“Σκέψεις, θέσεις, προτάσεις” του υποψηφίου προέδρου για τον ΔΣΡ Ιωάννη Κουμπιάδης

Σκέ­ψεις – θέ­σεις – προ­τά­σεις με στο­χα­σμό και στόχο για το μέλ­λον μιας σύγ­χρο­νης δι­κη­γο­ρί­ας σ’ ένα εκ­συγ­χρο­νι­σμέ­νο και ανα­βαθ­μι­σμέ­νο Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο

Προ­σπά­θη­σα  να στο­χα­στώ το  ρόλο  του νέου  προ­έ­δρου του ΔΣ­Ρό­δου  και του νέου ΔΣ σε μια νέα εποχή μιας σύγ­χρο­νης δι­κη­γο­ρί­ας σ’ ένα εκ­συγ­χρο­νι­σμέ­νο και ανα­βαθ­μι­σμέ­νο Δικηγ. Σύλ­λο­γο. Έτσι απο­φά­σι­σα  να κα­τα­γρά­ψω  τις σκέ­ψεις μου, το κα­τα­στά­λαγ­μα των γνώ­σε­ων και  εμπει­ριών  μου  ως δι­κη­γό­ρου, που συ­μπλη­ρώ­νω 40 χρό­νια και νοιώ­θω  δύ­να­μη για προ­σφο­ρά, αλλά και των εμπει­ριών μου σ’ όσες θέ­σεις ευ­θύ­νης υπη­ρέ­τη­σα ανι­διο­τε­λώς με αυ­τό­νο­μη και ανε­ξάρ­τη­τη σκέψη και λόγο.

Ο Βολ­ταί­ρος έγρα­ψε: «Θά­θε­λα νά­μουν δι­κη­γό­ρος. Είναι  ό, τι  πιο καλό  στον  κόσμο».

Εκτός από τα πα­ρα­πά­νω λόγια, που συ­ναρ­πά­ζουν το κα­θέ­να δι­κη­γό­ρο, ήρθαν   στο μυαλό μου και τα σοφά λόγια του Πυ­θα­γό­ρα, ο οποί­ος στους εκά­στο­τε νέους μα­θη­τές του έδινε τα ακό­λου­θα πα­ραγ­γέλ­μα­τα, όταν ει­σέρ­χο­νταν στην σχολή του: – πῆ πα­ρέβην;( Τι έκανα που δεν έπρε­πε), -τί δ’ ἔρεξα; (Τι έκανα που έπρε­πε;), -τί μοι δέον οὐκ ἐτε­λέσθη; (Τι έπρε­πε να κάνω  και δεν το έκανα;) και συ­νέ­χι­σε ο Πυ­θα­γό­ρας στο έργο του ( Ιε­ρο­κλέ­ους χρυσά έπη 40-45): «Άρ­χο­με­νος δε από του πρώ­του, εξέ­τα­σε αυτά μέχρι τέ­λους  και μετά  ταύτα, τα κακώς πε­πραγ­μέ­να να ψέγης τον εαυτό σου, εάν πάλιν καλώς έπρα­ξες να τέρ­πε­σαι».

Στο μυαλό μου  ήρθαν  ακόμη τα σοφά  λόγια του αρ­χαί­ου Έλ­λη­να τρα­γι­κού ποι­η­τή  ΑΓΑ­ΘΩ­ΝΑ, τα οποία  θέτω  ως  προ­με­τω­πί­δα, ήτοι:Τον άρ­χο­ντα τριών δει μέ­μνη­σθαι: δη­λα­δή ο άρχων πρέ­πει να έχει κατά νουν τρία  πράγ­μα­τα:Πρώ­τον: ότι αν­θρώ­πων άρχει, δη­λα­δή ότι  διοι­κεί αν­θρώ­πους (με τις ατέ­λειες και τις αδυ­να­μί­ες τους, με πα­ρά­πο­να δί­καια ή και πα­ρά­λο­γα, αλλά πά­ντως πνευ­μα­τι­κά όντα),   Δεύ­τε­ρον: ότι κατά νό­μους άρχει, δη­λα­δή  ότι διοι­κεί σύμ­φω­να με τους υφι­στά­με­νους νό­μους  (γρα­πτούς και άγρα­φους) και συ­νε­πώς είναι απα­ρά­δε­κτο να εκτρέ­πε­ται σε υπερ­βα­σί­ες, αυ­θαι­ρε­σί­ες και αδι­κί­ες και, Τρί­τον: ότι ουκ αεί άρχει , δη­λα­δή ότι δεν είναι αιώ­νιος άρχων, κά­πο­τε θα εκ­πέ­σει της αρχής και πρέ­πει ως εκ τού­του, να είναι πολύ προ­σε­κτι­κός, ώστε όταν απο­μα­κρυν­θεί από την εξου­σία να έχει αφή­σει αγα­θές εντυ­πώ­σεις, τόσο για τις ικα­νό­τη­τές του, όσο και για τις αρε­τές του.

