Οκτώ ερωτήματα από το Bloomberg για την επόμενη μέρα της Ελλάδας

Το Bloomberg δημο­σιεύει ένα άρθρο για την Ελλάδα και την επόμενη μέρα με αφορμή τη συμπλή­ρωση οκτώ χρόνων μνη­μο­νίων και λίγο πριν την ολο­κλή­ρωση του τρίτου προ­γράμ­μα­τος διά­σω­σης ενόψει του οποίου, όπως σημειώ­νει, υπάρχει ακόμα λίγη διαύ­γεια ως προς το τοπίο που θα δια­μορ­φω­θεί.

Το άρθρο θέτει αντί­στοιχα 8 ερω­τή­σεις για την Ελλάδα μετά το πρό­γραμμα.

Θα πάρει η Ελλάδα ελά­φρυνση χρέους;

Η ευρω­ζώνη έχει συμ­φω­νή­σει να ελα­φρύ­νει τους όρους αλλά δια­φω­νίες μεταξύ των πιστω­τών παρα­μέ­νουν. Κυρίως ποια δάνεια να ανα­διαρ­θρω­θούν, ποιο θα είναι το μονο­πάτι για τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα και κυρίως αν η ελά­φρυνση θα δοθεί προ­κα­τα­βο­λικά και χωρίς όρους ή με τον καιρό και με όρους. Πιστω­τές όπως η Γερ­μα­νία προ­τι­μούν το δεύτερο ενώ άλλοι όπως το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Γαλλία υπο­στη­ρί­ζουν ότι πρέπει να γίνει στο τέλος τους προ­γράμ­μα­τος και άνευ όρων.

Πόσο στενά θα παρα­κο­λου­θεί­ται η Ελλάδα;

Ενώ η χώρα ξεκα­θά­ρισε ότι θέλει καθαρή έξοδο το τερά­στιο χρέος σημαί­νει ότι θα παρα­μεί­νει υπό στενή επι­τή­ρηση για καιρό. Αυτή θα είναι πιο στενή απ’ ότι σε χώρες όπως η Πορ­το­γα­λία και η Ιρλαν­δία και θα περι­λαμ­βά­νει τακτι­κούς ελέγ­χους αν και δεν είναι ξεκά­θαρο πώς θα συν­δε­θούν με την πει­θαρ­χία από την πλευρά της Ελλάδας. Ένα ισχυρό πλαίσιο που θα κρατά τη χώρα στα πόδια της είναι κλειδί για την επι­στροφή στις αγορές δήλωσε τον προη­γού­μενο μήνα ο Μπ. Κερέ της ΕΚΤ.

Θα εμπλα­κεί το ΔΝΤ;

Ενώ δείχνει ίσως περί­εργο να συζητά την συμ­με­τοχή του σε ένα πρό­γραμμα που λήγει σε 3,5 μήνες, η έγκριση του προ­γράμ­μα­τος από το Ταμείο παρα­μέ­νει κλειδί για δυο λόγους: βου­λευ­τές σε διά­φο­ρες χώρες όπως η Γερ­μα­νία δεν θέλουν να δώσουν πράσινο φως σε περισ­σό­τερα δάνεια αν το ΔΝΤ δεν «σφρα­γί­σει» το πρό­γραμμα. Επίσης η συμ­με­τοχή του θα σημαί­νει ότι κρίνει πως το χρέος είναι βιώσιμο, μια σημα­ντική ανα­γνώ­ριση στα μάτια των επεν­δυ­τών.

Θα είναι εύκολη η πρό­σβαση στις αγορές;

Για όταν λήξει το πρό­γραμμα η Ελλάδα δεν θέλει προ­λη­πτική γραμμή στή­ρι­ξης. Βρα­χυ­πρό­θε­σμα, ως το 2020, οι χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες μπορούν να καλυ­φθούν από πωλή­σεις ομο­λό­γων και μετρητά από το πρό­γραμμα. Μακρο­πρό­θε­σμα, όμως, μπορεί να υπάρ­χουν εμπόδια και θα εξαρ­τη­θεί από το πώς βλέπουν οι επεν­δυ­τές τη βιω­σι­μό­τητα χρέους και τις οικο­νο­μι­κές προ­ο­πτι­κές της χώρας.

