Δύο στους τρεις ακάλυπτους ασθενείς αδυνατούν να πληρώσουν τις θεραπείες τους

Στη δεύ­τε­ρη θέση από πλευ­ράς ακά­λυ­πτων ανα­γκών υγεί­ας έρ­χε­ται η Ελ­λά­δα στην Ευ­ρώ­πη, μετά την Εσθο­νία, και μά­λι­στα ακόμη και σε υψηλά ει­σο­δη­μα­τι­κά κλι­μά­κια.

Αυτές οι ακά­λυ­πτες ια­τρι­κές ανά­γκες στη χώρα μας, αφο­ρούν κύρια νο­σή­μα­τα και στα δύο τρίτα των πε­ρι­πτώ­σε­ων (66,8%) οφεί­λο­νται σε οι­κο­νο­μι­κή αδυ­να­μία για την κά­λυ­ψή τους και μόνο στο 1,6% η ανά­γκη πα­ρα­μέ­νει ακά­λυ­πτη λόγω λί­στας ανα­μο­νής.

Άλλο ένα πο­σο­στό 1,6% οφεί­λε­ται στο φόβο των ασθε­νών για για­τρούς, νο­σο­κο­μεία, εξε­τά­σεις, θε­ρα­πεία κλπ, ενώ ένα 2,5% πε­ρι­μέ­νει μήπως το πρό­βλη­μα πε­ρά­σει από μόνο του. Επί­σης, από το 1% του πλη­θυ­σμού που δεν κά­λυ­ψε την ια­τρι­κή του ανά­γκη, το 0,5% δεν είχε χρόνο λόγω ερ­γα­σί­ας, ενώ για το άλλο 0,5% ήταν με­γά­λη η από­στα­ση για να φτά­σει στον για­τρό.

Μια νέα ια­τρι­κή πα­ρέμ­βα­ση θα έπρε­πε να συ­νο­δεύ­ε­ται από αντί­στοι­χη αύ­ξη­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, κάτι πολύ δύ­σκο­λο γιατί οι ρυθ­μοί ανά­πτυ­ξης είναι πολύ μι­κρό­τε­ροι

Οι ακά­λυ­πτες ια­τρι­κές ανά­γκες σχε­τί­ζο­νται με την ύπαρ­ξη ασφά­λι­σης, κοι­νω­νι­κής ή ιδιω­τι­κής

Την με­λέ­τη αυτή του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Πει­ραιά, πα­ρου­σί­α­σε ο κα­θη­γη­τής Οι­κο­νο­μι­κών της Υγεί­ας Θα­νά­σης Βο­ζί­κης μι­λώ­ντας στο ετή­σιο συ­νέ­δριο της Ελ­λη­νι­κής Ομο­σπον­δί­ας Καρ­κί­νου (ΕΛΛΟΚ) για τις ακά­λυ­πτες ια­τρι­κές ανά­γκες του πλη­θυ­σμού στη χώρα μας.

Σύμ­φω­να με την έρευ­να, ακά­λυ­πτες ια­τρι­κές ανά­γκες, είναι εκεί­νες που του­λά­χι­στον μία από τις εν­δεί­ξεις σχε­τί­ζε­ται με απει­λη­τι­κή για τη ζωή ή σο­βα­ρά εξου­θε­νω­τι­κή ασθέ­νεια, για την οποία δεν έχει εγκρι­θεί κα­νέ­να φαρ­μα­κευ­τι­κό προ­ϊ­όν στην Ε.Ε. ή ακόμη κι αν έχει εγκρι­θεί, η υψηλή νο­ση­ρό­τη­τα ή θνη­σι­μό­τη­τα, πα­ρα­μέ­νει, ή η χο­ρή­γη­ση φαρ­μά­κου έχει ση­μα­ντι­κή μεί­ω­ση της νο­ση­ρό­τη­τας ή θνη­σι­μό­τη­τας από τη νόσο για το σχε­τι­κό πλη­θυ­σμό.