Πρω­ταρ­χι­κά, βα­σι­κή επι­θυ­μία και επι­δί­ω­ξη μου είναι να συμ­βά­λω  θε­τι­κά με τις γνώ­σεις και την εμπει­ρία μου και όλες τις ψυ­χι­κές μου  δυ­νά­μεις  και να  θέσω στο τρα­πέ­ζι του σύ­ντο­μου προ­ε­κλο­γι­κού αγώνα, τις βα­σι­κές αρχές, οι οποί­ες  θεωρώ ότι πρέ­πει να ισχύ­ουν και να εφαρ­μό­ζο­νται σε μια εποχή σύγ­χρο­νης δι­κη­γο­ρί­ας, σ΄ένα εκ­συγ­χρο­νι­σμέ­νο και ανα­βαθ­μι­σμέ­νο Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο, όπου θα έπρε­πε να είναι όλα ψη­φιο­ποι­η­μέ­να και απλο­ποι­η­μέ­να. Κάθε δι­κό­γρα­φο να κα­τα­τί­θε­ται ηλε­κτρο­νι­κά, όπως έχει θε­σμο­θε­τη­θεί. Αλλά και οι πα­ντός εί­δους αι­τή­σεις να κα­τα­τί­θε­νται ηλε­κτρο­νι­κά, να πα­ρα­λαμ­βά­νο­νται δε ομοί­ως οι απο­φά­σεις και κάθε εί­δους πι­στο­ποι­η­τι­κό. Ακόμη θα μπο­ρού­σε να κα­θιε­ρω­θεί και η ηλε­κτρο­νι­κή επί­δο­ση βου­λευ­μά­των, δια­τά­ξε­ων, κλή­σε­ων και γε­νι­κώς όλων των  δια­δι­κα­στι­κών πρά­ξε­ων της ποι­νι­κής προ­δι­κα­σί­ας, με την ανά­λο­γη τρο­πο­ποί­η­ση των άρ­θρων 154 επ. ΚΠΔ, και του άρ­θρου 159 ΚΠΔ, ώστε να επι­τρέ­πε­ται η επί­δο­ση μέσω ηλε­κτρο­νι­κού τα­χυ­δρο­μεί­ου.

Να εφαρ­μο­στεί  στη πράξη ο ΚΔιοικΔ ανα­φο­ρι­κά με την υπο­βο­λή αι­τή­σε­ων σε όλες τις  Δη­μό­σιες Υπη­ρε­σί­ες με υπο­γρά­φο­ντα  μόνο τον πλη­ρε­ξού­σιο δι­κη­γό­ρο, σύμ­φω­να με την ερ­μη­νεία που έδωσε το Υπ. Εσω­τε­ρι­κών  σχε­τι­κά  , με το από 05-05-2009 έγ­γρα­φό του,  ότι δη­λα­δή  δεν απαι­τεί­ται και επί πλέον έγ­γρα­φη εξου­σιο­δό­τη­ση του αι­τού­ντα.

Επί­σης πρέ­πει να αγω­νι­σθού­με ξανά ώστε να λήξει η «και­νο­το­μία» των ενόρ­κων βε­βαιώ­σε­ων, ως μο­να­δι­κού εμ­μάρ­τυ­ρου απο­δει­κτι­κού μέσου  στη προ­θε­σμία των  100 ημε­ρών κατά τη  νέα εφαρ­μο­γή σε υπο­θέ­σεις  τα­κτι­κής δια­δι­κα­σί­ας σ’ όλα τα πρω­το­βάθ­μια δι­κα­στή­ρια, αλλά  και της  πε­ραι­τέ­ρω άνευ λόγου βρα­δυ­πο­ρί­ας της τυ­πι­κής πλέον και όχι ου­σια­στι­κής εκ­δί­κα­σης των εν λόγω υπο­θέ­σε­ων.

Είναι απα­ρά­δε­κτο  σή­με­ρα στη  δια­δι­κτυα­κή εποχή να υπάρ­χει έστω και μια δια­δι­κα­σία που να μη τη­ρού­νται σε στα­θε­ρή και μό­νι­μη βάση μα­γνη­το­φω­νη­μέ­να πρα­κτι­κά συ­νε­δρί­α­σης ή να μη λει­τουρ­γούν ανελ­λι­πώς μι­κρο­φω­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις στα ακρο­α­τή­ρια και οι δι­κη­γό­ροι να είναι μο­νί­μως εκτός των εδρά­νων τους δίπλα στους δι­κα­στές, προ­φα­νώς για να ακού­νε και  τε­λι­κά να μην ακού­γε­ται κα­θα­ρά  κα­νείς  και  ου­σια­στι­κά να κα­ταρ­γεί­ται η δη­μο­σιό­τη­τα της δίκης. Εκ­φρά­ζω δε και το εξής προ­βλη­μα­τι­σμό μου: Η Δι­καιο­σύ­νη οφεί­λει να είναι ορθή, αλλά οι μάρ­τυ­ρες στη κα­τά­θε­ση τους ή οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι στην απο­λο­γία τους , γιατί να  πα­ρα­μέ­νουν συ­νε­χώς , ακόμη και επί ώρες , ανε­ξάρ­τη­τα δε από τη σω­μα­τι­κή τους κα­τά­στα­ση, όρ­θιοι ;

