“Δεν υπήρχε περίπτωση να μη σεβαστούμε την Ε.Α.ΚΑ.”

Στο ρα­διό­φω­νο της ΕΟΚ μί­λη­σε χθες το με­ση­μέ­ρι ο προ­πο­νη­τής του Ηρα­κλή 2000, Απο­στο­λής Για­σε­μής με αφορ­μή το fair play της ομά­δας του απέ­να­ντι στην Ε.Α.ΚΑ που σού­τα­ρε μόνο τρί­πο­ντα. Η ομάδα του Ηρα­κλή 2000 αντι­με­τώ­πι­σε το Σάβ­βα­το (02/04) την ΕΑ Κα­λύ­μνου για το εφη­βι­κό πρω­τά­θλη­μα νη­σιών (νίκη 68-39), η οποία πα­ρου­σιά­στη­κε στον αγώνα με πέντε πα­μπαί­δες και έναν έφηβο και γι’ αυτόν το λόγο ο προ­πο­νη­τής της ομά­δας του Ηρα­κλή έδωσε εντο­λή στους παί­κτες του να σου­τά­ρουν μόνο τρί­πο­ντα, ως δείγ­μα σε­βα­σμού στο πρό­βλη­μα που πα­ρου­σί­α­σε η Κα­λύ­μνι­κη ομάδα. Ο τε­χνι­κός των νι­κη­τών, Από­στο­λος Για­σε­μής, έκανε τη δική του πα­ρέμ­βα­ση στην εκ­πο­μπή «Άμεσο ρι­πλέι» με την Έλενα Βο­για­τζή και τον Με­νέ­λαο Σε­βα­στιά­δη, μι­λώ­ντας για αυτήν την άξια συγ­χα­ρη­τη­ρί­ων κί­νη­ση σε­βα­σμού προς την ΕΑ Κα­λύ­μνου.

Ανα­λυ­τι­κά είπε:

Για το από­λυ­το… fair-play που πραγ­μα­το­ποί­η­σε η ομάδα του: «Γνώ­ρι­ζα απ’ την προη­γού­με­νη μέρα ότι η αντί­πα­λη ομάδα είχε κά­ποια προ­βλή­μα­τα όσον αφορά τη στε­λέ­χω­ση του τμή­μα­τος, οπότε μου ήρθε αυτή η ιδέα στο μυαλό. Δεν υπήρ­χε καμία πε­ρί­πτω­ση να μη σε­βα­στού­με τον αντί­πα­λο και να βά­λου­με 150-200 πό­ντους. Δε θα έδινα ποτέ τέ­τοια εντο­λή στους αθλη­τές μου, γιατί σε 10-20 χρό­νια δε θα θυ­μό­ταν κα­νέ­νας αυτό το πράγ­μα. Όμως, το γε­γο­νός ότι κατά τη διάρ­κεια του παι­χνι­διού ένας αθλη­τής απ’ την αντί­πα­λη ομάδα με ευ­χα­ρί­στη­σε για τον τρόπο που αγω­νι­ζό­μα­σταν, είναι κάτι που θα το θυ­μά­μαι σε όλη μου τη ζωή. Έδωσα εντο­λή στους παί­κτες μου να σου­τά­ρουν μόνο τρί­πο­ντα. Στη αρχή είχαν λίγο άγχος με αυτήν την εντο­λή, αλλά στην συ­νέ­χεια το ευ­χα­ρι­στή­θη­καν, το δια­σκέ­δα­σαν και πι­στεύω πως έμει­ναν ικα­νο­ποι­η­μέ­να και τα παι­διά της αντί­πα­λης ομά­δας».

Για την άποψη ότι «κά­νεις fair-play όταν δε λυ­πά­σαι τον αντί­πα­λο»: «Δε συμ­φω­νώ με αυτήν την άποψη. Δεν υπάρ­χει κα­νέ­να νόημα να «ξε­φτι­λί­σεις» μια ομάδα επει­δή είχε κά­ποια προ­βλή­μα­τα ή επει­δή το επί­πε­δο μπο­ρεί να μην είναι το ίδιο με κά­ποια άλλη ομάδα. Τα παι­διά πρέ­πει να μεί­νουν στο γή­πε­δο, να προ­σπα­θούν και να γί­νο­νται κα­λύ­τε­ρα. Αν βά­ζα­νε σε αυτό το παι­χνί­δι 200 πό­ντους, μπο­ρεί κά­ποια παι­διά να φεύ­γα­νε με κλά­μα­τα και να πα­ρα­τού­σαν το μπά­σκετ. Μετά η συ­νεί­δη­σή μας δε θα ήταν κα­θα­ρή».