K. Χρυσοχοΐδης: «Ο Γ. Χατζημάρκος είναι άνθρωπος των λύσεων και όχι των δημοσίων σχέσεων και των παχιών λόγων»

Κύριε Χρυ­σο­χο­ΐδη, τελικά απο­φα­σί­σατε να κατέ­βετε στις εκλογές. Ήταν μια δύσκολη απόφαση;

Αγαπητή κα Ντόκου, η Ελλάδα μας και ειδι­κό­τερα η περιοχή της Δωδε­κα­νή­σου και των Κυκλά­δων βρί­σκο­νται σήμερα στο σταυ­ρο­δρόμι της οικο­νο­μι­κής κρίσης , των διεθνών συγκρού­σεων αλλά και των σημα­ντι­κών γεω­πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξεων. Η εγγύ­τητα της φίλης και γεί­το­νος Τουρ­κίας, η μέγγενη του μετα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος, η κυβερ­νη­τική αδια­φο­ρία συνα­πο­τε­λούν τα αίτια της οικο­νο­μι­κής πίεσης που ασκεί­ται κυρίως στους νέους μας, στους ανέρ­γους, στους υπο­α­πα­σχο­λού­με­νους, στους συντα­ξιού­χους αλλά και στους επαγ­γελ­μα­τίες σε κάθε Δήμο της Περι­φέ­ρειας του Νοτίου Αιγαίου. Με την συμ­με­τοχή μου στα κοινά και ειδι­κό­τερα ως πρό­ε­δρος και Ά αντι­πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου της Δωδε­κα­νή­σου, μου δόθηκε η δυνα­τό­τητα να έρθω σε άμεση επαφή και να κατα­νο­ήσω σε βάθος τα προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας καθενός συντο­πίτη μας. Έχω βιώσει ταυ­τό­χρονα το παρά­δοξο που συν­δυά­ζει από την μια την εξω­στρέ­φεια και το παγκό­σμιο ενδια­φέ­ρον της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας για τα νησιά μας, από την άλλη έναν ιδιό­τυπο κρατικό απο­κλει­σμό και αδια­φο­ρία για τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες των συμπο­λι­τών μας. Με την επι­χει­ρη­μα­τική ιστορία της οικο­γέ­νειας μου για πάνω από 100 χρόνια στο Νότιο Αιγαίο αλλά και όντας πατέρας 5 παιδιών που διαβιεί στην Ρόδο, μπορώ να κατα­νο­ήσω απόλυτα την ανάγκη για την εκπό­νηση ενός μακρό­πνοου στρα­τη­γι­κού σχεδίου δράσης, δυνά­με­νου να δώσει πει­στι­κές απα­ντή­σεις στα αδιέ­ξοδα του σήμερα αλλά και στις προ­κλή­σεις του αύριο. Και σε αυτήν την πρό­κληση δεν μπο­ρούσα να δηλώσω απών. Ναι δεν ήταν μια εύκολη απόφαση, ειδικά για έναν άνθρωπο με τις δικές μου οικο­γε­νεια­κές και επαγ­γελ­μα­τι­κές ευθύνες. Όμως με την στήριξη της οικο­γέ­νειας μου και της συζύγου μου ιδιαί­τερα, θα δώσω και εγώ το παρών σε αυτόν τον μεγάλο αγώνα. Με πρώτη προ­τε­ραιό­τητα το μέλλον των παιδιών μας και των συμπα­τριω­τών μας της Δωδε­κα­νή­σου και των Κυκλά­δων, ως απλός στρα­τιώ­της συστρα­τεύ­ο­μαι στο πλευρό του Γιώργου Χατζη­μάρ­κου και της Παρά­τα­ξης ‘’Μπροστά το Νότιο Αιγαίο’’.

