Δικηγόροι: «Δεν έχουμε υποχρέωση χρήσης POS»

Η Ολο­μέ­λεια των προ­έ­δρων των Δι­κη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων της χώρας η οποία συ­νε­δρί­α­σε τo Σάβ­βα­το στην Αθήνα απο­φά­σι­σε να προ­σφύ­γουν στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας οι Δι­κη­γο­ρι­κοί Σύλ­λο­γοι της χώρας κατά του νέου ασφα­λι­στι­κού νόμου και για το λόγο αυτό συ­γκρό­τη­σαν ομάδα δι­κη­γό­ρων και κα­θη­γη­τών Πα­νε­πι­στη­μί­ων των Νο­μι­κών Σχο­λών.

Ακόμη, η Ολο­μέ­λεια υπο­γραμ­μί­ζει την απε­ρί­φρα­στη αντί­θε­σή της στον σχε­δια­σμό του υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης να αφαι­ρέ­σει από την δι­καιο­δο­σία των πο­λι­τι­κών δι­κα­στη­ρί­ων την έκ­δο­ση των συ­ναι­νε­τι­κών δια­ζυ­γί­ων και να την ανα­θέ­σει στους συμ­βο­λαιο­γρά­φους, ενώ ση­μειώ­νει ότι οι δι­κη­γό­ροι δεν έχουν υπο­χρέ­ω­ση χρή­σης Ρ.O.S. (πλη­ρω­μή μέσω κάρ­τας), καθώς δεν έχει εκ­δο­θεί σχε­τι­κή κοινή υπουρ­γι­κή από­φα­ση για την έντα­ξη των δι­κη­γό­ρων στην υπο­χρε­ω­τι­κή απο­δο­χή καρ­τών μέσω P.O.S.

Ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα, η ανα­κοί­νω­ση της Ολο­μέ­λειας ανα­φέ­ρει, με­τα­ξύ των άλλων, τα εξής:

« Ασφα­λι­στι­κό

α) Η Ολο­μέ­λεια των προ­έ­δρων των Δι­κη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων της χώρας, στη συ­νε­δρί­α­ση της 4.2.2017, απο­φά­σι­σε να ασκη­θεί από όλους τους Δι­κη­γο­ρι­κούς Συλ­λό­γους της χώρας αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας κατά των διοι­κη­τι­κών πρά­ξε­ων που εκ­δό­θη­καν κατ’ εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων του ασφα­λι­στι­κού νόμου.

Με τις αι­τή­σεις ακυ­ρώ­σε­ως θα προ­βλη­θεί η αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα του ασφα­λι­στι­κού νόμου ν. 4387/2016, σε ό,τι αφορά την ει­σφο­ρο­δο­τι­κή επι­βά­ρυν­ση των δι­κη­γό­ρων.

Στην σχε­τι­κή ομάδα ερ­γα­σί­ας που θα εκ­πο­νή­σει το δι­κό­γρα­φο της αι­τή­σε­ως ακυ­ρώ­σε­ως συμ­με­τέ­χουν ο πρό­ε­δρος Ολο­μέ­λειας των Προ­έ­δρων Δι­κη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων της χώρας και πρό­ε­δρος του ΔΣΑ, Βα­σί­λης Αλε­ξαν­δρής, η πρό­ε­δρος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ιω­αν­νί­νων, Ανα­στα­σία Γιο­γλή, οι κα­θη­γη­τές Πα­νε­πι­στη­μί­ου και δι­κη­γό­ροι, Φί­λιπ­πος Σπυ­ρό­που­λος, Ξε­νο­φώ­ντας Κο­ντιά­δης, Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της, Πα­τρί­να Πα­παρ­ρη­γό­που­λου καθώς και οι δι­κη­γό­ροι Σω­τή­ρης Αθα­να­σί­ου, Αθηνά Πε­τρό­γλου και Διο­νύ­σης Ρίζος.

Η επι­τρο­πή θα συ­ντά­ξει πα­ράλ­λη­λα υπό­δειγ­μα ατο­μι­κών προ­σφυ­γών, που θα μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν οι συ­νά­δελ­φοι.