Ένα άλλο σο­βα­ρό θέμα  είναι  επί­σης η σύ­στα­ση και λει­τουρ­γία Δι­κα­στι­κής Αστυ­νο­μί­ας, για να εκλεί­ψουν τα απα­ρά­δε­κτα φαι­νό­με­να δια­χρο­νι­κά σχε­τι­κά με τις επι­δό­σεις εγ­γρά­φων κυ­ρί­ως της  ποι­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας. Ο Δικηγ. Σύλ­λο­γος Αθη­νών είχε διορ­γα­νώ­σει προ ετών εκ­δή­λω­ση µε θέµα: «∆ικα­στι­κή Αστυ­νοµία»  και  στο Xαι­ρε­τισµό του ο τότε Πρό­ε­δρος του ∆.Σ.Α  κ.∆.Πα­ξι­νός, ανέ­φε­ρε με­τα­ξύ άλλων: «Από τον σκοπό και µόνο της ∆ικ. Αστυ­νοµίας που είναι η υπο­βο­ή­θη­ση του Ει­σαγ­γε­λέα στην εκτέ­λε­ση των κα­θη­κό­ντων του, η απά­ντη­ση, αυ­το­νό­η­τη, είναι ναι, δεδοµένου ότι µεταξύ των αρµοδιο­τή­των της είναι, η διε­νέρ­γεια συµπληρ. προ­α­νά­κρι­σης ή προ­κατ. εξέ­τα­σης (που σήµερα µε τις 100.000 µηνύ­σεις ετη­σί­ως υπάρ­χει πλή­ρες αδιέ­ξο­δο),η εκτέ­λε­ση ποιν.πο­φά­σε­ων, ενταλµάτων σύλ­λη­ψης, προ­σωρ. κρά­τη­σης, που σήµερα πά­σχει βα­ρύ­τα­τα, µε απο­τέ­λεσµα την αδυναµία πε­ραί­ω­σης του έργου απονοµής της ∆ικαιο­σύ­νης». Βέ­βαια η σύ­στα­ση και λει­τουρ­γία Δικ. Αστυ­νο­μί­ας είχε προ­βλε­φθεί  στο ν.2145/1993, πλην όμως δεν υπε­γρά­φη ποτέ   το προ­βλε­πό­με­νο σ’ αυτόν ΠΔ. Ο νυν υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης  με από­φα­σή του συ­γκρό­τη­σε νέα ει­δι­κή 7μελή νο­μο­πα­ρα­σκευα­στι­κή επι­τρο­πή για τη ίδρυ­ση υπη­ρε­σί­ας Δικ. Αστυ­νο­μί­ας.

Πρέ­πει επί­σης  να  αγω­νι­σθού­με ενά­ντια στην  οι­κο­νο­μι­κή αφαί­μα­ξη των δι­κη­γό­ρων  από τη Πο­λι­τεία   στις   φο­ρο­λο­γι­κές  και ασφα­λι­στι­κές υπο­χρε­ώ­σεις, αλλά  και τη προ­ο­δευ­τι­κά ολο­έ­να  αφαι­ρού­με­νη   δι­κη­γο­ρι­κή ύλη κατά τη μνη­μο­νια­κή  πε­ρί­ο­δο, που συ­νε­χί­ζει να μα­στί­ζει την Ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Να επι­διώ­ξου­με  πάση θυσία  την  ενί­σχυ­ση του δι­κη­γο­ρι­κού ει­σο­δή­μα­τος με τη δια­τή­ρη­ση ή επα­να­φο­ρά των κε­κτη­μέ­νων, αλλά  και τη δυ­να­τό­τη­τα  αύ­ξη­σης της δι­κη­γο­ρι­κής ύλης.

