Ιερέας ακριτικού νησιού καταγγέλλεται για πλαστογράφηση ιδιόχειρης διαθήκης!

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με αγωγή περί ανα­γνώ­ρι­σης ακυ­ρό­τη­τας δια­θή­κης και συ­γκε­κρι­μέ­να πλα­στο­γρά­φη­σης δια­θή­κης υπέ­βα­λε μιας υπή­κο­ος Σου­η­δί­ας κατά ιερέα σε ακρι­τι­κό νησί.    (όχι της Μη­τρό­πο­λης Ρόδου)! Οπως εκ­θέ­τει η ενά­γου­σα, την 28η Απρι­λί­ου 2020 απε­βί­ω­σε στο νο­σο­κο­μείο της Ρόδου ο αεί­μνη­στος πα­τριός της, σε ηλι­κία 74 ετών.

Ο πα­τριός της έπα­σχε από καρ­κί­νο του πνεύ­μο­να και νο­ση­λευό­ταν στο νο­σο­κο­μείο από τις αρχές Απρι­λί­ου. Είχε λοί­μω­ξη ανα­πνευ­στι­κού και ο ορ­γα­νι­σμός του δεν άντε­ξε, γε­γο­νός που τον οδή­γη­σε γρή­γο­ρα σε ανα­πνευ­στι­κή ανε­πάρ­κεια. Ήταν τα­λαι­πω­ρη­μέ­νος από την επά­ρα­τη νόσο, σω­μα­τι­κά και ψυ­χι­κά για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα.

Πριν μπει στο νο­σο­κο­μείο για τε­λευ­ταία φορά, όπως ανα­φέ­ρει στην αγωγή της, της είπε: “Να ξέ­ρεις, έχω αφή­σει τα κλει­διά του σπι­τιού μας στον παπά –(…)” , τον ενα­γό­με­νο δη­λα­δή.

Ο πα­τριός της, πα­ντρεύ­τη­κε την μη­τέ­ρα της το έτος 1973 και κα­τοι­κού­σαν αρ­χι­κά όλοι μαζί στην Σου­η­δία κά­ποια χρό­νια, μετά όμως όταν με­γά­λω­σε, έφυ­γαν για να μεί­νουν στην Ρόδο και αρ­γό­τε­ρα εγκα­τα­στά­θη­καν μό­νι­μα στο ακρι­τι­κό νησί και έχτι­σαν το σπίτι τους, το 2006. Η μη­τέ­ρα της είχε μά­λι­στα βα­πτι­στεί Χρι­στια­νή Ορ­θό­δο­ξη.

Η αγάπη που έτρε­φε ο ένας για τον άλλον ήταν μο­να­δι­κή, σπά­νια και ήταν από τα πιο αγα­πη­μέ­να ζευ­γά­ρια που ήξερε, πλα­σμέ­νοι ο ένας για τον άλλον. Εζη­σαν μαζί αγα­πη­μέ­νοι και ενω­μέ­νοι ώσπου εκεί­νη απε­βί­ω­σε τον Νο­έμ­βριο του 2012 σε ηλι­κία 74 ετών και ο τάφος της είναι στο ακρι­τι­κό νησί.

Ο πα­τριός της, όπως εκ­θέ­τει η ενά­γου­σα, ήταν σαν πα­τέ­ρας για εκεί­νη.

Της φέρ­θη­κε με απέ­ρα­ντη στορ­γή, της έδει­ξε πα­τρι­κή αγάπη και φρο­ντί­δα. Λά­τρευε την μη­τέ­ρα της και εκεί­νη πε­ρισ­σό­τε­ρο. Τα παι­διά της, τα είχε σαν εγ­γό­νια του. Πα­τέ­ρα τον απο­κα­λού­σε. Περ­νού­σαν όλα τα κα­λο­καί­ρια μαζί στο σπίτι τους, οι­κο­γε­νεια­κά μαζί με τα παι­διά της και τις θείες της τις αδερ­φές της μη­τέ­ρας της. Δεν απέ­κτη­σαν μαζί παι­διά ο πα­τριός της και η μη­τέ­ρα της, έζη­σαν όμως μια ζωή μαζί γε­μά­τη από ευ­τυ­χία.

