H Iρις Mαυράκη αποχαιρετάει την αγαπημένη της αδελφή Nτόρις…

Απο­χαι­ρε­τι­σμός στην Αδελφή μου Δωρίς – Ιωνία (Ντόρις, Doris) Μαυράκη….

Αγα­πη­μένη μου, πως μπορεί κάποιος να απο­χαι­ρε­τί­σει έναν αδελφό μιαν αδελφή…… Κάποτε, μου είχες δώσει το πολύ­τιμο βιβλίο με τα ποί­η­ματα του αγα­πη­μέ­νου μας ποιητή Ναζίμ Χικμέτ. Το βιβλίο του με τα ποι­ή­ματα που μου χάρισες το έχω εδώ, στην άλλη άκρη της Ευρώπης, σαν ευαγ­γέ­λιο λογο­τε­χνίας και ποίησης, ύμνος στην ανθρώ­πινη ύπαρξη και την Ελευ­θε­ρία για την οποία τόσο πολύ αγω­νί­στη­κες στην ζωή σου μέχρι το τέλος. Ενα βράδι, τον Οκτώβρη του 1976, τα πρώτα χρόνια μετά την Δικτα­το­ρία, έφυγες από την συγκέ­ντρωση του Δημο­κρα­τι­κού Συν­δέ­σμου στην Ρόδο για να πάς σε αφι­σο­κόλ­ληση του ΚΚΕ στην Σορωνή, κι εκεί λίγο πιο πρίν, καρα­δο­κούσε σε μια πρώτη από­πειρα να σε αφα­νί­σει, απο την ιδε­ο­λο­γία σου και την αγω­νι­στι­κό­τηττα σου, εκείνος, ξέρεις εσύ. Επέ­ζη­σες, του ξέφυγες και γύρισες πίσω, μέσα από τιτά­νιες μάχες, νοσο­κο­μεία, χει­ρουρ­γεία, χρόνια ολό­κληρα. Και συνέ­χι­σες να αγω­νί­ζε­σαι για να ζήσεις, για να προ­σφέ­ρεις, στους συντρό­φους σου, στο συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα, στους ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λους, στην φιλο­ζω­ική, στους τετρά­πο­δους φίλους σου, με αυτα­πάρ­νηση, ανι­διο­τέ­λεια, αυτο­θυ­σία, από το υστέ­ρημά σου, θέτο­ντας την σωμα­τική, ψυχική και πνευ­μα­τική σου ακε­ραιό­τητα πάντα σε κίνδυνο. Ανεί­πωτα σκληρή η κοι­νω­νία και αμεί­λι­κτη, και το πολι­τικό σύστημα, υπέστης απανωτά χτυ­πή­ματα, σου μείωσαν την ανα­πη­ρική σου σύνταξη, σου έκοψαν το ΕΚΑΣ, αραί­ω­σαν οι φίλοι και οι φίλες, οι συνο­δοι­πό­ροι, βίωσες τον ρατσι­σμό για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, την δια­φο­ρε­τι­κό­τητα …. Και αφέ­θη­κες, σε κέρδισε τελικά εκείνος που σε παρα­μό­νευε χρόνια τώρα, γιατί είναι μεγάλη νίκη για εκείνον, να χαθεί από το πρόσωπο της γης ένας άνθρω­πος με τόσο διάφανη και κρυ­στάλ­λινη ψυχή, μια σπάνια γενναία αλλά και γεν­ναιό­δωρη ύπρξη. Όμως, για εμάς, τις αδελφές σου και τα ανήψια σου, ήσουν το φώς στο μονο­πάτι που μας έδειξες, οι αξίες και τα ιδανικά σου ήταν οι βάσεις και ο φάρος και μέσα από αυτό, εμείς σε είχαμε πάντα ως ιδανικό πρότυπο. Μονά­κριβή μου εσύ στον κόσμο μου λες στο τελευ­ταίο σου γράμμα: «πάει να σπάσει το κεφάλι μου, σβήνει η καρδιά μου, Αν σε κρε­μά­σουν, αν σε χάσω θα πεθάνω». Θα ζήσεις, καλή μου, θα ζήσεις, Η ανά­μνησή μου σαν μαύρος καπνός θα δια­λυ­θεί στον άνεμο. Θα ζήσεις, αδελφή με τα κόκκινα μαλλιά της καρδιάς μου Οι πεθα­μέ­νοι δεν απα­σχο­λούν πιότερο από ’να χρόνο τους ανθρώ­πους του εικο­στού αιώνα. Από­σπα­σμα από την Μονά­κριβη του ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ σε μετά­φραση ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ η αδελφή σου Ιρις Μαυράκη 05/09/2019 Η Δωρίς – Ιωνία Μαυράκη (Doris) γεν­νή­θηκε στο Φισχουκ στην Νότιο Αφρική το 1951. Στην Ρόδο ήρθε με την οικο­γέ­νεια της το 1960. Τελεί­ωσε το Καζού­λειο Γυμνά­σιο έχοντας κάνει και τρία χρόνια στο Πρα­κτικό τμήμα του Βενε­το­κλείου και απεφoίτησε από την Ανωτέρα Του­ρι­στική Σχολή της Ρόδου. Εργά­στηκε για πολλά χρόνια ως ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λος Ήταν Μέλος του ΚΚΕ και συν­δι­κα­λί­στρια με ενεργό δράση στο Σωμα­τείο των Ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων Ρόδου για πολλά χρόνια με μεγάλη προ­σφορά στο Εργα­τικό και Συν­δι­κα­λι­στικό Κίνημα. Ηταν μέλος της Φιλο­ζω­ϊ­κής Ρόδου γνωστή για την αγάπη της για τα ζώα.