 Ολο­μέ­λεια  των δι­κη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων και η Συ­ντο­νι­στι­κή Επι­τρο­πή

Είναι γνω­στό ότι όλοι, οι 63 δικηγ.Σύλ­λο­γοι, απο­τε­λούν τη Ολο­μέ­λεια  με διευ­ρυ­μέ­νες αρ­μο­διό­τη­τες στο Πρό­ε­δρο της, ο οποί­ος σύμ­φω­να με το Κώ­δι­κα  περί δι­κη­γό­ρων  είναι ex officio ο Πρό­ε­δρος ΔΣΑ­θη­νών. Είναι όμως θε­σμο­θε­τη­μέ­νη η  Συ­ντο­νι­στι­κή Επι­τρο­πή της Ολο­μέ­λειας, η οποία απο­τε­λεί­ται από τους Προ­έ­δρους των Δικηγ. Συλ­λό­γων Αθή­νας, Θες/νίκης και Πει­ραιά και από 10 Προ­έ­δρους Δικηγ. Συλ­λό­γων της πε­ρι­φέ­ρειας, οι οποί­οι εκλέ­γο­νται με μυ­στι­κή ψη­φο­φο­ρία. Η Σ. Ε ασκεί   όχι μόνο τυ­πι­κές  δια­δι­κα­στι­κές, αλλά και απο­φα­σι­στι­κές αρ­μο­διό­τη­τες, αφού έργο της  είναι πέραν των όσων προ­βλέ­πο­νται στον Κώ­δι­κα και η αντι­με­τώ­πι­ση επει­γό­ντων ζη­τη­μά­των και αυτών που ανα­θέ­τει σ΄ αυτήν η Ολο­μέ­λεια.

Την πε­ρί­ο­δο 1990-1998  ο  τότε Πρό­ε­δρος κ. Ευ­θύ­μιος Μπό­νης  εκλε­γό­ταν  συ­νε­χώς στη Συ­ντο­νι­στι­κή Επι­τρο­πή της Ολο­μέ­λειας και  συ­νε­χί­στη­κε αυτή η τι­μη­τι­κή και ου­σια­στι­κή  εκλο­γή  στις πρώ­τες δύο θη­τεί­ες  του κ. Κων/νου  Σαρρή (1999-2005),της οποί­ας πα­ρα­κο­λού­θη­σα πολ­λές συ­νε­δριά­σεις, αφού συμ­με­τεί­χα τότε  στη διοί­κη­ση του Συλ­λό­γου μας.

Καθ’ όλη   την εξα­ε­τία 1999 -2005 δεν έλει­ψα  από τις πε­ρισ­σό­τε­ρες συ­νε­δριά­σεις όχι μόνο της Ολο­με­λεί­ας, αλλά και της Συ­ντο­νι­στι­κής. Η πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή πε­ρί­πτω­ση που εντυ­πώ­θη­κε στη μνήμη μου είναι μια πρω­το­πο­ρια­κή από­φα­ση της Ολο­με­λεί­ας, μετά από εμπνευ­σμέ­νη πρό­τα­ση του  Προ­έ­δρου της κ.  Δη­μή­τρη  Πα­ξι­νού: Είναι του Πα­ρα­τη­ρη­τή –δι­κη­γό­ρου στα Δι­κα­στή­ρια.Με πρω­το­βου­λία του νέου Προ­έ­δρου του ΔΣΡ μπο­ρεί να τεθεί ξανά το θέμα αυτό στην Ολο­μέ­λεια.

Ακόμη επι­βάλ­λε­ται με από­φα­ση της Ολο­μέ­λειας σε κάθε Σύλ­λο­γο να συ­στα­θεί  μό­νι­μη Γνω­μο­δο­τι­κή Επι­τρο­πή και μπο­ρεί να τεθεί ως πρό­τα­ση του νέου Προ­έ­δρου μας στην Ολο­μέ­λεια, ώστε οι απο­φά­σεις  να κοι­νο­ποιού­νται σ΄ό­λους τους Δικηγ. Συλ­λό­γους(πρό­σφα­τα έχω άρ­θρο­γρα­φή­σει σχε­τι­κά  στην ίδια εφη­με­ρί­δα). Ποιός συ­νά­δελ­φος κυ­ρί­ως από τους νε­ό­τε­ρους ,  του Συλ­λό­γου μας , δεν θα ήθελε να προ­βλη­θεί σε Πα­νελ­λή­νια κλί­μα­κα; Με τη και­νο­τό­μο αυτή πρω­το­βου­λία και από τη τεκ­μη­ριω­μέ­νη, έγκυ­ρη  και σε­βα­στή νο­μι­κή  θέση-γνω­μο­δό­τη­ση της εν λόγω Επι­τρο­πής σε σο­βα­ρά νο­μι­κά, κοι­νω­νι­κά και άλλα θέ­μα­τα, είναι βέ­βαιο ότι θα  εμπνεύ­σου­με το σε­βα­σμό των δι­κα­στι­κών  λει­τουρ­γών, αλλά και των   κρα­τι­κών και  αι­ρε­τών ορ­γά­νων, οι οποί­οι θα γνω­ρί­ζουν ότι θα ασκού­με αυ­στη­ρά, αλλά δί­καια  τον  κα­το­χυ­ρω­μέ­νο νο­μο­θε­τι­κά γνω­μο­δο­τι­κό μας ρόλο, για οποιο­δή­πο­τε νο­μι­κό ή κοι­νω­νι­κό θέμα. Στους χα­λε­πούς και­ρούς της κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης θα δώ­σου­με  πραγ­μα­τι­κά χείρα  βοη­θεί­ας στον πλει­στά­κις ανυ­πε­ρά­σπι­στο πο­λί­τη. Γνω­ρί­ζου­με  βέ­βαια ότι δεν θα λυ­θούν τα προ­βλή­μα­τα  του  από εμάς  τους λει­τουρ­γούς της  λε­γο­μέ­νης «μα­χο­μέ­νης» δι­κη­γο­ρί­ας, αν και  στην πε­ρί­ο­δο της κρί­σης-πολύ φο­βού­μαι-ότι γί­να­με επαγ­γελ­μα­τί­ες μιας «αγκο­μα­χού­σας» δι­κη­γο­ρί­ας  και πολ­λοί  εί­με­θα στην ίδια κα­τη­γο­ρία αρ­κε­τών  συ­μπο­λι­τών μας .

