Κυριάκος Μητσοτάκης: Η ΝΔ, εγγύηση για σίγουρη και περήφανη Ελλάδα

Η 50ή επέ­τειος από την ίδρυση της Νέας Δημο­κρα­τίας απο­τε­λεί ξεχω­ρι­στό σταθμό για την παρά­ταξή μας, σε μία δυνα­μική πορεία ευθύνης και προόδου. Ταυ­τό­χρονα, δίνει την ευκαι­ρία να τιμή­σουμε την ιστορία μας. Να θυμη­θούμε τις μεγάλες, αλλά και δύσκο­λες στιγμές της. Κυρίως, όμως, να στρα­φούμε με πίστη και αυτο­πε­ποί­θηση στο μέλλον, με βάση τις στέρεες θέσεις και τις δια­χρο­νι­κές μας αξίες.

Σε αυτή τη δια­δρομή μισού αιώνα, που δεν συμπί­πτει τυχαία με τον βημα­τι­σμό της σύγ­χρο­νης ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας, το κόμμα μας όχι μόνο άντεξε τις ανα­τα­ρά­ξεις της Μετα­πο­λί­τευ­σης, αλλά καθό­ρισε την εξέλιξή της από τη θέση του πρω­τα­γω­νι­στή. Με κεντρική επιλογή, τον ευρω­παϊκό προ­σα­να­το­λι­σμό της χώρας. Θέση, μάλιστα, στην οποία προ­σχώ­ρη­σαν, στα­διακά, ακόμη και οι πιο φανα­τι­κοί της αντί­πα­λοι.

Πρό­κει­ται για ένα όραμα του ιδρυτή μας Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή, που έγινε πράξη δίπλα στις άλλες αρχές που εκείνος δίδαξε και που εξα­κο­λου­θούν να εμπνέ­ουν την παρά­ταξη: τον υπεύ­θυνο πατριω­τι­σμό. Και τη διαρκή προ­σή­λωση στο συμ­φέ­ρον του έθνους «πέρα και πάνω από τις παρα­πλα­νη­τι­κές ετι­κέ­τες της Δεξιάς, του Κέντρου και της Αρι­στε­ράς», όπως επι­τάσ­σει η δια­χρο­νικά επί­καιρη πρώτη Δια­κή­ρυξή μας.

Η συνεχής ανα­νέ­ωση των ιδεών της, άλλωστε, υπήρξε ανέ­κα­θεν συστα­τικό στοι­χείο της Νέας Δημο­κρα­τίας γιατί πάντα θέλησε να απαντά στα ζητού­μενα των καιρών, δίνο­ντας φρέσκια πνοή στις στρα­τη­γι­κές κατευ­θύν­σεις της. Αυτές που παρα­μέ­νουν η ελεύ­θερη οικο­νο­μία και το κοι­νω­νικό κράτος. Η κοι­νο­βου­λευ­τική δημο­κρα­τία και η θέση της πατρί­δας μας στον δυτικό κόσμο και τον πολι­τι­σμό του.

Με βάση αυτά τα χαρα­κτη­ρι­στικά βαδίζει το κόμμα μας επί 5 δεκα­ε­τίες. Με στόχο να μεγε­θύ­νει τις εθνικές επι­τυ­χίες και να περιο­ρί­ζει τις χαμένες ευκαι­ρίες. Κρα­τώ­ντας, ως κυβέρ­νηση, σταθερό το τιμόνι του τόπου. Αλλά ακο­λου­θώ­ντας και τον δρόμο της ευθύνης ως αντι­πο­λί­τευση. Κάτι που απο­δεί­χθηκε περί­τρανα όταν η χώρα κιν­δύ­νεψε να βρεθεί εκτός Ευρώπης. Με τις «γαλά­ζιες πλάτες», τότε, να την κρατούν εκεί.

Αλλά όχι μόνο. Γιατί ήταν και πάλι η Νέα Δημο­κρα­τία που, από το 2019, στην καρδιά ενός μεγάλου ρεύ­μα­τος πολιτών, ανέλαβε να ανα­τά­ξει την οικο­νο­μία και να ενώσει την κοι­νω­νία. Και, πράγ­ματι, το άλλοτε «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης, σήμερα, βρί­σκε­ται στην κορυφή της ανά­πτυ­ξης. Δια­θέ­τει 500.000 νέες δου­λειές. Ενώ, παρά τις δυσκο­λίες, στη­ρί­ζει το μέσο εισό­δημα με μόνιμες αυξή­σεις μισθών και συντά­ξεων.

Είναι κατα­κτή­σεις καθόλου εύκολες ή αυτο­νό­η­τες. Γιατί, στο μεταξύ, χρειά­στηκε να υπερ­βούμε αλλε­πάλ­λη­λες δοκι­μα­σίες: από τις μετα­να­στευ­τι­κές εισβο­λές στον Εβρο και τις απειλές στο Αιγαίο, μέχρι την καται­γίδα της παν­δη­μίας. Και, αμέσως μετά, την ενερ­γειακή έκρηξη και τον διεθνή πλη­θω­ρι­σμό που έφερε ο πόλεμος στην Ουκρα­νία. Δυσκο­λίες απέ­να­ντι στις οποίες η πατρίδα έμεινε όρθια και προ­χώ­ρησε.