Το έτος 2012 και συ­γκε­κρι­μέ­να στις 9 Αυ­γού­στου ο πα­τριός της με­τέ­βη σε συμ­βο­λαιο­γρά­φο και κα­τέ­θε­σε σε εκεί­νη σφρα­γι­σμέ­νο λευκό φά­κε­λο με την από 23 Οκτω­βρί­ου 2011 ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη του στην οποία δή­λω­σε ότι μετά τον θά­να­τό του, αφή­νει μο­να­δι­κούς του κλη­ρο­νό­μους την σύ­ζυ­γό του και την κόρη της συ­ζύ­γου του σε όλη του την κλη­ρο­νο­μιαία πε­ριου­σία, κατά πο­σο­στό 1/2 εξ αδιαι­ρέ­του έκα­στης.

Η ανω­τέ­ρω ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη του πα­τριού της, δη­μο­σιεύ­θη­κε από την συμ­βο­λαιο­γρά­φο στις 29 Ιου­λί­ου 2020 σε δη­μό­σια συ­νε­δρί­α­ση του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου.

Ενόσω ζούσε μά­λι­στα δεν είχε αφή­σει ποτέ να εν­νοη­θεί, ότι η ακί­νη­τη και κι­νη­τή αυτή πε­ριου­σία του θα δια­τί­θε­το σε οποιον­δή­πο­τε τρίτο.

Στις 3 Αυ­γού­στου 2020, όπως εκ­θέ­τει η ενά­γου­σα, με έκ­πλη­ξή της, έλαβε γνώση από το αρ­μό­διο τμήμα Δια­θη­κών του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, δυ­νά­μει πι­στο­ποι­η­τι­κού περί μη δη­μο­σί­ευ­σης δια­θή­κης, ότι υπάρ­χει και έτερη δια­θή­κη πλην της ανω­τέ­ρω, δη­μο­σιευ­μέ­νη και με­τα­γε­νέ­στε­ρη από αυτή του πα­τριού της και συ­γκε­κρι­μέ­να η από 9 Μαρ­τί­ου 2020 ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη του με την οποία εγκα­θι­στού­σε κλη­ρο­νό­μο του μο­να­δι­κό τον ενα­γό­με­νο ιερέα σε όλη την κι­νη­τή και ακί­νη­τη πε­ριου­σία του.

Μά­λι­στα είχε γρα­φεί η εν λόγω δια­θή­κη σε έντυ­πο υπεύ­θυ­νης δή­λω­σης, ένα μήνα πε­ρί­που πριν πε­θά­νει στο νο­σο­κο­μείο.

Η ως άνω αυτή ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη με κλη­ρο­νό­μο τον ενα­γό­με­νο, δη­μο­σιεύ­τη­κε στις 7 Ιου­λί­ου 2020 σε δη­μό­σια συ­νε­δρί­α­ση του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου.

Η ενά­γου­σα ανα­φέ­ρει ότι η έκ­πλη­ξή της ήταν ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη, καθώς από απλή και μόνο επι­σκό­πη­ση της ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του πα­τριού της κα­τά­λα­βε ότι η υπο­γρα­φή του και τα γράμ­μα­τα της δια­θή­κης και όλο το κεί­με­νο της δια­θή­κης δεν είχαν καμία σχέση με τα γράμ­μα­τα του πα­τριού της διότι δεν ήταν αυτός ο γρα­φι­κός του χα­ρα­κτή­ρας τον οποίο, γνώ­ρι­ζε άρι­στα.

Ανέ­θε­σε προς επι­στη­μο­νι­κή επι­βε­βαί­ω­ση της πε­ποί­θη­σής της, σε ει­δι­κό δι­κα­στι­κό γρα­φο­λό­γο γρα­φο­λο­γι­κή διε­ρεύ­νη­ση της από 9 Μαρ­τί­ου 2020 φε­ρό­με­νης ως ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του απο­βιώ­σα­ντος πα­τριού της.

