Γιώργος Γεραπετρίτης για τον ανασχηματισμό: Aνεξαρτήτως προσώπων η πολιτική θα παραμείνει ενιαία

«Ο προ­γραμ­μα­τι­σμός της Κυ­βέρ­νη­σης είναι ενιαί­ος και αυτόν θα κλη­θεί να εφαρ­μό­σει η πο­λι­τι­κή ηγε­σία του κάθε υπουρ­γεί­ου», το­νί­ζει με συ­νέ­ντευ­ξή του στο iEidiseis o υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της ενώ επι­ση­μαί­νει πως «ανε­ξαρ­τή­τως προ­σώ­πων η πο­λι­τι­κή θα πα­ρα­μεί­νει ενιαία».

Ο Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της, με­τα­ξύ άλλων, απα­ντά για το εν­δε­χό­με­νο πρό­ω­ρων εκλο­γών, για το εάν η αυ­το­δυ­να­μία απο­τε­λεί τη στρα­τη­γι­κή της κυ­βέρ­νη­σης, το αντιεμ­βο­λια­στι­κό κί­νη­μα, αλλά και για το εάν το Μα­ξί­μου βρί­σκε­ται πίσω από την αμ­φι­σβή­τη­ση της Φώφης Γεν­νη­μα­τά.

Ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας, τέλος, στέλ­νει μή­νυ­μα στην Άγκυ­ρα για το πώς θα ξε­κι­νή­σουν οι διε­ρευ­νη­τι­κές επα­φές, αλλά και υπό ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις μπο­ρεί οι δυο χώρες να οδη­γη­θούν στη Χάγη.

Σας φο­βί­ζει η νέα χρο­νιά κ. υπουρ­γέ; Το τρίτο κύμα κο­ρο­νοϊ­ού είναι πι­θα­νό, οι επι­πτώ­σεις στην οι­κο­νο­μία και στην κοι­νω­νία με­γά­λες…

Βγή­κα­με από μια χρο­νιά με με­γά­λες απώ­λειες. Φυ­σι­κές, συ­ναι­σθη­μα­τι­κές και ψυ­χο­λο­γι­κές. Πάνω από όλα θρη­νού­με για τους συ­νάν­θρω­πους μας που χά­θη­καν εξαι­τί­ας του covid19, για την απώ­λεια των οποί­ων δεν μπο­ρεί παρά να αι­σθα­νό­μα­στε βαθιά θλίψη. Και για όσους υπη­ρε­τού­με το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον κα­θε­μιά απώ­λεια μας γε­μί­ζει με βάρος και ενο­χές για το τι θα μπο­ρού­σα­με να εί­χα­με κάνει κα­λύ­τε­ρα. Παρ’ όλα αυτά η νέα χρο­νιά χα­ρά­ζει με ένα αι­σιό­δο­ξο χρώμα που δίνει η με­γά­λη νίκη της επι­στή­μης απέ­να­ντι στον αδυ­σώ­πη­τη φθορά του ιού. Πάνω σε αυτή τη με­γά­λη βάση θα προ­σπα­θή­σου­με να οι­κο­δο­μή­σου­με.

Ευ­τυ­χώς χάρη στο σθέ­νος που επέ­δει­ξαν οι πο­λί­τες και στην εμπι­στο­σύ­νη με την οποία πε­ρι­βά­λα­με τους ει­δι­κούς βγαί­νου­με κα­τα­βε­βλη­μέ­νοι αλλά όχι χωρίς ελ­πί­δα. Μέσα από την κρίση μά­θα­με πολλά και μας μέ­νουν αρ­κε­τά. Μά­θα­με την αξία της κοι­νω­νι­κής ευ­θύ­νης και αλ­λη­λεγ­γύ­ης και τη ση­μα­σία της πει­θούς στα επι­στη­μο­νι­κά δε­δο­μέ­να. Από την άλλη πλευ­ρά, μας μένει από την κρίση η ενί­σχυ­ση του Εθνι­κού Συ­στή­μα­τος Υγεί­ας σε προ­σω­πι­κό από 88.690 σε 100.984 και επι­πλέ­ον μο­νι­μο­ποί­η­ση 4.000 για­τρών και νο­ση­λευ­τών και σε Μο­νά­δες Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας που έχου­με υπερ­δι­πλα­σια­σμό από 557 σε 1.320 κλί­νες.

