Μητσοτάκης: Η ΝΔ οδηγεί τη χώρα σε ένα μέλλον ανάπτυξης και προόδου

«Ήμασταν πάντα αυτοί που έθεσαν την ατομική πρω­το­βου­λία στην υπη­ρε­σία της συλ­λο­γι­κής ευη­με­ρίας. Και αξιο­ποιούμε την μεγάλη μας παρά­δοση για να χτί­σουμε γόνιμα το μέλλον μας. Γιατί λίγα κόμματα μπορούν να υπε­ρη­φα­νευ­τούν για αυτό που μπορεί και κάνει η Νέα Δημο­κρα­τία: να σκύβει με σύνεση στο χθες ώστε να αντλεί χρήσιμα διδάγ­ματα για το αύριο», τόνισε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Ο ρόλος της ΟΝΝΕΔ

Και ανέφερε «Ως αντι­πο­λί­τευση, επί τρία χρόνια, η ΟΝΝΕΔ μάς έκανε εύκολη τη ζωή. Δου­λέ­ψαμε μαζί, παλέ­ψαμε μαζί, κερ­δί­σαμε μαζί. Ως Κυβέρ­νηση όμως σήμερα σάς ζητώ ακριβώς το αντί­θετο: Να μας βάλετε δύσκολα! Να γίνετε οι πιο αυστη­ροί κριτές μας στην προ­σπά­θεια να φέρουμε «το αύριο, τώρα», όπως λέει και το φετινό σας μήνυμα. Και κυρίως να εμβο­λιά­σετε με πρω­το­πόρα σκέψη ολό­κληρο τον κομ­μα­τικό οργα­νι­σμό της ΝΔ. Από την ΟΝΝΕΔ, λοιπόν, έχω μόνο προσ­δο­κίες και μίαν απαί­τηση. Να κινηθεί στην ίδια κατεύ­θυνση, αλλά με ακόμη μεγα­λύ­τερη ορμή. Να γίνει κυψέλη των ιδεών της εποχής, αλλά και φορέας ενός νέου ακτι­βι­σμού -του «ακτι­βι­σμού του 21ου αιώνα». Αυτού, που παρεμ­βαί­νει στα σύγ­χρονα προ­βλή­ματα όχι με θεω­ρη­τι­κές δια­κη­ρύ­ξεις ή άναρ­θρες κραυγές. Αλλά, με καθη­με­ρινή δουλειά!».

Για το μέλλον της ΟΝΝΕΔ επε­σή­μανε ότι «Οι ευθύνες σας μεγα­λώ­νουν. Καλεί­στε να επου­λώ­σετε πληγές που άνοιξαν ο λαϊ­κι­σμός και ο διχα­σμός. Οφεί­λουμε πρώτοι να βαδί­σουμε στο δρόμο της αλή­θειας, του σχεδίου, της σκληρής δου­λειάς», τονί­ζο­ντας στη συνέ­χεια ότι «Όταν κάποιοι έβλεπαν το πανε­πι­στή­μιο είτε ως φέουδο είτε ως δίοδο πολι­τι­κής καριέ­ρας, η ΟΝΝΕΔ ζητούσε Παιδεία συν­δε­δε­μένη με την αγορά εργα­σίας και την οικο­νο­μία. Όταν οι περισ­σό­τε­ροι υμνού­σαν τον κρα­τι­σμό, η δική μας παρά­ταξη πρό­τεινε την ιδιω­τική πρω­το­βου­λία ως τον δρόμο της ανά­πτυ­ξης. Η ΟΝΝΕΔ αγω­νι­ζό­ταν και αγω­νί­ζε­ται για την υπε­ρά­σπιση των αξιών της ελευ­θε­ρίας».

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης ανα­φέρ­θηκε και στο άσυλο «Να πάψει πια το μέλλον της πατρί­δας μας να φεύγει εκτός συνόρων γιατί ασφυ­κτιά μέσα σε αυτά. Ήδη, με το δεύτερο κιόλα νομο­σχέ­διο της νέας κυβέρ­νη­σης, τα πανε­πι­στή­μια είναι, πια, ελεύ­θερα από τον βραχνά της παρα­νο­μίας, της βίας και της παρε­μπό­δι­σης της ελεύ­θε­ρης διδα­σκα­λίας. Χρέος δικό σας είναι να αξιο­ποι­ή­σετε τώρα το νέο θεσμικό περι­βάλ­λον, ώστε να απο­κα­τα­στή­σετε το αληθινό άσυλο: Το άσυλο της γνώσης, των ιδεών και του ελεύ­θε­ρου δια­λό­γου!»

Όσον αφορά την ψήφο των απο­δή­μων, είπε ότι απο­τε­λεί «Ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα των νέων στο εξω­τε­ρικό να ψηφί­ζουν με όλους τους Έλληνες από τον μόνιμο τόπο δια­μο­νής τους. Η κυβέρ­νηση είναι έτοιμη να εφαρ­μό­σει και στη χώρα μας την επι­στο­λική ψήφο. Να ενώσει έτσι τον παγκό­σμιο ελλη­νι­σμό. Είναι κάτι αυτο­νό­ητο. Το χρω­στάμε στα μυαλά και στα χέρια μας που ζουν και προ­ο­δεύ­ουν εκτός συνόρων. Πρέπει η Βουλή με 200 ψήφους και μετά από διάλογο που είμαι δια­τε­θει­μέ­νος να κάνω, να δώσουμε αυτή τη δυνα­τό­τητα στους Έλληνες που ζουν στο εξω­τε­ρικό».

