Καταδίκη 30χρονου για εμπρησμό από αμέλεια μετά από φωτιά 30 στρεμμάτων με αναγνώριση μη ταπεινών αιτίων

• Το δικα­στή­ριο επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 9 μηνών, κρί­νο­ντας ότι η αμέλεια οδήγησε σε κοινό κίνδυνο, ενώ στο ακρο­α­τή­ριο τονί­στηκε πως ο κατη­γο­ρού­με­νος προ­σπά­θησε να σβήσει τη φωτιά πριν εξα­πλω­θεί και ειδο­ποι­ή­θηκε η Πυρο­σβε­στική μέσα από μια αλυσίδα επι­κοι­νω­νίας, όταν ήδη και­γό­ταν το κινητό του

Η λεπτή γραμμή ανάμεσα σε ένα απρό­βλε­πτο επει­σό­διο της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και σε μια πυρ­κα­γιά που απειλεί κατοι­κη­μέ­νες ζώνες απο­δεί­χθηκε ξανά καθο­ρι­στική στη Ρόδο. Μια νυχτε­ρινή φωτιά σε χαμηλή βλά­στηση στην περιοχή Τρα­πέ­ζια Αφάντου, σε σημείο ανάμεσα σε οικίες και ξενο­δο­χεία και υπό ισχυ­ρούς ανέμους, έφτασε να κινη­το­ποι­ή­σει δεκάδες πυρο­σβέ­στες, οχήματα και εθε­λο­ντές, να προ­κα­λέ­σει έντονη ανα­στά­τωση και να οδη­γή­σει ακόμη και σε προ­λη­πτική εκκέ­νωση ξενο­δο­χεια­κής μονάδας λόγω καπνού.

Χθες η υπόθεση κρίθηκε στο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, το οποίο κατα­δί­κασε τον 30χρονο ημεδαπό κατη­γο­ρού­μενο για εμπρη­σμό από αμέλεια, επι­βάλ­λο­ντάς του ποινή φυλά­κι­σης 9 μηνών και ανα­γνω­ρί­ζο­ντάς του το ελα­φρυ­ντικό των μη ταπει­νών αιτίων.

Το περι­στα­τικό ανά­γε­ται στις 25.6.2023, όταν, σύμφωνα με τα δεδο­μένα της υπό­θε­σης, εκδη­λώ­θηκε πυρ­κα­γιά που κατέ­καψε 30 στρέμ­ματα δασικών, χορ­το­λι­βα­δι­κών και αγρο­τι­κών εκτά­σεων, καθώς και καλα­μιές. Η ώρα εκδή­λω­σης, περίπου στις 22:00, επι­βά­ρυνε καθο­ρι­στικά τις συν­θή­κες αντι­με­τώ­πι­σης, καθώς τη νύχτα οι οπτικές δυνα­τό­τη­τες είναι περιο­ρι­σμέ­νες, οι προ­σα­να­το­λι­σμοί δυσκο­λό­τε­ροι και κάθε αλλαγή κατεύ­θυν­σης λόγω ανέμων μπορεί να αιφ­νι­διά­σει τα πλη­ρώ­ματα.

Στην κατά­σβεση συμ­με­τεί­χαν 19 οχήματα και 62 πυρο­σβέ­στες, 2 ομάδες πεζο­πό­ρων τμη­μά­των, ενώ στο πεδίο βρέ­θη­καν μηχα­νή­ματα και υδρο­φό­ρες της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης και εθε­λο­ντές. Από τις πλέον χαρα­κτη­ρι­στι­κές στιγμές του επει­σο­δίου ήταν η προ­λη­πτική εκκέ­νωση ξενο­δο­χεια­κής μονάδας, καθώς ο καπνός κάλυψε την περιοχή. Οι επι­σκέ­πτες μετα­φέρ­θη­καν σε ασφα­λέ­στερο σημείο, με κατεύ­θυνση προς την παραλία, σε μια κίνηση που δείχνει πόσο γρήγορα μια φωτιά χαμηλής βλά­στη­σης μπορεί να εξε­λι­χθεί σε ζήτημα δημό­σιας ασφά­λειας και επι­χει­ρη­σια­κής δια­χεί­ρι­σης πλη­θυ­σμού, ακόμη και όταν τελικά δεν θίγο­νται κτήρια.

Τι εξε­τά­στηκε ποινικά και πού στάθηκε το δικα­στή­ριο

Η κατη­γο­ρία αφο­ρούσε εμπρη­σμό από αμέλεια, με πυρ­κα­γιά σε δασική έκταση και πρό­κληση κοινού κιν­δύ­νου, σε ένα περι­βάλ­λον όπου η ύπαρξη ξερού φορτίου και ο άνεμος μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν ως επι­τα­χυ­ντές. Στο κέντρο της δια­δι­κα­σίας βρέθηκε η απο­τί­μηση της αμέ­λειας, όχι ως πρό­θε­σης, αλλά ως έλλει­ψης της προ­σο­χής που, κατά τις περι­στά­σεις, όφειλε και μπο­ρούσε να κατα­βά­λει ο κατη­γο­ρού­με­νος.