Mας μένει από την κρίση η ενί­σχυ­ση του Εθνι­κού Συ­στή­μα­τος Υγεί­ας σε προ­σω­πι­κό από 88.690 σε 100.984 και επι­πλέ­ον μο­νι­μο­ποί­η­ση 4.000 για­τρών και νο­ση­λευ­τών και σε Μο­νά­δες Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας που έχου­με υπερ­δι­πλα­σια­σμό από 557 σε 1.320 κλί­νες

Μας μένει το από­θε­μα εμπι­στο­σύ­νης στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία, όπου παρά τις με­γά­λες ενέ­σεις ρευ­στό­τη­τας στην αγορά και τα σχε­τι­κά δη­μο­σιο­νο­μι­κά μέτρα, η χώρα δια­τη­ρεί ισό­πο­σα τα­μεια­κά δια­θέ­σι­μα με αυτά που πα­ρέ­λα­βε χάρη στα ιστο­ρι­κά χα­μη­λά επι­τό­κια δα­νει­σμού με τη ση­μα­ντι­κή προ­ο­πτι­κή μά­λι­στα που δια­μορ­φώ­νει το Εθνι­κό Σχέ­διο Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας με 19 δις ευρώ που θα στη­ρί­ξουν τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στη χώρα. Μας μένει σχε­δόν ακέ­ραιο το ερ­γα­σια­κό κε­φά­λαιο της χώρας αφού, χάρη στα πρω­το­πο­ρια­κά ερ­γα­λεία που τέ­θη­καν σε εφαρ­μο­γή και τη ση­μα­ντι­κή οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση που δό­θη­κε σε ερ­γα­ζό­με­νους και ερ­γο­δό­τες, η χώρα μας είναι στην κα­λύ­τε­ρη μοίρα σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο σε σχέση με την απώ­λεια θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας που κυ­μαί­νε­ται μόλις στις δύο μο­νά­δες, ενώ στις χώρες του ευ­ρω­παϊ­κού νότου ο αντί­στοι­χος δεί­κτης ανέρ­χε­ται σε 5-6 μο­νά­δες.

Μας μένει τέλος η με­τά­βα­ση στη νέα ψη­φια­κή εποχή με την τη­λεκ­παί­δευ­ση, στο πλαί­σιο της οποί­ας λει­τούρ­γη­σαν κατά πε­ρί­πτω­ση έως και 100.000 ηλε­κτρο­νι­κές τά­ξεις ημε­ρη­σί­ως, μέσω της ψη­φια­κής πύλης gov.gr, σε 8 μόλις μήνες, αυ­ξή­θη­καν από 501 σε 928 οι πα­ρε­χό­με­νες υπη­ρε­σί­ες, με­τα­ξύ δε των νέων υπη­ρε­σιών πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται δη­μο­το­λό­για, λη­ξιαρ­χι­κά έγ­γρα­φα, εξου­σιο­δο­τή­σεις, υπεύ­θυ­νες δη­λώ­σεις και συ­ντα­γο­γρα­φή­σεις.

Σας ερωτώ, με­τα­ξύ άλλων, γιατί δεν είναι λίγοι εκεί­νοι που υπο­στη­ρί­ζουν ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός θα επι­λέ­ξει μια «κα­θα­ρή λύση» στην πο­λι­τι­κή σκηνή με τη νέα εποχή που δη­μιουρ­γεί­ται, με την προ­κή­ρυ­ξη πρό­ω­ρων εκλο­γών. Ώστε έτσι, «να κάψει» και την απλή ανα­λο­γι­κή με δι­πλές εκλο­γές, κάτι που όπως υπο­στη­ρί­ζουν δεν θα είναι εύ­κο­λο στο τέλος της τε­τρα­ε­τί­ας.