β) Επει­δή η τυχόν κα­τα­βο­λή ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών χωρίς επι­φύ­λα­ξη των ασφα­λι­σμέ­νων θα μπο­ρού­σε να εκλη­φθεί ως σιω­πη­ρή απο­δο­χή της ασφα­λι­στι­κής οφει­λής, έχει κα­ταρ­τι­στεί σχέ­διο δή­λω­σης επι­φύ­λα­ξης, η οποία πρέ­πει να κοι­νο­ποιεί­ται προ της κα­τα­βο­λής, επί απο­δεί­ξει, στον ΕΦΚΑ.

Συ­ναι­νε­τι­κά δια­ζύ­για

Σε ό,τι αφορά την δη­μό­σια δε­δη­λω­μέ­νη πρό­θε­ση του υπουρ­γού Δι­καιο­σύ­νης να αφαι­ρέ­σει από την δι­καιο­δο­σία των πο­λι­τι­κών δι­κα­στη­ρί­ων την έκ­δο­ση των συ­ναι­νε­τι­κών δια­ζυ­γί­ων η Ολο­μέ­λεια των προ­έ­δρων Δι­κη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων της χώρας δη­λώ­νει την ομό­θυ­μη και απε­ρί­φρα­στη αντί­θε­σή της στον ως άνω κυ­βερ­νη­τι­κό σχε­δια­σμό για τους ακό­λου­θους λό­γους:

Παρά το γε­γο­νός ότι προ­βλέ­πε­ται υπο­χρε­ω­τι­κή πα­ρά­στα­ση δι­κη­γό­ρων και επο­μέ­νως δεν τί­θε­ται θέμα αφαί­ρε­σης δι­κη­γο­ρι­κής ύλης, η προ­ω­θού­με­νη από το υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης τρο­πο­ποί­η­ση των δια­τά­ξε­ων για την έκ­δο­ση συ­ναι­νε­τι­κού δια­ζυ­γί­ου, ώστε να εκ­δί­δε­ται από τους συμ­βο­λαιο­γρά­φους, δη­μιουρ­γεί τα εξής κρί­σι­μα νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα:

1. Δογ­μα­τι­κά ο γάμος δεν είναι απλή σύμ­βα­ση. Πρό­κει­ται για ιδιαί­τε­ρη σύμ­βα­ση, και για το λόγο αυτό η λύση του δεν μπο­ρεί να είναι προ­σαρ­μο­σμέ­νη σε ένα απλώς συμ­βα­τι­κό πρό­τυ­πο.

2. Η λύση του γάμου με συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κή πράξη κα­τα­λή­γει σε σύγ­χυ­ση και πλήρη σύμ­πτω­ση του γάμου με το σύμ­φω­νο συμ­βί­ω­σης ετε­ρο­φύ­λων. Μά­λι­στα, το σύμ­φω­νο συμ­βί­ω­σης κα­θί­στα­ται ελ­κυ­στι­κό­τε­ρο διότι επι­τρέ­πει την συμ­βα­τι­κή ρύθ­μι­ση των συ­νε­πειών, ιδίως σε ό,τι αφορά τα απο­κτή­μα­τα. Για το λόγο αυτό γεν­νά­ται ζή­τη­μα συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας, εν σχέ­σει προς το άρθρο 21 του Συ­ντάγ­μα­τος.

3. Η συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κή λύση του γάμου δεν πε­ρι­βάλ­λε­ται από τις εγ­γυ­ή­σεις της δι­κα­στι­κής από­φα­σης, όπως η δη­μο­σιό­τη­τα. Εξάλ­λου, ο αμι­γής συμ­βα­τι­κός χα­ρα­κτή­ρας της λύσης δίνει την ευ­και­ρία ύπαρ­ξης και επί­κλη­σης ελατ­τω­μά­των της βού­λη­σης, όπως η απει­λή ή και η ει­κο­νι­κό­τη­τα, η οποία δεν χωρεί ενώ­πιον δι­κα­στη­ρί­ου.

4. Αν εκ­δί­δε­ται το συ­ναι­νε­τι­κό δια­ζύ­γιο από συμ­βο­λαιο­γρά­φο, γεν­νά­ται ο κίν­δυ­νος να μην ανα­γνω­ρί­ζε­ται αυ­τό­μα­τα από άλλες χώρες μέλη της Ε.Ε. ενό­ψει των δια­τά­ξε­ων του Κα­νο­νι­σμού 2201/2003, στα άρθρα 1§ 1, 2 § 1, 3 § 1, 4, 21 § 1 και την αι­τιο­λο­γι­κή σκέψη 7 του οποί­ου ανα­φέ­ρο­νται οι όροι «δι­κα­στή­ριο» και «από­φα­ση».

