Σάββας Πεταλάς: «Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού»…

Γράφει ο Σάββας Πεταλάς

Το ζήτημα είναι η παρούσα κυβέρ­νηση να πετύχει κάτι καλύ­τερο από πριν, δηλαδή ένα βελ­τιω­μένο πρό­γραμμα. Αυτό ευχό­μα­στε όλοι….Τώρα αν χρεια­στεί να κάνει και καμία κωλο­τού­μπα από δια­γραφή σε επι­μή­κυνση, προ­σω­πικά και όσους είναι συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νοι πολίτες δεν με πει­ρά­ζει ιδιαί­τερα…. το αντί­θετο.

Βέβαια τσα­τί­ζο­μαι όταν θυμάμαι τον λαϊ­κι­σμό ορι­σμέ­νων “Αστέρων” (Κατρού­γκα­λοι, Χρυ­σό­γο­νοι, κ.τ.λ.) που απο­κα­λού­σαν την επι­μή­κυνση και την συμ­φω­νία του 2012 του Σαμαρά ως προ­δο­σία που μετα­τρέ­πει τη χώρα σε αποικία χρέους….Τώρα θα τους λέει τα ίδια η Χ.Α. γιατί η όποια συμ­φω­νία, θα βρί­σκε­ται εντός του ίδιου ευρω­παϊ­κού πλαι­σίου. Αυτά ακριβώς τα έλεγε το ΚΚΕ προ­ε­κλο­γικά όταν ασκούσε κριτική στις επα­να­στα­τι­κές αορι­στίες του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα ίδια συνέ­βη­σαν όταν οι λεο­ντα­ρι­σμοί και οι σκληροί ως απα­ξιω­τι­κοί χαρα­κτη­ρι­σμοί για Ολάντ, Μέρκελ , Σόιμπλε αντι­κα­τα­στά­θη­καν από εγκώμια για φωτι­σμέ­νους δια­νο­ου­μέ­νους και αρχι­τέ­κτο­νες της νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής της Ευρώπης. Η Γερ­μα­νική κατοχή όπως την απο­κα­λού­σαν οι σύντρο­φοι μετο­νο­μά­στηκε από τον ίδιο τον κ. Βαρου­φάκη ως γερ­μα­νική ηγε­μο­νία, η οποία είναι μάλιστα και επι­θυ­μητή!!! (Δηλώ­σεις στο BBC). Αυτές βέβαια οι λεπτο­μέ­ρειες δεν τις πρό­σε­ξαν τα «μεθυ­σμένα» Ελλη­νικά ΜΜΕ. Άραγε αυτή η μετα­στροφή ενί­σχυσε την δια­πραγ­μα­τευ­τική μας ισχύ;

Αυτό όμως που με τσα­τί­ζει περισ­σό­τερο, είναι ότι μας θεωρούν χαχό­λους και προ­σπα­θούν να βαφτί­σουν το κρέας ψάρι….παγι­δευ­μέ­νοι στη δική τους δημα­γω­γία. Παρα­δε­χτείτε ωρέ παλι­κά­ρια τελικά ότι φιλο­δο­ξείτε να κάνετε καλύ­τερα (μείωση χρέους χωρίς δια­γραφή αλλά με επι­μή­κυνση και μείωση επι­το­κίων) όσα προ­σπα­θού­σαν να κάνουν οι προη­γού­με­νοι. Παρα­δε­χτείτε ότι και να φύγει η τρόικα με τη σημε­ρινή μορφή της, θα υπάρχει πάλι κάποιος τρι­με­ρής επο­πτι­κός μηχα­νι­σμός ελέγχου των δανει­στών, δηλαδή Ε.Ε., Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ. Δεν πει­ρά­ζει αν είπατε και καμία κου­βέ­ντα παρα­πάνω… τώρα προέχει η χώρα. Στην τελική θα συμ­φω­νήσω με εκεί­νους που υπο­στη­ρί­ζουν ότι η τρόπος λει­τουρ­γίας της Τρόικας στην χώρα και η εικόνα των Υπουρ­γών να λογο­δο­τούν ως μαθητές, έθιξε το φιλό­τιμο όλων μας.

Φανείτε σύντρο­φοι πολι­τικά ειλι­κρι­νείς, ανώ­τε­ροι και ολίγον ρεα­λι­στές. Ήδη σήμερα ο Σαμαράς έκανε ένα μικρό βήμα στην ομιλία του στην Κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα της Ν.Δ. Ανα­γνω­ρί­στε έμμεσα την κωλο­τού­μπα και καλέστε και τα υπό­λοιπα φιλο­ευ­ρω­παικά Ελλη­νικά κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης για να συμ­φω­νή­σετε σε ορι­σμέ­νες αδια­πραγ­μά­τευ­τες κόκ­κι­νες γραμμές….

