H εγκατάλειψη στα πάρκα της Ρόδου και η διατήρηση της πολιτισμικής κληρονομιάς

Της Ελένης Καρα­γιάννη

Η καθη­με­ρι­νό­τητα στο νησί του Ήλιου, τη Ρόδο, χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από διά­φο­ρους παρά­γο­ντες, η ομορφιά και η τέχνη συν­δυά­ζο­νται με το τοπίο, το ήπιο κλίμα, την ιστο­ρική ανά­δειξη, την παγκό­σμια κλη­ρο­νο­μιά, τον του­ρι­σμό, την οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα, την βιο­ποι­κι­λό­τητα, τη νησιω­τι­κό­τητα, το εμπόριο, τη γεωρ­γική παρα­γωγή, την εκπαί­δευση, τον αθλη­τι­σμό, τις μετα­φο­ρές, την κοι­νω­νική δια­φο­ρο­ποί­ηση και πολλά άλλα.

Ο δημότης του νησιού ζει και ανα­πτύσ­σε­ται σε έναν ευλο­γη­μένο τόπο, ειδικά για την πόλη της Ρόδου, η Μεσαιω­νική Πόλη, το Παλάτι Μεγάλου Μαγί­στρου, η Μεσαιω­νική Τάφρος, ο Φάρος του Αγίου Νικο­λάου, τα Κτίρια εξου­σίας και άλλων της Ιτα­λο­κρα­τίας τα Πάρκα της Ρόδου και πολλά άλλα συν­θέ­τουν ένα μαγικό τοπίο στο οποίο χάνο­νται και ταξι­δεύ­ουν επι­σκέ­πτες και πολίτες, ανάμεσα στην καθη­με­ρι­νό­τητα και στην ιστορία του τόπου τους.

Τα πάρκα της πόλης της Ρόδου τα οποία είναι αρκετά, το Πάρκο Δημο­κρα­τίας, Το Πάρκο Σαν Φραν­τζί­σκο, το Πάρκο Φιλικής Εται­ρίας, Το Πάρκο Θέρμαι, Το Πάρκο Ανδρέα Παπαν­δρέου, η Ροδιακή Έπαυλη, το Πάρκο Κασιω­τών Αγω­νι­στών, το Ήχος & Φως, το Ροδίνι, η Πλατεία Γορ­γο­πό­τα­μου, το Πάρκο Αμφι­τρί­της (Ορφέα), η Πλατεία Πατριάρχη Δημη­τρίου, το Πάρκο Ξένιου Διός και ο Ποταμός του Ροδι­νιού, πλαι­σιώ­νουν όλες τις γει­το­νιές της πόλης. Οι πολίτες καθη­με­ρινά δια­σχί­ζουν τους δρόμους περ­νώ­ντας πλησίον των πάρκων αυτών χωρίς όμως να μπο­ρέ­σουν να χαρούν τη μονα­δική ομορφιά που παρέ­χουν αυτά. Η ανά­δειξη και η αξιο­ποί­ησή τους θα βοη­θούσε ώστε να ανέβει το ποιο­τικό και κοι­νω­νικό επίπεδο των πολιτών της Ρόδου.

Ο καθα­ρι­σμός και η δια­μόρ­φωση των χώρων και των υπαρ­χου­σών εγκα­τα­στά­σεων μέσα στα πάρκα αυτά και η ενθάρ­ρυνση της δρα­στη­ριό­τη­τας θα βελ­τί­ωνε αισθητά την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών. Οι λόγοι εγκα­τά­λει­ψής τους όλα αυτά τα χρόνια επέφερε ουσια­στικά την κατάρ­γηση του σκοπού για τον οποίο δημιουρ­γή­θη­καν. Η παρα­τε­τα­μένη εγκα­τά­λειψη των πάρκων της Ρόδου οδηγεί την πόλη και την ποιό­τητα ζωής των πολιτών σε μαρασμό. Πώς λοιπόν να δια­τη­ρη­θεί η πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά της πόλης όταν η ίδια η πόλη σπα­ρά­ζει από τους ζωτι­κούς της χώρους; Η άρνηση δηλαδή να δεχθούμε κι εμείς οι ίδιοι το φυσικό μας τοπίο, την πόλη μας και να ζήσουμε όπως αρμόζει σε εμάς. Η πόλη να απο­κτή­σει μια νέα ζωή. Ομοίως υπάρχει αντί­στοιχη εγκα­τά­λειψη και παρα­μέ­ληση των πάρκων και σε όλες τις γεω­γρα­φι­κές περι­φέ­ρειες του νησιού μας.

Για τους κατα­στη­μα­τάρ­χες και τους μικρο­πω­λη­τές θα βελ­τιω­νό­ταν αισθητά η εμπο­ρική κίνηση θα υπήρχαν νέα σημεία δρα­στη­ριό­τη­τάς διότι οι πολίτες και οι επι­σκέ­πτες θα είχαν πλέον την επιλογή να δια­σχί­σουν πολλά σημεία της πόλης πεζοί αντί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τα οχήματά τους για τις μετα­φο­ρές τους σε κοντι­νές απο­στά­σεις, αυτό φυσικά θα είχε και άλλα οφέλη όπως η βελ­τί­ωση της υγείας μας όλων. Επίσης τα αθλη­τικά κέντρα Καλ­λι­πά­τειρα και το Στάδιο του Διαγόρα με το βοη­θη­τικό του, είναι κύριοι πόλοι έλξης για τους πολίτες που αθλού­νται και ανα­πτύσ­σουν αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, παρόλα αυτά η ποιό­τητα των εγκα­τα­στά­σεων αυτών συνεχώς μειώ­νε­ται λόγω ελλι­πούς συντη­ρή­σεως και τίθεται σε κίνδυνο η ασφά­λεια των αθλου­μέ­νων παιδιών και ενη­λί­κων.

Ομοίως η δημιουρ­γία και ποδη­λα­το­δρό­μων και εισα­γω­γής νέων και­νο­τό­μων λύσεων μετα­φο­ρών θα βοη­θούσε πολύ στην εικόνα της πόλης, στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας και στη συγκοι­νω­νιακή απο­συμ­φό­ρηση κατά την του­ρι­στική περίοδο.

Ελένη Καρα­γιάννη του Νικο­λάου,

Υπο­ψή­φια Δημο­τική Σύμ­βου­λος με την

Παρά­ταξη του Στράτου Καρίκη, Νέα Μέρα