Η Βασιλεία και ο Τάκης από τη Λέρο άνοιξαν το σπιτικό τους σε πενταμελή οικογένεια Σύρων προσφύγων

«Κα­τέ­βη­κα τη Δευ­τέ­ρα στο λι­μά­νι και είδα τα δύο αγο­ρά­κια να στέ­κο­νται σε ένα πε­ζο­δρό­μιο, όπου είχαν βρει μία απά­νε­μη γωνία. Ηταν τυ­λιγ­μέ­να με χρυ­σές κου­βέρ­τες και τα κρα­τού­σε σφι­χτά στην αγκα­λιά της η μη­τέ­ρα τους. Δεν το σκέ­φτη­κα κα­θό­λου, ήξερα ότι θα συμ­φω­νή­σει και ο άντρας μου, και τους κά­λε­σα να έρ­θουν στο σπίτι μας να τους φι­λο­ξε­νή­σου­με. Σ’ αυτή την ει­κό­να, δεν μπο­ρείς να μεί­νεις αμέ­το­χος. Εκανα το αυ­το­νό­η­το και αυτό που υπα­γο­ρεύ­ει η συ­νεί­δη­σή μου».

«Το μόνο που κά­να­με ήταν να τους προ­σφέ­ρου­με ένα πιάτο σούπα – που έτυχε να έχου­με εκεί­νη την ημέρα στο σπίτι μας», λέει η Βα­σι­λεία. Ωσπου να λήξει η απερ­γία της ΠΝΟ, ο Μο­χά­ναντ, η Μίμο, τα παι­διά τους Αϊσα, Τέιμ και η ανι­ψιά τους Χα­μπί­τζια θα φι­λο­ξε­νη­θούν από την ελ­λη­νι­κή οι­κο­γέ­νεια, που πα­ρα­δί­δει μα­θή­μα­τα αν­θρω­πιάς

Η Βα­σι­λεία Αρ­χο­ντού­λη και ο Τάκης Φρα­γκούς φι­λο­ξε­νούν εδώ και τέσ­σε­ρις ημέ­ρες μία πε­ντα­με­λή οι­κο­γέ­νεια Σύρων προ­σφύ­γων. Ανοι­ξαν το σπίτι τους και πρό­σφε­ραν ένα ζεστό πιάτο φαΐ και ένα κρε­βά­τι, σε μία οι­κο­γέ­νεια που πριν από με­ρι­κές ημέ­ρες βομ­βαρ­δί­στη­κε η κα­τοι­κία τους.

Ο Μο­χά­ναντ και η σύ­ζυ­γός του, Μίμο, Σύροι πρό­σφυ­γες με πα­λαι­στι­νια­κή κα­τα­γω­γή, ξε­ρι­ζώ­θη­καν από τον τόπο τους λόγω του πο­λέ­μου.

Οταν οι βόμ­βες σκό­τω­σαν τη μη­τέ­ρα του Μο­χά­ναντ και κα­τέ­στρε­ψαν το σπίτι τους, πήραν τα δύο αγό­ρια τους, τον Αϊσα και τον Τέιμ, 6 και 3 ετών αντί­στοι­χα, καθώς και τη 19χρονη ανι­ψιά τους, Χα­μπί­τζια, και τα­ξί­δε­ψαν με τα πόδια μέχρι τα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια. Εκεί είχαν συμ­φω­νή­σει με δια­κι­νη­τή να τους πε­ρά­σει απέ­να­ντι.

Οι συγ­γε­νείς τους, μόλις ει­δο­ποι­ή­θη­καν ότι έφτα­σαν όλοι σώοι και αβλα­βείς, πλή­ρω­σαν τον δια­κι­νη­τή. «Ημα­σταν τυ­χε­ροί εμείς. Αν και είχε κύ­μα­τα όταν τα­ξι­δέ­ψα­με με τη φου­σκω­τή λέμβο, δεν κιν­δυ­νέ­ψα­με. Φτά­σα­με στο νησί, πή­ρα­με χαρ­τιά από την αστυ­νο­μία, αλλά μας είπαν ότι δεν έχει κα­ρά­βι για να φύ­γου­με», λέει στο «Εθνος» η οι­κο­γέ­νεια του Μο­χά­ναντ, που πλέον βρήκε «κα­τα­φύ­γιο» στο σπίτι της Βα­σι­λεί­ας.