Παράλ­ληλα, στο ίδιο διά­στημα, το κράτος μας ψηφιο­ποιεί­ται. Η Πολι­τική Προ­στα­σία εκσυγ­χρο­νί­ζε­ται ώστε να γίνεται, χρόνο με τον χρόνο, πιο απο­τε­λε­σμα­τική. Προ­χω­ρεί ένα τερά­στιο πρό­γραμμα ανα­καί­νι­σης νοσο­κο­μείων και Κέντρων Υγείας. Ηδη, στα σχολεία εγκαι­νιά­στηκε η διδα­σκα­λία με δια­δρα­στι­κούς πίνακες και ξεκινά το Ψηφιακό Φρο­ντι­στή­ριο. Ενώ υλο­ποιού­νται πρω­τό­γνω­ρες μεταρ­ρυθ­μί­σεις.

Ανα­φέ­ρο­μαι στη δυνα­τό­τητα λει­τουρ­γίας μη κρα­τι­κών ΑΕΙ. Στην Επι­στο­λική Ψήφο. Στην επέ­κταση των ηλε­κτρο­νι­κών συναλ­λα­γών και στη δια­σύν­δεση των ταμεια­κών μηχανών με τα POS ως ασπίδες κατά της φορο­δια­φυ­γής. Αλλαγές που κάποιοι έλεγαν «πως δεν γίνο­νται στην Ελλάδα». Αλλά να που γίνο­νται! οπως τα μεγάλα έργα και το Μετρό Θεσ­σα­λο­νί­κης, που επίσης κανείς δεν πίστευε ότι θα ολο­κλη­ρω­θεί.

Ωστόσο, δεν είναι ημέρα κυβερ­νη­τι­κού απο­λο­γι­σμού. Κι αν ανα­φέρ­θηκα σε κάποιες πλευρές της τελευ­ταίας 5ετίας, το έκανα για να ανα­δείξω μία ανα­ντίρ­ρητη αλήθεια: ότι τίποτα από τα παρα­πάνω δεν θα μπο­ρού­σαν να γίνουν πράξη αν δεν απο­τε­λού­σαν σχέδιο της Νέας Δημο­κρα­τίας. Της δύναμης η οποία, με τη συνεπή της πολι­τική, έχει απο­κα­τα­στή­σει μία μονα­δική σχέση εμπι­στο­σύ­νης με τους πολίτες.

Είναι αυτή η εμπι­στο­σύνη που της χάρισε και τη νίκη σε όλες τις τελευ­ταίες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις. Η ίδια, την οποία προ­σω­πικά θέλησα να οικο­δο­μήσω από τις πρώτες ώρες του 2016, όταν τιμή­θηκα με την ηγεσία της μεγάλης μας παρά­τα­ξης. Και είναι αυτή που μας οπλίζει, τώρα, με αισιο­δο­ξία για τη νέα Ελλάδα του 2027. Μία χώρα με μέσο μισθό στα 1.500 ευρώ και κατώ­τατο στα 950. Σύγ­χρονη και περή­φανη.

Γι’ αυτό και το κόμμα μας προ­βάλ­λει, σήμερα, ως η μόνη δύναμη που είναι σε θέση να προ­σφέ­ρει στον πολίτη σιγου­ριά και απο­τέ­λε­σμα, πρόοδο και ελπίδα για μία καλύ­τερη ζωή. Απέ­να­ντι σε μία σπα­ρασ­σό­μενη αντι­πο­λί­τευση που βυθί­ζε­ται στα αδιέ­ξοδά της, ασφυ­κτιώ­ντας χωρίς πολι­τικό οξυγόνο. Γιατί, ακριβώς, της το έχει ήδη στε­ρή­σει η δική μας ιδε­ο­λο­γικά ευρύ­χωρη και πολι­τικά γενναία δράση.

Η Νέα Δημο­κρα­τία υπο­δέ­χε­ται, έτσι, τα γενέ­θλιά της με την ωρι­μό­τητα της εμπει­ρίας, αλλά και τη νεανική ορμή της πρώτης της αφε­τη­ρίας. Πίστη στις αξίες του χθες. Χωρίς, ωστόσο, να τις αφήνει αιχ­μά­λω­τες του παρελ­θό­ντος. Αντί­θετα, είναι η παρά­ταξη που ξέρει να κάνει την παρά­δοση στοι­χείο της εξέ­λι­ξής της και να δικαιώ­νει τις ρίζες της μέσα από το άπλωμα της επιρ­ροής της σε κάθε Ελλη­νίδα και Ελληνα.

Πηγή: eleftherostypos.gr