Παρατείνεται η κράτηση των δολοφόνων της Γερολύμου με απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου

• Δρά­στες φέ­ρο­νται να είναι τα δύο εγ­γό­νια της

Την πα­ρά­τα­ση για ακόμη ένα 6μηνο της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης της 29χρο­νης  Αι­κα­τε­ρί­νης Βι­δά­λη και του 26χρο­νου ετε­ρο­θα­λή αδελ­φού της Κυ­ριά­κου Μαρ­κό­που­λου, που κα­τη­γο­ρού­νται για την ιδια­ζό­ντως ει­δε­χθή αν­θρω­πο­κτο­νία της 69χρο­νης για­γιάς τους Ου­ρα­νί­ας Γε­ρο­λύ­μου του Ευαγ­γέ­λου, απο­φά­σι­σε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Θυ­μί­ζου­με ότι η πρώτη είχε ασκή­σει αί­τη­ση για την ακύ­ρω­ση της διά­τα­ξης της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου με την οποία δια­τά­χθη­κε η προ­σω­ρι­νή της κρά­τη­ση, η οποία μετά και την έκ­δο­ση του ως άνω βου­λεύ­μα­τος, δεν ανα­μέ­νε­ται να έχει καμία τύχη.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι επιρ­ρί­πτουν τις ευ­θύ­νες για το φο­νι­κό ο ένας στον άλλο.

Κα­τη­γο­ρού­νται ότι δο­λο­φό­νη­σαν από κοι­νού την 3η Νο­εμ­βρί­ου 2014 την για­γιά τους στην οικία της για μια… τη­λε­ό­ρα­ση.

Θυ­μί­ζου­με ότι ακόμη δεν έχει βρε­θεί το θλον όρ­γα­νο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε από τον δρά­στη της δο­λο­φο­νί­ας, ενώ η εκ­δο­χή που έδωσε ο εγ­γο­νός, ότι η για­γιά του έπεσε και χτύ­πη­σε στο πρό­σω­πο, όταν την έσπρω­ξε η αδελ­φή του δεν φέ­ρε­ται να ευ­στα­θεί.

Τούτο διότι από την ια­τρο­δι­κα­στι­κή εξέ­τα­ση και τη νε­κρο­ψία νε­κρο­το­μή δια­πι­στώ­θη­κε ότι η 69χρονη κτυ­πή­θη­κε με ασύλ­λη­πτη βιαιό­τη­τα με απο­τέ­λε­σμα να έχει πολ­το­ποι­η­θεί σχε­δόν το πρό­σω­πό της.

Επι­πλέ­ον, έχει δια­πι­στω­θεί ότι ο δρά­στης φρό­ντι­σε να κα­θα­ρί­σει τον τόπο του εγκλή­μα­τος, με απο­τέ­λε­σμα να έχουν χαθεί ση­μα­ντι­κά στοι­χεία που θα μπο­ρού­σαν να οδη­γή­σουν στη δια­λεύ­καν­ση της υπό­θε­σης.

Δύο στοι­χεία που προ­έ­κυ­ψαν από τον έλεγ­χο DNA στα ανω­τέ­ρω κρί­θη­καν εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρά.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να βρέ­θη­κε DNA του εγ­γο­νού στην μα­ξι­λα­ρο­θή­κη, που κά­λυ­πτε το μα­ξι­λά­ρι, το οποίο ήταν στο πρό­σω­πο της νε­κρής για­γιάς του, γε­γο­νός που αφε­νός τον το­πο­θε­τεί στον τόπο του εγκλή­μα­τος και αφε­τέ­ρου απο­δει­κνύ­ει ότι είχε άμεση εμπλο­κή στον θά­να­τό της.

O θά­να­τος της 69χρο­νης, όπως προ­έ­κυ­ψε από την ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση, δεν οφεί­λε­ται σε πνιγ­μό.