Για τους συντρό­φους που θα αντι­δρά­σουν στην δια­πί­στωσή μου ότι ήδη έχει συντε­λε­στεί η «κωλο­τού­μπα», που εντα­φιά­ζει το αίτημα της δια­γρα­φής χρέους, τους παρα­πέ­μπω στον κ. Γιάνη Βαρου­φάκη. Άλλωστε ο ίδιος ο ΥΠΟΙΚ και ο κύριος Τσα­κα­λώ­τος ισχυ­ρί­στη­καν ότι η επι­μή­κυνση ισο­δυ­να­μεί ουσια­στικά με δια­γραφή χρέους με άλλη ονο­μα­σία. Βαφτί­ζουμε δηλαδή το ψάρι κρέας για να ξεγε­λά­σουμε τους κου­τό­φρα­γκους και να μπο­ρέ­σει ο Σόιμπλε να «που­λή­σει» στους ψηφο­φό­ρους του αυτή τη λύση.

Μετα­βολή κατά 180 μοίρες, κωλο­τού­μπα δηλαδή, δια­φά­νηκε στις δηλώ­σεις του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών στο Σίτι του Λον­δί­νου. Αίφνης, ο Γιάνης Βαρου­φά­κης δια­βε­βαί­ωσε ότι θα επι­μεί­νει σε (μικρό­τερα) πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα έστω κι αν αυτό σημάνει εγκα­τά­λειψη των υπε­σχη­μέ­νων κοι­νω­νι­κών προ­γραμ­μά­των, ότι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις (για παρά­δειγμα, στο λιμάνι του Πειραιά) θα συνε­χι­στούν, έστω με άλλα κρι­τή­ρια και ότι δεν υπάρχει περί­πτωση κρα­τι­κο­ποί­η­σης των τρα­πε­ζών.

Τελικά δεν πρό­κει­ται για μία κωλο­τού­μπα. ..συμφωνώ και εγώ με τον εκπρό­σωπο του ΣΥΡΙΖΑ… Αλλά για σειρά γυμνα­στι­κών ασκή­σεων εδάφους που έχουμε να δούμε από το χρυσό μετάλ­λιο του Ιωάννη Μελι­σα­νίδη στους Ολυ­μπια­κούς… (Γιάννης και αυτός αν και με 2 ν ).

Σύντρο­φοι απε­λευ­θε­ρω­θείτε γρήγορα από τον προ­ε­κλο­γικό σας δημα­γω­γικό λόγο, καλέστε και τους υπό­λοι­πους και συμ­φω­νεί­στε σε κοινή εθνική δια­πραγ­μα­τευ­τική ομάδα. Οι δια­φο­ρές μας για το χρέος είναι πολύ μικρό­τε­ρες από όσες θέλατε να παρου­σιά­ζετε προ­ε­κλο­γικά στους πολίτες. Επί της ουσίας δεν κομί­ζετε κάποια ρηξι­κέ­λευθη πρόταση αλλά δια­φο­ρε­τι­κού τύπου τεχνι­κές λύσεις.

Προ­σω­πικά δεν θα δια­φω­νήσω ότι το ντου και ο τσα­μπου­κάς του κ Τσίπρα στην Ευρώπη διε­γεί­ρει τον πατριω­τι­σμό όλων. Το ζήτημα όμως είναι το απο­τέ­λε­σμα και όχι οι εντυ­πώ­σεις. Αυτά που κάνει τώρα ο Τσίπρας έπρεπε να τα είχε κάνει ο ανεκ­δι­ή­γη­τος Παπαν­δρέου το 2009, την εποχή του Καστε­λό­ρι­ζου. Η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που τότε το ΠΑΣΟΚ μαζί με το ΛΑΟΣ ψήφισαν το πρώτο μνη­μό­νιο, η πορεία μας είναι ολίγον μονό­δρο­μος εκτός και αν απο­φα­σί­σουμε να απορ­ρί­ψουμε την Ευρω­ζώνη.

Από το 2012 έως σήμερα, οι δανει­στές και ειδικά οι Γερ­μα­νοί εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν στο έπακρο τον εσω­τε­ρικό πολι­τικό διχασμό, για τον οποίο ευθύ­νο­νται όσοι χρη­σι­μο­ποί­η­σαν τον λαϊ­κι­σμό για να φου­σκώ­σουν τα ποσοστά τους. Εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν βέβαια και την ανε­πάρ­κεια και απρο­θυ­μία των αστικών κυβερ­νη­τι­κών δυνά­μεων να υλο­ποι­ή­σουν τις απα­ραί­τη­τες μεταρ­ρυθ­μί­σεις σε δημόσιο, να κυνη­γή­σουν το λαθρε­μπό­ριο καυ­σί­μων και να δημιουρ­γή­σουν ένα εθνικό σχέδιο μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Εκεί ήταν που απέτυχε κυρίως επι­κοι­νω­νιακά αλλά και πολι­τικά η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση.

