Κικίλιας: Απαιτούνται άλλου μεγέθους και παραμέτρων αντιπλημμυρικά έργα ανά περιοχή

Για τα απο­τε­λέ­σματα που έφερε το νέο δόγμα του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος κατά τη φετινή αντι­πυ­ρική περίοδο, την αλλαγή δεδο­μέ­νων στην αντι­με­τώ­πιση φυσικών κατα­στρο­φών εξαι­τίας της κλι­μα­τι­κής κρίσης, αλλά και για την επι­τα­κτική ανάγκη υλο­ποί­η­σης αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων, μίλησε ο υπουρ­γός Κλι­μα­τι­κής Κρίσης και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, Βασίλης Κικί­λιας σε συνέ­ντευξη που παρα­χώ­ρησε στην “Athens Voice”.

«Η δική μας δουλειά μας είναι να προ­στα­τεύ­ουμε τον κόσμο. Και πώς το κάνουμε αυτό; Χρη­σι­μο­ποιώ­ντας, εκπαι­δεύ­ο­ντας και ενι­σχύ­ο­ντας πρώτα από όλα το έμψυχο δυνα­μικό, τους πυρο­σβέ­στες μας, και τις μονάδες των δασoκομάντος που έχουμε φτιάξει, τις ΕΜΟΔΕ. Δεν υπήρχε καμία ΕΜΟΔΕ. Φτιά­ξαμε 6, φέτος σχεδόν τις τρι­πλα­σιά­σαμε (16 μονάδες, εκ των οποίων οι 10 αερο­με­τα­φε­ρό­με­νες) και τώρα είμαι στην ευχά­ρι­στη θέση να ανα­κοι­νώσω ότι με απόφαση του Αρχη­γείου της Πυρο­σβε­στι­κής, οι μονάδες δασο­κο­μά­ντος θα φτάσουν τις 20, καθώς θα συστή­σουμε άλλες τέσ­σε­ρις: Μία στη Χαλκίδα, μία στην Ηλεία, μία στη Ζάκυνθο και άλλη μία στα Χανιά. Το 2019 είχαμε 13.100 μόνι­μους πυρο­σβέ­στες, τώρα έχουμε 14.900 και με τις προ­σλή­ψεις του 2025 θα φτά­σουμε τους 15.500 μόνι­μους πυρο­σβέ­στες. Και κάθε χρόνο προ­σλαμ­βά­νουμε και άλλους δασoκομάντος κι άλλους πυρο­σβέ­στες και, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια, δασάρ­χες, δασι­κούς υπαλ­λή­λους, και τους δίνουμε τη δυνα­τό­τητα, με σύγ­χρονα μέσα τεχνο­λο­γίας, να κάνουν καλύ­τερα τη δουλειά τους, να υπάρχει καλύ­τερη πρό­βλεψη», δήλωσε ο υπουρ­γός, και υπο­γράμ­μισε τη σημασία της έγκαι­ρης πρό­γνω­σης και της χρήσης του 112, που σώζει ζωές, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι η Γερ­μα­νία – μια πολύ προηγ­μένη χώρα σε θέματα φυσικών κατα­στρο­φών – πριν δυο χρόνια δεν διέθετε καν το εν λόγω εργα­λείο.

Ανα­φερ­θείς στο έργο του υπουρ­γείου Κλι­μα­τι­κής Κρίσης και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, τόνισε: «Μεγάλες κρίσεις, μεγάλες πυρ­κα­γιές ή μεγάλες πλημ­μύ­ρες, σεισμοί, σημα­ντικά μεγάλα ατυ­χή­ματα… είναι ένα υπουρ­γείο των κρίσεων, ένα υπουρ­γείο που δια­χει­ρί­ζε­ται σκληρές κατα­στά­σεις. Νομίζω ότι κατά γενική ομο­λο­γία είναι, αν όχι η πιο δύσκολη, από τις πιο δύσκο­λες υπουρ­γι­κές θέσεις που υπάρ­χουν, με βάση την καθη­με­ρι­νό­τητα. Αλλά πιστεύω ότι αυτό είσαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να κάνεις, και είναι τιμή μου που με επέλεξε ο πρω­θυ­πουρ­γός, γιατί πάνω απ’ όλα είναι η αξία της ανθρώ­πι­νης ζωής. Το ίδιο έλεγα και στο Υγείας, το ίδιο λέω και τώρα. Yπηρετείς τον άνθρωπο και κάνεις ό,τι είναι ανθρω­πί­νως δυνατό για να προ­στα­τεύ­σεις, να ενη­με­ρώ­σεις, να καθο­δη­γή­σεις, να εκπαι­δεύ­σεις».

