Κρίση εκπροσώπησης: Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να δώσει απάντηση;

Ζούμε σε μια εποχή βαθιάς θεσμι­κής ανα­σφά­λειας. Δεν είναι μόνο ότι το κράτος δικαίου βάλ­λε­ται ή ότι οι θεσμοί δοκι­μά­ζο­νται, αλλά κάτι ακόμη πιο ανη­συ­χη­τικό: η ίδια η σχέση των πολιτών με τη Δημο­κρα­τία διαρ­ρη­γνύ­ε­ται. Βρι­σκό­μα­στε, δηλαδή, όχι απλώς σε κρίση εμπι­στο­σύ­νης προς το κράτος, αλλά στα πρόθυρα μιας κρίσης εκπρο­σώ­πη­σης. Όταν οι πολίτες νιώθουν ότι κανείς δεν τους εκπρο­σω­πεί πραγ­μα­τικά, τότε ανοίγει ο δρόμος για την απα­ξί­ωση του πολι­τι­κού συστή­μα­τος και την ενί­σχυση ακραίων ή αντι­δη­μο­κρα­τι­κών φωνών.

Αυτό κατα­γρά­φε­ται ξεκά­θαρα στις δημο­σκο­πή­σεις: η ανα­ντι­στοι­χία ανάμεσα στη βούληση των πολιτών και τις πολι­τι­κές απα­ντή­σεις που δίνο­νται, δημιουρ­γεί ένα ασύμ­με­τρο πολι­τικό τοπίο. Και, δυστυ­χώς, τα κόμματα αντί να επι­χει­ρή­σουν να κλεί­σουν αυτή την από­σταση, μοιά­ζουν να την εντεί­νουν.

Η σημε­ρινή κατά­σταση χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από στα­διακή θεσμική απο­διάρ­θρωση, πολι­τική αφωνία, απα­ξί­ωση της Πολι­τι­κής, και εν τέλει, ακυ­βερ­νη­σία – όχι τυπική αλλά ουσια­στική. Τα κόμματα έχουν πάψει να λει­τουρ­γούν ως οργα­νι­σμοί πολι­τι­κής σκέψης. Έχουν χάσει τη συλ­λο­γι­κό­τητα, την επε­ξερ­γα­σία θέσεων, την ικα­νό­τητα να αρθρώ­νουν εναλ­λα­κτική πρόταση εξου­σίας.

Λείπει το κόμμα-διανοητής. Ο χώρος που μετα­φρά­ζει τα κοι­νω­νικά αιτή­ματα σε πολι­τι­κές λύσεις. Που εμπνέει για το μέλλον και προ­σφέ­ρει ελπίδα.

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από σημεία ευστά­θειας. Από έναν φορέα που θα βάλει ξανά τα προ­βλή­ματα “στο τραπέζι” για να τα λύσει – όχι για να τα δια­χει­ρι­στεί επι­κοι­νω­νιακά. Αυτόν τον ρόλο μπορεί να τον παίξει μόνο το ΠΑΣΟΚ.

Γιατί το ΠΑΣΟΚ μπορεί:

1. Να επα­να­σχε­διά­σει τον ΟΣΕ – να απο­κα­τα­στή­σει την ασφά­λεια, τη λει­τουρ­γι­κό­τητα και τον δημόσιο χαρα­κτήρα των μετα­φο­ρών.

2. Να πατάξει το μαύρο χρήμα – με δια­φά­νεια στις δημό­σιες συμ­βά­σεις, ψηφιακή ιχνη­λα­σι­μό­τητα των ροών και ενί­σχυση των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών.

3. Να βάλει κανόνες στην αγορά της Ενέρ­γειας – ώστε να προ­στα­τευ­θεί ο κατα­να­λω­τής και να δια­σφα­λι­στεί ενερ­γειακή επάρ­κεια και πράσινη μετά­βαση.

4. Να επα­να­κα­θο­ρί­σει τον γεω­πο­λι­τικό ρόλο της Ελλάδας – όχι ως θεατής αλλά ως πυλώνας στα­θε­ρό­τη­τας στα Βαλ­κά­νια, τη Νοτιο­α­να­το­λική Μεσό­γειο και την Ευρώπη.

5. Να μιλήσει για τις προ­κλή­σεις του μέλ­λο­ντος – τεχνητή νοη­μο­σύνη, καθο­λική ψηφιο­ποί­ηση, απο­δο­τική δικαιο­σύνη και δημόσια διοί­κηση με σύγ­χρονα εργα­λεία.

Αλλά δεν φτάνουν αυτά. Η χώρα χρειά­ζε­ται απα­ντή­σεις σε του­λά­χι­στον πέντε ακόμη κορυ­φαία ζητή­ματα:

6. Δημο­γρα­φικό – Γήρανση του πλη­θυ­σμού: Σχέδιο για τη στήριξη της οικο­γέ­νειας, των νέων και την ανα­στροφή της πλη­θυ­σμια­κής καθί­ζη­σης.

7. Αγρο­δια­τρο­φική επάρ­κεια και ανα­συ­γκρό­τηση της υπαί­θρου: Ένα νέο παρα­γω­γικό μοντέλο που να ενι­σχύει την αυτάρ­κεια και να στη­ρί­ζει την ύπαιθρο και τα νησιά.

8. Κατοι­κία για όλους: Ρύθμιση της αγοράς ακι­νή­των, έλεγχος της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης, στήριξη νέων ζευ­γα­ριών και ευά­λω­των ομάδων.

9. Εθνικό σχέδιο για την Παιδεία του 21ου αιώνα: Εκσυγ­χρο­νι­σμός του περιε­χο­μέ­νου, επέν­δυση στην τεχνική εκπαί­δευση, σύνδεση με την αγορά εργα­σίας.

10. Ψυχική υγεία και κοι­νω­νική συνοχή: Νέο μοντέλο κοι­νω­νι­κής φρο­ντί­δας, με επί­κε­ντρο τον άνθρωπο και την πρόληψη.

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να γίνει ο χώρος όπου θα μιλή­σουμε ξανά για το μέλλον. Να πείσει, να εμπνεύ­σει και –το πιο σημα­ντικό– να δημιουρ­γή­σει ξανά συν­θή­κες ελπίδας. Όχι με κενές υπο­σχέ­σεις αλλά με σχέδιο, σοβα­ρό­τητα και αξίες.

Γιατί αν η κρίση είναι κρίση εκπρο­σώ­πη­σης, η λύση δεν μπορεί παρά να είναι πολι­τική. Και σε αυτήν την πολι­τική, το ΠΑΣΟΚ οφείλει να ηγηθεί.

Και αυτό ακριβώς επι­χει­ρεί με τις Συν­δια­σκέ­ψεις του το ΠΑΣΟΚ σε όλη την Περι­φέ­ρεια.

Βάιος Καλό­πη­τας

Μέλος ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