Το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων γίνεται ταινία του Χόλιγουντ

Στη μεγάλη οθόνη μετα­φέ­ρουν δύο Έλληνες, παρα­γω­γοί, της δια­σπο­ράς, ο Στίβεν Πριό­βο­λος και ο Δημή­τρης Κατσα­ντώ­νης, τη σφαγή των 500 Καλα­βρυ­τι­νών και το επί­καιρο θέμα των γερ­μα­νι­κών απο­ζη­μιώ­σεων.

Σκη­νο­θέ­της είναι ο Νικόλας Δημη­τρό­που­λος, γνωστός στην Ελλάδα από την επι­τυ­χη­μένη σειρά Υπέροχα πλά­σματα, αλλά και τη συνερ­γα­σία του στην κινη­μα­το­γρα­φική ταινία Alter Ego.

Ο τίτλος της ταινίας είναι “Απόηχοι του παρελ­θό­ντος” ή αλλιώς “Echoes of the Past”. Πρό­κει­ται για μια παρα­γωγή της εται­ρείας “TerraMagma”. Την ταινία χρη­μα­το­δο­τεί η οικο­γέ­νεια Tom και Cia Σουλελέ, ομο­γε­νείς από τα Καλά­βρυτα, ενώ μέρος των εσόδων της θα δοθούν στα Καλά­βρυτα.

Στην ταινία ανα­μέ­νε­ται να λάβουν μέρος ηθο­ποιοί τόσο από το Χόλι­γουντ όσο και από την Ελλάδα, ενώ τα γυρί­σματα θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν στην Ελλάδα, και συγκε­κρι­μένα στα Καλά­βρυτα, αλλά και στη Γερ­μα­νία, όπου και ανα­μέ­νε­ται να ολο­κλη­ρω­θούν τον Φεβρουά­ριο του 2016 στη Γερ­μα­νία.

Μέσα από έναν λαβύ­ρινθο αντι­πα­ρα­θέ­σεων, ανα­μνή­σεων και πόνου, η συγκλο­νι­στική αφήγηση κατα­λή­γει στον δρόμο προς την κάθαρση.

Συγκε­κρι­μένα στην ιστο­σε­λίδα της εται­ρείας παρα­γω­γής, ανα­φέ­ρουν για την ταινία:

«Απόηχοι του παρελ­θό­ντος» είναι ένα ιστο­ρικό δράμα που αφη­γεί­ται την δια­βό­ητη σφαγή των Καλα­βρύ­των από ναζι­στικά στρα­τεύ­ματα στις 13 Δεκεμ­βρίου, 1943. Η ιστορία ξετυ­λί­γε­ται μέσα από ανα­δρο­μές στο παρελ­θόν. Ο Νικό­λαος Ανδρέου, ένας κατα­ξιω­μέ­νος συγ­γρα­φέας που πεθαί­νει από καρκίνο, αφη­γεί­ται καυ­στικά την προ­σω­πική του εμπει­ρία ως παιδί στην Ούρ­σουλα Κράους, κορυ­φαία δικη­γόρο, που εκπρο­σω­πεί την ομο­σπον­διακή κυβέρ­νηση για τις ελλη­νι­κές απο­ζη­μιώ­σεις του Β ‘Παγκο­σμίου Πολέμου.

Είναι μια ταινία για το χρόνο και την ιστορία, για το πώς τα γεγο­νότα δια­μορ­φώ­νουν το παρελ­θόν, το παρόν και το μέλλον και το πώς, όπως υπο­στη­ρί­ζει ο Νικό­λαος, «η μονα­χική ιστορία του καθενός από εμάς είναι γραμ­μένη από το χρόνο σχετικά με τις καταρ­ρα­κτώ­δεις μνήμες των ανδρών και αντηχεί στην αιω­νιό­τητα καιρό μετά όταν όλοι έχουμε φύγει».

«Ο ουρανός έχει βαριά συν­νε­φιά με σύννεφα μπλε, θυμω­μένα τα νερά της θάλασ­σας σε ένα κενό και ταρα­χώ­δες σκοτάδι».

Ο Νικό­λαος, με βαθιά ρυτι­δια­σμένο πρόσωπο, που προ­δί­δει τον όλεθρο του καρ­κί­νου και με το κακο­ποι­η­μένο του σώμα, προ­σπα­θεί από την ανα­πη­ρική του καρέκλα με μικρά, αδέξια βήματα γεμάτα με αγωνία να φτάσει το παρά­θυρο και να κοι­τά­ξει έξω. Τα μάτια του γεμάτα με δάκρυα.

Ανοίγει την δεξιά γροθιά του, έχει ένα αση­μέ­νιο κρε­μα­στό κόσμημα του Αγίου Νικο­λάου, είναι μαυ­ρι­σμένο… Εκείνος το τοπο­θε­τεί γύρω από το λαιμό του με αγάπη…

«Απόηχοι του παρελ­θό­ντος” Η Ιστορία του Καλα­βρυ­τι­νού Ολο­καυ­τώ­μα­τος γραμ­μένη από τον Δημή­τριο Κατσα­ντώνη.

Ο παρα­γω­γός Δημή­τρης Κατσα­ντώ­νης:

Με τρε­μά­μενο χέρι κατα­φέρ­νει να γλι­στρή­σει στο μέρος του ανοι­χτού παρα­θύ­ρου… ο μακρι­νός ήχος των κυμάτων δια­χέ­ε­ται στη μικρή αίθουσα…

Ο όρκος που πήρα εκείνη τη μοιραία μέρα θα μείνει ανεκ­πλή­ρω­τος, εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νος, τίποτα αλλά μία σπα­σμένη υπό­σχεση… Ήταν η 13η Δεκεμ­βρίου, 1943, μια μέρα που θα θυμάμαι για πάντα, μια μέρα που τόσο η ανθρω­πό­τητα όσο και ο Θεός δεν άντεξαν…

«Η ζωή των νεκρών βρί­σκε­ται στη μνήμη των ζωντα­νών».

Πηγή: terramagmapictures.com