Γιατί με τον Γιώργο Χατζη­μάρκο;

Με τον κ. Χατζη­μάρκο μας συνδέει μια μακρό­χρονη σχέση φιλίας και συνερ­γα­σίας, πάντοτε σε μια βάση αλλη­λο­ε­κτί­μη­σης. Θα ήθελα να σας υπεν­θυ­μίσω ότι υπήρξα αντι­πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου από το 2006 έως το 2010, επί προ­ε­δρίας του, καθώς και υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος στην πρώτη του κάθοδο στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση, στις εκλογές του 2010. Εκλογές στις οποίες ο ροδια­κός λαός είχε έμπρα­κτα δείξει την αποδοχή, τόσο προς το πρόσωπο του κ. Χατζη­μάρ­κου, όσο και συνο­λι­κό­τερα προς έργο που είχαμε παράξει τα προη­γού­μενα χρόνια της θητείας μας στο Επι­με­λη­τή­ριο Δωδε­κα­νή­σου, με απτά απο­τε­λέ­σματα στον εμπο­ρικό, του­ρι­στικό και μετα­ποι­η­τικό κλάδο. Στην σημε­ρινή χρονική συγκυ­ρία ο ρόλος της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης έχει λάβει άλλο βάρος. Από συμπλη­ρω­μα­τική συνέρ­γεια στις αρμο­διό­τη­τες της κεντρι­κής πολι­τι­κής σκηνής, καλεί­ται σήμερα να δώσει αυτό­φωτα λύση και σε όλα τα προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των ανθρώ­πων της αλλά και να καλύψει τα κενά της κρα­τι­κής μέρι­μνας σε όλα τα επίπεδα της λει­τουρ­γίας της τοπικής κοι­νω­νίας.

Και η πρα­κτική ενά­σκηση του καθή­κο­ντος δεν μπορεί να μην ακο­λου­θή­σει αυτήν την κατεύ­θυνση. Από την μία θα πρέπει να αφου­γκρα­στούμε την φωνή του συντο­πίτη μας για να έχουμε σαφή γνώση και γνώμονα στην ενά­σκηση των καθη­κό­ντων μας. Είναι αυτοί οι άνθρω­ποι που δεν χαρί­ζουν μια ψήφο. Την επεν­δύ­ουν σε πρόσωπα ευρύ­τε­ρης απο­δο­χής και εμπει­ρίας με μόνη απαί­τηση να δοθούν λύσεις με το πρίσμα του ανθρω­πι­σμού και της κατα­νό­η­σης της δυσκο­λίας του καθενός πατριώτη μας. Προ­σφέ­ρουν την ψήφο τους σε ανθρώ­πους που τεχνο­κρα­τικά δύνα­νται να προ­σεγ­γί­σουν μια δράση που να θέσει σαφείς στόχους και συντε­ταγ­μένα να φτάσει στην επί­τευξη τους. Χρη­σι­μο­ποιώ­ντας κάθε χρη­μα­το­δο­τικό εργα­λείο που προ­σφέ­ρε­ται και με αξιο­ποί­ηση των πόρων στο βέλ­τι­στο βαθμό Και το μείγμα αυτής της πολι­τι­κής δεν μπορεί να είναι κρυφό ή κενό αφήγημα πολι­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης της ανάγκης αυτών των ανθρώ­πων με στόχο την υφαρ­παγή της ψήφου. Είναι η ώρα της ευθύνης και της αντι­με­τώ­πι­σης των προ­κλή­σεων με όρους αλή­θειας και ρεα­λι­σμού. Ήρθε η ώρα των έργων και όχι των λόγων. Με μια κου­βέ­ντα: Γιατί με το Γιώργο; Γιατί είναι άνθρω­πος των λύσεων και των πράξεων και όχι των δημο­σίων σχέσεων και των παχιών λόγων.

