Η πλατεία που ήταν (ξανά) γεμάτη

Μπλε αυτή την φορά «βάφτηκε» η πλατεία, από την  παρου­σία χιλιά­δων ανθρώ­πων προχθές την Κυριακή,  πιστοί στο ραντε­βού τους «για τη Ζωή» , για 9η συνεχή χρονιά με τον πήχη να ανε­βαί­νει όλο και πιο ψηλά σε συμ­με­τοχή και προ­σφορά.  Αυτή την φορά αγο­ρά­ζο­ντας ακόμη τρία μηχα­νή­ματα τελευ­ταίας τεχνο­λο­γίας για το Παθο­λο­γο­α­να­το­μικό εργα­στή­ριο που θα είναι από τα πλέον σύγ­χρονα εργα­στή­ρια στον αγώνα για την έγκαιρη διά­γνωση του καρ­κί­νου.

Για μια ακόμη χρονιά, το χαρα­κτη­ρι­στικό αυτής της εκδή­λω­σης, είναι η απί­στευτη συμ­με­τοχή σ’ αυτό το ραντε­βού, που φέτος ανα­μέ­νε­ται να ξεπε­ρά­σει τις 14.000 συμ­με­το­χές που ήταν πέρσι. Και η μόνιμη πια απορία : Τι είναι αυτό άραγε που μπορεί να κινη­το­ποιεί και να βγαίνει στους δρόμους ένα νησί ολό­κληρο, όταν βλέ­πουμε πως για πολλά άλλα και σημα­ντικά δεν κου­νιέ­ται φύλλο;  Η απά­ντηση είναι απλή: Μα γιατί δεν πατρο­νά­ρε­ται. Δεν έχει σπόν­σο­ρες,  χορη­γούς, κομ­μα­τι­κές ομπρέ­λες  Γιατί είναι μια καθα­ρό­τατη μορφή εθε­λο­ντι­σμού, απ’ αυτές  του ανώ­νυ­μου, του βοη­θη­τι­κού στις δομές της πολι­τείας και όχι του υπο­κα­τά­στα­του.. Αυτού, που είναι μακριά από δεκά­ρι­σκους, φωτο­γρα­φίες και ταρα­τα­τζουμ «παρα­γό­ντων». Γιατί βαρε­θή­καμε τις άσκοπες και εν πολλοίς ψεύ­τι­κες παρόλες, άνευ απο­τε­λε­σμά­των . Εννέα χρόνια τώρα, δεν φάνηκαν αρκετά για να προ­βλη­μα­τί­σει αυτή η αυθόρ­μητη και δυνατή συμ­με­τοχή τους «παρά­γο­ντες» Να σκε­φτούν  πως όσο  θέματα που απα­σχο­λούν τους νησιώ­τες, δεν γίνο­νται κοινό κτήμα και ενιαία φωνή, αλλά αντί­θετα χωρί­ζουν σε στρα­τό­πεδα, θα εξα­κο­λου­θούν να παρα­κο­λου­θούν έκπλη­κτοι την πλατεία που ήταν γεμάτη  και να χάνουν το νόημα που είχε κάτι…