5. Η έκ­δο­ση συ­ναι­νε­τι­κού δια­ζυ­γί­ου από συμ­βο­λαιο­γρά­φο, και όχι από Δι­κα­στή­ριο, θέτει ζή­τη­μα μη συμ­βα­τό­τη­τας με τα άρθρα 26 § 3, 94 § 1,2 και 96 § 1 του Συ­ντάγ­μα­τος

6. Πα­ρα­μέ­νει αδιευ­κρί­νι­στη η δυ­να­τό­τη­τα προ­σβο­λής της συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κής πρά­ξης όταν υπάρ­χουν ελατ­τώ­μα­τα στη βού­λη­ση των συ­ζύ­γων. Αντι­θέ­τως, στην πε­ρί­πτω­ση δι­κα­στι­κής από­φα­σης ήταν σαφές ότι μπο­ρού­σε να ανα­τρα­πεί με την άσκη­ση έφε­σης.

7. Δεν είναι σαφές σε ποια αρχή και με ποια δια­δι­κα­σία θα γί­νε­ται πα­ραί­τη­ση από τα έν­δι­κα μέσα και θα εκ­δί­δο­νται πι­στο­ποι­η­τι­κό τε­λε­σι­δι­κί­ας ή αμε­τα­κλή­του ή πι­στο­ποι­η­τι­κό ότι λύ­θη­κε ή ότι δεν λύ­θη­κε ένας γάμος;

8. Επι­ση­μαί­νε­ται, τέλος, ότι η διε­θνής τάση είναι η συ­γκρό­τη­ση ει­δι­κών οι­κο­γε­νεια­κών δι­κα­στη­ρί­ων με αρ­μο­διό­τη­τα για όλα τα θέ­μα­τα της οι­κο­γέ­νειας και όχι η αφαί­ρε­ση των οι­κο­γε­νεια­κών δια­φο­ρών από τα δι­κα­στή­ρια.

Κα­τό­πιν αυτών είναι εμ­φα­νές ότι τί­θε­ται ζή­τη­μα αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας της προ­ω­θού­με­νης ρύθ­μι­σης, αντί­θε­σης με το ενω­σια­κό κε­κτη­μέ­νο ενώ, επι­προ­σθέ­τως, εγεί­ρο­νται σο­βα­ρά δι­καιο­πο­λι­τι­κά, ου­σια­στι­κά και δια­δι­κα­στι­κά ζη­τή­μα­τα, που δεν επι­τρέ­πουν τη νο­μο­θέ­τη­ση στην κα­τεύ­θυν­ση που εξαγ­γέλ­θη­κε.

Το­πο­θέ­τη­ση POS στα δι­κη­γο­ρι­κά γρα­φεία

Με τον ν. 4446/2016 κα­θιε­ρώ­νε­ται η υπο­χρε­ω­τι­κή απο­δο­χή μέσων πλη­ρω­μής με κάρτα από κα­τα­να­λω­τές. Προ­βλέ­πε­ται ότι αρ­χι­κά θα κα­θο­ρι­στούν με ΚΥΑ ορι­σμέ­νοι κλά­δοι επι­χει­ρή­σε­ων που θα υπα­χθούν στη ρύθ­μι­ση, ενώ στη συ­νέ­χεια το μέτρο θα επε­κτα­θεί στα­δια­κά στο σύ­νο­λο των επι­χει­ρή­σε­ων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην Ελ­λη­νι­κή επι­κρά­τεια.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, με την παρ. 3 του άρ­θρου 65 του ως άνω νόμου προ­βλέ­πε­ται με­τα­ξύ άλλων, πως θα κα­θο­ρι­στούν με Κ.Υ.Α. των υπουρ­γών Οι­κο­νο­μί­ας, Ανά­πτυ­ξης και Οι­κο­νο­μι­κών, οι υπό­χρε­οι συμ­μόρ­φω­σης, βάσει των κύ­ριων Κ.Α.Δ., η προ­θε­σμία συμ­μόρ­φω­σής τους, οι δια­δι­κα­σί­ες και τα δε­δο­μέ­να πα­ρα­κο­λού­θη­σης των τη­ρού­με­νων Επαγ­γελ­μα­τι­κών Λο­γα­ρια­σμών στους Πα­ρό­χους Υπη­ρε­σιών Πλη­ρω­μών του ν. 3862/2010 καθώς και οι κυ­ρώ­σεις που θα επι­βάλ­λο­νται σε πε­ρί­πτω­ση μη συμ­μόρ­φω­σης με τις πα­ρα­πά­νω υπο­χρε­ώ­σεις.