                  Η κά­θη­με­ρι­νό­τη­τα του δι­κη­γό­ρου στα Δι­κα­στή­ρια

Στη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα του δι­κη­γό­ρου  στα δι­κα­στή­ρια αρ­μό­ζει η  ευ­τα­ξία και η ευ­πρέ­πεια στην εμ­φά­νι­ση  και στη συ­μπε­ρι­φο­ρά και η κο­σμιό­τη­τα στις εκ­φρά­σεις  και κατ’ αυτό τον τρόπο πρέ­πει να  αντι­με­τω­πί­ζε­ται-φυ­σι­κά άμεσα και  απο­φα­σι­στι­κά-κάθε  πρό­βλη­μα, που δη­μιουρ­γεί­ται  εντός  του δι­κα­στι­κού με­γά­ρου(ακρο­α­τή­ρια και γρα­φεία) είτε από εμάς, είτε από δι­κα­στές ή γραμ­μα­τείς, χωρίς  να πα­ρα­βλέ­που­με τις άδι­κες συ­μπε­ρι­φο­ρές και των εντο­λέ­ων ενα­ντί­ον μας, αλλά και για τα  θέ­μα­τα που δη­μιουρ­γού­νται σε διοι­κη­τι­κές υπη­ρε­σί­ες  ή σε επι­τρο­πές που ασκούν απο­φα­σι­στι­κό ρόλο. Να τη­ρεί­ται  ο κώ­δι­κας  δι­κη­γο­ρι­κής Δε­ο­ντο­λο­γί­ας και  πάνω από όλα ο Κώ­δι­κας περί δι­κη­γό­ρων, ο οποί­ος κρα­τά­ει  ακόμη πολύ ψηλά τον θε­σμι­κό ρόλο του δι­κη­γό­ρου και στο χέρι μας είναι να ανα­βαθ­μι­στεί ου­σια­στι­κά  ο  δι­καιο­δο­τι­κός  ρόλος  του δι­κη­γό­ρου και του Συλ­λο­γι­κού μας  Ορ­γά­νου.

Η ακα­ταλ­λη­λό­τη­τα των αι­θου­σών, ο συ­νω­στι­σμός των δι­κη­γό­ρων και των πε­λα­τών σε ακα­τάλ­λη­λες αί­θου­σες, αλλά και η  εκ­δί­κα­ση υπο­θέ­σε­ων σε γρα­φεία δι­κα­στών, οι αν­θυ­γιει­νές συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας των δι­κα­στι­κών υπαλ­λή­λων, το ακα­τάλ­λη­λο των γρα­φεί­ων των  δι­κα­στι­κών Γραμ­μα­τέ­ων  για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τους  οσο­νού­πω πλέον των  500  δι­κη­γό­ρους,  οι ανε­πί­τρε­πτες κα­θυ­στε­ρή­σεις  από το προ­κα­θο­ρι­σμέ­νο χρόνο στη έναρ­ξη δικών, αλλά και άλλων δια­δι­κα­σιών (προ­ση­μειώ­σε­ων, προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών κλπ), καθώς και των δια­λειμ­μά­των των ποι­νι­κών δι­κα­στη­ρί­ων, η εμ­βό­λι­μη εκ­δί­κα­ση αυ­το­φώ­ρων εις βάρος του χρό­νου εκ­δί­κα­σης της τα­κτι­κής δι­κα­σί­μου στις ποι­νι­κές υπο­θέ­σεις και η ανεί­πω­τη τα­λαι­πω­ρία δι­κη­γό­ρων και πο­λι­τών με τις ανα­βο­λές, λόγω ωρα­ρί­ου των δι­κα­στι­κών υπαλ­λή­λων και πολλά άλλα  θα  πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στούν με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα μέχρι να εκλεί­ψουν.

