Με επισημότητα εορτάσθηκαν τα 10 χρόνια από την ενθρόνιση του Μητροπολίτη Σύμης

Με μεγάλη επι­ση­μό­τητα εορ­τά­σθη­καν τα 10 χρόνια από την ενθρό­νιση του Μητρο­πο­λίτη Σύμης κ. Χρυ­σο­στό­μου. Στις εκδη­λώ­σεις που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στον Πανορ­μίτη της Σύμης, συμ­με­τεί­χαν ο Δήμαρ­χος Σύμης κ. Λευ­τέ­ρης Παπα­κα­λο­δού­κας, οι τοπικές αρχές, εκπρό­σω­ποι των Σωμάτων Ασφα­λείας, πλήθος κόσμου από τη Σύμη αλλά και ομο­γε­νείς που βρέ­θη­καν στο νησί προ­κει­μέ­νου να παρα­στούν στις εκδη­λώ­σεις ενώ πραγ­μα­το­ποί­η­σαν προ­σκύ­νημα.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΜΗΣ – ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Σεβ. Μητρο­πο­λί­της Σύμης, υπέρ­τι­μος και έξαρχος Νοτίου Αιγαίου Πελά­γους, κ. Χρυ­σό­στο­μος (κατά κόσμον Ιωάννης Δημη­τριά­δης). εγεν­νήθη κατά το έτος 1944, εν Αγρι­δί­οις Ίμβρου.

Επε­ρά­τωσε τας Λυκεια­κάς σπουδάς εις το αντί­στοι­χον τμήμα της Θεο­λο­γι­κής Σχολής της Χάλκης.

Ελαβε το πτυχίον της Θεο­λο­γίας εκ της Θεο­λο­γι­κής Σχολής του Αρι­στο­τε­λείου Πανε­πι­στη­μίου Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Εκάρη Μοναχός εις την Ι. Πατριαρ­χι­κήν και Σταυ­ρο­πη­για­κήν Μονήν της Αγ. Ανα­στα­σίας εν Χαλ­κι­δική.

Το 1968 εχει­ρο­το­νήθη Διά­κο­νος, και Πρε­σβύ­τε­ρος. Ακο­λού­θως υπη­ρέ­τη­σεν ως Εφη­μέ­ριος κατά τα έτη 1974-1976 εν Αμερική και κατόπιν εις Γερ­μα­νίαν, εν τη Ενορία του Αγ. Βασι­λείου Αννο­βέ­ρου.

Το 1980 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου, τον εξέλεξε βοηθόν Επί­σκο­πον της Μητρο­πό­λεως Γερ­μα­νίας, υπό τον τίτλον της πάλαι ποτέ δια­λαμ­ψά­σης Επι­σκο­πής Παμ­φί­λου, της χει­ρο­το­νίας γενο­μέ­νης την 8η Νοεμ­βρίου 1980 εν Βόννη.

Κατά τα έτη 1995-2000 διε­τέ­λεσε Πρω­το­συ­γκελ­λεύων της Ιεράς Μητρο­πό­λεως Γερ­μα­νίας.

Την 20η Απρι­λίου 2004 εξελέγη παμ­ψη­φεί πρώτος Μητρο­πο­λί­της της αρτι­συ­στά­του Μητρο­πό­λεως Σύμης.

Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΥΜΗΣ

Η Μητρό­πολη Σύμης απαρ­τί­ζε­ται από την Σύμη, που απο­τε­λεί και την έδρα της, την Τήλο, την Χάλκη και το Καστελ­λό­ριζο.

Η Μονή Πανορ­μί­του υπά­γε­ται εκκλη­σια­στικά στην νεοϊ­δρυ­θείσα (7/2004) Ιερά Μητρό­πολη Σύμης, η οποία ανήκει στο πνευ­μα­τικό κέντρο της μητέρας Εκκλη­σίας, το Οικου­με­νικό μας Πατριαρ­χείο.

Η διοί­κηση της Μονής ασκεί­ται από Εφορεία (επι­τροπή) που απο­τε­λεί­ται από τον Ηγού­μενο, και λαϊκά μέλη.

Η Εφορεία συνε­δριά­ζει κάθε μήνα και εξε­τά­ζει τα πάσης φύσεως θέματα που απα­σχο­λούν την Μονή.

Επ’ αυτών τα μέλη της ψηφί­ζουν και τις ειλημ­μέ­νες απο­φά­σεις εγκρί­νει ο Μητρο­πο­λί­της, βάσει του Κανο­νι­σμού Διοι­κή­σεως που διέπει τον τρόπο λει­τουρ­γίας της και έχει την έγκριση του Πατριαρ­χείου.