Μίλησε επίσης για τις ελά­χι­στες – έως και ανύ­παρ­κτες σε κάποιες περιο­χές – βρο­χο­πτώ­σεις του φθι­νο­πώ­ρου που δια­νύ­ουμε, με απο­τέ­λε­σμα να εξα­κο­λου­θούν να εκδη­λώ­νο­νται καθη­με­ρινά δεκάδες πυρ­κα­γιές σε όλη τη χώρα, λόγω της ξηρα­σίας του εδάφους και της βλά­στη­σης. «Δεν έχουν στα­μα­τή­σει αυτοί οι άνθρω­ποι να παλεύ­ουν και να προ­σπα­θούν. Είμαι ευγνώ­μων στους άντρες και στις γυναί­κες του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος και στους εθε­λο­ντές μας, στους αυτο­διοι­κη­τι­κούς, στους στρα­τιώ­τες, στους αστυ­νο­μι­κούς και στους πολίτες, γιατί δεν υπήρχε περί­πτωση να είχαμε επι­τύ­χει αυτά που επι­τύ­χαμε φέτος χωρίς τη δική τους πολύ σημα­ντική συνει­σφορά και βοήθεια. Φέτος, είχαμε εξαι­τίας της κλι­μα­τι­κής κρίσης και κάτι και­νού­ριο, που δεν είχαμε αντι­με­τω­πί­σει μέχρι τώρα: Κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα– όπου είναι υψηλά τα ποσοστά υγρα­σίας, χιο­νί­ζει περισ­σό­τερο και οι συν­θή­κες είναι πιο ψυχρές- μέχρι πρό­τι­νος, όποτε έπεφτε ένας κεραυ­νός σε μεγάλο υψό­με­τρο, λόγω του χιονιού, του νερού ή της υγρα­σίας, το βράδυ έσβηνε από μόνη της η φωτιά. Φέτος, όμως, είχαμε πυρ­κα­γιές που διαρ­κού­σαν 10, 15 και 20 μέρες, παλεύ­αμε σε υψό­με­τρα πάνω από 1.000-2.000 μέτρα, με πολύ ισχυρές δυνά­μεις του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος και πολλά εναέρια μέσα, σε χαμηλή βλά­στηση -γιατί δεν ήταν δάση αυτά, ήταν ρίγανη, αλπικό τοπίο- και δώσαμε τερά­στιες μάχες στη Βόρεια Ελλάδα γι’ αυτό. Τερά­στιες μάχες. ‘Αρα, είναι εμφανές ότι η κλι­μα­τική κρίση είναι εδώ, επη­ρε­ά­ζει και αλλάζει τις συν­θή­κες στις οποίες παλεύ­ουν οι άντρες και οι γυναί­κες του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος».

Τέλος, ανα­φο­ρικά με τις πλημ­μύ­ρες, διευ­κρί­νισε ότι το υπουρ­γείο Υπο­δο­μών έχει την ευθύνη της κατα­σκευής των μεγάλων αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων, οι περι­φέ­ρειες έχουν την ευθύνη των καθα­ρι­σμών των ρεμάτων, όπως του Κηφισού, και οι δήμοι έχουν την ευθύνη των καθα­ρι­σμών των φρε­α­τίων. «Η δική μας αρμο­διό­τητα είναι η πρόληψη, η προ­ε­τοι­μα­σία και ο συντο­νι­σμός όλων των φορέων του μηχα­νι­σμού, καθώς και η έγκαιρη ενη­μέ­ρωση των πολιτών σε ενδε­χό­μενη κακο­και­ρία, προ­κει­μέ­νου να λάβουν όλοι τα μέτρα τους. Θέλω να πω, όμως ότι, παρόλο που έχουν κάνει πολύ μεγάλη προ­σπά­θεια οι περι­φε­ρειάρ­χες και οι δήμαρ­χοι προς αυτή την κατεύ­θυνση, έχουν αυξηθεί ραγδαία οι εντά­σεις των πλημ­μυ­ρών, των καται­γί­δων και των φαι­νο­μέ­νων αυτών. Να ξεκι­νή­σουμε από τη Θεσ­σα­λία πέρσι; 800 mm βροχής ανά τετρα­γω­νικό μέτρο σε μία μέρα; Ή 800 τόνοι ανά στρέμμα; 40 χρόνια παλεύ­αμε στη Θεσ­σα­λία με την ξηρασία, και η συζή­τηση, αν θυμάστε, στα δημόσια φόρα ήταν αν θα γίνει εκτροπή του Αχελώου ή όχι για να αρδευ­τεί η Θεσ­σα­λία και να υπάρχει πρω­το­γε­νής παρα­γωγή. Και σε μία μέρα έγινε τρεις φορές το μέγεθός της η λίμνη Κάρλα. Και τώρα πάλι για ξηρασία μιλάμε στη Θεσ­σα­λία. Αλλά το κυριό­τερο, που έχει να κάνει με τους δημό­σιους λει­τουρ­γούς και απαιτεί μεγάλη προ­σπά­θεια και από το κράτος επίσης, είναι ότι, ωραία, έγιναν αντι­πλημ­μυ­ρικά έργα πριν από 50, 40, 30, 20 χρόνια για συγκε­κρι­μένα μεγέθη καται­γί­δας και πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων. Αν τώρα αυτά είναι υπερ-πολλαπλάσια, όπως μας έδειξαν ο «Ιανός» και ο «Ντάνιελ», τότε απαι­τού­νται άλλου μεγέ­θους και παρα­μέ­τρων αντι­πλημ­μυ­ρικά έργα ανά περιοχή» είπε χαρα­κτη­ρι­στικά ο κ. Κικί­λιας.

Πηγή: newmoney.gr