Τι γίνεται με τα εξω­τε­ρικά οικο­νο­μικά ρίσκα;

Μετά από βαθιά ύφεση η Αθήνα ελπίζει να δει δια­τη­ρή­σιμη οικο­νο­μική άνθιση τα επόμενα χρόνια, παρότι υπο­λεί­πε­ται σε ρυθμό ανά­καμ­ψης από την υπό­λοιπη Ευρώπη. Η Κομι­σιόν υπο­βάθ­μισε την πρό­βλεψη για το ΑΕΠ στο 1,9% φέτος και το 2,3% το 2019 (από 2,5% προη­γου­μέ­νως και για τις δυο χρονιές). Η οικο­νο­μία της χώρας παρα­μέ­νει ευάλωτη σε αδυ­να­μίες αυτής της ευρω­ζώ­νης όπως και από τα ρίσκα που προ­κα­λεί η αύξηση των επι­το­κίων και η ομα­λο­ποί­ηση της νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής.

Τι γίνεται με τις τρά­πε­ζες;

Οι μεγα­λύ­τε­ρες τρά­πε­ζες πέρασαν χωρίς προ­βλή­ματα το stress test και αυτό σημαί­νει ότι περίπου 20 δισε­κα­τομ­μύ­ρια από τα κεφά­λαια του προ­γράμ­μα­τος που είχε σχε­δια­στεί να κατευ­θυν­θούν προς τον κλάδο είναι ελεύ­θερα για να αξιο­ποι­η­θούν σε άλλους σκοπούς. Παρά τα απο­τε­λέ­σματα, ωστόσο, οι τρά­πε­ζες αντι­με­τω­πί­ζουν μεγάλες προ­κλή­σεις, όπως τα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια που είναι σχεδόν στο 50% του συνόλου, το υψη­λό­τερο ποσοστό στην Ευρώπη.

Θα στα­μα­τή­σουν οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις;

Την τελευ­ταία δεκα­ε­τία η Αθήνα ενε­πλά­κει σε πικρές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους πιστω­τές για τους όρους των δανείων. Εβαλε τα οικο­νο­μικά της σε τάξη, συμ­φώ­νησε σε μεταρ­ρυθ­μί­σεις και έκανε σκληρές επι­λο­γές για να πάρει τα χρήματα που χρειά­ζο­νταν. Αυτή η σχέση έχει περιο­ρί­σει την αξιο­πι­στία της χώρας ότι θα προ­χω­ρή­σει σε κρί­σι­μες μεταρ­ρυθ­μί­σεις, γεγονός που δημιουρ­γεί ανη­συ­χία ότι χωρίς το «καρότο» θα εκτρα­πεί. Και παρότι η χώρα έχει εφαρ­μό­σει πολλές αλλαγές είναι λιγό­τερο βέβαιο το πόσο δεσμευ­μένη θα είναι η κυβέρ­νηση σε θεσμι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις στην αγορά εργα­σίας ή σε δομικές μεταρ­ρυθ­μί­σεις χωρίς κίνητρα.

Θα περι­πλέ­ξει τα πράγ­ματα η πολι­τική;

Οι εκλογές κάποιες φορές δελε­ά­ζουν τους πολι­τι­κούς να κάνουν υπο­σχέ­σεις που δεν μπορούν να κρα­τή­σουν και με κάποιους να προ­βλέ­πουν ότι κάλπες θα μπο­ρού­σαν να στηθούν ακόμα και το φθι­νό­πωρο, το ρίσκο δαπα­νη­ρών πολι­τικά υπο­σχέ­σεων είναι μεγάλο. Η επόμενη κυβέρ­νηση θα είναι η πρώτη από το Μάιο του 2010 που θα είναι απόλυτα υπεύ­θυνη για την οικο­νο­μική πολι­τική και έτσι θα χρεωθεί το καλό και το κακό στις δημο­σκο­πή­σεις και από τις αγορές.

Πηγή fortunegreece.com