Η τελευταία “Ιερολοχίτισσα”: Βασιλικώ Κύμμα (1922 – 2020)

Γρά­φει ο

Νίκος Πα­πα­στα­μα­τί­ου

In memοriam…! Έφυγε πριν από 40 μέρες, πλή­ρης ημε­ρών, και ανα­παύ­ε­ται στην φι­λό­ξε­νη γή της Μο­νο­λί­θου η Βα­σι­λι­κή (Βα­σι­λι­κώ) Κύμμα. Κόρη του Στα­μά­τη (Στα­μα­τά) Πα­πα­στα­μα­τί­ου, πρώτη από τα έξι παι­διά ( τα δύο χά­θη­καν πρό­ω­ρα), διαυ­γέ­στα­τη ως το τέλος της ζωής της, μου άφησε πολ­λές μαρ­τυ­ρί­ες ει­δι­κά για τα δύ­σκο­λα χρό­νια του πο­λέ­μου.

Το σπίτι της μό­νι­μο κα­τα­φύ­γιο του κλι­μα­κί­ου Βρού­χου – Κω­στα­ρί­δη όπου και διέ­με­ναν όταν βρί­σκο­νταν στο χωριό, αλλά και απο­θή­κη ανταλ­λα­κτι­κών για τον ασύρ­μα­το του κλι­μα­κί­ου κα­τα­σκο­πεί­ας. Συ­γκλο­νι­στι­κές οι αφη­γή­σεις της για το τε­λευ­ταίο δρο­μο­λό­γιο από τη Μο­νό­λι­θο προς Ρόδο πριν τη σύλ­λη­ψή του από τους Γερ­μα­νούς.

Ήξερε να τα αφη­γεί­ται τόσο απλά κι αν­θρώ­πι­να που σε έβαζε στα γε­γο­νό­τα σαν να ήσουν παρών.

Θα ξε­χω­ρί­σω την αφή­γη­ση της για τη δια­νυ­κτέ­ρευ­ση στο σπίτι της, την 4η Μαΐου 1945, όταν ακόμα όλα τα σκια­ζε ή φο­βέ­ρα και τα πλά­κω­νε ή σκλα­βιά, της πε­ρι­πό­λου του ΙΕΡΟΎ ΛΌΧΟΥ απο­τε­λού­με­νης από τον Υπο­λο­χα­γό Κάντα Νι­κό­λαο και τον Αν­θυ­πο­λο­χα­γό Σαβ­βά­κη:”

Ο Σαβ­βά­κης ακού­μπη­σε το αυ­τό­μα­το του (STEN κατά την πε­ρι­γρα­φή της) στην κού­νια του μι­κρού γιού της Σάββα. Ο Σάβ­βας ενο­χλή­θη­κε κι έκλα­ψε για να του πεί ή μη­τέ­ρα του Βα­σι­λι­κώ – σώπα Σαβ­βά­κι και να απα­ντή­σει έκ­πλη­κτος ο Αν­θυ­πο­λο­χα­γός – κυρία, κι εμένα Σαβ­βά­κη με λένε !!!!”

Σεμνή, τα­πει­νή, πάντα με τον καλό λόγο, δεν αντα­μεί­φθη­κε από την πα­τρί­δα ούτε καν με το ΠΙ­ΣΤΟ­ΠΟΙ­Η­ΤΙ­ΚΟ ΑΝΤΙ­ΣΤΑ­ΣΙΑ­ΚΟΥ που απλό­χε­ρα μοι­ρά­στη­κε τη δε­κα­ε­τία του 80 σε 13χρο­νους “αντι­στα­σια­κούς” και αντι­στα­σια­κούς.

Γιατί δεν το επι­δί­ω­ξε!

Γιατί την αγάπη για την πα­τρί­δα τη δί­δα­ξε με τη στάση της στα 5 παι­διά της, στα 12 εγ­γό­νια της, τα δι­σέγ­γο­να της και σ’όλους εμάς!