Είστε επι­χει­ρη­μα­τίας με μακρά πορεία. Μιλήστε μας για τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα στην περιοχή μας και τι θα μπο­ρούσε να γίνει;

Τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις της περιο­χής μας έχουν ως ένα βαθμό τις ρίζες τους στη γενι­κό­τερη οικο­νο­μική κρίση που μαστί­ζει τη χώρα μας εδώ και μια δεκα­ε­τία, και δεν είναι άλλη από την έλλειψη ρευ­στό­τη­τας, την υπερ­φο­ρο­λό­γηση, την έλλειψη ενός σαφούς και στα­θε­ρού επεν­δυ­τι­κού/φορο­λο­γι­κού πλαι­σίου. Βέβαια πρέπει να προ­σθέσω ότι δυστυ­χώς ταλα­νί­ζε­ται η οικο­νο­μία μας εδώ και πολλά χρόνια από την έλλειψη μιας απο­κρυ­σταλ­λω­μέ­νης πολι­τι­κής και στρα­τη­γι­κής σε όλους τους τομείς της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας που να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από συνέ­χεια και συνέ­πεια. Αυτά είναι εμπόδια στην αειφόρο ανά­πτυξη, που όλοι ευαγ­γε­λί­ζο­νται.

Οι επι­χει­ρή­σεις σήμερα βιώνουν μια πρω­τό­γνωρη πραγ­μα­τι­κό­τητα: η απουσία μιας σαφούς και ισχυρής εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης από­φα­σης για την δια­μόρ­φωση υγιούς και φιλό­ξε­νου περι­βάλ­λο­ντος για το επι­χει­ρείν. Η φορο­λο­γική προ­σέγ­γιση με μόνο γνώμονα την ανελεή υφαρ­παγή κάθε οικο­νο­μι­κής δυνα­τό­τη­τας των επι­χει­ρή­σεων και συνάμα το γεγονός ότι ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός δηλώνει απών σε κάθε ανάγκη για ταχύ­τητα και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα. Τα προ­βλή­ματα δεν λύνο­νται με ανα­κοι­νώ­σεις καλών προ­θέ­σεων, δίχως και την ανάλογη υπο­στή­ριξη και συνέ­χεια αυτών στα στάδια της υλο­ποί­η­σης. Αδιά­κο­πες εναλ­λα­γές φορο-νομοσχεδίων, ευκαι­ριακή αντι­με­τώ­πιση των χρη­μα­το­δο­τι­κών αναγκών των επι­χει­ρή­σεων χαρα­κτη­ρί­ζουν κατά κόρον το επι­χει­ρείν στο Νότιο Αιγαίο. Η προ­σέγ­γιση του προ­βλή­μα­τος των κόκ­κι­νων δανείων αλλά και η μη έγκαιρη τεχνο­κρα­τική παρέμ­βαση άφησε ανο­χύ­ρω­τες εκα­το­ντά­δες επι­χει­ρή­σεις στα νησιά μας , θέτο­ντάς σε αμφί­βολη βάση χιλιά­δες θέσεις εργα­σίας αλλά και την υγεία του ευρύ­τε­ρου επι­χει­ρη­μα­τι­κού ιστού της Δωδε­κα­νή­σου και των Κυκλά­δων.

