Το ΥΕΝ προτιμά τα μικρά, ελληνικά καράβια να πλέουν στο Αιγαίο έχοντας τουρκική σημαία!

Αδυ­να­τεί το Υπουρ­γείο Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λίας να δώσει τη δυνα­τό­τητα στις πολύ μικρές ακτο­πλοϊ­κές εται­ρείες να υψώσουν ελλη­νική σημαία στα καράβια τους και να εκτε­λούν πλόες σύν­δε­σης των ελλη­νι­κών νησιών. Απε­να­ντίας, το ΥΕΝ δέχεται αυτές να οδη­γη­θούν στην ύψωση τουρ­κι­κής σημαίας και να εκτε­λούν δρο­μο­λό­για δια­σύν­δε­σης των ελλη­νι­κών νησιών με την Τουρκία.

Μπορεί η δια­πί­στωση αυτή να φαντά­ζει όπως εκείνες τις θεωρίες συνω­μο­σίας που περιέ­χουν ελά­χι­στη δόση αλή­θειας και πολύ σαχλα­μάρα, όμως στην προ­κει­μένη περί­πτωση όλο αυτό είναι πέρα για πέρα αληθινό. Μάλιστα, επι­βε­βαιώ­νε­ται περί­τρανα από την προ­σπά­θεια του ναυ­τι­κού πρά­κτορα και επι­χει­ρη­μα­τία Μιχάλη Ροδίτη να υψώσει την ελλη­νική σημαία σε δύο κατα­μα­ράν και να εκτελεί πλόες στη Δωδε­κά­νησο (στις γραμμές Ρόδος – Σύμη και Ρόδος – Τήλος).

«Έχω μια μακρά αλλη­λο­γρα­φία με το Υπουρ­γείο Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λίας, όπου τους ενη­με­ρώνω για τα κατα­μα­ράν “Ρόδον” και “Ιβίσκος” και τη θέλησή μου να υψώσω ελλη­νική σημαία σε αυτά» περιέ­γραψε χθες προς τη “δημο­κρα­τική” ο κ. Μιχάλης Ροδίτης και πλήρως εξορ­γι­σμέ­νος τόνισε ότι «το ίδιο το Υπουρ­γείο μου ζητά να απευ­θυνθώ σε ιδιω­τι­κές εται­ρείες επι­θε­ώ­ρη­σης πλοίων, που έχουν τα συμ­φέ­ρο­ντά τους στην Ινδία, στην Κίνα και οπου­δή­ποτε αλλού στον κόσμο. Το πρό­βλημα είναι πως καμία από τις διε­θνείς αυτές εται­ρείες δεν είναι δια­τε­θει­μένη να ασχο­λη­θεί με μια πολύ μικρή, ελλη­νική ναυ­τι­λιακή επι­χεί­ρηση».

Αυτό που περι­γρά­φει ο κ. Μιχάλης Ροδίτης είναι γεγονός. Η αρχαιό­τερη ναυτική δύναμη στον κόσμο, χώρα με τα χιλιά­δες νησιά και ο τόπος που γέννησε το ναυτικό δίκαιο (Νόμος Ροδίων Ναυ­τι­κός) στε­ρού­νται εθνικού νηο­γνώ­μονα, στε­ρού­νται δηλαδή ενός σοβαρού, οργα­νω­μέ­νου κρα­τι­κού φορέα που θα είναι υπεύ­θυ­νος για τις επι­θε­ω­ρή­σεις πλοίων που απο­κτούν οι πολύ μικρές, ελλη­νι­κές ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες. Εάν σήμερα υπήρχε εθνικός νηο­γνώ­μο­νας, τότε οι επι­θε­ω­ρη­τές του θα προ­έ­βαι­ναν στην ετήσια επι­θε­ώ­ρηση των μικρών επι­βα­τη­γών καρα­βιών και εφόσον όλα θα ήταν “εντάξει”, τότε θα προ­χω­ρού­σαν στην έκδοση του ετήσιου πιστο­ποι­η­τι­κού αξιο­πλο­ΐας. Με αυτό ανά χείρας, οι μικρές ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες θα μπο­ρού­σαν να κάνουν ασφά­λιση του σκάφους, να υψώσουν ελλη­νική σημαία και να ξεκι­νή­σουν δρο­μο­λό­για στα νησιά.

