Αγωγή της Τράπεζας Πειραιώς κατά ροδίτικης επιχείρησης για ακύρωση δικαιοπραξίας λόγω καταδολίευσης

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γε η «Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς» κατά ενός κα­τοί­κου Ρόδου και της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας της οποί­ας τυγ­χά­νει μέ­το­χος, με αγωγή ακύ­ρω­σης δι­καιο­πρα­ξί­ας λόγω κα­τα­δο­λί­ευ­σης.

Σύμ­φω­να με την αγωγή, ο πρώ­τος ενα­γό­με­νος δια­τη­ρού­σε και δια­τη­ρεί λη­ξι­πρό­θε­σμη οφει­λή προς την τρά­πε­ζα από σύμ­βα­ση Χο­ρή­γη­σης Πί­στω­σης δι ΄α­νοι­χτού αλ­λη­λό­χρε­ου λο­γα­ρια­σμού για την οποία συμ­βλή­θη­κε ως εγ­γυ­η­τής, ύψους 3.540.431,38 ευρώ πλέον νο­μί­μων τόκων υπε­ρη­με­ρί­ας και εξό­δων.

Για μέρος της απαί­τη­σης αυτής η Τρά­πε­ζα όπως εκ­θέ­τει στην αγωγή της προ­χώ­ρη­σε στην έκ­δο­ση δια­τα­γής πλη­ρω­μής από το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την οποία υπο­χρε­ώ­θη­κε η πι­στού­χος και οι εγ­γυ­η­τές, με­τα­ξύ των οποί­ων και o πρώτoς των ενα­γο­μέ­νων, να τους κα­τα­βά­λουν αλ­λη­λέγ­γυα και εις ολό­κλη­ρον ο κα­θέ­νας το ποσό των 1.500.000 ευρώ έντο­κα με τον νό­μι­μο τόκο υπε­ρη­με­ρί­ας.

Η ενά­γου­σα Τρά­πε­ζα δια­τεί­νε­ται ότι ο πρώ­τος ενα­γό­με­νος από κλη­ρο­νο­μιά απέ­κτη­σε το 1/3 πο­σο­στό εξ αδιαι­ρέ­του κατά πλήρη κυ­ριό­τη­τα νομή και κα­το­χή ενός ισό­γειου δια­με­ρί­σμα­τος, ενός δια­με­ρί­σμα­τος Α ορό­φου κι ενός ακόμη ακι­νή­του τα οποία με­τα­βί­βα­σε λόγω πω­λή­σε­ως στην δεύ­τε­ρη των ενα­γο­μέ­νων, ένα­ντι συ­νο­λι­κού τι­μή­μα­τος κατά την δή­λω­ση τους 162.966,51 ευρώ.

Η Τρά­πε­ζα ισχυ­ρί­ζε­ται μά­λι­στα πως η αξία τους κατά τον αντι­κει­με­νι­κό προσ­διο­ρι­σμό ανερ­χό­ταν στο ποσό των 321.976,87 ευρώ ενώ η εμπο­ρι­κή τους αξία κατά το χρόνο της πώ­λη­σης του­λά­χι­στον στο ποσό των 350.000 ευρώ.

Επι­πλέ­ον, η Τρά­πε­ζα ισχυ­ρί­ζε­ται πως η πα­ρα­πά­νω πώ­λη­ση, απο­τε­λεί απαλ­λο­τρί­ω­ση της πε­ριου­σί­ας του πρώ­του των ενα­γο­μέ­νων κα­θό­σον έγινε από αυτόν δο­λί­ως και με μο­να­δι­κό σκοπό να τη βλά­ψει, δη­λα­δή να απο­φύ­γει την πλη­ρω­μή του χρέ­ους του προς αυτή ως εγ­γυ­η­τής και να μα­ταιώ­σει την ικα­νο­ποί­η­ση της απαί­τη­σής της, αφού γνώ­ρι­ζε κατά τον χρόνο της ως άνω απαλ­λο­τρί­ω­σης αφε­νός την οφει­λή της πι­στού­χου προς την τρά­πε­ζα, το με­γά­λο ύψος των υπό­λοι­πων οφει­λών της πι­στού­χου σε τρί­τους και την αφε­ρεγ­γυό­τη­τα της πι­στού­χου, αφε­τέ­ρου το γε­γο­νός ότι με την πώ­λη­ση αυτή θα πε­ριερ­χό­ταν σε τέ­τοια κα­τά­στα­ση ώστε να κα­θί­στα­ται αδύ­να­τη η πλή­ρης ικα­νο­ποί­η­ση της απαί­τη­σής της, δε­δο­μέ­νου μά­λι­στα ότι τα υπό­λοι­πα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του, της πι­στού­χου και των λοι­πών εγ­γυ­η­τών δεν αρ­κού­σαν για την ικα­νο­ποί­η­ση της απαί­τη­σής της.

Σύμ­φω­να με τους ισχυ­ρι­σμούς της Τρά­πε­ζας και η δεύ­τε­ρη των ενα­γο­μέ­νων, όντας «οι­κο­γε­νεια­κή» ανώ­νυ­μη εται­ρεία το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της οποί­ας, κατά τον χρόνο της επί­δι­κης δι­καιο­πρα­ξί­ας, απο­τε­λού­σαν συγ­γε­νι­κά πρό­σω­πα του πρώ­του των ενα­γο­μέ­νων και ως εκ τού­του, γνώ­ρι­ζαν από­λυ­τα κατά το χρόνο της πώ­λη­σης και λόγω της στε­νής συγ­γε­νι­κής σχέ­σης που τους συν­δέ­ει και λόγω των ει­δι­κών συν­θη­κών κάτω από τις οποί­ες έγινε η πώ­λη­ση, ότι ο πρώ­τος των ενα­γο­μέ­νων είναι κα­τά­χρε­ος και ότι η εσπευ­σμέ­νη αυτή με­τα­βί­βα­ση έγινε προς βλάβη της προ­κει­μέ­νου να μην ικα­νο­ποι­η­θεί η απαί­τη­σή της γνω­ρί­ζο­ντας δη­λα­δή έτσι ότι συμ­με­τεί­χε σε δόλια δι­καιο­πρα­ξία.

Για τους ανω­τέ­ρω λό­γους η ενά­γου­σα αι­τεί­ται τη διάρ­ρη­ξη του συμ­βο­λαί­ου πώ­λη­σης ανα­φο­ρι­κά με το πο­σο­στό κυ­ριό­τη­τος του πρώ­του των ενα­γο­μέ­νων ήτοι 1/3 εξ αδιαι­ρέ­του επί των ορι­ζο­ντί­ων ιδιο­κτη­σιών προ­κει­μέ­νου να επα­νέλ­θουν στην αρ­χι­κή τους κα­τά­στα­ση για να ικα­νο­ποι­ή­σει την απαί­τη­σή της,.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Σάβ­βας Παυ­λί­δης.