 Συ­νε­δριά­σεις –Διαρ­κής ενη­μέ­ρω­ση μελών –Λει­τουρ­γία Γρα­φεί­ου Προ­έ­δρου

Ο νέος Πρό­ε­δρος απαι­τεί­ται να  ενη­με­ρώ­νει  μέσω της Γραμ­μα­τεί­ας μας  όλα  τα μέλη για κάθε συ­νε­δρί­α­ση με e-mail, ακόμη και τις έκτα­κτες,  ακόμη δε και για κάθε θέμα για το οποίο επι­λή­φθη­κε επί τόπου  και για  τη λύση που δό­θη­κε θα πρέ­πει να ενη­με­ρώ­νει μέσω της Γραμ­μα­τεί­ας τα μέλη, για να μη ξα­να­συμ­βεί. Η Συ­νε­δρί­α­ση του ΔΣ να  ορί­ζε­ται σε ώρες που μπο­ρούν να πα­ρί­στα­νται και μέλη. Τα θέ­μα­τα, ακόμη και τα έκτα­κτα, η Γραμ­μα­τεία οφεί­λει να τα γνω­στο­ποιεί, όπως και τις ώρες συ­νε­δρί­α­σης σε όλα τα μέλη με e-mail,  αλλά και  οι  απο­φά­σεις να αναρ­τώ­νται στην ιστο­σε­λί­δα μας, προ­σι­τές μόνο στα μέλη.

Ο  νέος  Πρό­ε­δρος του  Δ Σ ΡΟΔΟΥ οφεί­λει  άμα τη ανα­λή­ψει των κα­θη­κό­ντων του να μη ξεχνά  ότι: προ­ΐ­στα­ται  500 σχε­δόν μελών  , διοι­κεί σύμ­φω­να με κα­νό­νες  και δεν πρέ­πει  να  έχει με­γά­λο φόρτο ερ­γα­σιών , δια­φο­ρε­τι­κά δεν πρέ­πει να  ανα­λαμ­βά­νει αυτόν τον ρόλο , κατά τη δική μου τα­πει­νή γνώμη.

               Γραμ­μα­τεία του Δικηγ. Συλ­λό­γου-Βι­βλιο­θή­κη του  Συλ­λό­γου– Δω­δε­κα­νη­σια­κή  Νο­μο­λο­γία

Η  Γραμ­μα­τεία του Συλ­λό­γου  με τα έμπει­ρα στε­λέ­χη της    προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σί­ες της  με επι­μέ­λεια, ευ­προ­ση­γο­ρία, ευ­γέ­νεια  και ίση με­τα­χεί­ρι­ση και αντι­με­τώ­πι­ση  προς όλα τα μέλη   αδια­κρί­τως.

Η   βι­βλιο­θή­κη του Συλ­λό­γου, για την οποία  οι πα­λαιό­τε­ροι γνω­ρί­ζουν για τη ρι­ζι­κή αλ­λα­γή της υλι­κο­τε­χνι­κής υπο­δο­μής ,  την ανα­διορ­γά­νω­ση , ανα­νέ­ω­ση και εμπλου­τι­σμό της  με νέες εκ­δό­σεις ,  πρέ­πει να  συ­νε­χί­ζει  μεν  να εμπλου­τί­ζε­ται, αλλά να  προ­σαρ­μο­σθεί  στις ανά­γκες της  νέας τε­χνο­λο­γί­ας και της ηλε­κτρο­νι­κής επο­χής και να με­τα­τρα­πεί  σε ψη­φια­κή μορφή.

Θα εν­θυ­μού­νται δε  οι πα­λαιό­τε­ροι συ­νά­δελ­φοι την κο­πιώ­δη προ­σπά­θεια  το έτος 1999 για την επι­τυ­χή  πρό­σβα­ση  με απε­ριό­ρι­στο χρόνο στις βά­σεις νο­μι­κών δε­δο­μέ­νων της  «ΝΟΜΟΣ». Τα  οφέλη  της «ΝΟΜΟΣ»  συ­νε­χί­ζο­νται μέχρι σή­με­ρα.

Ση­μα­ντι­κή όμως είναι και η συ­νέ­χι­ση της  έκ­δο­σης  της  Δω­δε­κα­νη­σια­κής Νο­μο­λο­γί­ας σε ηλε­κτρο­νι­κή πλέον μορφή και είναι αξιέ­παι­νη η  κα­θο­ρι­στι­κή  συμ­βο­λή του συ­να­δέλ­φου Κων/νου Δένδη.