Από μόνη της η δια­δι­κα­σία δείχνει ότι τα οφέλη είναι πολλά, καθώς ο Έλληνας ακτο­πλόος θα πρέπει να πλη­ρώ­σει στη χώρα του το κόστος για την ετήσια επι­θε­ώ­ρηση, την ασφά­λιση του σκάφους, την πρό­σληψη επτά Ελλήνων ναυ­τι­κών (το ελά­χι­στο πλήρωμα ανά βάρδια) και να κατα­βά­λει στο ελλη­νικό κράτος τις προ­βλε­πό­με­νες ασφα­λι­στι­κές και φορο­λο­γι­κές εισφο­ρές.

Αντί αυτού, το ελλη­νικό κράτος την περίοδο της κρίσης ξεπού­λησε και αυτή τη δομή. Ο ελλη­νι­κός νηο­γνώ­μο­νας βού­λιαξε (ήταν ιδιω­τι­κός, όμως λόγω της ιστο­ρίας του είχε λάβει εθνικό χαρα­κτήρα) και ο Κλάδος Επι­θε­ώ­ρη­σης Πλοίων ατόνησε. Έτσι, ολό­κλη­ρος ο στόλος των ελλη­νι­κών πλοίων καλεί­ται πια να απευ­θυν­θεί σε εται­ρείες του εξω­τε­ρι­κού για τις επι­θε­ω­ρή­σεις και τα πιστο­ποι­η­τικά.

Από την άλλη, οι “διε­θνείς νηο­γνώ­μο­νες” το τελευ­ταίο πράγμα που τους ενδια­φέ­ρει είναι μια μικρή ναυ­τι­λιακή εται­ρεία στη Ρόδο, στη Σάμο ή στη Λήμνο. Τα συμ­φέ­ρο­ντά τους βρί­σκο­νται στις επι­θε­ω­ρή­σεις μεγάλων ναυ­τι­λια­κών εται­ρειών και με αυτές ασχο­λού­νται. Το απο­τέ­λε­σμα είναι, οι μικροί Ελληνες ακτο­πλόοι να οδη­γού­νται πού αλλού… στην Τουρκία. Η τελευ­ταία έχει λύσει προ πολλού αυτά τα ζητή­ματα.

Αντί να δια­συν­δέ­ο­νται οι

νησιώ­τες μεταξύ τους,

διευ­κο­λύ­νε­ται η

δια­σύν­δεση των νησιών

με την Τουρκία

Το θέμα είναι εθνικό. Με τη νομο­θε­σία και τις δομές που ισχύουν σήμερα στην Ελλάδα, είναι πιο εύκολο να δια­συν­δε­θεί η Ρόδος με την Τουρκία, παρά η Ρόδος με την Τήλο. Στην πράξη η ελλη­νική νομο­θε­σία, δίνει το δικαί­ωμα σε Ινδούς, Κινέ­ζους και Βρε­τα­νούς να δια­μορ­φώ­νουν και να ελέγ­χουν τις ακτο­πλοϊ­κές συν­δέ­σεις στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες.

Από­δειξη παρα­χώ­ρη­σης αυτού του δικαιώ­μα­τος απο­τε­λεί η απά­ντηση που απέ­στειλε μόλις προχθές (04 Φεβρουα­ρίου 2020) το ΥΕΝ προς τον κ. Μιχάλη Ροδίτη, όπου μεταξύ άλλων τονί­ζε­ται ότι:

«…το πιστο­ποι­η­τικό κλάσης είναι έγγραφο ιδιω­τι­κού χαρα­κτήρα και δεν είναι ούτε πράξεις του κράτους σημαίας ούτε εκδί­δο­νται για λογα­ρια­σμό κράτους σημαίας. Επι­πλέον, όταν ένας ανα­γνω­ρι­σμέ­νος οργα­νι­σμός ενεργεί ως εθνικός νηο­γνώ­μο­νας, εκδίδει πιστο­ποι­η­τικά κλάσης του πλοίου σύμφωνα με τους δικούς του κανόνες και δια­δι­κα­σίες, προ­ϋ­πο­θέ­σεις και ιδιω­τι­κές συμ­βα­τι­κές ρυθ­μί­σεις, των οποίων το κράτος σημαίας δεν είναι συμ­βαλ­λό­μενο μέρος….».