Όπως τό­νι­σε ο κ. Βο­ζί­κης, οι ακά­λυ­πτες ια­τρι­κές ανά­γκες επη­ρε­ά­ζο­νται από πα­ρά­γο­ντες όπως η ηλι­κία, το φύλο το επί­πε­δο εκ­παί­δευ­σης και η οι­κο­γε­νεια­κή κα­τά­στα­ση, ή και το ίδιο το νό­ση­μα και τη φύση του, καθώς επί­σης και η δια­θε­σι­μό­τη­τα θε­ρα­πεί­ας είτε από πλευ­ράς χρό­νου ανα­μο­νής είτε από πλευ­ράς ύπαρ­ξης φαρ­μά­κου, η δυ­να­τό­τη­τα πρό­σβα­σης σε θε­ρα­πεία για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους ή λό­γους από­στα­σης, η απο­δο­χή των υπη­ρε­σιών υγεί­ας και η έλ­λει­ψη χρό­νου λόγω απα­σχό­λη­σης ή η αγνό­η­ση του προ­βλή­μα­τος, το ει­σό­δη­μα, το είδος της ερ­γα­σί­ας, η ύπαρ­ξη ασφά­λι­σης ή όχι και οι ιδιω­τι­κές πλη­ρω­μές από την τσέπη του ασθε­νή.

Οι­κο­νο­μι­κά, ο όρος ακά­λυ­πτη ια­τρι­κή ανά­γκη χρη­σι­μο­ποιεί­ται είτε για την πρώ­ι­μη ει­σα­γω­γή φαρ­μά­κων στα συ­στή­μα­τα υγεί­ας, με δια­φο­ρο­ποί­η­ση στη δια­δι­κα­σία αδειο­δό­τη­σης, αξιο­λό­γη­σης και απο­ζη­μί­ω­σης, στον πε­ριο­ρι­σμό της πρό­σβα­σης ασθε­νών μέσω συ­ντα­γο­γρά­φη­σης από τους για­τρούς, ενώ απο­τε­λεί και λόγο τι­μο­λό­γη­σης με αυ­ξη­μέ­νη τιμή, ιδίως αν πρό­κει­ται για σπά­νια νο­σή­μα­τα.

Αξιο­λό­γη­ση τε­χνο­λο­γιών υγεί­ας

Στις ακά­λυ­πτες ια­τρι­κές ανά­γκες των ασθε­νών, στο­χεύ­ει η έρευ­να και ανά­πτυ­ξη νέων προ­ϊ­ό­ντων, τα οποία όμως τι­μο­λο­γού­νται συ­νή­θως με υψη­λό­τε­ρες τιμές, καθώς ει­σά­γουν νέες τε­χνο­λο­γί­ες στα συ­στή­μα­τα υγεί­ας.

Τα κράτη από την πλευ­ρά τους για τη δια­σφά­λι­ση της βιω­σι­μό­τη­τας των συ­στη­μά­των υγεί­ας ει­σά­γουν δια­δι­κα­σί­ες αξιο­λό­γη­σης των νέων αυτών τε­χνο­λο­γιών, ώστε να δοθεί η πρό­σβα­ση των ασθε­νών στις τε­χνο­λο­γί­ες αυτές.

Κατά τη συ­ζή­τη­ση του θέ­μα­τος στο συ­νέ­δριο της ΕΛΛΟΚ, το­νί­σθη­κε ότι στην Ευ­ρώ­πη, η φαρ­μα­κευ­τι­κή δα­πά­νη αυ­ξά­νε­ται με ρυθμό 5-7%, πο­σο­στό με­γα­λύ­τε­ρο από την άνοδο του ΑΕΠ.

Σύμ­φω­να με την γε­νι­κή γραμ­μα­τέα Δη­μο­σιο­νο­μι­κής Πο­λι­τι­κής Παυ­λί­να Κα­ρα­σιώ­του, η κυ­βέρ­νη­ση έχει προ­βλέ­ψει την αύ­ξη­ση της φαρ­μα­κευ­τι­κής δα­πά­νης κατά την αύ­ξη­ση του πο­σο­στού του ΑΕΠ, καθώς και κατά 100 εκατ. ευρώ το χρόνο στην πε­ρί­πτω­ση που δεν μειώ­νε­ται η υπο­χρε­ω­τι­κή επι­στρο­φή του clawback, πα­ρα­δέ­χθη­κε όμως ότι τα δη­μο­σιο­νο­μι­κά πλαί­σια πα­ρα­μέ­νουν στενά, πα­ρό­τι η υγεία έχει τεθεί σε προ­τε­ραιό­τη­τα. Ση­μεί­ω­σε ότι καθώς οι πόροι δεν είναι άπει­ροι χρειά­ζε­ται μια σο­βα­ρή ιε­ράρ­χη­ση και ορθή κα­τα­νο­μή των δια­θε­σί­μων.