Λόγω της απερ­γί­ας της ΠΝΟ, πε­ρί­που 3.000 πρό­σφυ­γες έχουν εγκλω­βι­στεί στο νησί της Λέρου. Ανα­γκα­σμέ­νοι να μεί­νουν στον δρόμο και σε πα­γκά­κια, φο­ρώ­ντας επί δύο εβδο­μά­δες τα ίδια ρούχα, όντας τα­λαι­πω­ρη­μέ­νοι από το επι­κίν­δυ­νο τα­ξί­δι στα νερά του Αι­γαί­ου.

Μπρο­στά στους «εγκλω­βι­σμέ­νους» πρό­σφυ­γες, οι κά­τοι­κοι της Λέρου αντέ­δρα­σαν και πήραν την κα­τά­στα­ση στα χέρια τους, πα­ρα­δί­δο­ντας μα­θή­μα­τα αν­θρω­πιάς και φι­λο­ξε­νί­ας. Το πα­ρά­δειγ­μα της Βα­σι­λεί­ας γρή­γο­ρα ακο­λού­θη­σαν άλλες δέκα οι­κο­γέ­νειες. Δειλά δειλά, ο ένας μετά τον άλλον, κά­τοι­κοι του νη­σιού ανοί­γουν τα σπί­τια τους στους πρό­σφυ­γες, στέλ­νο­ντας ένα πα­νί­σχυ­ρο μή­νυ­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης.

«Αρ­χι­κά πή­ρα­με την οι­κο­γέ­νεια στο σπίτι για να κά­νουν ένα ζεστό μπά­νιο και να τους δώ­σου­με κα­θα­ρά ρούχα. Ομως, μετά την απερ­γία, τους εί­πα­με να κά­τσουν όσο θέ­λουν», λέει στο «Εθνος» η Βα­σι­λεία.

Στην αρχή ήταν για όλους μία και­νούρ­για κα­τά­στα­ση και τις πρώ­τες ώρες υπήρ­ξε αμη­χα­νία, η οποία όμως ξε­πε­ρά­στη­κε πολύ γρή­γο­ρα και οι δύο οι­κο­γέ­νειες δέ­θη­καν κα­τευ­θεί­αν. «Το πρώτο πράγ­μα που έκα­ναν όταν ήρθαν στο σπίτι, ήταν ένα ζεστό μπά­νιο. Είχαν να κά­νουν μία εβδο­μά­δα, φο­ρού­σαν τα ίδια ρούχα, ήταν σε άθλια κα­τά­στα­ση. Δεν θα ξε­χά­σω τη μη­τέ­ρα που είχε βάλει τα δύο αγό­ρια της στο μπά­νιο και κλαί­γο­ντας μου έλεγε ευ­χα­ρι­στώ», θυ­μά­ται η Βα­σι­λεία.

Μια οι­κο­γέ­νεια Ελ­λη­νες και Σύροι στη Λέρο

Συ­γκα­τοί­κη­ση

Οπως μας λέει, η οι­κο­γέ­νεια του Μο­χά­ναντ είναι πολύ φι­λι­κοί και τη­ρούν όλους τους κα­νό­νες της φι­λο­ξε­νί­ας. Οι κο­πέ­λες είναι άψο­γες, βοη­θούν και στις κα­θα­ριό­τη­τες, ενώ τα παι­διά μας παί­ζουν όλη μέρα μαζί. «Χθες “έπια­σα” τη Μίμο να βοη­θά­ει τον γιο μου τον Δη­μή­τρη να λύσει τις ασκή­σεις μα­θη­μα­τι­κών. Μόλις με εί­δα­νε κρύ­φτη­καν και οι δύο», εξι­στο­ρεί η Βα­σι­λεία, η οποία πα­ρα­δέ­χε­ται ότι αυτή η συ­γκα­τοί­κη­ση θα μεί­νει σε όλους τους αξέ­χα­στη.

Σπεύ­δει όμως να ξε­κα­θα­ρί­σει ότι η οι­κο­γέ­νειά της δεν έκανε τί­πο­τα σπου­δαίο. «Το μόνο που κά­να­με -που ακού­γε­ται τόσο με­γά­λο, αλλά είναι τόσο απλό- είναι ότι δώ­σα­με κα­θα­ρά ρούχα, ένα πιάτο σούπα -που έτυχε να έχου­με εκεί­νη τη μέρα στο σπίτι μας- και να κά­νουν ένα ζεστό μπά­νιο». Και όμως, ο Μο­χά­ναντ και η Μίμο δεν χά­νουν ευ­και­ρία να εκ­φρά­ζουν την ευ­γνω­μο­σύ­νη τους για τα «αυ­το­νό­η­τα» που προ­σφέ­ρει η Βα­σι­λεία και ο σύ­ζυ­γός της Τάκης. Στο σπίτι τους ακού­γο­νται πια παι­δι­κές φωνές χαράς, του Αϊσα και του Δη­μή­τρη, του Ηλία και του Τέιμ.

