Διατροφική αξία σαλάτας

Γρά­φει

ο Εμ­μα­νου­ήλ Μο­ρά­ρης

Διαι­το­λό­γος, Δια­τρο­φο­λό­γος

Πιάτο της ελ­λη­νι­κής κου­ζί­νας, βα­σι­κά υλικά η ντο­μά­τα, το αγ­γού­ρι, τα οποία είναι και τα δύο λα­χα­νι­κά του κα­λο­και­ριού, το ελαιό­λα­δο, η ρί­γα­νη, λίγο αλάτι, κρεμ­μύ­δι σε ρο­δέ­λες, ελιές μαύ­ρες και φέτα ή μυ­ζή­θρα.

Η σα­λά­τα απο­τε­λεί, μία πλού­σια πηγή θρε­πτι­κών συ­στα­τι­κών, απα­ραί­τη­τη για μία ισορ­ρο­πη­μέ­νη δια­τρο­φή.

Η δια­τρο­φι­κή αξία των υλι­κών είναι:

Ντο­μά­τα: Είναι το πλέον δια­δε­δο­μέ­νο λα­χα­νι­κό του κα­λο­και­ριού. Απο­τε­λεί μία καλή πηγή φυ­τι­κών ινών, βι­τα­μί­νης A, C και λυ­κο­πε­νί­ου, μία πρό­δρο­μη ουσία της βι­τα­μί­νης A, που ανή­κει στην ομάδα των κα­ρο­τε­νοει­δών, στην οποία οφεί­λε­ται και το χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό κόκ­κι­νο χρώμα της. Επί­σης, είναι μία από τις κα­λύ­τε­ρες πηγές κα­λί­ου, το οποίο συμ­βά­λει στη μεί­ω­ση της αρ­τη­ρια­κής πί­ε­σης.

Αγ­γού­ρι: Λα­χα­νι­κό χωρίς υψηλή δια­τρο­φι­κή αξία, αλλά υψη­λής πε­ριε­κτι­κό­τη­τας σε νερό, που το κάνει ιδιαί­τε­ρα δρο­σι­στι­κό και εύ­λη­πτο, ενώ πα­ράλ­λη­λα είναι χα­μη­λό σε θερ­μί­δες, γε­γο­νός που ση­μαί­νει ότι μπο­ρού­με να το κα­τα­να­λώ­σου­με χωρίς το φόβο του να πα­χύ­νου­με. Η φλού­δα του απο­τε­λεί μία καλή πηγή βι­τα­μί­νης A και C, καθώς επί­σης και φυ­τι­κών ινών. Αν πλυ­θεί καλά, μπο­ρεί να κα­τα­να­λω­θεί και αυτή, αυ­ξά­νο­ντας έτσι τη δια­τρο­φι­κή του αξία.

Κρεμ­μύ­δι: Το κρεμ­μύ­δι είναι άλλο ένα λα­χα­νι­κό, πλού­σιο σε νερό και φυ­τι­κές ίνες χα­μη­λό σε θερ­μί­δες. Επι­πλέ­ον, πε­ριέ­χει δι­σουλ­φί­δια και τρι­σουλ­φί­δια, ου­σί­ες στις οποί­ες ευ­θύ­νε­ται το χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό του άρωμα και έχουν αντι­καρ­κι­νι­κή δράση, όπως και φλα­βο­νοει­δή, τα οποία έχουν αντιο­ξει­δω­τι­κή δράση.

Κά­πα­ρι: Η κά­πα­ρη έχει ελά­χι­στη θερ­μι­δι­κή αξία, μόνο 8 θερ­μί­δες ανά 4 κ. σού­πας κάτι που την κα­θι­στά υπέ­ρο­χη τροφή για όσους θέ­λουν να χά­σουν ή να δια­τη­ρή­σουν τα κιλά τους. Αν και έχει τόσο λίγες θερ­μί­δες, δια­θέ­τει πλη­θώ­ρα αντιο­ξει­δω­τι­κών και βι­τα­μι­νών πολύ ωφέ­λι­μων για την υγεία μας.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να πε­ριέ­χει: Aρκετή πο­σό­τη­τα πρω­τε­ΐ­νης, (2 γρ. ανά κου­τα­λιά σού­πας) Bιτα­μί­νες Α, Ε, C, K, Nια­σί­νη, Ρι­βο­φλα­βί­νη & Φο­λι­κό οξύ Aσβέ­στιο, μαγ­γά­νιο, σί­δη­ρο, μα­γνή­σιο & χαλκό και το σε­λή­νιο

Λι­πα­ρά οξέα, κατά κύριο λόγο λι­νο­λεϊ­κό οξύ.

Ελαιό­λα­δο και ελιές: Προ­ϊ­ό­ντα κατ’ εξο­χήν ελ­λη­νι­κής πα­ρα­γω­γής, απο­τε­λούν την κύρια πηγή λί­πους στη Με­σο­γεια­κή δια­τρο­φή. Είναι πλού­σια σε μο­νο­α­κό­ρε­στα λι­πα­ρά οξέα, που ανή­κουν στα «καλά» λι­πα­ρά, και συμ­βά­λουν στην υγεία της καρ­διάς. Επι­πλέ­ον, πε­ριέ­χουν υψη­λές πο­σό­τη­τες βι­τα­μί­νης E, η οποία είναι γνω­στή για την αντιο­ξει­δω­τι­κή της δράση. Ωστό­σο, όπως και κάθε λι­πα­ρή ουσία, έχουν υψηλή ενερ­γεια­κή πυ­κνό­τη­τα και μπο­ρούν εύ­κο­λα να προσ­δώ­σουν επι­πλέ­ον θερ­μί­δες.

Φέτα: Ανή­κει στα τυριά με μέ­τρια πε­ριε­κτι­κό­τη­τα σε λίπος (20% πε­ρί­που) και είναι πλού­σια σε πρω­τε­ΐ­νη, ασβέ­στιο και φώ­σφο­ρο, απα­ραί­τη­τα για την υγεία των οστών. Από την άλλη πλευ­ρά, ως προ­ϊ­όν ζω­ι­κής προ­έ­λευ­σης, δεν παύει να είναι πλού­σια σε κο­ρε­σμέ­νο λίπος και χο­λη­στε­ρό­λη, συ­στα­τι­κά τα οποία συν­δέ­ο­νται με υψη­λό­τε­ρο κίν­δυ­νο καρ­διαγ­γεια­κών νο­ση­μά­των.

Επι­πλέ­ον, έχει υψηλή πε­ριε­κτι­κό­τη­τα σε νά­τριο και συ­στή­νε­ται να κα­τα­να­λώ­νε­ται με σύ­νε­ση, ιδίως σε άτομα με υψηλή αρ­τη­ρια­κή πίεση.

Ένα πιάτο με υψηλή δια­τρο­φι­κή αξία, αφού είναι πλού­σιο σε φυ­τι­κές ίνες, βι­τα­μί­νη A και C, κάλιο, ασβέ­στιο, φώ­σφο­ρο και σε «καλά», μο­νο­α­κό­ρε­στα λι­πα­ρά.

Για ένα πλή­ρες υγιει­νό γεύμα προ­σθέ­του­με 1-2 πα­ξι­μά­δια. Εναλ­λα­κτι­κά, ένα λευκό τυρί χα­μη­λό σε λι­πα­ρά και καλά ξαρ­μυ­ρι­σμέ­νο, ή μυ­ζή­θρα ή αν­θό­τυ­ρο, είναι κά­ποια είδη τυ­ριών που θα μπο­ρού­σαν να αντι­κα­τα­στή­σουν τη φέτα.