Ιατρός κατηγορείται για ανθρωποκτονία νεογνού από αμέλεια

Σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου κα­τη­γο­ρού­με­νος για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια, πα­ρα­πέ­μπε­ται με απευ­θεί­ας κλήση της Ει­σαγ­γε­λί­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ια­τρός, στον οποίο απο­δί­δε­ται ευ­θύ­νη για το θά­να­το νε­ο­γνού.

Ο ια­τρός κα­τη­γο­ρεί­ται συ­γκε­κρι­μέ­να για το ότι την 4η Απρι­λί­ου 2011, έχο­ντας ανα­λά­βει, ως επι­βλέ­πων ια­τρός, να διε­νερ­γή­σει τον το­κε­τό της εγκα­λού­σας κα­τοί­κου Κο­σκι­νού, ετών 31, δεν επέ­δει­ξε την απαι­τού­με­νη, εκ της ιδιό­τη­τάς του, επι­μέ­λεια και προ­σο­χή με απο­τέ­λε­σμα να επέλ­θει ο θά­να­τος του νε­ο­γέν­νη­του τέ­κνου της.

Ει­δι­κό­τε­ρα, η εγκα­λού­σα, η οποία πα­ρα­κο­λου­θού­νταν ια­τρι­κά κα­θό­λη τη διάρ­κεια της εγκυ­μο­σύ­νης της από τον ίδιο, ευ­ρι­σκό­με­νη σε κα­τά­στα­ση κύ­η­σης 39 εβδο­μά­δων και 6 ημε­ρών, φέ­ρε­ται να ει­σή­χθη, κα­τό­πιν δικής του από­φα­σης, την 3η Απρι­λί­ου 2011 στη γυ­ναι­κο­λο­γι­κή κλι­νι­κή, προ­κει­μέ­νου την επο­μέ­νη ημέρα να ακο­λου­θή­σει ο το­κε­τός.

Την 4η Απρι­λί­ου 2011 πρω­ι­νές ώρες, κα­τό­πιν των επι­βε­βλη­μέ­νων ερ­γα­στη­ρια­κών εξε­τά­σε­ων, και της δια­πί­στω­σης ήπιας μυο­μη­τρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας (δια­στο­λή τρα­χή­λου πε­ρί­που 2 cm), η εγκα­λού­σα με­τα­φέρ­θη­κε στην αί­θου­σα το­κε­τού, αυτός δε απο­φά­σι­σε την πραγ­μα­το­ποί­η­ση τε­χνη­τής ρήξης των εμ­βρυ­ϊ­κών υμέ­νων.

Πα­ράλ­λη­λα, φέ­ρε­ται με δική του εντο­λή, της χο­ρη­γή­θη­κε επα­νει­λημ­μέ­νως πο­σό­τη­τα pethidine, ώστε να μειω­θεί η αντί­λη­ψη των οδυ­νών του το­κε­τού.

Του απο­δί­δε­ται ότι πα­ρέ­λει­ψε να ελέγ­χει τους παλ­μούς του εμ­βρύ­ου με καρ­διο­το­κο­γρά­φο καθ’ όλη τη διάρ­κεια και κυ­ρί­ως τις τε­λευ­ταί­ες δύο κρί­σι­μες ώρες μέχρι τη γέν­νη­ση του βρέ­φους, ώστε να αντι­λη­φθεί εγκαί­ρως ότι υπήρ­χαν αλ­λοιώ­σεις στους παλ­μούς του εμ­βρύ­ου, έν­δει­ξη εμ­βρυ­ϊ­κής δυ­σπρα­γί­ας και επο­μέ­νως επι­βάλ­λε­το η και­σα­ρι­κή τομή, ότι δεν προ­έ­βη σε κολ­πι­κή εξέ­τα­ση, κατά τα ανω­τέ­ρω, ώστε να δια­πι­στώ­σει εγκαί­ρως ότι υπήρ­χε πε­ρι­τύ­λι­ξη του ομ­φά­λιου λώρου «δίκην τε­λα­μώ­νος» και απο­βο­λή μη­κω­νί­ου εν­δο­μή­τρια, ως όφει­λε να πρά­ξει ενό­ψει και του με­γά­λου βά­ρους της εγκα­λού­σας και δεν εκτί­μη­σε ορθά τη συ­μπε­ρι­φο­ρά της επι­τό­κου, η οποία είχε εξου­θε­νω­θεί, δεν είχε δυ­νά­μεις και δε συ­νερ­γα­ζό­ταν, όπως έπρε­πε, ενό­ψει αφε­νός της με­γά­λης πο­σό­τη­τας pethidine που είχε λάβει, αφε­τέ­ρου της πο­λύ­ω­ρης και άνευ απο­τε­λέ­σμα­τος διάρ­κειας του το­κε­τού (ερ­γώ­δης το­κε­τός).

Συ­νέ­πεια ήταν να μην αντι­λη­φθεί εγκαί­ρως ότι υπήρ­χε πε­ρι­τύ­λι­ξη του ομ­φά­λιου λώρου, ότι το έμ­βρυο στε­ρού­νταν οξυ­γό­νου για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα και επο­μέ­νως είχε υπο­στεί πε­ρι­γεν­νη­τι­κή ασφυ­ξία και ότι έπρε­πε εσπευ­σμέ­να να προ­βεί σε και­σα­ρι­κή, ώστε να απο­τρα­πεί μια ήπια ή βαριά εγκε­φα­λι­κή βλάβη του μωρού.

Άμεσο απο­τέ­λε­σμα των ανω­τέ­ρω πα­ρα­λεί­ψε­ών του ήταν να γεν­νη­θεί το βρέ­φος εμ­φα­νί­ζο­ντας σαφή στοι­χεία βα­ριάς υπο­ξι­κής ισχαι­μι­κής εγκε­φα­λο­πά­θειας (συ­νε­πεία πε­ρι­γεν­νη­τι­κής ασφυ­ξί­ας λόγω ερ­γώ­δους το­κε­τού), εκ της οποί­ας επήλ­θε ο θά­να­τος του την 9η Απρι­λί­ου 2011 στην νε­ο­γνο­λο­γι­κή κλι­νι­κή του Γ.Ν. Ηρα­κλεί­ου, όπου είχε με­τα­φερ­θεί επει­γό­ντως μετά τη γέν­νη­σή του.

Τον ιατρό εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Γρη­γό­ρης Μο­ρά­ρης.