Απορρίφθηκε και η νέα αίτηση αντικατάστασης της προσωρινής κράτησης πολιτικού μηχανικού

Με διά­τα­ξη, που εξέ­δω­σε χθες η Ανα­κρί­τρια Ρόδου, απορ­ρί­φθη­κε και η νέα αί­τη­ση αντι­κα­τά­στα­σης της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους, πο­λι­τι­κού μη­χα­νι­κού της Ρόδου, κα­τη­γο­ρού­με­νου για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση κατά συ­ναυ­τουρ­γία και κατά μόνας από υπαί­τιο που δια­πράτ­τει απά­τες κατ’ επάγ­γελ­μα, το συ­νο­λι­κό όφε­λος ή ζημία της οποί­ας υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 € αλλά και των 120.0000 € και σε από­πει­ρα.

Στην αί­τη­σή του επε­σή­μα­νε ότι η προ­σω­ρι­νή του κρά­τη­ση δια­τά­χθη­κε χωρίς κα­νέ­να απο­λύ­τως στοι­χείο ενα­ντί­ον του, πέραν των εγκλή­σε­ων και των αντι­φα­τι­κών κα­τα­θέ­σε­ων των μαρ­τύ­ρων των εγκα­λού­ντων.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι οι μη­νύ­σεις εις βάρος του υπε­βλή­θη­σαν, στην μεν πρώτη πε­ρί­πτω­ση, όταν εξέ­δω­σε δια­τα­γή πλη­ρω­μής για προ­σω­πι­κό δά­νειο που είχε συ­νά­ψει με την μη­νύ­τρια, ύψους 28.000 € προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει την επι­στρο­φή των χρη­μά­των, στην δε πε­ρί­πτω­ση ζεύ­γους, προ­κει­μέ­νου να τον πιέ­σουν να επι­στρέ­ψει αμοι­βές που είχε λάβει για πα­ρα­σχε­θεί­σες υπη­ρε­σί­ες.

Το­νί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι έχει πα­ρέλ­θει χρο­νι­κό διά­στη­μα με­γα­λύ­τε­ρο των εννέα μηνών που βρί­σκε­ται στη φυ­λα­κή συγ­χρω­τι­ζό­με­νος με κοι­νούς εγκλη­μα­τί­ες ενώ επι­βάλ­λο­νται πε­ριο­ρι­στι­κοί όροι σε άτομα τα οποία συ­νε­λή­φθη­σαν με με­γά­λες πο­σό­τη­τες ναρ­κω­τι­κών.

Η Ανα­κρί­τρια έκρι­νε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τυγ­χά­νει πρό­σω­πο που δια­πράτ­τει απά­τες κατ’ επάγ­γελ­μα, καθώς σε όλες τις ανω­τέ­ρω επι­μέ­ρους πρά­ξεις της απά­της, προ­έ­βη όχι ευ­και­ρια­κώς αλλά βάσει σχε­δί­ου, κα­θό­σον από την επα­νει­λημ­μέ­νη τέ­λε­ση της πρά­ξης, την επι­μο­νή, την ορ­γα­νω­μέ­νη ετοι­μό­τη­τά του, και την υπο­δο­μή που είχες ορ­γα­νώ­σει (εκ­με­τάλ­λευ­ση της ιδιό­τη­τάς του ως πο­λι­τι­κού μη­χα­νι­κού, την τή­ρη­ση επαγ­γελ­μα­τι­κού γρα­φεί­ου, τη χρήση σφρα­γί­δων του δη­μο­σί­ου που βρέ­θη­καν κα­τό­πιν έρευ­νας στην κα­το­χή του), προ­κύ­πτει σκο­πός του για πο­ρι­σμό ει­σο­δή­μα­τος.

Θε­ω­ρεί ότι δεν κα­τά­φε­ρε στην απο­λο­γία του, να δώσει πει­στι­κή απά­ντη­ση για το πΏς ευ­ρέ­θη­σαν στην κα­το­χή του σφρα­γί­δες στρογ­γυ­λές του δη­μο­σί­ου και άλλες που απο­τυ­πώ­νουν θέση σε δη­μό­σια υπη­ρε­σία.

Επι­πλέ­ον έκρι­νε ότι είναι σφό­δρα πι­θα­νό απο­φυ­λα­κι­ζό­με­νος, να συ­νε­χί­σει την εγκλη­μα­τι­κή του δρα­στη­ριό­τη­τα ενώ επι­ση­μαί­νει ότι ενα­ντί­ον του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου εκ­κρε­μούν κι άλλες δι­κο­γρα­φί­ες για την ίδια διω­κό­με­νη πράξη της απά­της.