Εν ολίγοις το ΥΕΝ στην απά­ντησή του ανα­γνω­ρί­ζει ότι στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες, η επι­θε­ώ­ρηση των πλοίων για την ύψωση ελλη­νι­κής σημαίας, γίνεται από ξένες εται­ρείες. Μάλιστα, το ΥΕΝ ανα­φέ­ρει επι­σή­μως (όπως φαί­νε­ται στο απα­ντη­τικό έγγραφο) τις ακό­λου­θες:

«AMERICAN BUREAU OF SHIPPING, BUREAU VERITAS S.A., CHINA CLASSIFICATION SOCIETY, DNV GL AS, KOREAN REGISTER OF SHIPPING, LLOYD’S REGISTER GROUP LIMITED, NIPPON KAIJI KYOKAI, POLISH REGISTER OF SHIPPING, RINA SERVICES S.p.A. και RUSSIAN MARITIME REGISTER OF SHIPPING».

Μιχάλης Ροδίτης προς

ΥΕΝ: Στη­ρί­ζετε την

τουρ­κική οικο­νο­μία

Το πρό­βλημα αγγίζει όλες τις πολύ μικρές ακτο­πλοϊ­κές εται­ρείες, που ξεκι­νούν από τα ελλη­νικά νησιά. Αν τελικώς, επι­κρα­τούσε ιστο­ρική αξιο­πρέ­πεια στο ΥΕΝ και έβρισκε τρόπο να εξυ­πη­ρε­τή­σει όλους εκεί­νους τους μικρούς που επι­διώ­κουν να μπουν στον κλάδο της επι­βα­τη­γού ακτο­πλοϊας, στα σίγουρα οι μικρο­νη­σιώ­τες θα ένιωθαν λιγό­τερο απο­μο­νω­μέ­νοι. Στα σίγουρα οι Έλληνες μικρο­νη­σιώ­τες θα έβλεπαν σαφώς ολι­γό­τε­ρες φορές την τουρ­κική σημαία να κυμα­τί­ζει στα καράβια που προ­σεγ­γί­ζουν τα λιμάνια τους.

Ο ναυ­τι­κός πρά­κτο­ρας Μιχάλης Ροδίτης, συνε­χί­ζει την προ­σπά­θεια να πείσει το ΥΕΝ για τον παρα­λο­γι­σμό που επι­κρα­τεί με την ελλη­νική νομο­θε­σία και τα εμπόδια που του βάζει ώστε να σηκώσει την ελλη­νική σημαία σε δύο κατα­μα­ράν. Μόλις χθες, απέ­στειλε προς το Υπουρ­γείο νέα επι­στολή, τονί­ζο­ντας μεταξύ άλλων:

«Σας ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ για την απά­ντηση που μου δώσατε.

Θέλω να σας ενη­με­ρώσω όμως ότι οι Νηο­γνώ­μο­νες που όπως και εσείς γράφετε στην απά­ντησή σας δεν προ­τί­θε­νται να εκδώ­σουν κανένα ιδιω­τικό πιστο­ποι­η­τικό Κλάσης όχι μόνο για το δικό μου πλοίο, αλλά για δεκάδες αντί­στοι­χες περι­πτώ­σεις και αυτό γιατί απορ­ρί­πτουν τα πλοία (ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΛΟΙΑ) χωρίς καν να τα επι­θε­ω­ρή­σουν.

Ως άμεσο απο­τέ­λε­σμα έχει την ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ αφού μη μπο­ρώ­ντας να εντά­ξουμε τα πλοία ανα­γκα­ζό­μα­στε και υψώ­νουμε σημαίες ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ και τα δρα­στη­ριο­ποιούμε στις δρο­μο­λο­για­κές συν­δέ­σεις μεταξύ Ελλη­νι­κών Νησιών και απέ­να­ντι Τουρ­κι­κών Λιμένων.

Αντί λοιπόν να βρείτε μια λύση στο θέμα αυτό το οποίο είναι κατά της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ και γενι­κό­τερα της Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας στέλ­νετε επι­στο­λές για να υπο­στη­ρί­ξετε τα συμ­φέ­ρο­ντα ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ οι οποίες εφαρ­μό­ζουν τα δικά τους οργα­νω­μένα σχέδια εις βάρος των μικρών ναυ­τι­λια­κών εται­ρειών των Νησιών του Αιγαίου.

Στόχος λοιπόν είναι να μείνουν μόνο οι μεγάλες ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες, να ισχυ­ρο­ποι­η­θεί όσο ποτέ ο Τουρ­κι­κός Του­ρι­σμός με ό,τι συνέ­πειες αυτό μπορεί να έχει και το ΑΙΓΑΙΟ να γίνει μια Θάλασσα Επι­δο­τή­σεων διότι δεν θα υπάρχει πλοίο να εκτελεί τοπικά δρο­μο­λό­για .

Επειδή το θέμα είναι ΕΘΝΙΚΟ βρείτε λύση πριν να είναι πολύ αργά!».