“Μία ιστορία των πανελληνίων εξετάσεων 2019 που θα θυμόμαστε για χρόνια. ή πώς ένας υποψήφιος διαχειρίστηκε έναν κίνδυνο”

Του κ. Κυριά­κου Κυρια­κούλη

Ήθελα να περά­σουν λίγες ημέρες από την ανα­κοί­νωση των βαθ­μο­λο­γιών των υπο­ψη­φίων προ­κει­μέ­νου να δημο­σιο­ποι­ήσω την παρα­κάτω ιστορία. Εξε­λί­χθηκε στο μάθημα της χημείας, τελευ­ταίο εξε­τα­ζό­μενο της θετικής κατεύ­θυν­σης.

Ο μαθητής αφού έχει απα­ντή­σει τα τρία πρώτα θέματα και πριν ασχο­λη­θεί με το τέταρτο και τελευ­ταίο θέμα, δια­πι­στώ­νει πως η επόμενη σελίδα του τετρα­δίου του είναι τρυ­πη­μένη. Μία εμφανής τρύπα στο κέντρο της σελίδας θα μπο­ρούσε να θεω­ρη­θεί ύποπτο σημάδι και το τετρά­διο να μηδε­νι­στεί στο βαθ­μο­λο­γικό κέντρο. Πολύ σωστά ο υπο­ψή­φιος γνω­στο­ποιεί το πρό­βλημα στους επι­τη­ρη­τές και περι­μέ­νει οδηγίες. Πριν προ­χω­ρήσω στην συνέ­χεια της ιστο­ρίας μερικές χρή­σι­μες πλη­ρο­φο­ρίες για τους αμύ­η­τους των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων. Τα τετρά­δια πριν δοθούν σε υπο­ψη­φί­ους ελέγ­χο­νται από την επι­τροπή εξε­τά­σεων του εξε­τα­στι­κού κέντρου και προ­φα­νώς το συγκε­κρι­μένο διέλαθε της προ­σο­χής τους. Επίσης τα θέματα της χημείας των φετινών εξε­τά­σεων χαρα­κτη­ρί­στη­καν εκ των υστέρων τα δυσκο­λό­τερα της δεκα­ε­τίας και οι απα­ντή­σεις θα πρέπει να καλύ­ψουν πολλές σελίδες. Το 4ο θέμα με το οποίο στην συνέ­χεια πρέπει να κατα­πια­στεί ο μαθητής είναι ένα πρό­βλημα αυξη­μέ­νης δυσκο­λίας με πολλά ερω­τή­ματα που απαιτεί ευχέ­ρεια χρόνου. Υπο­λεί­πο­νται όμως 50 λεπτά μέχρι την ολο­κλή­ρωση της εξε­τα­στι­κής δια­δι­κα­σίας και εν αναμονή των οδηγιών της επι­τρο­πής για το πρό­βλημα, ο μαθητής ξεκινά να προ­σεγ­γί­ζει τις απα­ντή­σεις του 4ου θέματος.

Η πρό­ε­δρος του εξε­τα­στι­κού κέντρου μετα­φέ­ρει το ερώτημα σε ανώτερο επίπεδο επι­τρο­πής εξε­τά­σεων και έρχεται η απά­ντηση πως ο μαθητής οφείλει να ξανα­γρά­ψει τα θέματα σε άλλο τετρά­διο στο χρόνο που υπο­λεί­πε­ται χωρίς παρά­ταση. Αυτήν την απά­ντηση μετα­φέ­ρουν στο μαθητή ο οποίος πρέπει στα 40 πλέον λεπτά που απο­μέ­νουν να δια­χει­ρι­στεί μία οξεία κρίση με απί­στευτη πίεση χρόνου, με το βάρος της κρι­σι­μό­τη­τας των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων και σε συν­θή­κες από­λυ­της μονα­ξιάς όπως είναι οι συν­θή­κες των εξε­τά­σεων.

Στα επόμενα λίγα λεπτά θα κριθούν η ψυχραι­μία, η ταχύ­τητα νου και γραφής, η αυτο­συ­γκέ­ντρωση, η συναι­σθη­μα­τική και νοητική ισορ­ρο­πία καθώς και η ικα­νό­τητα του μαθητή να επι­λέ­ξει τη σειρά των ερω­τη­μά­των που θα απα­ντή­σει και θα γράψει.

