Καλό ταξίδι Βασίλη Καμπουράκη

Από προ­χθές το από­γευ­μα, οπότε έγινε γνω­στός ο θά­να­τος του Βα­σί­λη Κα­μπου­ρά­κη, που αν και αγω­νί­στη­κε με πολλή δύ­να­μη δεν μπό­ρε­σε να ξε­πε­ρά­σει το πρό­βλη­μα υγεί­ας που αντι­με­τώ­πι­ζε, ολό­κλη­ρη η Ρόδος πεν­θεί. Και το πέν­θος αυτό είναι βαρύ και δυ­σβά­στα­κτο γιατί έφυγε ένας από τους πιο με­γά­λους και επι­τυ­χη­μέ­νους επι­χει­ρη­μα­τί­ες της Ρόδου, που απο­φα­σι­στι­κά συ­νέ­βα­λαν στην επί­τευ­ξη του στό­χου εκεί­νου, που όλη η Ελ­λά­δα ανα­γνω­ρί­ζει ως “θαύμα της Ρόδου”.

Ταυ­τό­χρο­να πεν­θεί και όλη η του­ρι­στι­κή Ελ­λά­δα γιατί έχασε τον άν­θρω­πο που της έδινε το φως και την κα­τηύ­θυ­νε προς τον δρόμο των με­γά­λων επι­τυ­χιών.

Είχα την τιμή αλλά και την τύχη, στην μέχρι τώρα ζωή μου, να γνω­ρί­σω από κοντά όλους σχε­δόν τους με­γά­λους επι­χει­ρη­μα­τί­ες της Ρόδου και να συ­νερ­γα­στώ στενά με πολ­λούς απ’ αυ­τούς.

Ο Βα­σί­λης Κα­μπου­ρά­κης πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται αναμ­φι­σβη­τή­τως στους πιο με­γά­λους και επι­τυ­χη­μέ­νους, στους κο­ρυ­φαί­ους, από την Απε­λευ­θέ­ρω­ση και μετά.

Πνεύ­μα ανή­συ­χο, δη­μιουρ­γι­κός, οξυ­δερ­κής, με­γά­λος πα­τριώ­της, με­λε­τού­σε το κάθε τι και στην τε­λευ­ταία του λε­πτο­μέ­ρεια. Ήθελε πάντα να πρω­το­πο­ρεί και με τον υγιή εγω­ι­σμό που τον διέ­κρι­νε, πάντα το επε­τύγ­χα­νε. Έφτια­ξε μια οι­κο­γέ­νεια, πα­ρά­δειγ­μα προς μί­μη­ση, αγα­πού­σε με πάθος τη σύ­ζυ­γο και τα παι­διά του, στα οποία με­τέ­δω­σε πολλά και πάνω απ’ όλα, την αγάπη για την Ρόδο, για την πα­τρί­δα και τον συ­νάν­θρω­πο.

Σε κάθε με­γά­λη απώ­λεια συ­νη­θί­ζου­με να λέμε ότι ο απο­βιώ­σας άφησε πίσω του ένα δι­σα­να­πλή­ρω­το κενό. Στην πε­ρί­πτω­ση του Βα­σί­λη Κα­μπου­ρά­κη κυ­ριο­λε­κτού­με.

Βα­σί­λη, καλό σου τα­ξί­δι, να είσαι σί­γου­ρος ότι δεν θα σε ξε­χά­σου­με ποτέ. Η Ρόδος σου χρω­στά­ει άλ­λω­στε, πολλά.

Στην σε­βα­στή του οι­κο­γέ­νεια εκ­φρά­ζω τα πιο θερμά μου συλ­λυ­πη­τή­ρια και της εύ­χο­μαι ο Θεός να της δίνει δύ­να­μη και κου­ρά­γιο για να αντέ­ξει το πραγ­μα­τι­κά βαρύ πέν­θος της. Την με­γά­λη και δυ­σβά­στα­κτη απώ­λεια.

Βα­σί­λης Δ. Αθα­να­σί­ου