Γ. Σακελλαρίδης: Να καταγραφούν οι ζημιές και να δοθούν οι αποζημιώσεις στους πληγέντες

Σε δή­λω­ση του ο  Γραμ­μα­τέ­ας της Νέας Αρι­στε­ράς Γα­βρι­ήλ Σα­κελ­λα­ρί­δης μετά την επί­σκε­ψη στη Ρόδο ανέ­φε­ρε τα εξής:

Την Τρίτη επι­σκε­φτή­κα­με την Ρόδο με κλι­μά­κιο της Νέας Αρι­στε­ράς, για δούμε από κοντά τις κα­τα­στρο­φές από τις νε­ρο­πο­ντές των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών.

Συ­νο­μι­λή­σα­με με δε­κά­δες πο­λί­τες στην Ια­λυ­σό και το Φα­λη­ρά­κι που είδαν τα σπί­τια τους και τις επι­χει­ρή­σεις τους να κα­τα­στρέ­φο­νται από τις πλημ­μύ­ρες. Ει­δι­κά στην Ια­λυ­σό, δεν είναι η πρώτη φορά που συ­νέ­βη κάτι. Είναι επα­νά­λη­ψη των κα­τα­στρο­φών του 2013 και του 2019.

Η άναρ­χη δό­μη­ση, ο πε­ριο­ρι­σμός της κοί­της του πο­τα­μού και η υπο­γειο­ποί­η­ση του (κάτω από τον δρόμο) γεν­νά­ει πλημ­μύ­ρες και κα­τα­στρο­φές. Σε συν­δυα­σμό με την κλι­μα­τι­κή κρίση, που πλήτ­τει το νησί είτε με κα­τα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές είτε με κα­τα­στρο­φι­κές πλημ­μύ­ρες, το μπλο­κά­ρι­σμα της ροής πο­τα­μών και ρε­μά­των δη­μιουρ­γεί σο­βα­ρό­τα­τους κιν­δύ­νους και  απο­τε­λεί συ­ντα­γή για κα­τα­στρο­φές. Απαι­τού­νται γεν­ναία σχέ­δια και πα­ρεμ­βά­σεις, που θα βά­ζουν όριο στην άναρ­χη δό­μη­ση και τον υπέρ­του­ρι­σμό, για να προ­στα­τευ­τούν οι πο­λί­τες και πε­ριου­σί­ες τους από ανα­πό­φευ­κτες μελ­λο­ντι­κές κα­τα­στρο­φές.

Την Ρόδο επι­σκέ­φτη­κε ο Υφυ­πουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών κ. Τρια­ντό­που­λος, εκ­προ­σω­πώ­ντας το « βαθύ επι­τε­λι­κό κρά­τος». Η εμπει­ρία της αντί­δρα­σης της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη σε προη­γού­με­νες, αντί­στοι­χες κα­τα­στρο­φές στην Θεσ­σα­λία, την Εύ­βοια και την Ρόδο αλλά και άλλου, έχει απο­δει­χτεί τρα­γι­κά αργή και ανε­παρ­κής.  Κα­θυ­στε­ρή­σεις στην από­δο­ση πρώ­της αρω­γής, κα­θυ­στε­ρή­σεις στις κα­τα­γρα­φές, κα­θυ­στε­ρή­σεις στις απο­ζη­μιώ­σεις. Οι κά­τοι­κοι της Ρόδου δεν έχουν απο­ζη­μιω­θεί για την κα­τα­στρο­φι­κή πυρ­κα­γιά στη νότια Ρόδο το 2023.

Δεν υπάρ­χει καμία δι­καιο­λο­γία τώρα για κα­θυ­στε­ρή­σεις από την πλευ­ρά της κυ­βέρ­νη­σης. Το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τόν να γί­νουν οι κα­τα­γρα­φές των ζη­μιών και να δο­θούν οι πρώ­τες αρω­γές και οι απο­ζη­μιώ­σεις για να πα­τή­σουν οι άν­θρω­ποι στα πόδια τους και να στα­θούν με αξιο­πρέ­πεια.

Όμως υπάρ­χει και μια άλλη πτυχή που δεν βρί­σκει τη δη­μο­σιό­τη­τα που της αξί­ζει, αυτές τις μέρες. Εκα­το­ντά­δες πρό­σφυ­γες πα­ρα­μέ­νουν στο κέ­ντρο της πόλης της Ρόδου, διά­σπαρ­τοι, ανα­ζη­τώ­ντας προ­στα­σία κάτω από υπό­στε­γα. Χωρίς ταυ­το­ποί­η­ση, χωρις κα­τα­γρα­φή, χωρίς στέγη τροφή και νερό. Η μόνη βο­ή­θεια είναι από εθε­λο­ντές, που κα­λύ­πτουν το κενό της ανύ­παρ­κτης πο­λι­τεί­ας.

Οι οι­κο­γέ­νειες προ­σφύ­γων, με τα μωρά λίγων μηνών, εκτε­θει­μέ­νες στο κρύο και στις βρο­χές, δεν κρύ­βο­νται κατά από το χα­λά­κι. Δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση να το αφή­σου­με έτσι αυτό. Δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση να γυ­ρί­σου­με την πλάτη σε αυ­τούς τους αν­θρώ­πους. Δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση να μην υπε­ρα­σπι­στού­με τους εθε­λο­ντές και τις εθε­λό­ντριες που στη­ρί­ζουν τους πρό­σφυ­γες.