Υποψήφιοι για την προεδρία της ΔΗΜΑΡ Γιαννακάκη και Θεοχαρόπουλος

Την ανα­με­νό­με­νη υπο­ψη­φιό­τη­τά του για την προ­ε­δρία της ΔΗΜΑΡ, ανα­κοί­νω­σε το με­ση­μέ­ρι ο απερ­χό­με­νος γραμ­μα­τέ­ας του κόμ­μα­τος, Θα­νά­σης Θε­ο­χα­ρό­που­λος. Νω­ρί­τε­ρα, το ίδιο έκανε και η πρώην βου­λευ­τής του κόμ­μα­τος, Μαρία Γιαν­να­κά­κη.

Σε δή­λω­σή του, ο κ. Θε­ο­χα­ρό­που­λος εξη­γεί γιατί απο­φά­σι­σε να θέσει υπο­ψη­φιό­τη­τα: «Με βάση την πο­ρεία των πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων αξί­ζει να ξα­να­προ­σπα­θή­σου­με! Αξί­ζει μία ακόμη ευ­και­ρία στο κόμμα μας! Να γυ­ρί­σου­με σε­λί­δα! Να τα αλ­λά­ξου­με όλα! Με υπέρ­βα­ση της ση­με­ρι­νής κα­τά­στα­σης!» ση­μειώ­νει.

Επί­σης, ανα­φέ­ρει ότι η ΔΗΜΑΡ, ως ανα­νε­ω­τι­κή, με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κή, οι­κο­λο­γι­κή και ευ­ρω­παϊ­κή δύ­να­μη της Αρι­στε­ράς, δεν μπο­ρεί να συμ­φω­νεί με τις απορ­ρυθ­μί­σεις, τις οποί­ες προ­ώ­θη­σε η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση και με τα αντι­με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που υπάρ­χουν στη νέα κυ­βέρ­νη­ση, ενώ επι­ση­μαί­νει τα λάθη στρα­τη­γι­κής και τα­κτι­κής που έγι­ναν και κό­στι­σαν στο κόμμα.

«Οι πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις δεί­χνουν ότι ο ρόλος της Δη­μο­κρα­τι­κής Αρι­στε­ράς είναι ση­μα­ντι­κός στις συν­θή­κες οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής αβε­βαιό­τη­τας. Αρκεί να κά­νου­με το τολ­μη­ρό βήμα προς τα μπρο­στά με βάση τις Αρχές της ανα­νε­ω­τι­κής Αρι­στε­ράς και του δη­μο­κρα­τι­κού σο­σια­λι­σμού» υπο­στη­ρί­ζει ο κ. Θε­ο­χα­ρό­που­λος.

Υπο­ψη­φιό­τη­τα για την προ­ε­δρία της ΔΗΜΡ κα­τέ­θε­σε και η πρώην βου­λευ­τής του κόμ­μα­τος, Μαρία Γιαν­να­κά­κη.

Ανα­λυ­τι­κά η επι­στο­λή της κυ­ρί­ας Γιαν­να­κά­κη:

«Η Δη­μο­κρα­τι­κή Αρι­στε­ρά, παρά τα λάθη και τις αστο­χί­ες της που την οδή­γη­σαν στην εκλο­γι­κή απί­σχνα­ση, πα­ρα­μέ­νει πιστή στις ιδρυ­τι­κές Αρχές και αξίες της για να συμ­βάλ­λει στην έκ­φρα­ση των δυ­νά­με­ων της ανα­νε­ω­τι­κής, με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κής, οι­κο­λο­γι­κής και ευ­ρω­παϊ­στι­κής αρι­στε­ράς.

Με σαφές μέ­τω­πο ενά­ντια στις δυ­νά­μεις του λαϊ­κι­σμού και της συ­ντή­ρη­σης, κα­τέ­θε­σε προ­τά­σεις ρε­α­λι­στι­κές και προ­ο­δευ­τι­κές και ανέ­λα­βε πρω­το­βου­λί­ες, οι οποί­ες δεν ήταν πά­ντο­τε δη­μο­φι­λείς.