Με τον ίδιο νόμο, θε­σπί­ζε­ται υπο­χρέ­ω­ση ενη­μέ­ρω­σης των κα­τα­να­λω­τών ανα­φο­ρι­κά με την απο­δο­χή καρ­τών και τη διε­νέρ­γεια ηλε­κτρο­νι­κών συ­ναλ­λα­γών με τη χρήση μέσων πλη­ρω­μής με κάρτα ενώ προ­βλέ­πε­ται συγ­χρό­νως η δυ­να­τό­τη­τα προ­σφυ­γής των κα­τα­να­λω­τών στις αρ­μό­διες αρχές (Διεύ­θυν­ση Θε­σμι­κών Ρυθ­μί­σε­ων και Επο­πτεί­ας Αγο­ράς Προ­ϊ­ό­ντων και Πα­ρο­χής Υπη­ρε­σιών της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Εμπο­ρί­ου και Προ­στα­σί­ας Κα­τα­να­λω­τή και τα Τμή­μα­τα Εμπο­ρί­ου των Διευ­θύν­σε­ων Ανά­πτυ­ξης των Πε­ρι­φε­ρεια­κών Ενο­τή­των της χώρας) στις πε­ρι­πτώ­σεις πα­ρα­βά­σε­ων από τις επι­χει­ρή­σεις.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, με το άρθρο 66 του ίδιου νόμου προ­βλέ­πε­ται με­τα­ξύ άλλων ότι, οι επι­χει­ρή­σεις που απο­δέ­χο­νται κάρ­τες πλη­ρω­μών υπο­χρε­ού­νται από την 1η Φε­βρουα­ρί­ου του 2017 να ενη­με­ρώ­νουν τους κα­τα­να­λω­τές σχε­τι­κά με την απο­δο­χή καρ­τών και μέσων πλη­ρω­μής του συ­στή­μα­τος καρ­τών πλη­ρω­μής, με σαφή τρόπο που να μην επι­δέ­χε­ται πα­ρερ­μη­νεία και με ανα­γρα­φή ευ­κρι­νώς της πλη­ρο­φο­ρί­ας αυτής «στην εί­σο­δο του κα­τα­στή­μα­τος και στο τα­μείο» καθώς και ότι, σε όσους πα­ρα­βαί­νουν την υπο­χρέ­ω­ση αυτή, θα επι­βάλ­λε­ται διοι­κη­τι­κό πρό­στι­μο ύψους 1.000 ευρώ.

Κα­τό­πιν αυτών, οι δι­κη­γό­ροι δεν έχουν κατ’ αρχάς υπο­χρέ­ω­ση χρή­σης POS καθώς δεν έχει εκ­δο­θεί σχε­τι­κή κοινή υπουρ­γι­κή από­φα­ση για την έντα­ξη των δι­κη­γό­ρων στην υπο­χρε­ω­τι­κή απο­δο­χή καρ­τών μέσω P.O.S.

Πε­ραι­τέ­ρω, από την γραμ­μα­τι­κή δια­τύ­πω­ση της διά­τα­ξης δεν προ­κύ­πτει ρητή και ει­δι­κή υπο­χρέ­ω­ση για τους δι­κη­γό­ρους να ενη­με­ρώ­νουν από 1 Φε­βρουα­ρί­ου 2017 για την απο­δο­χή ή μη των καρ­τών, με δε­δο­μέ­νο ότι η διά­τα­ξη και η σχε­τι­κή εγκύ­κλιος ανα­φέ­ρο­νται σε ανα­γρα­φή των σχε­τι­κών πλη­ρο­φο­ριών «στην εί­σο­δο του κα­τα­στή­μα­τος και στο τα­μείο», ενώ είναι γνω­στό ότι οι δι­κη­γό­ροι δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε δι­κη­γο­ρι­κά γρα­φεία και όχι σε εμπο­ρι­κά κα­τα­στή­μα­τα με τα­μείο