή­σου­με την αυ­θε­ντι­κό­τη­τα της το­πι­κής κου­ζί­νας και κατ’επέ­κτα­ση και του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος».

Η γα­στρο­νο­μία είναι ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι του πο­λι­τι­σμού μας αλλά ο πο­λι­τι­στι­κός του­ρι­σμός σαν έν­νοια ου­σια­στι­κά πε­ρι­λαμ­βά­νει όλα τα είδη του του­ρι­σμού. Όπως επι­ση­μαί­νει η κα­θη­γή­τρια και πρό­ε­δρος του τμή­μα­τος Διοί­κη­σης Του­ρι­σμού στο Πα­νε­πι­στή­μιου Δυ­τι­κής Ατ­τι­κής Κα­τε­ρί­να Κι­κί­λια, «Ο πο­λι­τι­σμός συν­δέ­ε­ται με την κα­θη­με­ρι­νή ζωή, τις τά­σεις, τα πάντα. Είναι το δυ­να­τό­τε­ρο κομ­μά­τι της Ελ­λά­δας και για αυτό η χώρα πρέ­πει να προ­σαρ­μό­ζει όλες τις σύγ­χρο­νες τά­σεις στον του­ρι­σμό στον πο­λι­τι­σμό της. Εκεί­νο που απαι­τεί­ται είναι να δια­μορ­φώ­σου­με και να στρέ­ψου­με τον πο­λι­τι­στι­κό του­ρι­σμό στον βιω­μα­τι­κό, να συν­δυά­σου­με δη­λα­δή βιω­μα­τι­κές εμπει­ρί­ες με τον πο­λι­τι­σμό για να γίνει πιο θελ­κτι­κός και κα­τα­νοη­τός. Ακόμη και ο “μα­ζι­κός” του­ρί­στας που έρ­χε­ται για ήλιο και θά­λασ­σα θα ασκή­σει πο­λι­τι­στι­κό του­ρι­σμό, παίρ­νο­ντας μέρος στη ζωή και την κουλ­τού­ρα ενός τόπου. Όλα αυτά αν ορ­γα­νω­θούν και δο­μη­θούν σωστά μπο­ρούν να απο­τε­λέ­σουν πόλο έλξης κυ­ρί­ως στην Πε­ρι­φέ­ρεια, όπου πά­σχου­με και λόγω της επο­χι­κό­τη­τας και λόγω έλ­λει­ψης δη­μο­φι­λί­ας».

Η κ.Κι­κί­λια μι­λώ­ντας στο πε­ρι­θώ­ριο του συ­νε­δρί­ου συ­νέ­δριο: «Λή­μνος και Πο­λι­τι­στι­κός Του­ρι­σμός: Μια ει­δι­κή ματιά στις προ­ο­πτι­κές ανά­πτυ­ξης της εναλ­λα­κτι­κής κα­τη­γο­ρί­ας του­ρι­σμού για τη Λήμνο, το Βό­ρειο Αι­γαίο και την Ελ­λά­δα» που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στη Λήμνο, ανέ­φε­ρε ότι η τάση πλέον για τον επι­σκέ­πτη είναι να βιώ­σει την κουλ­τού­ρα, την πα­ρά­δο­ση και την ιστο­ρία κάθε τόπου. Σύμ­φω­να με την κ.Κι­κί­λια «για να ορ­γα­νω­θεί σωστά αυτό πρέ­πει να ξε­κι­νά­ει θε­σμι­κά, από το κρά­τος, και κα­τα­λή­γει στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση και τον επι­χει­ρη­μα­τία. Να διορ­γα­νώ­νο­νται δρά­σεις σε ευ­ρύ­τε­ρο επί­πε­δο ανά­λο­γα με τα το­πι­κά στοι­χεία, προ­ϊ­ό­ντα, υπη­ρε­σί­ες και να προ­σαρ­μό­ζο­νται σε κάθε πε­ρι­φέ­ρεια, στον κάθε τόπο στο μι­κρό­τε­ρο χωριό, ώστε να γί­νο­νται πόλος έλξης. Μέσα σε αυτές τις δρά­σεις, που ήδη έχου­με αρ­χί­σει να τις βλέ­που­με και στη χώρα μας είναι για πα­ρά­δειγ­μα τα μα­θή­μα­τα το­πι­κών χορών και μου­σι­κής σε συν­δυα­σμό με γευ­σι­γνω­σία το­πι­κών προ­ϊ­ό­ντων κτλ. Δρά­σεις δη­λα­δή μέσα από τις οποί­ες ο επι­σκέ­πτης γί­νε­ται μέρος της πα­ρά­δο­σης και της ζωής ενός προ­ο­ρι­σμού».

Ση­μεί­ω­νε­ται ότι το συ­νέ­δριο διορ­γα­νώ­θη­κε από τον Σύλ­λο­γο «Οι Φίλοι των ΑNZAC από τη Λήμνο», υπό την αι­γί­δα των Υπουρ­γεί­ων Πο­λι­τι­σμού, Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής, και Του­ρι­σμού, του Ελ­λη­νι­κού Ορ­γα­νι­σμού Του­ρι­σμού (ΕΟΤ), του Ξε­νο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου Ελ­λά­δας και της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Λή­μνου.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νικόλ Κα­ζαν­τζί­δου