Αναμένεται στη Ρόδο ο χρυσός παραολυμπιονίκης Χαρ. Ταϊγανίδης

Στη Ρόδο ανα­μέ­νε­ται το προ­σε­χές Σάβ­βα­το 10 Σε­πτεμ­βρί­ου ο χρυ­σός πα­ρα­ο­λυ­μπιο­νί­κης Χα­ρά­λα­μπος Ταϊ­γα­νί­δης προ­κει­μέ­νου να συ­νε­χί­σει τις προ­πο­νή­σεις του αλλά και να έχει επα­φές με εκ­προ­σώ­πους εμπλε­κό­με­νων φο­ρέ­ων για το με­γά­λο του εγ­χεί­ρη­μα να κο­λυ­μπή­σει από το νησί μας μέχρι τον Πα­νο­μί­τη της Σύμης τον ερ­χό­με­νο Νο­έμ­βριο.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», στις εορ­τα­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις του Πα­νορ­μί­τη στις 6 με 8 Νο­εμ­βρί­ου 2022, ο χρυ­σός πα­ρα­ο­λυ­μπιο­νί­κης θα επι­χει­ρή­σει κάτι που δεν έχει ξα­να­γί­νει ποτέ στο πα­ρελ­θόν στον κόσμο από αθλη­τή με ανα­πη­ρία. Θα ξε­κι­νή­σει από τη Ρόδο και θα κο­λυ­μπή­σει στο ανοι­κτό πέ­λα­γος μέχρι τον Πα­νορ­μί­τη, εκ­πλη­ρώ­νο­ντας το τάμα του και ταυ­τό­χρο­να στέλ­νο­ντας το μή­νυ­μα πως «όλα είναι θε­ω­ρη­τι­κώς ακα­τόρ­θω­τα μέχρι να γί­νουν»!

Ο Χα­ρά­λα­μπος Ταϊ­γα­νί­δης έχει ξε­κι­νή­σει ήδη εντα­τι­κές προ­πο­νή­σεις για το με­γά­λο εγ­χεί­ρη­μα του Νο­εμ­βρί­ου και στο τέλος της εβδο­μά­δας θα έρθει για να προ­πο­νη­θεί και στα νερά της Ρόδου όπου και θα πα­ρα­μεί­νει μέχρι τις 18 Σε­πτεμ­βρί­ου οπότε και θα ανα­χω­ρή­σει για να επι­στρέ­ψει ξανά σε με­ρι­κές εβδο­μά­δες.

Υπο­στη­ρι­κτής του

εγ­χει­ρή­μα­τος του

δη­μάρ­χου Λει­ψών

Πα­ράλ­λη­λα, ο χρυ­σός πα­ρα­ο­λυ­μπιο­νί­κης, θα με­τα­βεί στις 11 Σε­πτεμ­βρί­ου από τη Ρόδο στους Λει­ψούς προ­κει­μέ­νου να υπο­στη­ρί­ξει την προ­σπά­θεια του δη­μάρ­χου Φώτη Μάγ­γου ο οποί­ος θα κο­λυ­μπή­σει μία από­στα­ση πε­ρί­που τεσ­σά­ρων χι­λιο­μέ­τρων στο βο­ρειο­δυ­τι­κό τμήμα του νη­σιού με στόχο να κα­θιε­ρω­θεί ως θε­σμός και να διε­ξά­γε­ται κάθε χρόνο.

Ο Χ. Ταϊ­γα­νί­δης θα κο­λυ­μπή­σει τη δια­δρο­μή μαζί με τον δή­μαρ­χο των Λει­ψών υπο­στη­ρί­ζο­ντας εμπρά­κτως την προ­σπά­θειά του να εντά­ξει τη δια­δρο­μή στο πα­νελ­λή­νιο αθλη­τι­κό κα­λε­ντά­ρι, και όχι μόνο.

Ο Χα­ρά­λα­μπος Ταϊ­γα­νί­δης γεν­νή­θη­κε στις 11 Μαρ­τί­ου του 1981 στη Θεσ­σα­λο­νί­κη και κα­τά­γε­ται από το χωριό Πο­λύ­μυ­λος του δήμου Ελ­λη­σπό­ντου. Το 2003 και αφού είχε δια­κρι­θεί ήδη σε πα­νελ­λή­νιο επί­πε­δο κα­τα­κτώ­ντας ση­μα­ντι­κές δια­κρί­σεις, μα­θαί­νει ότι πά­σχει από μία σο­βα­ρή ασθέ­νεια των μα­τιών, η οποία εκ­φυ­λί­ζει την όραση, την ελατ­τώ­νει στα­δια­κά και κα­θι­στά ατρο­φι­κά τα νεύρα του αμ­φι­βλη­στροει­δούς. Χρειά­στη­κε ένα ικανό διά­στη­μα για να αφο­μοιώ­σει τι ακρι­βώς συμ­βαί­νει και να αντι­με­τω­πί­σει το πρό­βλη­μα που στα­δια­κά του αφαι­ρού­σε την όραση.