Η κυ­βέρ­νη­ση με τη στάση της έχει κερ­δί­σει την εμπι­στο­σύ­νη της κοι­νω­νί­ας, κυ­ρί­ως κατά το ότι δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται τους θε­σμούς μέσα από ένα πο­λι­τι­κό κα­λει­δο­σκό­πιο. Τη στάση αυτή θα τη συ­νε­χί­σει. Έχου­με ακόμη πολλή δου­λειά να κά­νου­με και θα την κά­νου­με απε­ρί­σπα­στη. Αρκεί να δείτε το ήδη δη­μο­σιο­ποι­η­μέ­νο Ενο­ποι­η­μέ­νο Σχέ­διο Κυ­βερ­νη­τι­κής Πο­λι­τι­κής, το εγ­χει­ρί­διο δια­κυ­βέρ­νη­σης για το 2021 που ει­σή­γα­γε ως μορφή δη­μο­κρα­τι­κής λο­γο­δο­σί­ας το επι­τε­λι­κό κρά­τος, για να αντι­λη­φθεί­τε ότι προ­τε­ραιό­τη­τά μας είναι η συ­νέ­χεια και επαύ­ξη­ση των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων και όχι η στεί­ρα πο­λι­τι­κή κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των μέχρι σή­με­ρα επι­τυ­χιών.

Η κυ­βέρ­νη­ση με τη στάση της έχει κερ­δί­σει την εμπι­στο­σύ­νη της κοι­νω­νί­ας, κυ­ρί­ως κατά το ότι δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται τους θε­σμούς μέσα από ένα πο­λι­τι­κό κα­λει­δο­σκό­πιο. Τη στάση αυτή θα τη συ­νε­χί­σει

Ανε­ξαρ­τή­τως του χρό­νου διε­ξα­γω­γής των εκλο­γών κ. υπουρ­γέ, στρα­τη­γι­κή του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη και της ΝΔ είναι η αυ­το­δυ­να­μία;

Το ξέρω ότι ακού­γε­ται πα­ρά­ται­ρο για τα ελ­λη­νι­κά πο­λι­τι­κά ήθη αλλά δεν είναι κάτι που σκε­πτό­μα­στε σή­με­ρα. Προ­φα­νώς μας δίνει κου­ρά­γιο και μας τιμά η εμπι­στο­σύ­νη με την οποία φαί­νε­ται να πε­ρι­βά­λει την Κυ­βέρ­νη­ση ένα ση­μα­ντι­κό μέρος του πλη­θυ­σμού, μο­να­δι­κή επι­δί­ω­ξή μας όμως είναι να δου­λεύ­ου­με σκλη­ρά και συ­ντο­νι­σμέ­να για να βελ­τι­στο­ποι­ή­σου­με τα απο­τε­λέ­σμα­τά μας. Και πι­στεύω ακρά­δα­ντα ότι με τη δου­λειά αυτή θα βελ­τιώ­σου­με ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο συν τω χρόνω την πα­ρά­στα­σή μας στην κοι­νω­νία.

Το Κί­νη­μα Αλ­λα­γής αφή­νει αιχ­μές ότι πίσω από την επί­θε­ση που δέ­χε­ται η Φώφη Γεν­νη­μα­τά είναι το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου, που θέλει να με­τα­τρέ­ψει το κόμμα της σε κόμμα-δο­ρυ­φό­ρο του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη.

Κα­νείς από την κυ­βέρ­νη­ση δεν υπο­νο­μεύ­ει την κυρία Γεν­νη­μα­τά και τον πο­λι­τι­κό χώρο τον οποίο εκ­προ­σω­πεί, τους οποί­ους σε­βό­μα­στε απο­λύ­τως. Οι πο­λί­τες αντι­λαμ­βά­νο­νται πότε ασκεί­ται δη­μιουρ­γι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση και πότε ο αντι­πο­λι­τευ­τι­κός λόγος είναι στεί­ρος. Αρ­κε­τά νο­μί­ζω με αυτό τον αθέ­μι­το πα­τερ­να­λι­σμό εκ μέ­ρους του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος ότι οι πο­λί­τες είναι άβου­λοι και πα­ρα­σύ­ρο­νται διαρ­κώς από τον ισχυ­ρό. Της κρι­τι­κής θα πρέ­πει κατά λο­γι­κή ακο­λου­θία να προη­γεί­ται η αυ­το­κρι­τι­κή. Στην πο­λι­τι­κή το να επι­δί­δε­σαι σε ένα ατε­λέ­σφο­ρο κυ­νή­γι μα­γισ­σών ισο­δυ­να­μεί με αυ­το­χει­ρία.