Το Ιν­στι­τού­το Αι­γαί­ου του Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας και του Ναυ­τι­κού Δι­καί­ου, το οποίο εδρεύ­ει από το 1995 στη Ρόδο ,  στο ΔΣ του οποί­ου συμ­με­τέ­χουν  και μέλη  του Δι­κη­γο­ρι­κού  Σύλ­λο­γου της Ρόδου, έχει επι­τε­λέ­σει ση­μα­ντι­κό  ερευ­νη­τι­κό  έργο και έχει διορ­γα­νώ­σει πολ­λές διε­θνείς  ημε­ρί­δες  με σπου­δαία  θε­μα­το­λο­γία  και έχει  επι­τύ­χει  συ­νερ­γα­σί­ες με ερευ­νη­τι­κά και πα­νε­πι­στη­μια­κά ιδρύ­μα­τα του εξω­τε­ρι­κού. Η λει­τουρ­γία του Ιν­στι­τού­του  και  της Ακα­δη­μί­ας, στη­ρί­ζε­ται στις φι­λό­τι­μες προ­σπά­θειες του συ­νά­δελ­φού μας  Νι­κο­λά­ου Σκούρ­του. Υπο­χρέ­ω­σή δε  της πο­λι­τεί­ας της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης α΄και β΄ βαθ­μού, αλλά  και του Δι­κη­γο­ρι­κού μας  Σύλ­λο­γου είναι η επι­στη­μο­νι­κή στή­ρι­ξη και πε­ραι­τέ­ρω ανά­δει­ξη του Ιν­στι­τού­του της θά­λασ­σας καθώς επί­σης και  η προ­βο­λή του έργου της ΡΟ­ΔΙΑ­ΚΗΣ ΑΚΑ­ΔΗ­ΜΙΑΣ, της οποί­ας το πρό­γραμ­μα θε­ρι­νών μα­θη­μά­των, κάθε χρόνο από το 1996  αφιε­ρω­μέ­νο στο Δί­καιο της Θά­λασ­σας και το πε­ρι­βάλ­λον έχει ήδη κα­θιε­ρω­θεί σε διε­θνές επί­πε­δο ως  μια πολύ  ση­μα­ντι­κή  διορ­γά­νω­ση για τη δι­δα­σκα­λία και τη με­λέ­τη του Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας.

 Δι­κα­στι­κό Μέ­γα­ρο–Δι­κα­στι­κές Υπη­ρε­σί­ες -Κτη­μα­το­λό­γιο–Διοι­κη­τι­κές Υπη­ρε­σί­ες- Κοι­νω­νι­κά Θε­μά­τα

Για το θέμα των δι­κα­στι­κών υπη­ρε­σιών και γε­νι­κά του Δι­κα­στι­κού Με­γά­ρου  όσα ει­πώ­θη­καν τε­λευ­ταία είναι-δι­καιο­λο­γή­στε μου  τη φράση-«παλιά ξινά στα­φύ­λια».Απαι­τεί­ται πλέον νέα δια­φο­ρε­τι­κή ρη­ξι­κέ­λευ­θη και άμεσα υλο­ποι­ή­σι­μη πρό­τα­ση-λύση, δα­χω­ρι­σμέ­νη πλή­ρως από το στα­θε­ρό μα­κρο­χρό­νιο στόχο για ανέ­γερ­ση ΝΕΟΥ ΣΥΓ­ΧΡΟ­ΝΟΥ ΔΙ­ΚΑ­ΣΤΙ­ΚΟΥ ΜΕ­ΓΑ­ΡΟΥ. Νο­μί­ζω ότι ο μπού­σου­λας υπάρ­χει.

 Για το Κτη­μα­το­λό­γιο  Ρόδου έχω  δη­μο­σιο­ποι­ή­σει  κά­ποιες σκέ­ψεις μου, αλλά προς  το παρόν αρ­κού­μαι  να πώ ότι  η κα­θη­με­ρι­νή τα­λαι­πω­ρία δι­κη­γό­ρων και  κοι­νού δεν θα λυθεί με μη­νυ­τή­ριες ανα­φο­ρές απλά για λό­γους προ­ε­κλο­γι­κής επι­κοι­νω­νί­ας, αφού  δεν θα βγει τί­πο­τε από μια  μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά,  η οποία κα­τα­τέ­θη­κε, αλλά  στρέ­φε­ται  in rem.

Η πρό­σβα­ση των δι­κη­γό­ρων σ’ όλες τις διοι­κη­τι­κές υπη­ρε­σί­ες  κατά  προ­τε­ραιό­τη­τα  και χωρίς πε­ριο­ρι­σμό ωρα­ρί­ου, δεν  δι­καιο­λο­γεί  ούτε  στο δι­κα­στή­ριο ούτε στο Κτη­μα­το­λό­γιο  να θέ­τουν  πε­ριο­ρι­σμό χρό­νου  και αυτός  ο πε­ριο­ρι­σμός πρέ­πει να  λήξει .

