Επανεμφάνιση

Επα­νεμ­φά­νι­ση κάνει το σχέ­διο κα­τα­σκευ­ής αιο­λι­κών πάρ­κων σε 14 νη­σί­δες και βρα­χο­νη­σί­δες των Κυ­κλά­δων και των Δω­δε­κα­νή­σων. Πα­ρό­τι ο φά­κε­λος πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης του έργου απορ­ρί­φθη­κε πριν από έναν χρόνο από την αρ­μό­δια διεύ­θυν­ση του υπουρ­γεί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, άλλη υπη­ρε­σία του ίδιου υπουρ­γεί­ου –η Ρυθ­μι­στι­κή Αρχή Ενέρ­γειας– πρό­σφα­τα «ανα­νέ­ω­σε» την αρ­χι­κή άδεια. Η ΡΑΕ υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν είχε… ενη­με­ρω­θεί για την απόρ­ρι­ψη της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης και για τον λόγο αυτό η άδεια δεν ανα­κλή­θη­κε ποτέ. Το σχέ­διο, που αφο­ρού­σε την το­πο­θέ­τη­ση ανε­μο­γεν­νη­τριών σε νη­σί­δες και βρα­χο­νη­σί­δες  της Αστυ­πά­λαιας, της Νι­σύ­ρου,  της Λέρου, προ­κά­λε­σε έντο­νες αντι­δρά­σεις, καθώς οι πε­ριο­χές αυτές θε­ω­ρού­νται πυ­ρή­νες βιο­ποι­κι­λό­τη­τας θα κα­τα­στρέ­ψει προ­στα­τευό­με­νους οι­κό­το­πους και θα οδη­γή­σει στην εξα­φά­νι­ση ολό­κλη­ρες αποι­κί­ες από προ­στα­τευό­με­να είδη που­λιών και άλλα σπά­νια ή/και εν­δη­μι­κά είδη χλω­ρί­δας και πα­νί­δας. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι ο Αμε­ρι­κα­νός ορ­νι­θο­λό­γος Τζορτζ Γουά­τσον, που έκανε έρευ­να για τα που­λιά των νη­σί­δων του Καρ­πά­θιου Αρ­χι­πε­λά­γους, χα­ρα­κτή­ρι­σε τις ακα­τοί­κη­τες νη­σί­δες του Αι­γαί­ου ως τα «Γκα­λα­πά­γκος της Με­σο­γεί­ου». Είναι δε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πως από το Υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, όταν απέρ­ρι­ψε την αδειο­δό­τη­ση, υπο­γράμ­μι­ζε τον «κίν­δυ­νο μη ανα­στρέ­ψι­μης υπο­βάθ­μι­σης προ­στα­τευό­με­νων πε­ριο­χών και ειδών, καθώς η χω­ρο­θέ­τη­ση της επέν­δυ­σης περ­νά­ει μέσα από 10 πε­ριο­χές του δι­κτύ­ου Natura 2000 και από έξι Ση­μα­ντι­κές Πε­ριο­χές για τα Που­λιά της Ελ­λά­δας.» Επι­πλέ­ον, το ΓΕΕΘΑ έχει απορ­ρί­ψει την εγκα­τά­στα­ση αιο­λι­κών σταθ­μών σε 7 από τις 14 νη­σί­δες για λό­γους εθνι­κής ασφά­λειας. Η ΡΑΕ δε άκου­σε τί­πο­τε απ’ όλα αυτά. Κατά τα λοιπά ετοι­μα­ζό­μα­στε να ακού­σου­με διά­φο­ρα βα­ρύ­γδου­πα με την ευ­και­ρία της Πα­γκό­σμιας Ημέ­ρας Πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Υ.Γ. Το ότι υπη­ρε­σί­ες του ίδιου υπουρ­γεί­ου δεν ενη­με­ρώ­νο­νται με­τα­ξύ τους, θα το αφή­σου­με ασχο­λί­α­στο. Ισως γιατί δεν το πι­στεύ­ου­με. Ισως, γιατί πι­στεύ­ου­με πως η ενερ­γεια­κή κρίση, είναι ευ­και­ρία να «θά­ψου­με πέ­ντ΄έ­ξι»…