Ιατρικός Σύλλογος Κω: Από τη σιωπή στον διάλογο – Με επιμονή

Από τον Ιατρικό Σύλλογο Κω ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Ως Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος κατα­θέ­σαμε ένα σαφές και τεκ­μη­ριω­μένο υπό­μνημα. Μιλή­σαμε με ειλι­κρί­νεια για το πόσο απέχει η απο­τύ­πωση των αριθμών από την πραγ­μα­τι­κό­τητα που ζει καθη­με­ρινά το νοσο­κο­μείο μας. Η υπο­στε­λέ­χωση δεν απο­τυ­πώ­νε­ται σε ποσοστά,  απο­τυ­πώ­νε­ται στις εφη­με­ρίες, στις ανα­μο­νές, στην κόπωση των γιατρών και στην αγωνία των πολιτών. Απο­τυ­πώ­νε­ται στους από­λυ­τους αριθ­μούς.

Ως γιατρός, αλλά και ως πολι­τικά ενεργή γυναίκα που ζει και εργά­ζε­ται στην Κω, πίεσα θεσμικά, κατέ­θεσα προ­τά­σεις, με τη στήριξη του ΠΙΣ, των συνα­δέλ­φων και πολλών συμπο­λι­τών, και άνοιξα διαύ­λους επι­κοι­νω­νίας εκεί όπου υπήρχε μόνο σιωπή. Πρώτα για τους συμπο­λί­τες μου. Και έπειτα για τους μικρο­βιο­λό­γους, που όλο αυτό το διά­στημα αγω­νιούν όχι μόνο για τη βιω­σι­μό­τητά τους, αλλά και για τη λογική ενός συστή­μα­τος που τους εξα­ντλεί με clawback και rebate. Κάτι που ανα­γνω­ρί­στηκε, και από το ίδιο το Υπουρ­γείο.

Το μοντέλο λύσης που δρο­μο­λο­γεί­ται με αφορμή την Κω είναι απο­τέ­λε­σμα πίεσης, δια­λό­γου και καθαρών θέσεων από κάθε πλευρά. Δεν προ­έ­κυψε από την ανάγκη για φωτο­γρα­φίες. Προ­έ­κυψε από την ανάγκη για αξιο­πρέ­πεια.

Από πλευράς του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου που έχω την τιμή να εκπρο­σωπώ, αλλά και προ­σω­πικά, θα συνε­χίσω να δίνω μάχες χωρίς θόρυβο και χωρίς εντυ­πω­σια­σμούς. Για το απο­τέ­λε­σμα που μετριέ­ται στην πράξη. Για την Υγεία των νησιών μας. Για τον τόπο μας. Με συνέ­πεια.