Ο μαθητής Νίκος Σκου­μιός δεν αξιο­λο­γεί­ται πλέον σε ένα γνω­στικό αντι­κεί­μενο αλλά σε ποιο βαθμό δια­θέ­τει ικα­νό­τη­τες υπε­ραν­θρώ­που. Ξεκινά αμέσως την μετα­φορά των απα­ντή­σεών του, στο νέο τετρά­διο επι­λέ­γο­ντας παράλ­ληλα ποιές από τις προ­τά­σεις των αιτιο­λο­γή­σεων του θα παρα­λεί­ψει και ποιές θα επα­να­δια­τυ­πώ­σει περι­λη­πτικά ώστε να ελα­χι­στο­ποι­ή­σει τις απώ­λειες βαθ­μο­λο­γίας και κυρίως να κερ­δί­σει πολύ­τιμο χρόνο για την ολο­κλή­ρωση του 4ου θέματος. Στον ελά­χι­στο χρόνο πρέπει να χωρέ­σουν τα πάντα.

Στην εκπνοή του χρόνου βάζει την τελεία στο τελευ­ταίο ερώτημα του τελευ­ταίου θέματος. Εκτιμώ πως αυτήν την τελεία από εδώ και στο εξής θα ζηλεύει το θαυ­μα­στικό.

Ανα­ρω­τιέ­μαι πόσες διερ­γα­σίες συντε­λέ­στη­καν στο μυαλό αυτού του υπέ­ρο­χου νέου σε εκείνα τα κρίσιμα μαρ­τυ­ρικά λεπτά της απρό­σμε­νης «απειλής». Πόσες αντοχές μπορεί να δια­θέ­τει ένα παιδί για να παρα­μεί­νει νηφάλιο και τελικά να αρι­στεύ­σει επι­τυγ­χά­νο­ντας βαθμό 18,9 και μάλιστα με 24/25 στο τέταρτο θέμα από τον έναν βαθ­μο­λο­γητή! Μία επίδοση αξιο­ζή­λευτη για το μάθημα της χημείας των φετινών εξε­τά­σεων όχι όμως ικα­νο­ποι­η­τική για τον Νίκο Σκουμιό. Όχι επειδή οι συν­θή­κες του στέ­ρη­σαν την προ­σω­πική του ικα­νο­ποί­ηση από το απόλυτο 20άρι αλλά γιατί – όπως υπο­ψιά­ζο­μαι – ήθελε να δικαιώ­σει το σχολείο του στο οποίο και μόνο στη­ρί­χθηκε και να χαρο­ποι­ή­σει τους αγα­πη­μέ­νους του εκπαι­δευ­τι­κούς.

Αγα­πη­μένε μας Νίκο είμαστε πολ­λα­πλά περή­φα­νοι γιατί απέ­δει­ξες πως δεν είσαι μαθητής του «θερ­μο­κη­πίου». Η θύελλα δεν σε λύγισε. Είσαι ένας αξιο­θαύ­μα­στος μαχητής. Όπως θα έλεγε και ο συγ­γρα­φέας Χρήστος Χωμε­νί­δης τα λιο­ντά­ρια της ανοι­χτής σαβάνας είναι ομορ­φό­τερα και ερω­τεύ­σιμα, αν και πλη­γω­μένα, επειδή έχουν μάθει να μάχο­νται.

Η φωτο­γρα­φία που αναρτώ είναι της Παρα­σκευής 14/6/2019. Το πρωί της ημέρας αυτής έδωσες την μάχη που περιέ­γραψα παρα­πάνω και το από­γευμα της ίδιας ημέρας στην εκδή­λωση «ο δρόμος προς την κορυφή» έλαβες πολ­λα­πλά βραβεία από τις φετινές δια­κρί­σεις σου σε πανελ­λή­νιους δια­γω­νι­σμούς. Είναι τιμή μου που είμαι δίπλα στο Νίκο Σκουμιό τον μαθητή που δια­κρί­νε­ται για το ήθος, την ευγέ­νεια, την σεμνό­τητα και την μαχη­τι­κό­τητά του.

Για την ολο­κλή­ρωση της ιστο­ρίας οι βαθμοί του Νίκου στις πανελ­λή­νιες εξε­τά­σεις είναι;

19,9 στα Μαθη­μα­τικά 19,7 στη Φυσική 18,7 στη Χημεία και 15,8 στη Γλώσσα.

Κυριά­κος Κυρια­κού­λης