Το μόνο που έχει απο­μεί­νει στην οι­κο­γέ­νεια του Μο­χά­ναντ, είναι ένας αση­μέ­νιος δί­σκος που κου­βα­λά­ει μαζί της η Μίμο. Είναι το μο­να­δι­κό πράγ­μα που έχουν από το σπίτι τους στη Συρία. Θέ­λουν να ξε­κι­νή­σουν τη νέα τους ζωή στη Γερ­μα­νία, όπου τους πε­ρι­μέ­νει ο άντρας της 19χρο­νης ανι­ψιάς τους…

Η ΙΣΤΟ­ΡΙΑ ΤΟΥ ΖΕΥ­ΓΑ­ΡΙΟΥ
Από την Αθήνα στο Δί­κτυο Αλ­λη­λεγ­γύ­ης της Λέρου
Η Βα­σι­λεία Αρ­χο­ντού­λη ερ­γά­ζε­ται στην Εφο­ρία της Λέρου, ενώ ο σύ­ζυ­γός της, Τάκης Φρα­γκούς, είναι κα­θη­γη­τής μου­σι­κής. Με­τα­κό­μι­σαν πριν από έξι χρό­νια στο νησί, επει­δή ήθε­λαν να φύ­γουν από την Αθήνα. Επέ­λε­ξαν τη Λέρο, με κάπως ανορ­θό­δο­ξο τρόπο. «Πή­ρα­με έναν χάρτη, τον αφή­σα­με ανοι­χτό στο τρα­πέ­ζι, κλεί­σα­με τα μάτια και βά­λα­με το χέρι. Από κάτω ήταν η Λέρος», λέει η Βα­σι­λεία για την από­φα­σή τους να μεί­νουν στο νησί.
Το μόνο που κοί­τα­ξε πριν με­τα­κο­μί­σει ήταν αν υπήρ­χε παι­δί­α­τρος στο νησί. «Η ποιό­τη­τα ζωής εδώ είναι τόσο καλή που δεν υπάρ­χει καν η σκέψη να επι­στρέ­ψου­με στην Αθήνα», λέει η Βα­σι­λεία.
Ολο το κα­λο­καί­ρι βοη­θού­σε τους πρό­σφυ­γες που έφτα­ναν τα­λαί­πω­ροι στο νησί. Είναι μέλος του Δι­κτύ­ου Αλ­λη­λεγ­γύ­ης Λέρου, το οποίο σχε­δόν έχει υπο­κα­τα­στή­σει τις το­πι­κές Αρχές. «Η ψυχή του Δι­κτύ­ου είναι η Μα­τί­να Κα­τσι­βέ­λη. Εμείς τη γνω­ρί­ζα­με από παλιά, ήταν η ει­ρη­νο­δί­κης του νη­σιού, η οποία τώρα έχει βγει στη σύ­ντα­ξη. Η Μα­τί­να κινεί όλη την ορ­γά­νω­ση και είναι πάντα δίπλα σε όλους μας και στους πρό­σφυ­γες», λέει η Βα­σι­λεία.

«Το αυ­το­νό­η­το έκανα»

Από την πε­ρα­σμέ­νη Δευ­τέ­ρα, η Βα­σι­λεία και ο Τάκης απο­τε­λούν έναν πα­γκό­σμιο φάρο αν­θρω­πιάς. «Το αυ­το­νό­η­το έκανα. Να μεί­νου­με άν­θρω­ποι», λέει η Βα­σι­λεία και προ­σθέ­τει: «Ο Ρί­τσος έλεγε ‘ο με­γα­λύ­τε­ρος εχθρός του αν­θρώ­που είναι ο άν­θρω­πος που έχει ξε­χά­σει να αγα­πά­ει’. Εγώ προ­σθέ­τω που έχει ξε­χά­σει να αγα­πά­ει τον εαυτό του και τον συ­νάν­θρω­πό του»…

ΛΕΥ­ΤΕ­ΡΗΣ ΜΠΙ­ΝΤΕ­ΛΑΣ ΕΘΝΟΣ