“Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει…”-Αρθρο του Χατζή Ν. Χατζηευθυμίου

Αυτή την έκφραση χρη­σι­μο­ποιεί ο λαός όταν θέλει να επι­ση­μά­νει ότι σκόπιμα δεν κάνουμε κάτι ενώ μπο­ρούμε.

Χρόνια τώρα από τη μετα­πο­λί­τευση, του­λά­χι­στον, και μετά ένα αφήγημα της όποιας αντι­πο­λί­τευ­σης για να απο­σπά­σει τις ψήφους των πολιτών και να γίνει Κυβέρ­νηση είναι η πάταξη της φορο­δια­φυ­γής και η δικαιό­τερη κατα­νομή των φόρων.

Μετά από τόσες δεκα­ε­τίες δυστυ­χώς το απο­τέ­λε­σμα είναι εντελώς δια­φο­ρε­τικό.

Αυτό που δια­πι­στώ­νουμε είναι ότι η φορο­δια­φυγή αντί να συρ­ρι­κνώ­νε­ται γιγα­ντώ­νε­ται με εξαί­ρεση την πάταξή της σε σχέση με τον καστανά, τον κου­λουρά και την έμπορο (τριών μαρου­λιών) 83χρονη γιαγιά  .

Λογικό επόμενο της φορο­δια­φυ­γής είναι να υπάρχει πιο άδικη κατα­νομή των φόρων.

Δεν μπορεί κάπου κάνουμε λάθος, κάτι πρέπει να αλλά­ξουμε

Μιας λοιπόν που όπως απο­δεί­χθηκε μετά το πέρασμα τόσων δεκα­ε­τιών είμαστε ανί­κα­νοι να λύσουμε το πρό­βλημα μήπως θα ήταν προ­τι­μό­τερο να αντι­γρά­ψουμε εκεί­νους που το έλυσαν ?

Ας αντι­γρά­ψουμε τον τρόπο φορο­λό­γη­σης που εφαρ­μό­ζε­ται στην Αμερική

Η λύση απλή . Σαν το αυγό του Κολόμ­βου.

Ο κάθε πολίτης πλη­ρώ­νει φόρο όχι για το σύνολο των εσόδων που έχει από την εργασία του αλλά για το ποσό εκείνο που απο­μέ­νει μετά την αφαί­ρεση όλων των εξόδων που πραγ­μα­το­ποί­ησε το προη­γού­μενο έτος.

Με τον τρόπο αυτό κανείς δεν ξεφεύ­γει από την εφορία και η πληρωμή των φόρων απόλυτα δίκαιη.

Προ­ϋ­πο­θέ­σεις :

• Όλες οι απο­δεί­ξεις γίνο­νται δεκτές από την εφορία από την από­δειξη μιας καφε­τέ­ριας μέχρι την από­δειξη αγοράς ακι­νή­του.
• Όλες οι επι­χει­ρή­σεις και οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες χρη­σι­μο­ποιούν ηλε­κτρο­νι­κές ταμεια­κές μηχανές .
• Όλες οι ηλε­κτρο­νι­κές ταμεια­κές μηχανές συν­δε­δε­μέ­νες με έναν κεντρικό SERVER του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών (Δ.Ο.Υ).

Προ­ϋ­πο­θέ­σεις απόλυτα εφικτές.

Το ύψος του εισο­δή­μα­τος των μισθω­τών δια­σταυ­ρώ­νε­ται από τις δηλώ­σεις των εργο­δο­τών ενώ των εμπόρων και των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών η δια­σταύ­ρωση εφικτή μιας και όλα τα έσοδα και τα έξοδά τους είναι γνωστά από τις ταμεια­κές μηχανές και τα σχετικά παρα­στα­τικά εξόδων.

Επειδή όλες οι απο­δεί­ξεις γίνο­νται δεκτές δεν υπάρχει περί­πτωση ο όποιος πολίτης να μην απαι­τή­σει να λάβει από­δειξη από οποιον­δή­ποτε έμπορο ή ελεύ­θερο επαγ­γελ­μα­τία διότι το ποσόν της κάθε από­δει­ξης αφαι­ρεί­ται από το συνο­λικό του εισό­δημα και άρα θα πλη­ρώ­σει λιγό­τερο φόρο.

Σήμερα με τα ισχύ­ο­ντα οδη­γεί­ται ο πολίτης στην παρα­νο­μία μιας και ή δεν απαιτεί να πάρει από­δειξη ή κάνει συναλ­λαγή πλη­ρώ­νο­ντας λιγό­τερα χρήματα για εμπο­ρεύ­ματα ή υπη­ρε­σίες για τα οποία δεν λαμ­βά­νει από­δειξη.