Αν με ρωτάτε να σας πω συνο­πτικά, τι θα έπρεπε να γίνει για να αλλάξει όλο αυτό το δυσβά­στα­χτο σκηνικό είναι μεταρ­ρυθ­μί­σεις που αμβλύ­νουν τη γρα­φειο­κρα­τία και βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών, την κατα­πο­λέ­μηση της πολυ­νο­μίας και την παρου­σίας κινή­τρων για την προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων. Όχι το ξεπού­λημα μόχθου και κόπου δεκα­ε­τιών του νησιώτη επι­χει­ρη­μα­τία από ξένα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα αλλά μιας υγιούς διερ­γα­σίας συνερ­γα­τι­κών σχη­μά­των επεν­δυ­τι­κών οίκων και τοπικών επι­χει­ρη­μα­τιών με στόχο την ανά­πτυξη και την αύξηση της απα­σχό­λη­σης. Η ανάγκη για συγκε­κρι­με­νο­ποί­ηση δράσεων συμ­βα­τών με το Νότιο Αιγαίο που κρύβει μια σειρά από ιδιαι­τε­ρό­τη­τες οι οποίες αφορούν και στη φυσική και πολι­τική του γεω­γρα­φία. Με σεβασμό στον άνθρωπο να δούμε την ανθρω­πι­στική κρίση με όρους βιω­σι­μό­τη­τας και μέσα από ένα και ολι­στικό σχε­δια­σμό να συν­θέ­σουμε την ξεχω­ρι­στή αντοχή που κρύβει το DNA του νησιώτη συμπα­τριώτη μας με την ευλογία της γεω­πο­λι­τι­κής θέσης των νησιών μας. Οι Ρωμαίοι έλεγαν Lupus dentis, taurus cornis, δηλ. ο καθένας πρέπει χρη­σι­μο­ποιεί τα μέσα που δια­θέ­τει. Έτσι και σήμερα υπάρχει ένα πλέγμα διεθνών οργα­νι­σμών, ευρω­παϊ­κών δομών και ανα­πτυ­ξια­κών προ­γραμ­μά­των των οποίων η απορ­ρό­φηση θα πρέπει να οδη­γη­θεί σε ανα­πτυ­ξια­κές δράσεις με στόχο την αύξηση της απα­σχό­λη­σης και την κατα­πο­λέ­μηση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης.

Βασικά πράγ­ματα δηλαδή που έπρεπε να αφορούν την εκά­στοτε Κεντρική Κυβέρ­νηση και κατά δεύτερο λόγο την Τοπική Αυτο­διοί­κηση Β’ Βαθμού. Αυτό που δια­πι­στώ­σαμε τα τελευ­ταία χρόνια στην περιοχή μας και μιλάω συγκε­κρι­μένα, για την περίοδο από το 2014 έως σήμερα, είναι η Περι­φε­ρειακή αρχή να «τρέχει» προς αυτή την κατεύ­θυνση με γρή­γο­ρες ταχύ­τη­τες, να υλο­ποιεί έργα βασικών υπο­δο­μών που μας έλειπαν δεκα­ε­τίες και να καλύ­πτει τα κενά της κεντρι­κής διοί­κη­σης.

Η περιοχή μας έχει υποστεί πολλά πλήγ­ματα από την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ, τις αυξή­σεις στην φορο­λο­γία κ.λπ. Θα ήθελα το σχόλιό σας. Γιατί τα νησιά αντι­με­τω­πί­ζο­νται με τόση σκλη­ρό­τητα;

Έχετε δίκιο ότι τα νησιά μας αντι­με­τω­πί­ζο­νται παρα­δο­σιακά από την κεντρική εξουσία σχεδόν εχθρικά! Από το 2011 ως πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου αντι­με­τω­πί­ζαμε τη δαμό­κλειο σπάθη της κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών του ΦΠΑ. Τελικά στο τελευ­ταίο μνη­μό­νιο του ΣΥΡΙΖΑ έπεσε και το τελευ­ταίο κάστρο που χαρα­κτή­ριζε τη νησιω­τική ιδιαι­τε­ρό­τητά μας. Είναι μάλλον το ‘’Ευχαριστώ’’ στα Δωδε­κά­νησα και τις Κυκλά­δες για την τερά­στια συνει­σφορά τους στο ΑΕΠ της Ελλάδας και στην μεγίστη ανα­λο­γικά του πλη­θυ­σμού μας, συμ­με­τοχή στην είσπραξη φόρων…

Κατά την άποψή σας, είναι ανα­γκαίο να δοθεί μεγα­λύ­τερη προσοχή στην κοι­νω­νική πολι­τική, σε ευπα­θείς ομάδες όπως π.χ. οι συντα­ξιού­χοι; Πώς μπορεί η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου να στη­ρί­ξει τέτοιες πρω­το­βου­λίες;

Κα Ντόκου η ανά­πτυξη και η ευη­με­ρία δεν αφορά μόνο τους επι­χει­ρη­μα­τίες αφορά όλο τον κόσμο. Αφορά και τους συντα­ξιού­χους αφορά και όλους τους εργα­ζό­με­νους. Και με την έννοια της ευη­με­ρίας δεν νοείται μόνο η αυξη­μένη δυνα­τό­τητα αγοράς κατα­να­λω­τι­κών ειδών, που ανα­τρο­φο­δο­τεί βέβαια την οικο­νο­μία.