Κα­νείς από την κυ­βέρ­νη­ση δεν υπο­νο­μεύ­ει την κυρία Γεν­νη­μα­τά και τον πο­λι­τι­κό χώρο τον οποίο εκ­προ­σω­πεί, τους οποί­ους σε­βό­μα­στε απο­λύ­τως. Οι πο­λί­τες αντι­λαμ­βά­νο­νται πότε ασκεί­ται δη­μιουρ­γι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση και πότε ο αντι­πο­λι­τευ­τι­κός λόγος είναι στεί­ρος

Το αντιεμ­βο­λια­στι­κό κί­νη­μα μπο­ρεί να τρο­φο­δο­τή­σει κόμμα στα δεξιά της ΝΔ; Και τυχόν κίν­δυ­νος από τα δεξιά μπο­ρεί να στα­μα­τή­σει την στρα­τη­γι­κή του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη για το λε­γό­με­νο «άνοιγ­μα στο με­σαίο χώρο»;

Το θέμα του εμ­βο­λια­σμού είναι εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρό για να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μέσο πο­λι­τι­κής αξιο­ποί­η­σης, είτε από εκεί­νους που επι­βαί­νουν στο άρμα του αντιεμ­βο­λια­σμού είτε από εκεί­νους που προ­σβλέ­πουν στην απο­τυ­χία για να δι­καιω­θούν στην πο­λι­τι­κή τους. Δυ­στυ­χώς ο λαϊ­κι­σμός είναι βά­κι­λος που δεν εξα­λεί­φε­ται αλλά πα­ρα­μέ­νει σε ύπνω­ση και ανα­ζη­τεί ζω­τι­κό χώρο να ανα­κάμ­ψει, κάθε φορά με δια­φο­ρε­τι­κό προ­σω­πείο. Εμείς απευ­θυ­νό­μα­στε στους πο­λί­τες με αί­σθη­μα ορθού λόγου και προ­σβλέ­που­με στην ευ­θυ­κρι­σία τους. Δεν θα διο­λι­σθί­σου­με σε φτη­νές ση­μαί­ες πο­λι­τι­κής ευ­και­ρί­ας. Δη­μιουρ­γή­σα­με εκτι­μώ ένα ση­μα­ντι­κό πο­λι­τι­κό κε­φά­λαιο το οποίο εί­μα­στε απο­φα­σι­σμέ­νοι να δα­πα­νή­σου­με για το καλό της χώρα, αγνο­ώ­ντας σει­ρή­νες λαϊ­κι­σμού. Δεν εί­μα­στε εδώ για τα εύ­κο­λα και ανέ­ξο­δα αλλά για τα δύ­σκο­λα και τα σπου­δαία.

Με τις γνώ­σεις και την εμπει­ρία σας, εκτι­μά­τε ότι η κρίση που επι­φέ­ρει η παν­δη­μία μπο­ρεί να με­τα­τρα­πεί και σε κρίση θε­σμών και δη­μο­κρα­τί­ας; Μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε αμ­φι­σβή­τη­ση του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος;

Η δη­μο­κρα­τία και η δι­καιο­κρα­τία έχουν πολλά ισχυ­ρά θε­μέ­λια στην Ευ­ρώ­πη. Σε σχέση με τη δη­μο­κρα­τία θεωρώ ότι βγαί­νει ενι­σχυ­μέ­νη από την πειθώ την οποία έχτι­σαν οι κρα­τού­ντες αξιο­ποιώ­ντας την επι­στη­μο­νι­κή γνώση. Η όσμω­ση πο­λι­τι­κής και τε­χνο­κρα­τί­ας κατά τη διάρ­κεια της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης ήταν κατά την άποψή μου υπο­δειγ­μα­τι­κή. Σε σχέση με τη δι­καιο­κρα­τία, θεωρώ ότι ο τρό­πος με τον οποίο έγινε η δια­χεί­ρι­ση των ανα­γκαί­ων πε­ριο­ρι­σμών των ελευ­θε­ριών ήταν απο­λύ­τως μέσα στα θε­μι­τά όρια που θέτει το δί­καιο. Ακούω με αν­θρώ­πι­νη πε­ριέρ­γεια αλλά με επι­στη­μο­νι­κή απο­ρία όσους πλε­ο­να­στι­κά και ανέ­ξο­δα επι­χει­ρη­μα­το­λο­γούν για πα­ρα­βιά­σεις συ­νταγ­μα­τι­κών δι­καιω­μά­των αγνο­ώ­ντας τις θε­με­λια­κές αξίες της ζωής και της υγεί­ας. Όλες οι από­ψεις είναι σε­βα­στές αλλά θα πρέ­πει να συμ­φω­νή­σου­με στα θε­με­λιώ­δη, ότι το δί­καιο δεν είναι μια θε­ω­ρη­τι­κή αφαί­ρε­ση αλλά μια συμ­βιω­τι­κή συν­θή­κη της κοι­νό­τη­τας που τί­θε­ται για να υπη­ρε­τεί τον άν­θρω­πο και την κοι­νω­νία. Και για αυτό θα πρέ­πει, όταν αυτό κα­θί­στα­ται ανα­γκαίο, να ει­σά­γει κα­νό­νες κοι­νω­νι­κής ευ­θύ­νης και αλ­λη­λεγ­γύ­ης.