Με τον τρόπο αυτό πατάσ­σε­ται η φορο­δια­φυγή ή υπο­βοη­θεί­ται ?

Ποιος χάνει σε τελική ανάλυση από αυτή τη δια­δι­κα­σία ? Ασφαλώς το Κράτος αλλά και οι πολίτες με χαμηλά εισο­δή­ματα.

Επειδή ενίοτε παρου­σιά­ζε­ται το φαι­νό­μενο της μη έκδοσης ή της έκδοσης ψευδούς απο­δεί­ξεως θα πρέπει να σημειω­θεί ότι :

• Η έκδοση ψευδούς απο­δεί­ξεως έχει πολύ σοβαρές συνέ­πειες: Η πρώτη φορά τιμω­ρείτε με βαρύ πρό­στιμο η δεύτερη με πρό­στιμο και φυλά­κιση και η τρίτη με κλεί­σιμο της επι­χεί­ρη­σης, πρό­στιμο και φυλά­κιση.

Γίνεται έτσι αντι­λη­πτό ότι κανείς δεν δια­νο­εί­ται να εκδώσει ψευδείς απο­δεί­ξεις διότι πέραν των προ­βλε­πο­μέ­νων ποινών υπάρχει και η δια­σταύ­ρωση που γίνεται από τους SERVER άρα δεν υπάρχει περί­πτωση να δια­φύ­γει ενώ η μη έκδοση απο­δεί­ξεως είναι αδύνατη διότι την απαιτεί ο πελάτης

Η αποδοχή όλων των απο­δεί­ξεων αγοράς έχει και άλλο ένα ευερ­γε­τικό απο­τέ­λε­σμα: την κυκλο­φο­ρία του χρή­μα­τος.

Οι πολίτες γνω­ρί­ζο­ντας ότι ένα μέρος του εισο­δή­μα­τός τους θα δια­τε­θεί για την πληρωμή φόρου εισο­δή­μα­τος θα προ­τι­μή­σουν να το δια­θέ­σουν για την κάλυψη αναγκών τους.

Έτσι ενι­σχύ­ο­νται οι εμπο­ρι­κές συναλ­λα­γές στο σύνολό τους, δηλαδή κινεί­ται η αγορά που σήμερα είναι στην κατά­ψυξη και το Κράτος εισπράτ­τει αυξη­μένο φόρο εισο­δή­μα­τος και ΦΠΑ λόγω της αύξησης του τζίρου των συναλ­λα­γών.

Αυτός που στο τέλος του έτους θα βρεθεί να έχει κερ­δί­σει πολλά πλη­ρώ­νει και ανάλογα μεγάλο φόρο σε αντί­θεση με εκείνον που έχει μικρό ή μηδε­νικό εισό­δημα.

Στην Ελλάδα συμ­βαί­νει το ακριβώς αντί­θετο οι μισθω­τοί και συντα­ξιού­χοι επω­μί­ζο­νται το μεγα­λύ­τερο μέρος των φόρων που το Κράτος εισπράτ­τει ενώ η μεγάλη φορο­λο­γη­τέα ύλη χάνεται

Να θυμη­θούμε ότι ο μεγα­λύ­τε­ρος γκά­γκ­στερ της Αμε­ρι­κής ο Αλ Καπόνε δεν κατα­δι­κά­σθηκε ποτέ και για κανένα φόνο, κατα­δι­κά­σθηκε και φυλα­κί­σθηκε για φορο­δια­φυγή.

Ασφαλώς τα παρα­πάνω είναι γνωστά στους πολι­τι­κούς μας

Το ερώτημα είναι γιατί δεν τα εφαρ­μό­ζουν και στη χώρα μας

Δεν θέλουν ή κάτι άλλο υπάρχει ?

Ασφαλώς απαι­τεί­ται χρόνος για την υλο­ποί­ηση ενός τόσο μεγάλου έργου.

Αν όμως δεν ξεκι­νή­σουμε δεν θα λύσουμε ποτέ το πρό­βλημα και την αντι­με­τώ­πιση των αναγκών του Κράτους θα προ­σπα­θούν να καλύ­ψουν οι Κυβερ­νώ­ντες με νέους φόρους ή αύξηση των υφι­στα­μέ­νων.

Όμως η επιβολή νέων φόρων ή η αύξηση των υπαρ­χό­ντων ένα μόνο απο­τέ­λε­σμα έχει: την μείωση των εσόδων του Κράτους και την αύξηση της φορο­δια­φυ­γής .

 

Χατζής Ν. Χατζηευ­θυ­μίου