ΑΛΛΑ…

Δεν χρειάζεται καμία ανάλυση για το χιούμορ επιπέδου μία «Ελληνίδα μάνα» που έκανε πρεμιέρα, αισθητικής βιντεοκασσετών των ’80’ς, βασισμένο σε ενα κόνσεπτ τουλάχιστον 30 ετών που η ίδια η εποχή το έχει ακυρώσει προ πολλού. Δεν χρειάζονται και μαθήματα αισθητικής σε κανέναν. Ο καθένας γελάει με ότι είναι πιο κοντά στα βιώματα, την καλλιέργειά του. Εν τέλει: « Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ο χαρακτήρας κι ο πολιτισμός ενός ανθρώπου φαίνεται απ’ αυτό που θεωρεί αστείο.»  (Βόλφγκανγκ Γκαίτε). ΑΛΛΑ, με το θέμα του βιασμού και της σεξουαλικής παρενόχλησης , με τόσα δικαστήρια εν εξελίξει, τόσες πληγές ανοιχτές τριγύρω και καθημερινά πρωτοσέλιδα για παρενοχλήσεις, ασέλγειες και βιασμούς ακόμη καιανηλίκων, δεν γελάει κανείς και σε κανέναν δεν επιτρέπεται η «κανονικοποίηση» της θηριωδίας μέσα από φτηνή πλάκα. Και σ’αυτό, δεν χωράνε αναλύσεις και συζητήσεις,  για δήθεν σάτιρα που δεν δέχεται λογοκρισία.