Για μένα ευη­με­ρία ισο­δυ­να­μεί με ποιό­τητα ζωής, που αυτήν μας την έχουν καταρ­ρα­κώ­σει.

Σημαί­νει ασφά­λεια στον απόμαχο ηλι­κιω­μένο. Σημαί­νει χαρά και ελπίδα στα παιδιά μας. Σημαί­νει σταθερή δουλειά στους εργα­ζό­με­νους. Αυτά μας τα έκλεψαν χωρίς να μας ρωτή­σουν.

Από τη μια πλευρά λοιπόν πρέπει να ηγη­θούμε μίας προ­σπά­θειας και να πρω­τα­γω­νι­στή­σουμε στη δια­μόρ­φωση κλί­μα­τος προ­σέλ­κυ­σης επεν­δύ­σεων. Και από την άλλη πλευρά όμως και πρω­τί­στως να στη­ρί­ξουμε τις ευπα­θείς ομάδες. Πιστεύω, και το έχει απο­δεί­ξει, ο κ. Χατζη­μάρ­κος ότι μπορεί και θέλει ακόμα πέρα από τα θεσμικά πλαίσια των αρμο­διο­τή­των του να προ­σεγ­γί­σει και να επι­λύ­σει τέτοια θέματα με ιδιαί­τερη ευαι­σθη­σία και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα. Η συμπα­ρά­σταση στον συνάν­θρωπό μας είναι πρώ­τι­στο καθήκον καθενός μας. Καθήκον μας που δεν μας αφήνει αδιά­φο­ρους σε τρα­γι­κές εικόνες που συν­θέ­τουν την καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Ο άνθρω­πος της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης πρέπει να στέργει πάντοτε στο άκουσμα του κλά­μα­τος του πει­να­σμέ­νου παιδιού, στην δυσκο­λία του ξερι­ζω­μέ­νου, στην απελ­πι­σία του φτωχού. Καθήκον μας και διακαή μας επι­θυ­μία η επι­στροφή της ελπίδας στον πολίτη…της ελπίδας για έναν καλύ­τερο αύριο.

Η αγάπη και η αλλη­λεγ­γύη προς τον συνάν­θρωπο κατά συνέ­πεια δε μοιάζει να είναι μία απλή υπο­χρέ­ωση. Είναι αυτο­νό­ητη προ­τε­ραιό­τητα. Και ένα χαμό­γελο περισ­σό­τερο απο­τε­λεί μια νίκη. Αυτή είναι η επι­δί­ωξη, αυτή θα είναι και η επι­τυ­χία μας. Πολι­τική όχι για την πολι­τική αλλά για την προ­σφορά και την ευαγή πορεία. Εξάλλου είμαι πέρα και πάνω από όλα πολύ­τε­κνος πατέρας και γνωρίζω από πρώτο χέρι τις αγωνίες και τα προ­βλή­ματα που ζεί μια οικο­γέ­νεια σήμερα. Είμαι έτοιμος προ­σω­πικά να εργαστώ-εφόσον θα μου ζητηθεί από τον περι­φε­ρειάρχη στη νέα του θητεία- σε δομές και δράσεις που έχουν ως στόχο και αντι­κεί­μενο την τόνωση των χαμηλών και μεσαίων εισο­δη­μά­των. Μαζί σας θα δώσουμε την μάχη για το καλύ­τερο αύριο, μαζί θα φέρουμε το χαμό­γελο στα χείλη των συμπο­λι­τών μας.