«Μανού­λες» στο οικο­νο­μικό πόκερ οι δανει­στές και ειδικά οι γερ­μα­νοί, βλέ­πο­ντας ότι η χώρα κουτσά στραβά θα έβγαινε από το πρό­γραμμα δεν τηρού­σαν τα συμ­φω­νη­θέ­ντα από το 2012 για από­μεί­ωση χρέους. Από τη μία αναβολή στην επόμενη και όλο να μετα­θέ­τουν την τήρηση των συμ­φω­νη­θέ­ντων στις καλέν­δες, η μάλλον κοντά στην Προ­ε­δρική εκλογή. Όταν έφτασε η περί­ο­δος της προ­ε­δρι­κής εκλογής οι Γερ­μα­νοί όχι μόνο δεν τήρησαν όσα είχαν συμ­φω­νή­σει αλλά ουσια­στικά έδειξαν την πόρτα στον Σαμαρά και άνοιξαν την πόρτα στον Τσίπρα. Το ερώτημα λοιπόν το οποίο εγεί­ρε­ται είναι το εξής: Αν πραγ­μα­τικά φοβό­ντου­σαν τον Τσίπρα η Μέρκελ και η παρέα της, γιατί δεν έδιναν μερικά ψίχουλα στο Σαμαρά να περάσει τον σκόπελο της προ­ε­δρι­κής εκλογής;

Οι Γερ­μα­νοί από ότι φαί­νε­ται θεωρούν ότι βρήκανε απέ­να­ντι τους ένα αρι­στερό ασκέρι (έτσι το χαρα­κτή­ρισε ο Βαρου­φά­κης) και ότι έχουν τη χρυσή ευκαι­ρία να μας πάρουν και τα σώβρακα. Με άλλοθι την αρι­στερή ιδε­ο­λο­γία και το πρό­γραμμα του ΣΥΡΙΖΑ οι Γερ­μα­νοί θέλουν να επι­βά­λουν περιου­σια­κούς φόρους όπως αυτούς που προ­έ­βλε­παν οι εκθέ­σεις της Deutsche Bundesbank.

Αυτή τη στιγμή τους δώσαμε το άλλοθι να μας δημιουρ­γή­σουν κρίση ρευ­στό­τη­τας ώστε να μας επι­βά­λουν νέο σκλη­ρό­τερο μνη­μό­νιο με ότι ονο­μα­σία και να έχει. Η λύση λοιπόν είναι να υιο­θε­τη­θεί η πρόταση για σύσταση εθνικής ομάδας δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Υ.Γ. 1 Σύντρο­φοι τι εξε­τα­στι­κές θα γίνουν όταν ετοι­μά­ζε­στε να ψηφί­σετε τον Αβρα­μό­πουλο (εν ενερ­γεία αντι­πρό­ε­δρο της Ν.Δ. και επί χρόνια υπουργό); Γρήγορα όλοι μαζί γιατί η Ελλάδα δεν έχει χρόνο για να ωρι­μά­σετε….Αν απο­τύ­χετε δεν θα ψοφήσει η κατσίκα σας…αλλά η κοινή κατσίκα όλων μας….όπως σωστά επι­ση­μαί­νει και ο Φαήλος Κρα­νι­διώ­της.

Υ.Γ. 2 Η κατά­σταση που βιώ­νουμε απο­τυ­πώ­νε­ται απόλυτα και αλλη­γο­ρικά μέσα από τους στίχους του τρα­γου­διού «Κωλο­τού­μπα» με εναλ­λα­κτικό προ­φη­τικό τίτλο « Ζεϊ­μπέ­κικο του Αλέ­ξαν­δρου» (Δεν ξέρω αν ανα­φέ­ρε­ται στον Πρω­θυ­πουργό) που τρα­γου­δή­θηκε το 1996 από τον Στέλιο Διο­νυ­σίου:

Τώρα που ‘ρθαν όλα τούμπα

Μια Ελλάδα κωλο­τού­μπα

Έλα απάνω μου κι ακούμπα

Τώρα που ‘ρθαν όλα σκούρα

Ο καθένας μια φιγούρα

Ο καθένας μια καμπούρα

Τώρα που ‘ρθε κούφια

η ώρα

Εποχή θανα­τη­φόρα

Καρα­γκιόζη μου προχώρα

Ήρωά μου

Φόρα επάνω σου

Τα όνειρά μου λατρε­μένη μου σκιά

Κρε­μα­σμένο σε καλού­μπα

Πέταγα πάνω απ’

τη Τρούμπα

Έλα απάνω μου κι ακούμπα

Κρε­μα­σμένο στα φεγ­γά­ρια

Σ’ είδα σκλάβα στα παζάρια

Να σε παί­ζουνε στα ζάρια

Κρε­μα­σμένο σ’ ένα ψέμα

Άσ’ το μη το κάνεις θέμα

Ξέρω, σ’ έχω μες στο αίμα

Έρωτά μου

Είμαι τρύπα σ’ ένα κέρμα

Γκόμενά μου

Της ζωής μου συντρο­φιά

Κι όπως πέφτει το σκοτάδι

Και ανάβει σαν καράβι

Ο μπερ­ντές μας κάθε βράδυ

Στο ντιβάνι

Κι οι σκιές μας στο ταβάνι

Έρωτά μου

Ζωγρα­φί­ζουν δυο παιδιά

Πεταλάς Σάββας