Από την ια­τρο­δι­κα­στι­κή εξέ­τα­ση και τη νε­κρο­ψία νε­κρο­το­μή δια­πι­στώ­θη­κε ότι η 69χρονη κτυ­πή­θη­κε με ασύλ­λη­πτη βιαιό­τη­τα, με απο­τέ­λε­σμα να έχει πολ­το­ποι­η­θεί σχε­δόν το πρό­σω­πό της και όλα τα οστά της πε­ριο­χής, να έχει υπο­στεί θλα­στι­κά τραύ­μα­τα του δέρ­μα­τος στην πε­ριο­χή του σώ­μα­τος της κάτω γνά­θου, κα­τάγ­μα­τα και κα­κώ­σεις και στα πλευ­ρά, τραύ­μα­τα στην καρ­διά, στο ήπαρ και στο στο­μά­χι.

Ο θά­να­τος της 69χρο­νης επήλ­θε συ­νε­πεία κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κών κα­κώ­σε­ων και κα­κώ­σε­ων θώ­ρα­κος και κοι­λί­ας.

Πι­θα­νο­λο­γεί­ται έτσι ότι είτε χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε το μα­ξι­λά­ρι για να κα­λυ­φθεί το πρό­σω­πο της για­γιάς πριν ξε­ψυ­χή­σει και να μην βλέ­πει όταν σπά­ρα­ζε από τους πό­νους, είτε για να στα­μα­τή­σει τη ροή του αί­μα­τος από τα τραύ­μα­τα που έφερε στο πρό­σω­πο της όντας νεκρή, είτε για να την απο­τε­λειώ­σει.

Το δεύ­τε­ρο στοι­χείο, είναι η ανεύ­ρε­ση DNA της εγ­γο­νής στο κο­ντά­ρι της σφουγ­γα­ρί­στρας που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε για να κα­θα­ρι­στεί ο τόπος του εγκλή­μα­τος από το αίμα της 69χρο­νης.

Πα­ρό­τι χρο­νι­κά δεν είναι δυ­να­τόν να προσ­διο­ρι­στεί πότε η 29χρονη έπια­σε τη σφουγ­γα­ρί­στρα (μπο­ρεί να ισχυ­ρι­στεί ότι είχε σφουγ­γα­ρί­σει στο πα­ρελ­θόν) και με δε­δο­μέ­νο ότι η ανεύ­ρε­ση γε­νε­τι­κού υλι­κού είναι ευ­κο­λό­τε­ρη όταν οι εκ­κρί­σεις του σώ­μα­τος ξε­ρα­θούν στα πει­στή­ρια, το γε­γο­νός ότι στη σφουγ­γα­ρί­στρα δεν βρέ­θη­κε DNA του 26χρο­νου, από μόνο του δεί­χνει ότι δεν ενήρ­γη­σε μόνος του.

Ο ισχυ­ρι­σμός δη­λα­δή της 29χρο­νης ότι ο αδελ­φός της σκό­τω­σε την για­γιά τους και η ίδια δεν είχε καμία σχέση με τον φόνο, φέ­ρε­ται να απο­δυ­να­μώ­νε­ται από το συ­γκε­κρι­μέ­νο στοι­χείο, αφού ερ­γα­στη­ρια­κά έχει απορ­ρι­φθεί το σε­νά­ριο να ήταν εκεί­νος που κα­θά­ρι­σε τον τόπο του εγκλή­μα­τος.

Ενα ακόμη στοι­χείο το οποίο έχει δη­μιουρ­γή­σει εύ­λο­γα ερω­τη­μα­τι­κά είναι το γε­γο­νός ότι υπάρ­χει διά­στα­ση με­τα­ξύ των όσων κα­τέ­θε­σε η εγ­γο­νή για τις ώρες που τη­λε­φώ­νη­σε και έλαβε τη­λέ­φω­να την επί­μα­χη ημέρα, αφού από την άρση του τη­λε­φω­νι­κού απορ­ρή­του δεν συ­μπί­πτουν οι χρό­νοι τους οποί­ους πε­ριέ­γρα­ψε εξε­τα­ζό­με­νη.