Η όσμω­ση πο­λι­τι­κής και τε­χνο­κρα­τί­ας κατά τη διάρ­κεια της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης ήταν κατά την άποψή μου υπο­δειγ­μα­τι­κή

Το 2021 μπο­ρεί να είναι έτος που θα οδη­γή­σει σε διά­λο­γο με την Τουρ­κία και σε ελ­λη­νο­τουρ­κι­κή προ­σέγ­γι­ση; Υπό ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις;

Για να υπάρ­ξει προ­σέγ­γι­ση θα πρέ­πει η Τουρ­κία να εγκα­τα­λεί­ψει τις επι­θε­τι­κές ενέρ­γειες και την εχθρο­πα­θή ρη­το­ρι­κή που έχει προ­κα­λέ­σει ολό­πλευ­ρη αντι­συ­σπεί­ρω­ση σε βάρος της. Ασφα­λώς, το πα­ρά­θυ­ρο των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων δεν πρέ­πει να κλεί­σει ώστε να υπάρ­ξει μία ει­ρη­νι­κή και βιώ­σι­μη επί­λυ­ση της δια­φο­ρά μας, που αφορά την οριο­θέ­τη­ση της υφα­λο­κρη­πί­δας και της απο­κλει­στι­κής οι­κο­νο­μι­κής ζώνης. Εφό­σον απο­βούν άκαρ­πες οι με­τα­ξύ μας δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, πα­ρα­μέ­νει η δυ­να­τό­τη­τα υπο­γρα­φής συ­νυ­πο­σχε­τι­κού για την πα­ρα­πο­μπή της δια­φο­ράς αυτής σε διε­θνή δι­καιο­δο­σία, μο­λο­νό­τι όπως είναι γνω­στό η Τουρ­κία δεν έχει προ­σχω­ρή­σει στη σύμ­βα­ση για το δί­καιο της θά­λασ­σας, προ­φα­νώς αντι­λαμ­βα­νό­με­νη τη διε­θνή νο­μι­μό­τη­τα ως απει­λή.

Τι ση­μα­το­δο­τεί ο ανα­σχη­μα­τι­σμός; Αλ­λά­ζει κάτι σε σχέση με την πο­λι­τι­κή της Κυ­βέρ­νη­σης;

Ο ανα­σχη­μα­τι­σμός πρώτα από όλα ερεί­δε­ται στη βα­σι­κή πα­ρα­δο­χή ότι η κυ­βέρ­νη­ση είναι κα­ταρ­χήν επι­τυ­χη­μέ­νη και για τον λόγο αυτό δεν υπάρ­χουν δο­μι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις. Εξα­σφα­λί­ζε­ται η αδιά­λει­πτη λει­τουρ­γία της κυ­βέρ­νη­σης με την το­πο­θέ­τη­ση υφυ­πουρ­γών σε όλα τα υπουρ­γεία, για να μην επη­ρε­ά­ζει τυχόν αδυ­να­μία ή απου­σία υπουρ­γών και λόγω των υγειο­νο­μι­κών συν­θη­κών. Ανα­γνω­ρί­ζε­ται το έργο υπουρ­γών, υφυ­πουρ­γών, γε­νι­κών γραμ­μα­τέ­ων και κοι­νο­βου­λευ­τι­κών εκ­προ­σώ­πων που ανα­βαθ­μί­ζο­νται ή με­τα­κι­νού­νται σε κρί­σι­μες κυ­βερ­νη­τι­κές θέ­σεις.