Στα εθνι­κά,  κοι­νω­νι­κά , πο­λι­τι­στι­κά και άλλα δη­μό­σια θέ­μα­τα, είναι επι­τα­κτι­κή ανά­γκη να πα­ρεμ­βαί­νει ο δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος ασκώ­ντας τον θε­σμο­θε­τη­μέ­νο ρόλο του, στρε­φό­με­νος δε ακόμη ,  όταν και όπου χρειά­ζε­ται,  ιδιαί­τε­ρα για την απα­ξί­ω­ση που βιώ­νει ο τόπος. Επι­τα­κτι­κή είναι η  ανά­γκη άμε­σης σύ­στα­σης μό­νι­μης Γνω­μο­δο­τι­κής Επι­τρο­πής.

Οι συλ­λο­γι­κές πρω­το­βου­λί­ες  της  Ομά­δας Κοι­νω­νι­κής Δρά­σης και της Ομά­δας αλ­λη­λου­πο­στή­ρι­ξης γυ­ναι­κών συ­να­δέλ­φων , που ιδρύ­θη­σαν  και λει­τουρ­γούν στο Σύλ­λο­γο,  οφεί­λω να το­νί­σω,  είναι  αξιέ­παι­νες και αξί­ζουν συγ­χα­ρη­τή­ρια στα δρα­στή­ρια μέλη τους.

Επί­σης είναι αξιέ­παι­νη και πρέ­πει να συ­νε­χι­στεί  κάθε συλ­λο­γι­κή κοι­νω­νι­κή, πο­λι­τι­στι­κή  και αθλη­τι­κή  δρα­στη­ριό­τη­τα των μελών του Συλ­λό­γου. Συ­γκε­κρι­μέ­να, τέ­τοιες εκ­δη­λώ­σεις του συλ­λό­γου που έχουν δια­κρι­θεί και είναι άξιες επαί­νου απο­τε­λούν το φω­νη­τι­κό Σύ­νο­λο, η θε­α­τρι­κή ομάδα. η πο­δο­σφαι­ρι­κή και η ομάδα κα­λα­θο­σφαί­ρι­σης .

Επί­λο­γος

Αρ­κε­τά ακόμη  θέ­μα­τα θα μπο­ρούν  να «ξε­δι­πλω­θούν» στη διάρ­κεια της προ­ε­κλο­γι­κής πε­ριό­δου και  να απο­τε­λέ­σουν τους στο­χα­σμούς και στό­χους των υπο­ψη­φί­ων προ­έ­δρων και Συμ­βού­λων. , οι οποί­οι θα έχουν  την ευ­και­ρία, όπως επί­σης και  όλα τα υπό­λοι­πα  μέλη του Συλ­λό­γου   να θέ­σουν τα θέ­μα­τα και τους προ­βλη­μα­τι­σμούς τους,  καθ ΄ όλη  τη σύ­ντο­μη προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο.

Φυ­σι­κά τις δικές μου πα­ρα­πά­νω θέ­σεις  άλλοι  υπο­ψή­φιοι μπο­ρεί να τις δέ­χο­νται, άλλοι μπο­ρεί να μη τις δέ­χο­νται.  Όμως η αμ­φι­βο­λία και αμ­φι­σβή­τη­ση  μπο­ρεί να δώσει  το ερέ­θι­σμα  σε   άλλα μέλη είτε θέ­σουν είτε όχι υπο­ψη­φιό­τη­τα, να τις  συ­μπλη­ρώ­σουν και να τις εμπλου­τί­σουν και για  άλλα καυτά θέ­μα­τα που μας απα­σχο­λούν ως χρό­νια προ­βλή­μα­τα-αγκά­θια ή να πρω­το­τυ­πή­σουν με νέες ιδέες σκέ­ψεις, προ­τά­σεις και στό­χους. Ας μη ξε­χνά­με  ακόμη ότι  μέσα από  τις   αντι­θέ­σεις των  από­ψε­ων    μπο­ρού­με  να οδη­γη­θού­με σε δη­μιουρ­γι­κή σύν­θε­ση.

Εξ άλλου  ο πλου­ρα­λι­σμός των ιδεών, σκέ­ψε­ων , θέ­σε­ων και προ­τά­σε­ων  απο­τε­λεί βα­σι­κό προ­νό­μιο ενός δη­μό­σιου δη­μο­κρα­τι­κού δια­λό­γου, όταν μά­λι­στα αφορά  χρο­νί­ζο­ντα προ­βλή­μα­τα –αγκά­θια που απα­σχο­λούν όλη τη το­πι­κή κοι­νω­νία και φυ­σι­κά τη δι­καιο­σύ­νη.              

                                                              Ιω­άν­νης Κου­μπιά­δης

Υπο­ψή­φιος Πρό­ε­δρος του ΔΣ­Ρό­δου