«Στα­θε­ρός στόχος είναι η διαρκής επι­μόρ­φωση των νέων. Δεν είναι μόνο το πανε­πι­στή­μιο. Το βλέμμα μας είναι προ­ση­λω­μένο και στα παιδιά που κοι­τά­ζουν μπροστά κοπιά­ζουν καθη­με­ρινά. Που σηκώ­νο­νται το πρωί ή που κοι­μού­νται αργά την νύχτα για ένα αβέβαιο μερο­κά­ματο. Στο χωριό ή στην πόλη, στο χωράφι ή στο εργο­στά­σιο. Ατα­λά­ντευ­τος στόχος μας είναι να περι­φρου­ρή­σουμε το δικαί­ωμα στην εργασία», τόνισε σχετικά με το δικαί­ωμα στην εκπαί­δευση, ενώ μίλησε και για την απεργία των προη­γού­με­νων ημερών «Μόλις προχθές, η Ελλάδα που λαχταρά να τρέξει μπροστά ένιωσε και πάλι γύρω της τα σκου­ρια­σμένα φρένα που θέλουν να την κρατούν καθη­λω­μένη. Και έτσι, μερικοί γρα­φειο­κρά­τες συν­δι­κα­λι­στές ταλαι­πώ­ρη­σαν για άλλη μία φορά εκα­το­ντά­δες συμπο­λί­τες μας. Με μία απεργία που έγινε γιατί; Γιατί με τις νέες ρυθ­μί­σεις, οι επαγ­γελ­μα­τίες εργα­το­πα­τέ­ρες, το golden boys του συν­δι­κα­λι­σμού, χάνουν τα προ­νό­μια τους! Τα σωμα­τεία γίνο­νται αντι­προ­σω­πευ­τικά και θα λογο­δο­τούν στα μέλη τους! Και οι απο­φά­σεις, η ιερή απόφαση για απεργία θα λαμ­βά­νε­ται από την πλειο­ψη­φία των εργα­ζο­μέ­νων κι όχι από μικρές ομάδες σε σκο­τεινά γραφεία».

Και συμπλή­ρωσε «Η αντι­πο­λί­τευση είχε το θράσος να μας ασκήσει κριτική επειδή δίνουμε περισ­σό­τερη ελευ­θε­ρία στους εργα­ζό­με­νους. Μας κατη­γό­ρη­σαν ότι είμαστε με τους λίγους. Ποιοι; Εμείς που μειώ­σαμε τον ΕΝΦΙΑ για όλους και ρίχνουμε τη φορο­λο­γία. Γι’ αυτό ακριβώς θέλησα να παρέμβω και προ­σω­πικά στο θέμα. Για να μιλήσω στο όνομα των πολλών κατά της αυθαι­ρε­σίας των λίγων. Και να δηλώσω ότι, επι­τέ­λους, δεν μπορούν 2.000 άτομα να ανα­στα­τώ­νουν την ζωή 4 εκα­τομ­μυ­ρίων, κοστί­ζο­ντας ταυ­τό­χρονα πολλά στην εθνική οικο­νο­μία».

«Κάναμε πράξη την ανα­νέ­ωση. Δεν έμεινε μόνο στα λόγια. Σε μία από τις πρώτες συνε­ντεύ­ξεις που είχα δώσει το 1993, όταν ήμουν 25 ετών, – ο Κων­στα­ντί­νος Μητσο­τά­κης ήταν ακόμα πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδος – είχα ερω­τη­θεί, πώς θα έβλεπα τον εαυτό μου ύστερα από δέκα χρόνια και αν θα γινό­μουν πολι­τι­κός. Είχα απα­ντή­σει τότε ότι αν κάποιος έμπαινε στην πολι­τική στα 40 του έχοντας κάνει, προη­γου­μέ­νως, ενδια­φέ­ρο­ντα πράγ­ματα, μένο­ντας αλώ­βη­τος από το τοξικό περι­βάλ­λον, τότε ενδε­χο­μέ­νως θα μπο­ρούσε να προ­σφέ­ρει περισ­σό­τερο. Γιατί δεν θα ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος να παίξει μέσα στους κανόνες του παι­χνι­διού. Στα 51 μου χρόνια, τώρα, βρί­σκο­μαι, στην άλλη «όχθη» για να επα­να­λάβω ακριβώς την ίδια άποψη. Όχι σαν συμ­βουλή, αλλά σαν παρό­τρυνση: Να κάνετε, παράλ­ληλα με τη συμ­με­τοχή σας στα κοινά και ενδια­φέ­ρο­ντα πράγ­ματα για σας και για τους άλλους», είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Στέλ­νο­ντας ένα μήνυμα στους νέους ανέφερε ότι «Να πω για άλλη μια φορά ένα προ­σω­πικό μεγάλο ευχα­ρι­στώ στον Κώστα το Δέρβο. Θέλω να ευχηθώ στον Παύλο το Μαρι­νάκη καλή δύναμη και καλή επι­τυ­χία. Ίσως κάποιος από εσάς το 2050 να βρί­σκε­ται ακριβώς στη θέση που βρί­σκο­μαι εγώ σήμερα. Μην αφήσετε κανέναν να βάλει φρένο στις φιλο­δο­ξίες σας, στα όνειρά σας».