Άνοι­ξε το δρόμο για την αλ­λα­γή πο­λι­τι­κής χωρίς να σκε­φτεί και να ενερ­γή­σει με γνώ­μο­να μι­κρο­κομ­μα­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα.

Η Δη­μο­κρα­τι­κή Αρι­στε­ρά, το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, τα­λα­νί­στη­κε από ετε­ρο­προσ­διο­ρι­σμούς και έχασε το πο­λι­τι­κό της στίγ­μα. Οι συμ­μα­χί­ες απε­τέ­λε­σαν ανέ­κα­θεν στρα­τη­γι­κό στόχο του χώρου της Ανα­νε­ω­τι­κής Αρι­στε­ράς, αλλά δεν μπο­ρούν να απο­τε­λούν αυ­το­σκο­πό. Προη­γεί­ται ο κα­θο­ρι­σμός της πο­λι­τι­κής της ταυ­τό­τη­τας. Η Αρι­στε­ρά του 21ου αιώνα, με πρώτο στόχο την έξοδο της χώρας από την κρίση περνά από την υλο­ποί­η­ση των απα­ραί­τη­των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων σε επί­πε­δο κρά­τους και κοι­νω­νί­ας, την πα­ρα­γω­γι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση της χώρας και την εξυ­γί­αν­ση του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος.

Η κοι­νω­νία χρειά­ζε­ται μια Δη­μο­κρα­τι­κή Αρι­στε­ρά που θα κα­λύ­ψει την πα­ρα­πά­νω από εμ­φα­νή απου­σία αυτής της Αρι­στε­ράς στη χώρα μας, που θα επα­να­δια­τυ­πώ­σει με σύγ­χρο­νους και επί­και­ρους όρους τις θε­με­λια­κές της Αρχές και θα κα­τα­στεί το κρί­σι­μο ιδε­ο­λο­γι­κό μέ­γε­θος, για να γίνει πράξη μια μα­κρό­πνοη αρι­στε­ρή προ­ο­δευ­τι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση που έχει ανά­γκη ο τόπος, χωρίς κρα­τι­κί­στι­κες και συ­ντε­χνια­κές αντι­λή­ψεις, με στα­θε­ρό ευ­ρω­παϊ­κό προ­σα­να­το­λι­σμό.

Αδή­ρι­τη προ­βάλ­λει σή­με­ρα η ανά­γκη για ευ­ρω­παϊ­κή ολο­κλή­ρω­ση, ως αρι­στε­ρή απά­ντη­ση στην πο­λι­τι­κή των συ­ντη­ρη­τι­κών διευ­θυ­ντη­ρί­ων για μία Ευ­ρώ­πη, όπως πρώτη η Ανα­νε­ω­τι­κή Αρι­στε­ρά ορα­μα­τί­στη­κε. Με συ­νερ­γα­σία των αρι­στε­ρών, των δυ­νά­με­ων του δη­μο­κρα­τι­κού σο­σια­λι­σμού και άλλων προ­ο­δευ­τι­κών ευ­ρω­παϊ­στι­κών δυ­νά­με­ων.

Μόνο μία δυ­να­τή και εξω­στρε­φής Δη­μο­κρα­τι­κή Αρι­στε­ρά, με ιδε­ο­λο­γι­κή σα­φή­νεια και ενό­τη­τα προ­ϊ­όν δια­λε­κτι­κής επε­ξερ­γα­σί­ας και συ­ναι­νέ­σε­ων και όχι μη­χα­νι­στι­κών και γρα­φειο­κρα­τι­κών συμ­φω­νιών μπο­ρεί να είναι χρή­σι­μη στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία και το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα.

Με αυτές τις σκέ­ψεις και με την πο­ρεία μου ως ιδρυ­τι­κού μέ­λους του κόμ­μα­τος, κα­τα­θέ­τω την υπο­ψη­φιό­τη­τά μου για την Προ­ε­δρία του κόμ­μα­τος στην κρίση των συ­νέ­δρων.

Μαρία Γιαν­να­κά­κη»