Οπως υπο­στη­ρί­ζει, μετά την ανά­λυ­ση και τη σύ­γκρι­ση των προ­σκο­μι­ζό­με­νων από εκεί­νη εγ­γρά­φων και των γρα­φών κα­τέ­λη­ξε εν συ­ντο­μία στο πό­ρι­σμα ότι η ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη, στο έντυ­πο της υπεύ­θυ­νης δή­λω­σης δεν έχει γρα­φεί και δεν έχει υπο­γρα­φεί από το χέρι του πα­τριού της, αλλά από άλλο άτομο.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι λίγο καιρό μετά τον θά­να­το του πα­τριού της ενώ πεν­θού­σαν το χαμό του ακόμη, έμαθε από φί­λους και γεί­το­νες, ότι στο σπίτι τους, έχει μπει ο ενα­γό­με­νος και άλ­λα­ξε κλει­δα­ριά.

Δια­τεί­νε­ται πως ο ενα­γό­με­νος διέ­δι­δε στην κλει­στή κοι­νω­νία του νη­σιού ότι του χά­ρι­σε ο πα­τριός της το σπίτι. Στην πόρτα ει­σό­δου του σπι­τιού είχε το­πο­θε­τή­σει ο ενα­γό­με­νος ένα ση­μεί­ω­μα, με το όνομα του δι­κη­γό­ρου του και το τη­λέ­φω­νο του για πλη­ρο­φο­ρί­ες, διότι, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ου­δέ­πο­τε ήρθε σε διά­λο­γο μαζί του.

Πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε η δι­κη­γό­ρος της από το δι­κη­γό­ρο του ενα­γό­με­νου, ότι ο ενα­γό­με­νος ιε­ρέ­ας κλη­ρο­νό­μη­σε το σπίτι του πα­τριού της, με μια δια­θή­κη η οποία συ­νε­τά­χθη, όπως της είπε, σε Μη­τρό­πο­λη και ότι επρό­κει­το να δη­μο­σιευ­τεί από το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου.

Στην υπό κρίση πε­ρί­πτω­ση βέ­βαια, η “ιδιό­γρα­φη” δια­θή­κη του προ­α­να­φε­ρό­με­νου πα­τριού της, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, σε όλη της την έκτα­ση, δεν έχει γρα­φεί κατά πε­ριε­χό­με­νο και υπο­γρα­φεί ιδιο­χεί­ρως από τον πα­τριό της.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι ο ενα­γό­με­νος δια­δί­δει ότι θα πω­λή­σει την οικία του πα­τριού της, την οι­κο­γε­νεια­κή της εστία δη­λα­δή.

Η Σου­η­δέ­ζα ανα­φέ­ρει πως σκο­πεύ­ει να προ­σφύ­γει άμεσα ενώ­πιον και των Ποι­νι­κών Δι­κα­στη­ρί­ων, ασκώ­ντας κάθε νό­μι­μο της δι­καί­ω­μα.

Πα­ράλ­λη­λα, πραγ­μα­το­ποί­η­σε έρευ­να στο Κτη­μα­το­λό­γιο, όπου δια­πί­στω­σε ότι ακόμη και μέχρι σή­με­ρα η δια­θή­κη δεν έχει κη­ρυ­χτεί κυρία. Το ακί­νη­το του πα­τριού της, στο οποίο διέ­με­νε και είχε την πλήρη κυ­ριό­τη­τα κατά πο­σο­στό 100%, το οποίο φέ­ρε­ται να κλη­ρο­δό­τη­σε στον ενα­γό­με­νο δυ­νά­μει της ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του, έχει αντι­κει­με­νι­κή αξία 29.446,20 ευρώ ενώ η εμπο­ρι­κή του αξία λόγω θέσης και πε­ριο­χής υπερ­βαί­νει τις 200.000 ευρώ.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζο­νται οι δι­κη­γό­ροι κκ Πα­να­γιώ­τα Νούση και Με­τα­ξία Ψου­ρό­γιαν­νη.