«Καμπανάκι» Βενιζέλου με φόντο την Τουρκία μετά το επεισόδιο αδυναμίας ελέγχου του FIR Αθηνών

Το ακραίο σενάριο ανά­θε­σης της προ­σω­ρινή δια­χεί­ριση του FIR Αθηνών ακόμη και στην Τουρκία ανα­δει­κνύει ο Ευάγ­γε­λος Βενι­ζέ­λος, εξ αφορμής του επει­σο­δίου προ­σω­ρι­νής αδυ­να­μίας ελέγχου και δια­χεί­ρι­σης του FIR Αθηνών.

Όπως επι­ση­μαί­νει, «για κάθε χώρα η Δια­χεί­ριση της Ενα­έ­ριας Κυκλο­φο­ρίας (ATM), η παροχή Υπη­ρε­σιών Ενα­έ­ριας Κυκλο­φο­ρίας (ATS) και όλα τα συναφή ζητή­ματα που σχε­τί­ζο­νται με αυτό που συνήθως ονο­μά­ζουμε FIR, είναι υψίστης σοβα­ρό­τη­τας ζητή­ματα αερο­ναυ­τι­λίας και ασφά­λειας πτήσεων.

Για την Ελλάδα επι­πλέον αυτής της ιδιαί­τερα σοβαρής όψης, η δια­χεί­ριση του FIR Αθηνών έχει, τα τελευ­ταία πενήντα χρόνια και ιδίως μετά την απο­χώ­ρηση ( το 1974 ) και την επι­στροφή (το 1980) στο στρα­τιω­τικό σκέλος του ΝΑΤΟ, συν­δε­θεί με τον σκληρό πυρήνα της εθνικής ασφά­λειας: με το σύστημα αερά­μυ­νας, τη δέσμευση περιο­χών για πεδία βολής και ασκή­σεων και κυρίως με την απαί­τηση μας τα αερο­σκάφη να υπο­βά­λουν σχέδια πτήσης πριν εισέλ­θουν στο FIR Αθηνών.

Αντι­γράφω για λόγους ακρι­βείας από το σχετικό σημεί­ωμα που είναι αναρ­τη­μένο στον ιστό­τοπο του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών: “Tο FIR Αθηνών καλύ­πτει τον ελλη­νικό εθνικό εναέριο χώρο και επι­πλέον διά­σπαρτα τμήματα του διε­θνούς ενα­ε­ρίου χώρου, δεδο­μέ­νου ότι δεν άπτεται ζητη­μά­των κυριαρ­χίας, αλλά δικαιο­δο­σίας. Η Τουρκία ήταν εξ αρχής παρούσα στις παρα­πάνω συν­δια­σκέ­ψεις και απο­δέ­χθηκε τον καθο­ρι­σμό του ενα­έ­ριου χώρου για τον οποίο υπεύ­θυνη ορί­σθηκε η Ελλάδα. Σύμφωνα με τους κανόνες του ICAO και τη διεθνή πρα­κτική, η Ελλάδα απαιτεί, για λόγους ασφά­λειας των πολι­τι­κών πτήσεων, όπως όλα τα αερο­σκάφη, πολι­τικά και στρα­τιω­τικά, υπο­βάλ­λουν σχέδια πτήσεως πριν από την είσοδό τους στο FIR Αθηνών. Παρά ταύτα, τον Αύγου­στο του 1974, η Τουρκία αυθαί­ρετα εξέδωσε τη ΝΟΤΑΜ 714 (‘ειδο­ποί­ηση προς αεροναυτιλλομένους’) με την οποία προ­σπα­θούσε να επε­κτεί­νει τον χώρο της δικαιο­δο­σίας της μέχρι το μέσο του Αιγαίου εντός του FIR Αθηνών. Η Ελλάδα τότε κήρυξε το Αιγαίο επι­κίν­δυνη περιοχή (NOTAM 1157). Ο ICAO, απηύ­θυνε έκκληση και στις δύο πλευρές χωρίς επι­τυ­χία. Τέλος, η Άγκυρα, το 1980, και πάλι μονο­με­ρώς, ανα­κά­λεσε τη ΝΟΤΑΜ 714 όταν δια­πί­στωσε ότι το μέτρο έβλαπτε τα συμ­φέ­ρο­ντά της και ιδίως τον του­ρι­σμό της. Ωστόσο, η Τουρκία έκτοτε, με το επι­χεί­ρημα ότι η Σύμβαση του Σικάγο δεν αφορά στα κρατικά αερο­σκάφη, σταθερά αρνεί­ται να υπο­βά­λει σχέδια πτήσεων για τις εισό­δους των στρα­τιω­τι­κών αερο­σκα­φών της εντός του FIR Αθηνών, δια­πράτ­το­ντας, έτσι, πολυά­ριθ­μες παρα­βά­σεις των κανόνων Ενα­έ­ριας Κυκλο­φο­ρίας και δημιουρ­γώ­ντας κιν­δύ­νους για την ασφά­λεια της πολι­τι­κής αερο­πο­ρίας. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλη­νική Πολε­μική Αερο­πο­ρία εξα­να­γκά­ζε­ται να προ­βαί­νει σε δια­δι­κα­σίες ανα­γνώ­ρι­σης των αγνώ­στων στις αρμό­διες αρχές ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας ιχνών αερο­σκα­φών, που έχουν εισέλ­θει στο FIR Αθηνών χωρίς να έχουν υπο­βά­λει σχέδιο πτήσεως”.

Δεν ανα­φέ­ρο­μαι τώρα ούτε στην ιστορία ούτε στις βαθύ­τε­ρες πτυχές των θεμάτων αυτών. Ανα­φέ­ρο­μαι στη σημασία που έχει, κατά πάγια ελλη­νική θέση, η δια­χεί­ριση του FIR Αθηνών που αφορά την ασφά­λεια πτήσεων, από πλευράς εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής και πολι­τι­κής εθνικής ασφά­λειας και άμυνας. Υποθέτω ότι η Κυβέρ­νηση ως ενιαίο κέντρο άσκησης της πολι­τι­κής αυτής υπό τον Πρω­θυ­πουργό, έχει πλήρη αίσθηση ότι το χθεσινό επει­σό­διο αδυ­να­μίας ελέγχου και δια­χεί­ρι­σης του FIR Αθηνών, που ευτυχώς απο­κα­τα­στά­θηκε, πρέπει βεβαίως να διε­ρευ­νη­θεί σε πλήρες βάθος, κυρίως όμως δεν πρέπει να επα­να­λη­φθεί. Γιατί και στα δύο επίπεδα στα οποία ρυθ­μί­ζο­νται τα θέματα αυτά, το διεθνές (Σύμβαση του Σικάγο και ICAO) και το ενω­σιακό (Single European Sky με την EASA, τους σχε­τι­κούς κανο­νι­σμούς, το Eurocontrol κλπ), προ­βλέ­πε­ται ότι σε έκτα­κτες περι­στά­σεις εφαρ­μό­ζο­νται contingency plans, συμ­φω­νη­μένα από πριν ή επι­βαλ­λό­μενα που φτάνουν μέχρι την ανάθεση της προ­σω­ρινή δια­χεί­ριση της ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας σε γει­το­νι­κές χώρες μέλη της ΕΕ (όπως η Ιταλία, η Βουλ­γα­ρία ή η Κύπρος), αλλά στο επίπεδο του ICAO αυτό μπορεί να αφορά και γει­το­νική χώρα που δεν είναι κράτος μέλος της ΕΕ».

Πηγή: in.gr