Το Μονα­στήρι απα­σχο­λεί μόνιμο προ­σω­πικό που ανέρ­χε­ται σε 35 άτομα περίπου.

Το προ­σω­πικό διαι­ρεί­ται σε διοι­κη­τικό, (στε­λέ­χωση Γρα­φείων) και Εργα­τικό, που απα­σχο­λεί­ται με την καθο­δή­γηση του Επι­στάτη Τεχνι­κών Έργων, σε έργα υπο­δο­μής, συντή­ρη­σης των κτι­σμά­των, εξω­ραϊ­σμού κ.τ.λ.

Μεταξύ αυτών υπάρχει Ξυλουρ­γός, Ηλε­κτρο­λό­γος, Υδραυ­λι­κός, Οδηγός, Εργα­το­τε­χνί­τες, Οικο­δό­μοι, Κηπου­ρός, Οδο­κα­θα­ρι­στές, Καμα­ριέ­ρες, Μαγεί­ρισ­σες κ. α.

Τα Γραφεία εδρεύ­ουν στο χώρο της Μονής και στε­λε­χώ­νο­νται από έμπειρο και κατάλ­ληλο προ­σω­πικό, Γραμ­μα­τέα, Ταμία, Απο­θη­κά­ριο και Δια­χει­ρι­στή Ξενώνων, οι οποίοι τελούν υπό την άμεση επο­πτεία του Ηγου­μέ­νου.

Στην Μονή επίσης εδρεύει και η Μονάδα Φρο­ντί­δας Ηλι­κιω­μέ­νων, η οποία έχει δυνα­μι­κό­τητα 20 κλινών και δια­θέ­τει έμπειρο και καταρ­τι­σμένο νοση­λευ­τικό και άλλο προ­σω­πικό.

Το Ίδρυμα στε­γά­ζε­ται σε και­νούρ­γιο κτίριο πιο πάνω από την Μονή με σύγ­χρο­νες προ­δια­γρα­φές, δια­θέ­τει εκτός των υπνο­δω­μα­τίων μεγάλο και άνετο σαλόνι και οργα­νω­μένη κουζίνα.

Δίπλα του ανη­γέρθη πρό­σφατα ο ιερός Ναός του Αρχαγ­γέ­λου Γαβριήλ και των Ευαγ­γε­λι­στών Ματ­θαίου και Μάρκου, προ­κει­μέ­νου να καλύ­πτο­νται εκεί και οι πνευ­μα­τι­κές ανάγκες των τρο­φί­μων.

Στον Πανορ­μίτη εξ’ άλλου λει­τουρ­γούν την θερινή περίοδο και οργα­νω­μέ­νοι Ξενώνες, στους οποίους έναντι συμ­βο­λι­κού ποσού και κατόπιν τηλε­φω­νι­κής επι­κοι­νω­νίας, φιλο­ξε­νού­νται οι προ­σκυ­νη­τές, που θέλουν να συν­δυά­σουν την πνευ­μα­τι­κό­τητα των Εκκλη­σια­στι­κών καθη­με­ρι­νών Ακο­λου­θιών, με το ασύ­γκριτο φυσικό κάλλος του χώρου.

Η πρό­σβαση στο Μονα­στήρι γίνεται είτε οδικώς από την Σύμη, είτε μέσω του­ρι­στι­κών καρα­βιών που ξεκι­νούν καθη­με­ρινά τους θερι­νούς μήνες, τις πρωινές ώρες από την Ρόδο.

Οι προ­σκυ­νη­τές που παρα­μέ­νουν για κάποιες μέρες στους Ξενώνες της Μονής, εξυ­πη­ρε­τού­νται στο Εστια­τό­ριο, τον παρα­δο­σιακό Ξυλό­φουρνο, το Παντο­πω­λείο και το Καφε­νείο του Μονα­στη­ριού.

Σήμερα το Μονα­στήρι συνε­χί­ζει την πολυ­ποί­κιλη προ­σφορά του, έχοντας ανα­πτύ­ξει μεγάλη κοι­νω­νική προ­σφορά και δράση στο νησί.

Απα­σχο­λεί 35 εργα­ζό­με­νους σε ετήσια βάση, συντη­ρεί το Γηρο­κο­μείο, ενι­σχύει πολλές άπορες οικο­γέ­νειες, απο­στέλ­λει χορη­γίες σε δια­φό­ρους φορείς, έχει ανα­λά­βει τα τροφεία απόρων φοι­τη­τών, φιλο­ξε­νεί σε οργα­νω­μέ­νους Ξενώνες συλ­λό­γους, μαθητές, και πολύ κόσμο, οργα­νώ­νει διάφορα συνέ­δρια κατά καιρούς κ.α.