Αχρείαστες πληροφορίες

Συγ­γνώ­μη που θα το πω, αλλά μπά­στα λίγο με τα βιο­γρα­φι­κά. Με τις υπερ­βο­λές κυ­ρί­ως που ανα­φέ­ρο­νται σ’ αυτά. Μόνο πως πί­νουν τον καφέ τους οι υπο­ψή­φιοι δεν μας λένε. Δεν μ’ εν­δια­φέ­ρει πόσα παι­διά έχει ο υπο­ψή­φιος ή η υπο­ψή­φια.. Ούτε ποιο δη­μο­τι­κό τε­λεί­ω­σε, ούτε εάν διε­τέ­λε­σε πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Γο­νέ­ων, ούτε εάν έχει.. lower. Μ’ εν­δια­φέ­ρουν τα σχέ­διά του για την πόλη και ο τρό­πος που θα τα υλο­ποι­ή­σει. Αυτό που με­τρά­ει στα res publica είναι η χρήση της όποιας προ­σω­πι­κής ευ­φυί­ας (δια­νοη­τι­κής και συ­ναι­σθη­μα­τι­κής) ενός πο­λι­τι­κού υπέρ του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, ο αδιά­φθο­ρος χα­ρα­κτή­ρας, το ήθος, η παι­δεία (και δεν εννοώ τους τί­τλους εκ­παί­δευ­σης). Καλό, δεν λέω να γνω­ρί­ζει κά­ποιος την  τε­χνο­κρα­τι­κή επάρ­κεια των υπο­ψη­φί­ων,  αλλά μέχρι εκεί.