Στην ίδια κα­τεύ­θυν­ση, ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας Στρα­τη­γι­κού Σχε­δια­σμού του υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας Άρης Αγ­γε­λής επε­σή­μα­νε ότι κάθε φορά που πα­ρου­σιά­ζε­ται μια νέα ια­τρι­κή πα­ρέμ­βα­ση θα έπρε­πε να συ­νο­δεύ­ε­ται από αντί­στοι­χη αύ­ξη­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, όμως κάτι τέ­τοιο είναι πάρα πολύ δύ­σκο­λο γιατί οι ρυθ­μοί ανά­πτυ­ξης είναι πολύ μι­κρό­τε­ροι, πε­ριο­ρί­ζο­ντας την οι­κο­νο­μι­κή ευ­χέ­ρεια της πο­λι­τεί­ας. Υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η σύ­γκλι­ση είναι δύ­σκο­λη, πα­ρα­τή­ρη­σε αξιο­ση­μεί­ω­τη αύ­ξη­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, σε συν­δυα­σμό με την ψη­φιο­ποί­η­ση και την συ­ντα­γο­γρά­φη­ση βάσει συ­ντα­γο­γρα­φι­κών πρω­το­κόλ­λων για τη διά­θε­ση των και­νο­τό­μων θε­ρα­πειών στους ασθε­νείς ύστε­ρα από την αξιο­λό­γη­ση.

Ευ­ρω­παϊ­κή αξιο­λό­γη­ση

Με αφορ­μή την έναρ­ξη εφαρ­μο­γής του ευ­ρω­παϊ­κού κα­νο­νι­σμού για την αξιο­λό­γη­ση τε­χνο­λο­γιών υγεί­ας στην Ευ­ρώ­πη από 1.1.2025, ο διευ­θυ­ντής του Προ­γράμ­μα­τος Έρευ­νας Ια­τρι­κής Τε­χνο­λο­γί­ας στο τμήμα Πο­λι­τι­κής Υγεί­ας του London School of Economics κα­θη­γη­τής Πάνος Κα­να­βός, υπο­γράμ­μι­σε την προ­τε­ραιό­τη­τα που θέ­τουν τα συ­στή­μα­τα υγεί­ας στην αντι­με­τώ­πι­ση ακά­λυ­πτων ια­τρι­κών ανα­γκών για την έγκρι­ση νέων φαρ­μά­κων και την διά­θε­σή τους στους ασθε­νείς. Πα­ράλ­λη­λα, έκανε λόγο για ορ­θο­λο­γι­κό­τε­ρη χρήση των φαρ­μά­κων, πολλά από τα οποία είναι γε­νό­ση­μα, συμ­βάλ­λο­ντας στην εξοι­κο­νό­μη­ση πόρων για την και­νο­το­μία.

Τό­νι­σε πως χρειά­ζο­νται ολο­κλη­ρω­μέ­νες πο­λι­τι­κές πε­ρί­θαλ­ψης, με κα­λύ­τε­ρη συν­δε­σι­μό­τη­τα με­τα­ξύ τους.

Ιδιαί­τε­ρα για τον καρ­κί­νο, υπο­γράμ­μι­σε την ανά­γκη συν­δε­σι­μό­τη­τας όλων των στα­δί­ων πε­ρί­θαλ­ψης από την πρό­λη­ψη, τον προ­συμ­πτω­μα­τι­κό έλεγ­χο, την έγκαι­ρη διά­γνω­ση και τη θε­ρα­πεία, ώστε κατά τη δια­δρο­μή του ασθε­νή στο σύ­στη­μα υγεί­ας να δια­σφα­λί­ζε­ται η ολο­κλη­ρω­μέ­νη φρο­ντί­δα.

Πα­ράλ­λη­λα χρειά­ζε­ται πα­ρα­κο­λού­θη­ση και δια­φά­νεια στις δα­πά­νες και επεν­δύ­σεις, καθώς και αξιο­λό­γη­ση των δε­δο­μέ­νων που μπο­ρούν να εξα­χθούν μέσω του εθνι­κού σχε­δί­ου για τον καρ­κί­νο και του μη­τρώ­ου ασθε­νών. Αυτό θα απο­τε­λέ­σει μοχλό για την οι­κο­νο­μι­κή βιω­σι­μό­τη­τα του συ­στή­μα­τος.

Κα­τα­λή­γο­ντας, υπο­γράμ­μι­σε ότι «σί­γου­ρα η και­νο­το­μία κάνει άλ­μα­τα με τις γο­νι­δια­κές και κυτ­τα­ρι­κές θε­ρα­πεί­ες», όμως δεν πα­ρέ­λει­ψε να πα­ρα­τη­ρή­σει ότι στη χώρα μας «το δη­μο­γρα­φι­κό ανα­μέ­νε­ται να εντα­θεί τα επό­με­να χρό­νια».

Πηγή: in.gr