Σύμφωνα με όσα τέθηκαν στο δικα­στή­ριο, η έναυση συν­δέ­θηκε με επαφή ξερών χόρτων με θερμά και πυρα­κτω­μένα μηχα­νικά μέρη του δικύ­κλου, χωρίς να προ­κύ­πτει από συγκε­κρι­μένο μέρος του δικύ­κλου ότι προ­κλή­θηκε η ανά­φλεξη. Αυτή η απο­σα­φή­νιση απο­τέ­λεσε κρίσιμο σημείο στη συνο­λική απο­τύ­πωση του περι­στα­τι­κού, καθώς μετα­το­πί­ζει το βάρος από μια απο­λύ­τως συγκε­κρι­μένη τεχνική αιτία σε μια γενι­κό­τερη εικόνα κιν­δύ­νου που δημιουρ­γεί η θερμική κατά­σταση μηχα­νι­κών μερών όταν το όχημα βρεθεί σε ξερά χόρτα, πρανή και παρε­δα­φιαία βλά­στηση.

Στο ακρο­α­τή­ριο, οι 2 μάρ­τυ­ρες, τόσο από την πλευρά της κατη­γο­ρίας όσο και από την πλευρά της υπε­ρά­σπι­σης, αλλά και ο ίδιος ο απο­λο­γού­με­νος, κατέ­στη­σαν σαφές ότι, κατά την εκτί­μησή τους, δεν μπο­ρούσε να προ­βλέ­ψει το απο­τέ­λε­σμα. Η υπε­ρα­σπι­στική γραμμή ανέ­δειξε ότι το κρίσιμο δεν ήταν μόνο τι συνέβη σε δευ­τε­ρό­λε­πτα δίπλα στη βλά­στηση, αλλά και το τι ακο­λού­θησε αμέσως μετά, δηλαδή οι ενέρ­γειες που έκανε για να περιο­ρί­σει την εστία πριν αυτή πάρει έκταση.

Ο 30χρονος ανέφερε ότι κινού­νταν σε χωμα­τό­δρομο και οδη­γούσε, όταν είδε ένα φορτηγό να κλείνει τη δίοδο στον μικρό αγρο­τικό δρόμο. Όπως περιέ­γραψε, ανα­γκά­στηκε να στα­μα­τή­σει στο πρανές το δίκυκλο, σε σημείο με χόρτα, και τότε ξέσπασε φωτιά στη χαμηλή βλά­στηση που άγγιξε το δίκυκλο. Υπο­στή­ριξε ότι προ­σπά­θησε να τη σβήσει άμεσα με μια πετσέτα, με στόχο να μην προ­λά­βει να εξα­πλω­θεί.

Ιδιαί­τερη αναφορά έγινε και σε ένα επει­σό­διο που απο­τυ­πώ­νει την ένταση των στιγμών. Ενώ το κινητό του τηλέ­φωνο, το οποίο βρι­σκό­ταν στη σέλα, και­γό­ταν, δέχτηκε στο smart watch που φορούσε κλήση από ξάδελφό του, ο οποίος τον ενη­μέ­ρωσε για την εξέλιξη. Ο ίδιος ενη­μέ­ρωσε στη συνέ­χεια τη μητέρα του, η οποία, όπως ειπώ­θηκε, ειδο­ποί­ησε την Πυρο­σβε­στική. Στο μεταξύ, ο κατη­γο­ρού­με­νος ανέφερε ότι συνέ­χισε να προ­σπα­θεί να σβήσει την πυρ­κα­γιά μέχρι να φτάσουν οι δυνά­μεις κατά­σβε­σης, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι δεν εγκα­τέ­λειψε το σημείο και ότι η άμεση αντί­δρασή του ήταν να περιο­ρί­σει την εστία.

Η δικα­στική απόφαση με την ποινή των 9 μηνών, σε συν­δυα­σμό με την ανα­γνώ­ριση του ελα­φρυ­ντι­κού των μη ταπει­νών αιτίων, ισορ­ρο­πεί ανάμεσα σε 2 πραγ­μα­τι­κό­τη­τες. Από τη μία πλευρά, την ανάγκη να απο­δο­θεί ευθύνη όταν μια αμελής συμπε­ρι­φορά συν­δέ­ε­ται με καμένη έκταση, κινη­το­ποί­ηση μηχα­νι­σμών και κοινό κίνδυνο. Από την άλλη, την ανάγκη να απο­τι­μη­θεί ο ανθρώ­πι­νος παρά­γο­ντας, η έλλειψη πρό­θε­σης και οι ενέρ­γειες που έγιναν επι­τό­που, όπως περι­γρά­φη­καν, για να περιο­ρι­στεί η εστία πριν εξε­λι­χθεί.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης παρέστη η κ. Δέσποινα Κάππα.