Εξα­σφα­λί­ζε­ται η αδιά­λει­πτη λει­τουρ­γία της κυ­βέρ­νη­σης με την το­πο­θέ­τη­ση υφυ­πουρ­γών σε όλα τα υπουρ­γεία, για να μην επη­ρε­ά­ζει τυχόν αδυ­να­μία ή απου­σία υπουρ­γών και λόγω των υγειο­νο­μι­κών συν­θη­κών

Εξα­κο­λου­θεί να υφί­στα­ται το ισόρ­ρο­πο μίγμα πο­λι­τι­κών και τε­χνο­κρα­τών, μά­λι­στα με­τα­ξύ των νε­οει­σερ­χό­με­νων στην κυ­βέρ­νη­ση έχου­με 4 κα­τό­χους δι­δα­κτο­ρι­κών και 6 επι­πλέ­ον κα­τό­χους με­τα­πτυ­χια­κού τί­τλου σπου­δών. Κυ­ρί­ως, όμως, έχου­με την ανά­δει­ξη ει­δι­κών υπουρ­γι­κών χαρ­το­φυ­λα­κί­ων που ση­μα­το­δο­τούν τις ανά­γκες της επό­με­νης ημέ­ρας, όπως, το δη­μο­γρα­φι­κό ζή­τη­μα και η οι­κο­γέ­νεια, οι υπη­ρε­σί­ες υγεί­ας, η πο­λι­τι­κή έντα­ξης των με­τα­να­στών, ο σύγ­χρο­νος πο­λι­τι­σμός, οι ει­δι­κές μορ­φές του­ρι­σμού, η ψη­φιο­ποί­η­ση στην κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση και το κτη­μα­το­λό­γιο.

Πά­ντως, ανε­ξαρ­τή­τως προ­σώ­πων η πο­λι­τι­κή θα πα­ρα­μεί­νει ενιαία. Για πρώτη φορά από συ­στά­σε­ως ελ­λη­νι­κού κρά­τους, σε εφαρ­μο­γή του νόμου για το επι­τε­λι­κό κρά­τος, εγκρί­θη­κε από το υπουρ­γι­κό συμ­βού­λιο και αναρ­τή­θη­κε δη­μό­σια το Ενο­ποι­η­μέ­νο Σχέ­διο Κυ­βερ­νη­τι­κής Πο­λι­τι­κής, ένα εγ­χει­ρί­διο δια­κυ­βέρ­νη­σης για το 2021 που εν­σω­μα­τώ­νει τα σχέ­δια δρά­σης όλων των υπουρ­γεί­ων, τον ετή­σιο ρυθ­μι­στι­κό προ­γραμ­μα­τι­σμό της Κυ­βέρ­νη­σης και τον ετή­σιο προ­γραμ­μα­τι­σμό αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού της δη­μό­σιας διοί­κη­σης.

Υπό την έν­νοια αυτή, ο προ­γραμ­μα­τι­σμός της Κυ­βέρ­νη­σης είναι ενιαί­ος και αυτόν θα κλη­θεί να εφαρ­μό­σει η πο­λι­τι­κή ηγε­σία του κάθε υπουρ­γεί­ου. Είναι νο­μί­ζω από τα πιο ση­μα­ντι­κά επι­τεύγ­μα­τα της νέας δια­κυ­βέρ­νη­σης ότι υπάρ­χουν θε­σμοί, όπως το Ενο­ποι­η­μέ­νο Σχέ­διο, που λει­τουρ­γούν απο­προ­σω­πο­ποι­η­μέ­να και εκ­φρά­ζουν της συ­νέ­χεια και συ­νέ­πεια της πο­λι­τι­κής. Είναι μια νέα λο­γι­κή κρα­τι­κής λει­τουρ­γί­ας αλλά και μια ση­μα­ντι­κή ανα­βάθ­μι­ση του επι­πέ­δου λο­γο­δο­σί­ας της κυ­βέρ­νη­σης απέ­να­ντι στους πο­λί­τες, αφού πλέον αυτοί θα μπο­ρούν να αξιο­λο­γούν στη βάση προ­γραμ­μα­τι­κών δε­σμεύ­σε­ων που ανα­λαμ­βά­νει η κυ­βέρ­νη­ση. Ακόμη μια με­γά­λη με­ταρ­ρύθ­μι­ση του κρά­τους.

Πηγή: ieidiseis.gr

Βα­σί­λης Σκου­ρής