Ιωάννης Παππάς: “Οι ακραίες καταστάσεις απαιτούν ακραίες λύσεις”

Τη στιγμή που η Ελλάδα, η Ευρώπη και η ανθρω­πό­τητα στο σύνολό της βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­πες με τη μεγα­λύ­τερη πρό­κληση του 21ου αιώνα, αυτήν της παν­δη­μίας το κορο­νοϊού, είμαστε ανα­γκα­σμέ­νοι εκ των πραγ­μά­των να αντι­με­τω­πί­ζουμε και μία ακόμα απειλή. Αυτήν της Τουρ­κίας. Και είναι απειλή όχι μόνο ενα­ντίον της Ελλάδας αλλά ολό­κλη­ρου του δυτικού κόσμου και του δυτικού τρόπου ζωής. Των συνη­θειών μας και της αντί­λη­ψης που έχουμε για τη ζωή.

Με την απειλή αυτή η Ελλάδα ζει τα τελευ­ταία 200 χρόνια και η Κύπρος την είδε να μετου­σιώ­νε­ται σε πράξη πριν 46 χρόνια με απο­τέ­λε­σμα την παρά­νομη κατοχή κυπρια­κού εδάφους μετά από στρα­τιω­τική επέμ­βαση.

Η ίδια Τουρκία είναι η οποία έστειλε το ερευ­νη­τικό της σκάφος στα 6 ναυτικά μίλια από το Καστελ­λό­ριζο και ζητά την απο­στρα­τι­κο­ποί­ηση των νησιών μας. Είναι η ίδια χώρα που δεν διστά­ζει να εργα­λειο­ποι­ή­σει μετα­νά­στες, φτύ­νο­ντας κατά­μου­τρα κάθε έννοια ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των.

Αυτήν την εικόνα της Τουρ­κίας επι­μέ­νουν να κάνουν πως δεν βλέπουν οι Ευρω­παίοι εταίροι μας. Εκείνοι οι οποίοι επίσης απει­λού­νται από την τουρ­κική ρητο­ρική αλλά επι­λέ­γουν να αξιο­λο­γούν περισ­σό­τερο τα οικο­νο­μικά τους συμ­φέ­ρο­ντα από τις κοινές αξίες του δυτικού κόσμου.

Η εμμονή αυτή είναι κάτι παρα­πάνω από εμφανής στην προ­ε­τοι­μα­σία της επερ­χό­με­νης Συνόδου Κορυφής η οποία αντί να κατα­λή­γει στις κυρώ­σεις που θα επι­βλη­θούν επι­τέ­λους στην Τουρκία, ανα­λώ­νε­ται σε διπλω­μα­τικά τερ­τί­πια και ομα­δο­ποι­ή­σεις, έτσι ώστε να δοθεί πάλι πίστωση χρόνου στον άτακτο γείτονα και ενδε­χο­μέ­νως περισ­σό­τερα χρήματα για να τονώσει την οικο­νο­μία του.

Η Ελλάδα στην προ­κει­μένη περί­πτωση επι­δει­κνύει για ακόμα μία φορά υπεύ­θυνη στάση με τους χει­ρι­σμούς της κυβέρ­νη­σης του Κυριά­κου Μητσο­τάκη. Δείχνει ότι η Ευρω­παϊκή Ένωση οφείλει επι­τέ­λους να αρθεί στο ύψος των περι­στά­σεων και να προ­στα­τέ­ψει επί της ουσίας δύο ισότιμα κράτη μέλη της τα οποία απει­λού­νται ευθέως.

Την ώρα που Πολωνία και Ουγ­γα­ρία καθυ­στε­ρούν την έγκριση του Ταμείου Ανά­καμ­ψης και του ευρω­παϊ­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, η Ελλάδα δείχνει έτοιμη να εμπο­δί­σει οποια­δή­ποτε απόφαση δεν θα ικα­νο­ποιεί το αυτο­νό­ητο. Ότι τα σύνορά της είναι και σύνορα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Ότι δεν γίνεται να απει­λεί­ται από άλλες χώρες, οι οποίες απο­λαμ­βά­νουν προ­νο­μια­κής μετα­χεί­ρι­σης από την ίδια την Ευρω­παϊκή Ένωση. Πόσο μάλλον να αγο­ρά­ζει όπλα από χώρες, οι οποίες είναι εταίροι της Ελλάδας, για να απειλεί την Ελλάδα.

Η κατά­σταση με την Τουρκία έχει φτάσει πλέον στα άκρα και ένα αυτο­νό­ητο δικαί­ωμα της Ελλάδας, όπως είναι το βέτο, δεν θα πρέπει να θεω­ρεί­ται απα­γο­ρευ­τικό. Αντι­θέ­τως μπορεί να αλλάξει τους όρους. Το έχουμε ξανα­κά­νει άλλωστε…