“ΘΑΝΟΘΑΡΡΕΤΟΣ*” – Στη μνήμη του Αυγουστίνου Τσιριμώκου

Ενα ποί­η­μα του αστυ­νο­μι­κού της Τρο­χαί­ας Ρόδου, Χρή­στου Μπέλ­λου, στη μνήμη του Αυ­γου­στί­νου Τσι­ρι­μώ­κου με τον οποίο τον συ­νέ­δεε στενή φιλία.

«Τ’ αστέ­ρια τρε­μο­σβή­νου­νε

κι η νύχτα είναι λίγη»

Ι. ΓΡΥ­ΠΑ­ΡΗΣ

Κι όπου κα­βά­λη­σες ψιλή, πε­ρι­σπω­μέ­νη.

Κι όπου προ­χώ­ρη­σες καθώς η ει­μαρ­μέ­νη.

Δάση, οξιές, πε­λά­γη κι αμ­μου­διές,

τα πνεύ­μα­τα στο­λί­ζου­νε μο­νά­χα ψαλ­μου­διές.

Πο­λύ­το­νος του δέ­ντρου είναι κάθε κλώ­νος,

μα του ίσκιου του εξέ­φυ­γε πα­ρά­με­ρα ο τόνος.

Διά­νευε η φλόγα στο σώμα του απεί­ρου

κι η μνήμη νί­φτη­κε αγίου έλαια μύρου.

Κι ενόσω ‘συ να γέ­λα­γες με την αθα­να­σία,

μέσα στον κόρφο τη φυλά –κρυφά- η Ανα­στα­σία.

Ω πα­ρά­ξε­νη που δεί­χνει η θωριά σου.

Είσαι αλ­λιώ­τι­κος, δίχως τα γυα­λιά σου!

Χρή­στος Μπέλ­λος

*λε­ξι­πλα­σία Ανα­στα­σί­ας Ζέπ­που