Ο Χ. Ταϊ­γα­νί­δης ξε­κί­νη­σε την κα­ριέ­ρα του ως αρ­τι­με­λής αθλη­τής από τον Εθνι­κό Κο­ζά­νης, συ­νέ­χι­σε στον Άρη και κα­τέ­λη­ξε στον Ολυ­μπια­κό. Η εξέ­λι­ξή του ως αθλη­τής κο­λύμ­βη­σης ήταν εντυ­πω­σια­κή. Το 2002 κα­τέ­κτη­σε την πρώτη θέση στα 50 μέτρα ύπτιο κά­νο­ντας νέο πα­νελ­λή­νιο ρεκόρ.

Τα προ­βλή­μα­τα όρα­σης που άρ­χι­σαν να εμ­φα­νί­ζο­νται, όχι μόνο δεν τον κάμ­πτουν αλλά τον πει­σμώ­νουν κι έτσι, παρά τους αρ­χι­κούς προ­βλη­μα­τι­σμούς του, απο­φα­σί­ζει να κάνει την με­τά­βα­ση και να αρ­χί­σει να αγω­νί­ζε­ται ως αθλη­τής με ανα­πη­ρία στην κα­τη­γο­ρία S13.

Το 2004 συμ­με­τέ­χει στους Πα­ρα­ο­λυ­μπια­κούς Αγώ­νες, που διε­ξά­γο­νται στην Αθήνα και κα­τα­κτά την πρώτη θέση στα 100 μέτρα πε­τα­λού­δα, στα 100 μέτρα ύπτιο και τη δεύ­τε­ρη στα 50 μέτρα ύπτιο.

Το 2006 συμ­με­τεί­χε στο Πα­γκό­σμιο Πρω­τά­θλη­μα Κο­λύμ­βη­σης για αθλη­τές με ανα­πη­ρία στο Ντέρ­μπαν της Νό­τιας Αφρι­κής, όπου κα­τέ­κτη­σε έξι χρυσά με­τάλ­λια! Τα αθλή­μα­τα στα οποία κα­τέ­κτη­σε την πρώτη θέση ήταν τα 200 μέτρα μικτή ατο­μι­κή, τα 200 μέτρα ύπτιο, τα 100 μέτρα πε­τα­λού­δα, τα 100 μέτρα ύπτιο, τα 400 μέτρα ελεύ­θε­ρο και τα 50 μέτρα ελεύ­θε­ρο. Στα 4 πρώτα μά­λι­στα κα­τέρ­ρι­ψε και τα μέχρι τότε πα­γκό­σμια ρεκόρ. Την ίδια χρο­νιά βρα­βεύ­τη­κε ως κα­λύ­τε­ρος αθλη­τής με ανα­πη­ρία από τον Πα­νελ­λή­νιο Σύν­δε­σμο Αθλη­τι­κών Συ­ντα­κτών.

Στους Πα­ρα­ο­λυ­μπια­κούς Αγώ­νες του 2008 στο Πε­κί­νο ήταν ση­μαιο­φό­ρος της ελ­λη­νι­κής απο­στο­λής. Στους αγώ­νες αυ­τούς κα­τέ­κτη­σε έξι με­τάλ­λια, χρυσό στην κα­τη­γο­ρία 100 μέ­τρων ελεύ­θε­ρο, όπου κα­τέρ­ρι­ψε και το πα­γκό­σμιο ρεκόρ, χρυσό στην κα­τη­γο­ρία 100 μέτρα ύπτιο, όπου και πάλι έκανε πα­γκό­σμιο ρεκόρ, αση­μέ­νια στην κα­τη­γο­ρία 100 μέτρα πε­τα­λού­δα, στην κα­τη­γο­ρία 200 μέτρα μικτή και στην κα­τη­γο­ρία 50 μέτρα ελεύ­θε­ρο καθώς και χάλ­κι­νο στα 400 μέτρα ελεύ­θε­ρο.

Ο χρυ­σός πα­ρα­ο­λυ­μπιο­νί­κης, που όταν ήταν μι­κρός δεν έμπαι­νε στη θά­λασ­σα γιατί φο­βό­ταν όταν θα τον φάνε οι καρ­χα­ρί­ες, θα πο­λε­μή­σει τον φόβο του και θα ανα­με­τρη­θεί μαζί του στο ανοι­κτό πέ­λα­γος, κο­λυ­μπώ­ντας 50 χι­λιό­με­τρα. Ο Χα­ρά­λα­μπος Ταϊ­γα­νί­δης, πέρα από την εκ­πλή­ρω­ση του τά­μα­τός του στον Πα­νορ­μί­τη, θέλει να δεί­ξει ότι οι αθλη­τές με ανα­πη­ρία δεν δια­πρέ­πουν μόνο σε πι­σί­νες και στά­δια, όπως λέει, αλλά μπο­ρούν να τα κα­τα­φέ­ρουν πα­ντού αρκεί να έχουν τη δύ­να­μη, το θάρ­ρος και την απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα.

Μά­λι­στα, το εγ­χεί­ρη­μα θα έχει και φι­λαν­θρω­πι­κό χα­ρα­κτή­ρα, καθώς θα συ­γκε­ντρω­θούν χρή­μα­τα για να αγο­ρα­στούν σκύ­λοι-οδη­γοί για ολικά τυ­φλούς, ενή­λι­κες και παι­διά, προ­κει­μέ­νου να πα­ρα­κι­νη­θούν, να βγουν από το σπίτι τους, να κά­νουν δρα­στη­ριό­τη­τες και να διεκ­δι­κή­σουν την συ­μπε­ρί­λη­ψή τους στην κοι­νω­νία.